Πατρίδα μας δεν είναι οι εντολές των τοκογλύφων...

Ένα κείμενο που κυκλοφορεί εδώ και δέκα μέρες στο διαδίκτυο και αξίζει να κυκλοφορεί και να διαβάζεται για πολύ ακόμη! Εκφωνήθηκε από την καθηγήτρια Νίνα Γεωργιάδου στις 19 του Οκτώβρη κατά τη διάρκεια της απεργιακής συγκέντρωσης.

Απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου, υπάλληλοι των τοκογλύφων, ξεπουλητάδες, αγοραίοι πολιτικάντηδες, δωσίλογοι, μεταποιητές ελπίδων και αγώνων, κηφήνες, πλασιέ λεσχών, οίκων και άλλων συναφών επεξεργαστηρίων δουλείας, κουτοπόνηροι μεγαλοσυνδικαλιστικαράδες, καλοταϊσμένοι μεσάζοντες, μπουκωμένοι μικροδιαννοητές, μισθωμένοι δημοσιογραφούντες, ντοπαρισμένοι μισθοφόροι, παλαμακιστές οπαδοί με το αζημίωτο, θρασσίμια κουκουλοφόροι, κρανοφόροι σαδομαζοχιτές, μια μπάσταρδη γενιά φιδιού, εθνικοί σκουπιδιαραίοι , όπως τους ονόμαζε ο Ντίκενς...

Αυτοί μας κυβερνούν, αυτοί ξεπουλάνε τον τόπο, αυτοί ορίζουν σήμερα την εξαθλίωση των ανθρώπων του μόχθου, αυτοί τσακίζουν τα φτερά και τις ελπίδες των νέων ανθρώπων, αυτοί επιβάλλουν την βαθιά θλίψη των απόμαχων της δουλειάς.
Δική τους πατρίδα τα φουαγιέ της Ντόϊτσε Μπανκ, τα πεζοδρόμια της Γουώλ Στρήτ, ο προθάλαμος της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, η αίθουσα αναμονής της Γκόλτμαν Σακς, οι διάδρομοι του οίκου Μούντυς, τα στούντιο των καναλιών, τα ακριβά φαγάδικα, οι εξώστες του Μεγάρου Μουσικής και παρεμπιπτόντως ο καφενές του Όθωνα που στην κάλπικη δημοκρατία τους το βάφτισαν "Κοινοβούλιο".
Ακόμα κι αυτά υποθήκευσαν στο όνομα ενός χρέους, που από το 1990 έχει αποπληρωθεί μιάμιση φορά.
Η χώρα μας ξεπουλήθηκε, το μνημόνιο , η δανειακή σύμβαση, το μεσοπρόθεσμο, και η συμφωνία της 21ης Ιουλίου, αποτελούν ντροπιαστικά σύμφωνα παράδοσης.
Οι εργαζόμενοι γίναμε πειραματόζωα εξαθλίωσης των εργασιακών σχέσεων, ισοπέδωσης του κόστους της δουλειάς μας, θύματα μιας φορομπηχτικής υστερίας και σάκκοι του μπόξ για τον κατασταλτικό μηχανισμό, με απλά λόγια: φτώχεια , ξύλο και απόγνωση.
Από όλα αυτά κρατείστε την καταγγελία των δασκάλων στο 7ο διαμέρισμα Αττικής:
"Οι μικροί μαθητές λιποθυμούν στο σχολείο απ΄την πείνα, γιατί ο πατέρας απολύθηκε η μάννα είναι άνεργη και το ψυγείο άδειο.'Ενα παιδί μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και ο γιατρός διέγνωσε, με όση ντροπή μπορεί να διαθέτει σήμερα ένας άνθρωπος, υποσιτισμό!"
Την ίδια στιγμή που το λίπος γουργουρίζει ακόμα και στη φωνή του αντιπροέδρου και του ειδικού επί των οικονομικών.
Όμως εμείς, τα εκατομμύρια των εργαζόμενων, των άνεργων, των παιδιών, των απόμαχων της δουλειάς, δεν είμαστε υπήκοοι της Τρόϊκας, ούτε μετανάστες στην ίδια μας τη χώρα, δεν οφείλουμε καμία νομιμοφροσύνη σε ανδρείκελα και δωσίλογους, δεν οφείλουμε καμία νομιμοφροσύνη σε αυτούς που βουτάνε το υστέρημα του συνταξιούχου και αφήνουν το φοροφυγά να πλουτίζει.
Πατρίδα μας δεν είναι οι εντολές των τοκογλύφων, πατρίδα μας είναι ο τόπος μας και τα παιδιά μας, το ψωμί τους , η ελπίδα τους και το δικαίωμά τους να ονειρεύονται.
Εμπρός για παλλαϊκό ξεσηκωμό, εμπρός τώρα για τη μεγάλη ανατροπή.

Κάλυμνος, 19 -10-2011

Ομιλία της Νίνας Γεωργιάδου,

καθηγήτρια και εκπρόσωπος Β' ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου