Με μια κατά παραγγελία «μελέτη» στο γράμμα και το πνεύμα του μισητού μνημονίου, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ξετυλίγει το γαϊτανάκι των αντιλαϊκών - αντεργατικών συγχωνεύσεων στον τομέα της δημόσιας περίθαλψης. Οι «επιστήμονες» της Σχολής Δημόσιας Υγείας (ορισμένοι και σύμβουλοι του πρωθυπουργού ) χαρτογραφούν και αναλύουν το σύνολο των δημόσιων νοσοκομείων της χώρας, τα βαθμολογούν και προτείνουν διαρθρωτικές αλλαγές. Συγχωνεύσεις, καταργήσεις, ενοποιήσεις και αλλαγή του χαρακτήρα τους είναι οι σημαντικότερες από αυτές.
Ζήτημα 1ο: Μειώσεις του κόστους και μετακύλισή του στους ασθενείς.
Η μέση διάρκεια νοσηλείας, το ποσοστό κάλυψης των κλινών, η αναλογία νοσηλευτών και γιατρών ανά κλίνη και το ύψος του κόστους ανά νοσηλευτή είναι είναι τα βασικά εργαλεία αξιολόγησης των νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Η κατάταξη που προκύπτει δίνει τροφή για διαφόρων ειδών προτάσεις, ιδιαιτέρως συγκεκριμένες θα λέγαμε. Έτσι σχεδιάζονται: α) Κατάργηση - μεταφορά όσων νοσοκομείων δεν ανήκουν στο υπουργείο Υγείας (Αιγινήτειο - Αρεταίειο που ανήκουν στο υπουργείο Παιδείας), β) Μεταφορά - κλείσιμο νοσοκομείων που ανήκουν σε ασφαλιστικά ταμεία (τα θεραπευτήρια του ΙΚΑ). γ) Για την επαρχία η ύπαρξη ενός νοσοκομείου ανά νομό (ήτοι 52 νοσοκομείων, πλην των νομών Αττικής και Θεσσαλονίκης). δ) Σε Αθήνα - Θεσσαλονίκη η συγχώνευση - μεταφορά - κατάργηση - αλλαγή χαρακτήρα των μικρών νοσοκομείων κάτω των 400 κλινών (Πατησίων, Παμμακάριστος, Ελπίς, Πολυκλινική, Σπηλιοπούλειο, Αμαλία Φλέμινγκ, τα δύο νοσοκομεία Παίδων στο Γουδί κ.ά.)
Βασικός στόχος είναι η μείωση του λειτουργικού κόστους, το κλείσιμο και η συρρίκνωση λειτουργιών, τμημάτων, κλινών κ.λπ. Η τρόικα ζήτησε από την Ελλάδα να περιορίσει κατά 9 δισ. ευρώ τη δαπάνη για την υγεία μέσα στα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια, με ανάλογη μείωση της δαπάνης ως ποσοστό του ΑΕΠ από 6% σε 2%. Επίσης ζητά να διατηρηθεί σε χαμηλά επίπεδα η μέση διάρκεια νοσηλείας ανά ασθενή (τέσσερις ημέρες κατά μέσο όρο), να είναι καλυμμένες όλες οι κλίνες ενός νοσοκομείου καθημερινά, να είναι χαμηλή η αναλογία ασθενών - γιατρών και ασθενών - νοσηλευτών, να μειωθεί δραματικά ο όγκος των εργαστηριακών εξετάσεων ανά ασθενή, να μειωθεί το ποσοστό προμηθειών σε υλικά και φάρμακα και να υπάρχουν όσο το δυνατόν περισσότερα έσοδα από εισπράξεις στο νοσοκομείο.
Όλα αυτά σημαίνουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για τους ασθενείς με ελαχιστοποίηση του κόστους από πλευράς κράτους.
Ζήτημα 2ο: Εντατικοποίηση, μετατάξεις και απολύσεις εργαζομένων.
Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ότι ο τομέας της δημόσιας περίθαλψης εξαιρούνταν από το γενικό κανόνα «κάθε πέντε αποχωρήσεις μία πρόσληψη». Φρόντισε, λοιπόν, να διαμηνύσει η τρόικα στην κυβέρνηση ότι δεν υφίσταται τέτοιου είδους εξαίρεση πλέον. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι σημερινές τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό (όλων των ειδικοτήτων) θα γίνουν πλέον επικίνδυνες με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία τόσο των ασθενών αλλά και των ίδιων των εργαζομένων στα νοσοκομεία. Η εντατικοποίηση της δουλειάς και η εργασιακή εξουθένωση θα γνωρίσουν νέα εκτίναξη.
Οι εργαζόμενοι στο χώρο θα κληθούν σύντομα να επιλέξουν «ελεύθερα» (sic!) πού προτιμούν να εργαστούν. Διαφορετικά θα υπάρξουν υποχρεωτικές μετατάξεις ακόμα και σε όμορους νομούς (κατά Πάγκαλο). Αυτό θα σημαίνει μια γενικευμένη αναστάτωση (ήδη στο άκουσμα και μόνο των προθέσεων το κλίμα είναι ιδιαίτερα «φορτισμένο» στα νοσοκομεία ). Η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα είναι πλέον το βασικό χαρακτηριστικό. Για την ακρίβεια πρόκειται για ένα μείγμα φόβου και οργής από το οποίο διακατέχονται οι εργαζόμενοι. Χαρακτηριστικό των αντιδράσεων που αναμένονται είναι και το γεγονός ότι ο υπουργός Υγείας (γνωστός για τις «επιδόσεις» του στο ασφαλιστικό) προανήγγειλε 3μηνη «δημόσια διαβούλευση» από τον Απρίλιο με εμφανή στόχο την ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου μέσα στο καλοκαίρι (εκτός και αν η τρόικα του τραβήξει το αυτί για συντομότερα) και ανάλογα με την εξέλιξη της επίθεσης των εργαζομένων των ΔΕΚΟ.
Ζήτημα 3ο: Κόντρα στην υποταγή, μαζική αντίσταση
Η ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ είναι περίπου εξαφανισμένη για πάνω από έξι μήνες. Ενώ οι προθέσεις των φορέων της επίθεσης είναι διακηρυγμένες, αφήνει το χρόνο να κυλάει σε βάρος των εργαζομένων. Καλλιεργεί συνειδητά την αποθάρρυνση, τη μοιρολατρία και την υποταγή διευκολύνοντας το πέρασμα της επίθεσης. Γνωρίζει ότι οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία «βράζουν» εξαιτίας των συνθηκών αλλά και λόγω των συνολικότερων αντεργατικών μέτρων που προηγήθηκαν. Δεν οργανώνει το παραμικρό γιατί καταλαβαίνει τον κίνδυνο για την κυβερνητική πολιτική που στηρίζει. Οι εργαζόμενοι μπορούν και πρέπει να βρουν τρόπους να εκφράσουν την οργή τους. Να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους, να παλέψουν ενάντια στα μέτρα που προηγήθηκαν και σε όσα προωθούνται άμεσα. Να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους, παραμερίζοντας όσους στέκονται εμπόδιο στο ξεδίπλωμα των αγώνων.
Η απόκτηση δικών τους εργαλείων πάλης μπορεί να δώσει διέξοδο και να δημιουργήσει όρους αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση και την τρόικα, για την ανατροπή της πολιτικής τους. Η δημιουργία πρωτοβουλιών - επιτροπών εργαζομένων σε κάθε νοσοκομείο είναι η κατεύθυνση στην οποία επιμένουν και παλεύουν οι δυνάμεις της Ταξικής Πορείας. Για να γίνει εφικτός ο απαραίτητος συσχετισμός που πρέπει να διαμορφωθεί για την απόκρουση της επικείμενης επίθεσης. Για να γίνουν οι αγώνες αποτελεσματικοί.
πηγή: Προλεταριακή Σημαία
0 ΕΣΥ ΤΙ ΛΕΣ;:
Δημοσίευση σχολίου