27 Δεκ 2015

Δημιουργικό χάος... και πολιτική αρχών (για το ΚΚ Συρίας)

Εμφανίστηκε μπροστά σε ελληνικό ακροατήριο* ο Αμάρ Μπαγκντάς, φέροντας τον τίτλο του Γενικού Γραμματέα του Συριακού Κομμουνιστικού Κόμματος, με σκοπό να μιλήσει για όσα συμβαίνουν στην πολύπαθη χώρα. Το συγκεκριμένο κόμμα είναι εν πολλοίς μια οικογενειακή υπόθεση, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την ηγεσία του. Ιστορικός ηγέτης του ήταν ο Χαλίντ Μπακτάς από το 1936. Όταν αυτός πέθανε το 1995, την ηγεσία ανέλαβε η γυναίκα του, η οποία, αργότερα, την παρέδωσε στον γιο τους και σημερινό ηγέτη του κόμματος. Στη Συρία είναι συνηθισμένη υπόθεση η κληρονομική εξουσία και αυτό είναι το λιγότερο, που μπορεί να καταλογίσει κανείς στους αυτοαποκαλούμενους σύριους κομμουνιστές.

Μαζί με το δίδυμο ΚΚ, το αποκαλούμενο και Ενωμένο, αφότου χώρισαν το 1986 εξαιτίας της γκορμπατσοφικής στροφής στην εξωτερική πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης, τα δύο κόμματα συνέχισαν από κοινού να στηρίζουν το Μπααθικό καθεστώς, ειδικά στους διεθνείς προσανατολισμούς του. Μάλιστα, για να μην του μπει κανενός καμιά περίεργη ιδέα περί κοινωνικών αλλαγών και άλλων ανατρεπτικών, και τα δύο κόμματα ανακήρυξαν το Μπάαθ των Άσαντ σε πρωτοπόρα δύναμη της συριακής κοινωνίας! Έτσι λοιπόν, οι Άσαντ (πατήρ και υιός) άφηναν τους εν λόγω “κομμουνιστές” να ψελλίζουν μερικές διαφωνίες για την εσωτερική κοινωνική πολιτική, τους έδιναν καμιά φορά μερικές κυβερνητικές θέσεις και πετύχαιναν να έχουν ένα συνεργάσιμο ΚΚ, που χειροκροτούσε την εξωτερική πολιτική τους. Με αυτόν τον τρόπο, οι κομμουνιστικές ιδέες στη συριακή κοινωνία έχουν συκοφαντηθεί σε απίστευτο βαθμό και οι λεγόμενοι κομμουνιστές είναι σε πλήρη ανυποληψία.

Ο Αμάρ Μπαγκτάς, λοιπόν, μπροστά στο ελληνικό κοινό περιέγραψε τη μεγαλοφυή πολιτική του. “Το κόμμα μας θεωρεί, ότι η ρωσική επέμβαση, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο για την απόκρουση από τη Συρία της άγριας επιθετικότητας του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού, συνειδητοποιώντας καθαρά, ότι η σημερινή Ρωσική Ομοσπονδία δεν είναι η Σοβιετική Ένωση, η οποία ήταν ένα σταθερό προπύργιο για την απελευθέρωση των λαών. Όμως η Ρωσία αποτελεί τον αποδέκτη της μεγάλης πίεσης από την επεκτατική πολιτική του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ και του δυτικοευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού” Κατόπιν αυτής της... ξεκάθαρης δήλωσης αρχών, ξέσπασαν θερμά χειροκροτήματα από το ακροατήριο! Ο Μπαγκντάς έκανε, πως ξεκαθάριζε την κατάσταση και αυτοί κάνανε, πως καταλάβαιναν! Πλήρες δημιουργικό χάος εφάμιλλο αυτού, που θέλουν να προκαλέσουν οι ιμπεριαλιστές στην Μέση Ανατολή, σύμφωνα με άλλη αποστροφή του λόγου του.

* Το ακροατήριο ήταν μέλη και οπαδοί του ΚΚΕ, η κομματική Οργάνωση Αττικής του οποίου, οργάνωσε στο Σπόρντιγκ , εν χορδαίς και οργάνοις, διεθνή εκδήλωση για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Άμα έχει τέτοιους αντιπάλους ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος , τι να τους κάνει τους υποκινητές!(http://www.rizospastis.gr/)

Προλεταριακή Σημαία

21 σχόλια:

ulyanovism είπε...

Είναι και αντισημίτης ο κύριος.

"Ενα από τα κύρια κίνητρα για το μίσος του ιμπεριαλισμού και του διεθνούς σιωνισμού κατά της Συρίας"...

Σιωνισμός είναι ο ισραηλινός σωβινισμός. "Διεθνής" σιωνισμός υπάρχει μόνο στη φαντασία των αντισημιτών συνωμοσιολόγων και των ναζιστών που λένε ότι δήθεν οι Εβραίοι κρύβονται πίσω από από το διεθνές κεφάλαιο, τους "διεθνείς τοκογλύφους" τραπεζίτες κτλ σύμφωνα με τη ναζιστική ορολογία.

Ανώνυμος είπε...

Μη λεμε οτι θέλουμε σχετικά με τον Σιωνισμό που δεν έχει να κάνει με φυλετικές δοξασίες!Απο Βικιπαιδεια:" Σιωνισμός είναι πολιτικό κίνημα που ξεκίνησε τον 19ο αιώνα με σκοπό τη δημιουργία στην περιοχή της Παλαιστίνης ενός νέου εβραϊκού κράτους, που θα συγκέντρωνε όλους τους Εβραίους της διασποράς. Το όνομα του προέρχεται από τον λόφο της Σιών στην Ιερουσαλήμ. Στην Παλαιά Διαθήκη η λέξη Σιών χρησιμοποιείται συνεκδοχικά για την πόλη Ιερουσαλήμ." Τοσο οι Παλαισρήνιοι οσο και το διεθνές επαναστατικό κίνημα αντιστάθηκε και καταπολέμησε τον Σιωνισμό σαν χαρτί του Ιμπεριαλισμού!

Ανώνυμος είπε...

Επειδη τελευταια εγινε αρκετη συζητηση για τις αντιπαραθεσεις του ΚΚΕ με αλλα κομματα και ιδιαιτερα με το συριακο ΚΚ και το Κομ. Εργατ.Κ. Ρωσιας(δες Εφημερ. των Συντακτων,διαφορα μεσα της ΑΝΤΑΡΣΙΑΣ, ΙΚΡΑ-ΛΑΕ,Εργατικος Αγωνας κ.α.)εχει ενδιαφερο η μελετη και των τριων ομηλιων στο ΣΠΟΡΤΙΝΓ (κκε-κεκρ-συρ. κκ)οπως και μεσα απο την Διεθνη Κομ. Επιθεωρηση-Βημα Διαλογου οπου εκφραζονται ολες οι αντιπαραθεσεις πριν ανακαλυφθουν απο τους διαδοχους της Ελευθεροτυπιας.ΜΑΝΩΛΗΣ

Δημήτρης Ν. είπε...

Το ΚΚΕ αναγνωρίζει ως κομμάτι του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος κόμματα τα οποία το ξευτελίζουν φέροντας το όνομά του, και ας δηλώνει ότι είναι σε αντιπαράθεση μαζί τους, να αναγνωρίζει ένα και δύο ή και παραπάνω κόμματα διάφορων χωρών, ως τέτοια και από την άλλη όχι μόνο αρνείται τον διάλογο με άλλες κομμουνιστικές δυνάμεις στη χώρα μας, όχι αρνείται και την πιο απλή συνεννόηση σε κινηματικό επίπεδο αλλά και τις καταγγέλλει από προβοκάτορες μέχρι και τσιράκια του συστήματος!!!
Προφανώς είναι δύσκολο να ξεκόψει από το αναθεωρητικό (ρεβιζιονιστικό) παρελθόν του. Έχει γερές ρίζες εκεί. Ιδεολογικές, πολιτικές και κινηματικές. Μη ξεχνάμε άλλωστε ότι κάποτε και η Συρία με το καθεστώς των Άσαντ - Μπάαθ, ακολουθούσε το δρόμο της "μη καπιταλιστικής ανάπτυξης", ιδιότυπο σοσιαλιστικό καθεστώς χαρακτήριζαν κάποιοι ιδεολόγοι του ΚΚΕ τότε το Συριακό όπως και το Λιβυκό καθεστώς (με ...ολίγη από ισλαμισμό το τελευταίο!), για να μη πούμε ότι ήταν στα πρόθυρα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Τότε που οι σημερινές ηγεσίες ΚΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ - ΝΑΡ ως ηγεσίες του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στέλναν κόσμο με υποτροφίες στη Συρία, στα πλαίσια της ταξικής αλληλεγγύης - συνεργασίας με το καθεστώς με αποτέλεσμα να τον τρελάνουν εντελώς!!!
Και μη βιαστεί κανείς να με διαψεύσει, θα χάσει μιας και ήμουν άμεσα εμπλεκόμενος με τέτοιες διαδικασίες εκείνη την εποχή.

ulyanovism είπε...

Η Αλέκα Παπαρήγα τόνισε στον Β΄ Γενικό Γραμματέα του κόμματος ΜΠΑΑΘ ότι για το ΚΚΕ η πραγματοποίηση αυτής της επίσκεψης έχει μεγάλη σημασία ως έκφραση αλληλεγγύης στο συριακό λαό και την ηγεσία του, που βρίσκονται στο στόχαστρο των λεκτικών επιθέσεων των ΗΠΑ, αλλά προσφάτως και των υποδείξεων για διακυβέρνηση της ΕΕ.

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=1872219

Ανώνυμος είπε...

πολύ θετική είναι η απομάκρυνση του ΚΚΕ από τις πασιφιστικές βλακείες των ίσων αποστάσεων κλπ.

δεν κρίνεται ούτε το Μπάαθ εδώ ούτε το ΚΚ Συρίας, τα διάφορα "μα με τον Καντάφι", "μα με τον Μιλόσεβιτς ?", "μα με τον Σαντάμ ?", οι στάσεις τύπου ΚΕΑ και ΚΚ Γαλλίας, έχουν όλα αποτιμηθεί με τις εκατόμβες νεκρών, τις διαλυμένες χώρες κλπ. Ούτε είναι ακριβώς "δουλειά" του ΚΚ Συρίας να γίνει το 2016 κάτι σαν το νέο διεθνές επαναστατικό κέντρο, ένα θραύσμα του ηττημένου κρατικού σταλινικού και μετασταλινικού ΚΚ είναι

το πρόβλημα είναι ότι το ΚΚΕ διορθώνει την γραμμή του χωρίς πραγματικά να την αποτιμάει, απλά προσπαθεί να ηρεμήσει τις αντιιμπεριαλιστικές φωνές στο εσωτερικό του.

Κώστας

ulyanovism είπε...

Απ' όσο ξέρω οι Καντάφι και Μιλόσεβιτς δεν είχαν έναν ιμπεριαλιστικό στρατό να επιχειρεί στο πλευρό τους, όπως έχει ο Άσαντ... που τυγχάνει να είναι και ο μόνος ιμπεριαλιστικός στρατός που έχει δυνάμεις στο έδαφος της Συρίας, αλλά παρ' όλα αυτά εσύ ακόμα φαντασιώνεσαι αντιιμπεριαλιστικούς αγώνες.

Πόσο μάλλον που το κείμενο που έβαλα είναι από το 2003, όταν δεν υπήρχε κανένας πόλεμος για να φαντασιώνεσαι όλα αυτά. Πρόκειται για ανοιχτή στήριξη σε έναν φασίστα δικτάτορα επειδή αυτός ανήκει στο αρεστό τους ιμπεριαλιστικό μπλοκ.

Το "ΚΚΕ" φυσικά και δεν έκανε καμιά αποτίμηση για την παλιά γραμμή, επειδή δεν έχουμε να κάνουμε με πραγματική αλλαγή γραμμής αλλά με αλλαγή μεταμφίεσης. Γι' αυτό οι ψευτοκομμουνιστές της Συρίας παραμένουν σύντροφοί του.

Ανώνυμος είπε...

Προφανώς ulyanovism οι αποβάλοντες τον "σταλινισμό" θεωρούν απόλυτα αναγκαία την πρόσδεση σε κάποιον ισχυρότερο γιατί δε μπορούν να φαναταστούν εαυτούς, πολύ δε περισσότερο τους λαούς, χωρίς να εξαρτώνται από κάποιον ισχυρότερο. Δεν μπορούν να φαναταστούν τους λαούς χώρια από τους ηγέτες όπως δε μπορούν να φαναταστούν τη πολιτική χωρίς τους πολιτικούς και την εξέλιξη της ιστορίας στη βάση της ταξικής πάλης. Βαφτίζουν έτσι όσους καταδικάζουν άπαντες ιμπεριαλιστές και μη που μακελεύουν λαούς και χώρες ως "ισαποστάκιδες" για να δικαιολογήσουν τη δική τους ανικανότητα.
Αυτή είναι η αριστερά του "μα με τον τάδε ηγέτη;" που καμόνονται ότι ξεχνούν ποιοι τα λέγανε αυτά τα "μα" στην Ελλάδα και ποιοι εγκαλούσαν την Ε.Ε. για καθυστέρηση επέμβασης ως προς τον Μιλόσεβιτς ενθυμούμενοι μόνο των συντρόφων τους στο εξωτερικό!
Αυτοί που κολλήσανε το προσωνύμιο "μουλάδες" στο μ-λ χώρο γιατί κάποτε καταδίκαζε τους βομβαρδισμούς στο Ιράκ!!!

Ανώνυμος είπε...

ο 01:49 λέει ότι τα "μα" κάποτε ήταν αρνητικά (μάλιστα ... πάει να μου τα χρεώσει) όταν εγώ έγραψα ότι τα "μα" ήταν και είναι αρνητικά. Και βέβαια αφήνει το σημερινό "μα με τον Άσσαντ?"

"μα με τον Μεταξά και τους Άγγλους" έλεγε κάποτε και ο Στίνας

Κώστας

ulyanovism είπε...

Οι μόνοι ξένοι στρατοί που επιχειρούν στη Συρία με χιλιάδες στρατιώτες (Ιράν, Χεζμπολάχ, Ρωσία) βρίσκονται στο πλευρό του Άσαντ. Και εσύ αυτή την πλευρά βρήκες να βαφτίσεις αντιιμπεριαλιστική! Το ιστορικό αντίστοιχο αυτού που υποστηρίζεις δεν είναι ο Μεταξάς αλλά ο Τσολάκογλου.

Ανώνυμος είπε...

Ξέχασες να μας πεις για την διείσδυση του Πούτιν στον ΠΑΟΚ και το οργανωμένο από την Ρωσία παραγωγικό σαμποτάζ μέσω των απεργιών. Χρόνια σου πολλά.

Κώστας

ulyanovism είπε...

Χαίρομαι που έχεις βρει τρόπο να καθαρίζεις εύκολα με τα αντεπιχειρήματα. Χρόνια σου πολλά επίσης.

Ανώνυμος είπε...

Εφτασε και στις αντιγειτονιές ο ανταγωνισμός ΗΠΑ - ΡΩΣΙΑΣ! Δι αντιπροσώπων ευτυχώς μεχρι στιγμής.
Από τη μια ο κώστας (ΛΑΕ) βρήκε πάλι την εύκολη λύση - ε όχι θα κάθετε να μετακινεί τα βουνά. Να στηριχτούμε στη ρωσία που είναι και αυτή αδικημένη και αδύνατη. Μπορεί και να συμπορευτούμε ως ένα σημείο στην πορεία μετάβασης.
Απο την άλλη ο ylianoviz (καμιά σχέση το σλαυικής έμπνευσης ψευδώνυμο). Οι παρωπίδες εξαφανίζουν από το οπτικό του πεδίο τις αμερικάνικες, γαλικές, αγγλικές, σαουδαραβικές κλπ βόμβες. Δεν βλέπει και ούτε θέλει να ξέρει πως και από ποιούς ξεκίνησε το μακελειο στη συρία και όχι μόνο στη συρία.

Οσο για το ΚΚΕ η στάση του είναι ακατανοητη , διότι βλέπει τι είναι αυτά τα κόμματα(κκΣυρίας, κκΚίνας, κκΙράκ). Γιατί τα υπερασπίζεται; τι έχει να κερδίσει; Παλιά στήριζε τη ΣΕ του χρουτσωφ και του μπρέζνιεφ γιατί ήθελε πλάτες. Σήμερα είναι τόσο δύσκολο να αναγνωρίσει την πραγματική κατάσταση του κκινήματος στον κόσμο, και να μην ρεζιλεύεται με τα αδελφά του κόμματα των αμερικανοτσολιάδων στο Ιρακ και των ρωσοτσολιάδων στη Συρία;
Αριστερες ιδέες σήμερα = σταύλοι του Αυγεία που χρειάζονται τον Ηρακλή τους.
Γ

Ανώνυμος είπε...

Τελευταία φορά που κοίταξα Γ η Ρωσία δεν μας είχε βάλει κανένα μνημόνιο ενώ αντίθετα εμείς σαν καλοί ευρωατλαντικοί ρουφιάνοι της κάναμε και ... εμπορικό πόλεμο, κυρώσεις κλπ.

Αν καλά καταλαβαίνω λες ότι δεν πρέπει να έχουμε προτίμηση ανάμεσα σε ευρωατλαντισμό και Ρωσία. Πολύ σωστή θέση αλλά γείωσε την για μια χώρα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Εγώ λέω πως δεν έχουμε κανέναν λόγο να κάνουμε εμπορικό πόλεμο στην Ρωσία. Εσύ ? Επίσης λέω πως ο σ Λαφαζάνης έχει ιστορική ευθύνη όχι για το άνοιγμα στην Ρωσία αλλά για το ότι δεν έβλεπε που πάνε τα πράγματα και αναλώθηκε σε κάτι που θα ήταν σωστό αν είχαμε μια κατάσταση που σε πάει αλλού. Και όχι, σε καμία "μετάβαση" (προβληματική έννοια έτσι κι αλλιώς λόγω της σύγχυσης ανάμεσα στο "μεταβατικό πρόγραμμα" και την μετάβαση στον κομμουνισμό)δεν εμπλέκεται η Ρωσία, αλλά έτσι δεν ξορκίζεις την ανάγκη να απαντάς συγκεκριμένα πχ για την Συρία και το αν η Ρωσία στέκεται βασικά, τακτικά, για δικούς της λόγους υπέρ της υπεράσπισης της κρατικής υπόστασης της Συρίας. Αυτό νομίζω είπε το ΚΕΚΡ στο Σπόρτινγκ και είναι μια σωστή θέση.

Επίσης, το λέω προκαταβολικά, δεν αποτελεί απάντηση πως η εξωτερική πολιτική, η εμπορική πολιτική και όλα αυτά είναι η πολιτική του κεφαλαίου και η επαναστατική αριστερά δεν ασχολείται. Πάντα κάτι λες, να μην δίνει πχ η καπιταλιστική Ελλάδα διευκολύνσεις στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Με αυτή την έννοια το "ούτε-ούτε" είναι μια θέση σε χρόνο ενεστώτα αλλά πρέπει να είναι πραγματικά "ούτε-ούτε" και όχι ευρωατλαντικός ρεαλισμός και συνήθεια.

Καλή χρονιά σύντροφοι.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Κώστα, τα διλήματα που βάζεις νομίζεις ότι είναι ρεαλιστικά, οτι προκύπτουν εκ των πραγμάτων δηλαδή, αλλά δεν είναι.
Η κάνουμε άνοιγμα στους ρώσους,ή είμαστε με τους ευρωατλαντικούς και άρα στηρίζουμε ακόμα και το εμπορικό εμπάρκο κατά της Ρωσίας.
Δικαίωμά σου να μην θες να δεις άλλη λύση και να βλέπεις έτσι δήθεν ρεαλιστικά τα πράγματα. Η πορεία όμως των "ρεαλισμών" και των αντίστοιχων διλημάτων (δεν θέλω τώρα να σου τα υπενθυμίζω και σε στεναχωρώ πρωτοχρονιάτικα) που ο πολιτικός σου χώρος (ΑΡΑΝ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΕ) μας έβαζε όλο το τελευταίο χρόνο, θα περίμενα να σε προβληματίσει.
Λες ότι ο Λαφαζάνης έχει ιστορική ευθύνη διότι δεν έβλεπε που παν τα πράγματα και αναλώθηκε κλπ κλπ
Μα πως να δείτε που παν τα πράγματα όταν αρνείστε να μελετήσετε κριτικά και επισταμένα την ιστορία του κ κινήματος και απλά αναμασάτε τη μαύρη αστική και τροτσκιστική ιστορική αφήγηση; Δεν θέλετε να δείτε τα πράγματα στην εξέλιξή τους, διαλεκτικά, αλλά βγάζετε φωτογραφίες και βάζετε διλήματα. Ετσι διαπαιδαγωγημένος ένας ολόκληρος κόσμος της αριστεράς, πέφτει σήμερα από τα σύννεφα. Δεν μπορεί να εξηγήσει τις εξελίξεις και φαντάζεται προδοσίες και δήθεν μεταλλάξεις.

Εγώ προσωπικά όταν πρωτοξεκίνησα να διαβάζω μάρξ, έγκελς, λένιν μου έκανε εντύπωση γιατί έβλεπα μόνο αντιπαράθεση και ιστορία. Αντιπαράθεση με τους αναρχικούς για το τι ήταν η κομμούνα του παρισιού και πως θάπρεπε να είναι, συνεχείς αντιπαραθέσεις του μαρξ με τάσεις μέσα στο κόμμα του και απειλές του ότι μέχρι και θα αποχωρήσει αν περάσει η τάδε διατύπωση κλπ Το ίδιο και ο λένιν. Αντιπαράθεση και πολεμική.

Σήμερα η αριστερά την πολιτική αντιπαράθεση τη βλέπει σαν τσακωμούς και την έχει αντικαταστήσει με τους χειρισμούς, τα αλληλοκαπελώματα, την ίντριγκα. Πολλυσυλεκτικοτητα κατα τα αστικά πρότυπα, όχι αντιπαράθεση για να μην χαλάσουμε την τεχνιτή συγκόληση οργανώσεων, πολιτική ρηχότητα, άγνοια της ιστορίας και επομένως αδυναμία να καταλάβουμε πως φτασαμε ως εδώ και πως ήρθαν έτσι τα πράγματα και τελικά όλο και μεγαλύτερη απογοήτευση και αποστράτευση.

Κι αυτές οι ιστορικές αντιστοιχίσεις με μεταξά, άγγλους, στίνα κλπ τι να πει κανείς;
Τα πετάει ο καθένας εντελώς άσχετα για εντυπώσεις και ότι βγει. Ούτε μπαίνει κανείς στο κόπο να συγκρίνει πολιτικούς συσχετισμούς και ιδιομορφίες τοπικά και παγκόσμια. Αφού τόκανε ο ζαχαριάδης με τους άγγλους γιατί όχι και ο λαφαζάνης με τους ρώσους; Ας αφήσομε δε και το πως κατέληξε η φιλια με τους άγγλους.
Γ

Ανώνυμος είπε...

Γ μπλέκεις πολλά και το σπουδαίο θέμα της αποτίμησης του ΣΥΡΙΖΑ, στο οποίο με ταυτίζεις με τον Λαφαζάνη νομίζοντας πως με πειράζει. Δεν είναι αλήθεια, δεν είμαστε μαζί τότε και λέω αυτά που έλεγα και τότε, και μάλιστα και σήμερα δεν είμαστε μαζί στρατηγικά, υπάρχει κάτι που λέγεται μέτωπο. Πολιτικός μου χώρος είναι η ΑΡΑΝ, τίποτε άλλο. ¨Αρα και οι μετωπικές της επιλογές, δευτερογενώς.

άλλο προδοσίες, άλλο μεταλλάξεις σ Γ, μην τα τσουβαλιάζεις, προφανώς υπήρξε μετάλλαξη, με τους όρους της προδιαγεφραμμένους αλλά υπήρξε. Η σχέση του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα με την αστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό είναι πια εντελώς άλλη.

γιατί αν δεν υπήρξε μετάλλαξη προτείνεις εσύ μια ακομα χειρότερη εκδοχή από την προδοσία, ακόμα πιο επιφανειακή, την εκδοχή της απάτης και του θεάτρου.

Κώστας

ulyanovism είπε...

"Απο την άλλη ο ylianoviz (καμιά σχέση το σλαυικής έμπνευσης ψευδώνυμο). Οι παρωπίδες εξαφανίζουν από το οπτικό του πεδίο τις αμερικάνικες, γαλικές, αγγλικές, σαουδαραβικές κλπ βόμβες. Δεν βλέπει και ούτε θέλει να ξέρει πως και από ποιούς ξεκίνησε το μακελειο στη συρία και όχι μόνο στη συρία."

Από πού συμπέρανες ότι ο δυτικός επεμβατισμός είναι εξαφανισμένος από το οπτικό μου πεδίο; Θα το ξαναγράψω σε περίπτωση που δεν το διάβασες σε άλλα μου σχόλια σε αυτό το μπλογκ. Ο δυτικός επεμβατισμός, ιδιαίτερα ο αμερικάνικος που σέρνει πάντα το χορό σε αυτή την πολιτική, έχει φέρει καταστροφικά αποτελέσματα για τους λαούς τους οποίους υποτίθεται ήθελε να σώσει, άνοιξε το δρόμο για την άνοδο των πιο αντιδραστικών δυνάμεων τύπου αλ Κάιντα και ΙΣΙΣ και για διαμελισμούς χωρών. Γι' αυτό ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός είναι και στρατηγικά και τακτικά εχθρός των λαών. Το ίδιο ισχύει και για τη σαουδαραβική επέμβαση στην Υεμένη και για την παλιότερη επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Σερβία με την απόσχιση του Κοσόβου.

Αυτή είναι όμως η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ότι αυτές οι επεμβάσεις τελικά δε δυνάμωσαν τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό στην περιοχή, αλλά αντίθετα έφεραν στην εξουσία δυνάμεις που στρατηγικά ανήκουν στο αντίπαλο στρατόπεδο. Αυτό δυσκολεύονται να το δουν ή να το παραδεχτούν οι μονόπλευρα αντιδυτικοί αντιιμπεριαλιστές της αριστεράς, μάλλον γιατί φαντάζονται ότι αυτό είναι έκφραση συμπάθειας προς τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, ενώ είναι ακριβώς το αντίθετο. Δες για παράδειγμα το Ιράκ. Η αμερικάνικη εισβολή έφερε στην εξουσία τους ισλαμοφασίστες εγκάθετους του Ιράν. Αυτοί τον Οκτώβρη χαιρέτισαν τη ρώσικη εισβολή στη Συρία, ενώ πριν από έναν μήνα ξεκίνησαν να οξύνουν τις σχέσεις τους με την Τουρκία, ακριβώς μετά την κατάρριψη του ρώσικου μαχητικού. Τα ίδια και με την Αίγυπτο όπου η "αράβικη άνοιξη" ανέτρεψε τον φιλοδυτικό Μουμπάρακ και έφερε στην εξουσία τον φιλορώσο Σίσι. Το ίδιο θα φανεί αργά ή γρήγορα και στη Λιβύη.

Αυτό συμβαίνει επειδή ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός βρίσκεται σε πορεία πτώσης, η οποία έχει αντικειμενικό χαρακτήρα, είναι δηλαδή αναπόφευκτη για κάθε ηγεμονικό ιμπεριαλισμό, και η ηγεσία του δε θέλει να παραδεχτεί την παρακμή της επειδή όπως κάθε καλός αστός νομίζει ότι η κυριαρχία του θα κρατήσει αιώνια. Έτσι προσπαθεί να λύσει τα προβλήματά της με άλματα προς τα μπρος που καταλήγουν σε καταστροφές. Κεντρικό ρόλο σε αυτή την πορεία έχει παίξει η μετά το 1990 αυταπάτη τους ότι με τη Ρωσία ξεμπέρδεψαν και μένει μόνο να χτυπήσουν κάποιους τριτοκοσμικούς δικτάτορες και έτσι δήθεν να εμπεδώσουν την παγκόσμια κυριαρχία τους. Αυτή ήταν η διατυπωμένη πλατφόρμα των νεοσυντηρητικών του Μπους, που είχε προετοιμαστεί την περίοδο Κλίντον, και βάσει αυτής της αντίληψης επέλεξαν να επιτεθούν όχι σε εγκάθετους της Ρωσίας, αλλά στα σχετικά ανεξάρτητα και από τις δύο υπερδυνάμεις εθνικιστικά καθεστώτα του Χουσεΐν και των ταλιμπάν.

Τώρα πες μου τι ομοιότητα έχουν οι παραπάνω εκτιμήσεις με αυτές του Κώστα που θεωρεί τον ρώσικο στρατό κατοχής στη Συρία ως προοδευτική αντιιμπεριαλιστική δύναμη. Ο Κώστας στο βάθος συμφωνεί με αυτές τις εκτιμήσεις, βλέπει την αμερικάνικη κυριαρχία να τρίζει, βλέπει ότι η Ρωσία είναι η δύναμη παγκόσμιας εμβέλειας που μπορεί να αντιπαρατεθεί στρατιωτικά με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, και γι' αυτό επιλέγει να συμμαχήσει μαζί της, δήθεν τακτικά αλλά στην πραγματικότητα στρατηγικά γιατί η συμμαχία αυτή έχει σαν ορίζοντά της το νέο παγκόσμιο πόλεμο, για να του πετάξουν ένα κοκκαλάκι εξουσίας.

ulyanovism είπε...

Όσον αφορά τη γραμμή ούτε-ούτε έχω να κάνω δύο παρατηρήσεις.

1) Η γραμμή αυτή δεν είναι η γενικά σωστή γραμμή του κομμουνιστικού κινήματος.

Είναι σωστή αν έχουμε έναν πόλεμο τύπου Α'ΠΠ, είναι εγκληματικά λαθεμένη αν έχουμε έναν πόλεμο τύπου Β'ΠΠ. Ποια είναι η διαφορά; Η διαφορά είναι ότι ο Α'ΠΠ προετοιμάστηκε από όλες τις πλευρές και ήταν άδικος από όλες τις πλευρές. Ο Β'ΠΠ προετοιμάστηκε και εξαπολύθηκε από τη μία πλευρά, τον άξονα Γερμανίας-Ιαπωνίας-Ιταλίας, και ήταν άδικος από αυτή την πλευρά μόνο, γιατί στόχος της ήταν η υποδούλωση και η γενοκτονία των λαών τόσο της Ευρώπης, όσο και της περιφέρειας (Ασία, Β.Αφρική, Μ.Ανατολή).

Η ευθύνη των δυτικών ιμπεριαλιστών σε αυτή την περίπτωση δεν ήταν ότι προετοιμάστηκαν για τον πόλεμο από τη δικιά τους σκοπιά -δεν είχαν κανένα λόγο να επιδιώκουν νέα μοιρασιά αφού ήταν οι κερδισμένοι του προηγούμενου πολέμου- αλλά αντίθετα ότι κράτησαν κατευναστική στάση απέναντι στον επιθετιστή, υπονομεύοντας με αυτή τους τη στάση στο βάθος και τα δικά τους συμφέροντα. Με λίγα λόγια το έγκλημά τους δεν ήταν ότι επιδίωξαν μια αναμέτρηση, αλλά ότι όντας βλακωδώς μύωπες προσπάθησαν να την αποφύγουν πετυχαίνοντας το αντίθετο αποτέλεσμα.

2) Οι υποστηρικτές αυτής της γραμμής σήμερα είναι εξαιρετικά ασυνεπείς.

Ίσες αποστάσεις θα σήμαινε να είσαι εξίσου εχθρός όλων των επεμβάσεων. Αυτό όμως δε συμβαίνει. Όταν οι δυτικοί βομβάρδιζαν τη Σερβία οι "ούτε-ούτε" ξεσήκωναν τον κόσμο σε αντιαμερικάνικη γραμμή. Όταν την ίδια εποχή οι Ρώσοι ισοπέδωναν το Γκρόζνι τηρούσαν σιγή ιχθύος, αν δεν υποστήριζαν κιόλας την επέμβαση επειδή δήθεν η τσετσένικη αντίσταση ήταν υποκινούμενη από τις ΗΠΑ (το ότι οι Σέρβοι κατέσφαξαν το 1991-95 τους κάποτε αδελφούς λαούς της Γιουγκοσλαβίας με τη στήριξη της Ρωσίας δεν τους δημιούργησε ανάλογους προβληματισμούς). Όταν το Κόσοβο αποσπάται από τη Σερβία έχουμε ιμπεριαλιστικό έγκλημα και διαμελισμό μιας κυρίαρχης χώρας. Όταν οι Ρώσοι κάνουν το ίδιο στη Γεωργία και την Ουκρανία κάνουν καλά γιατί δήθεν έτσι σπάνε τη αμερικάνικη περικύκλωση.

Ούτε μια καταγγελία δε θα βρεις για την απόσχιση της Κριμαίας, παρόλο που η απόσχιση αυτή είχε τη στήριξη και του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού που παρότρυνε την ουκρανική κυβέρνηση να τη δεχτεί αμαχητί, όπως και έγινε (http://www.bloombergview.com/articles/2015-08-21/u-s-told-ukraine-to-stand-down-as-putin-invaded). Σε αυτή την περίπτωση ο αντιαμερικανισμός πάει βόλτα επειδή η αμερικάνικη στάση ευνοεί τη ρώσικη εισβολή. Εξακολουθούν δε να στηρίζουν το συριακό παράρτημα του πεκακά, παρόλο που αυτό χαίρει της στήριξης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Εκεί ο αντιαμερικανισμός πάει βόλτα, γιατί ξέρουν ότι τη δύναμη και το κύρος που αποκτάει το πεκακά στη συνέχεια θα τα χρησιμοποιήσει κατά της Τουρκίας. Οι ούτε-ούτε καταδίκασαν την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού, λες και η Τουρκία θα έπρεπε να αποδεχτεί σαν καινούριο στάτους κβο ότι η Ρωσία μπορεί να παραβιάζει τον εναέριο χώρο της όποτε γουστάρει. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ίσες αποστάσεις, αλλά στη χειρότερη με υποστήριξη και στην καλύτερη με γραμμή κατευνασμού που λέει μην αντιστέκεστε στον Πούτιν γιατί θα θυμώσει.

Ανώνυμος είπε...

Κώστα, κατ αρχήν λέγεται Συριακό κκ και όχι κκΣυρίας. Μετα την χρουτσωφική παλινόρθωση πολλά κ κόμματα, προκειμένου να προσεγγίσουν και να γίνουν συνεργάσιμα με τα προοδευτικά υποτίθεται τμήματα των αστικών τάξεων των χωρών τους,άλλαξαν το όνομά τους επι το εθνοκεντρικότερο για να μην φαίνονται "ξενοκίνητα". Το σύνθημα ήταν "σοσιαλισμός με εθνικά χρώματα". Αλλού έγινε αυτό με πρωτοβουλία των κκ για να δείξουν καλή θέληση, και αλλού- όπως στην δυτική τότε γερμανία - μπήκε όρος για τη νόμιμη δράση τους. Ετσι η ονομασία του κκγερμανίας παρέμεινε για την ανατολική γερμανία(ΚPD)ενώ στη δυτική έγινε γερμανικό κκ (DKP). Στα πλαίσια της ίδιας, νέας τότε για το κ κίνημα, γενικής γραμμής της λεγόμενης "ειρηνικής συνύπαρξης" καπιταλισμού - σοσιαλισμού ήταν και η συνεργασία των κ κομμάτων με το πιο "οργανωμένο και προοδευτικό" τμήμα της κοινωνίας, που ήταν υποτίθεται τα στρατοκρατικά καθεστώτα μερικών χωρών ιδιαίτερα της μέσης ανατολής όπου ο σοσιαλιμπεριαλισμός έκανε τότε την πρώτη του εξόρμηση.
Η ουσία είναι η πολιτική της ταξικής συνεργασίας όλων αυτών των κομμάτων και η τοποθέτησή τους απέναντι στον ιμπεριαλισμό με τρόπο που να μή δημιουργούν πρόβλημα στις αστικές τάξεις των χωρών τους. Το συριακό κκ έχει απόλυτο κριτήριο για την προοδευτικότητα (δες το πλήρες κείμενο της ομιλίας) τη σταση απέναντι στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, το ιρακινό κκ είναι αμεριανοτσολιάδικο , το ΚΚΕ προσπερνάει -απ τ αριστερά βεβαίως- την αναγκαιότητα της αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Αναφέρεται βέβαια στην αναγκαιότητα της πάλης κατά του ιμπεριαλισμού αλλά για αλλού, όχι για εδώ γιατί σε μας δεν υπάρχει τέτοιο θέμα! Οπότε είναι όλοι καλυμένοι.
Αν ο πολιτικός σου χώρος δεν σνομπάριζε την ιστορία θα ήξερε λοιπόν ότι το συριακό κκ δεν είναι "σταλινικό θραύσμα" αλλά αντισταλινικό ρεβιζιονιστικο θραύσμα. Γι αυτό λέω ότι αναπαράγεις τη μαύρη αστική και τροτσκιστική προπαγάνδα.

Κατα τα άλλα δεν έχουμε καιρό και πρέπει να βιαστείτε εσύ και τα συντρόφια σου στην ΑΡΑΝ. Εδώ ο κόσμος τόχει τούμπανο και σεις πάτε να κρυφτείτε και να υπερασπιστείτε τον μικροαστικό εγωισμό σας πίσω από λέξεις. Διότι δεν έχει νόημα η "προδιαγεγραμμένη μετάλλαξη". Σε ένα οργανισμό προδιαγεγραμένο είναι το πως θα αναπτυχθεί. Οι μεταλλάξεις είναι σπάνιες,τυχαίες και απρόβλεπτες. Ο σύριζα λοιπόν αναπτύχθηκε εντελώς φυσιολογικά και έγινε κανονικά αστικό κόμμα, γιατί ο "ρεφορμισμός στην εξουσία είναι η αστική τάξη στην εξουσία"(μάο τσε τουγκ). Ολοι βλέπαμε τον ουρανό που έπεφτε στο κεφάλι σας και σεις μας λέγατε : "μη μου χαλάς το όνειρο". Τι μαστούρα ηταν αυτή!!!
Δεν βγάζω απωθημένα. Ειλικρινά λυπάμαι που άνθρωποι του κινήματος καταναλώνονται και χάνονται.
Γ

Ανώνυμος είπε...

Δεν καταλαβαίνω τι λες για την ΑΡΑΝ Γ, δεν βγαίνει νόημα.

Κώστας

Ανώνυμος είπε...

Ε ρε αυτιά κι κομμουνιστικό κόμμα κανε και συ έναν γενναίο αντιιμπεριαλιστικό αγώνα εναντίων όλων των ιμπεριαλιστών εδώ και τώρα και έχουν κεράκια ν ανάψουν οι έλληνες κομμουνιστές πανω απο τον τάφο σου. Αν πάλι δεν μπορείς πάλι οι κομμουνιστές στην Ελλάδα σου έχουν τη λύση...κουφάρι στη γωνία σου και βλέπεις για μετα