Έκκληση για το πλήρωμα του φορτηγού πλοίου ΑΕΤΕΑ Sierra

Οι υπογράφοντες, άτομα, κοινωνικές οργανώσεις, η Φιλιππινέζικη Κοινότητα και μεταναστευτικές οργανώσεις, εκφράζουμε την πλήρη υποστήριξή μας στα αιτήματα των 12 Φιλιππινέζων ναυτικών και των υπόλοιπων μελών του πληρώματος του φορτηγού πλοίου ΑΕΤΕΑ SIERRA, σχετικά με την άμεση πληρωμή των δεδουλευμένων από τον Ιούλιο του 2009 έως και σήμερα, και τον επαναπατρισμό τους στις χώρες τους.

Το πλοίο, που ανήκει στις εταιρίες ελληνικών συμφερόντων AETEA SIERRA MARITIME COMPANY LTD, THESARCO SHIPPING CO S.A. και AGROSY SHIPMANAGEMENT INC, βρίσκεται από τον Αύγουστο του 2009 αγκυροβολημένο 6 ναυτικά μίλια από το λιμάνι του Πειραιά. Οι εγκλωβισμένοι ναυτικοί περιγράφουν το πλοίο ως «πλωτή φυλακή» από την οποία δεν μπορούν αποβιβαστούν καθώς απαιτείται άδεια από τις λιμενικές αρχές, ενώ τα έγγραφά τους κρατούνται από τους πλοιοκτήτες. Οι ναυτικοί έχουν εκπληρώσει τις δεκάμηνες συμβάσεις εργασίας τους και ορισμένοι έχουν εργαστεί 14 μήνες χωρίς δυνατότητα αποβίβασης.

Οι ναυτικοί επανειλημμένα έχουν απαιτήσει από τους εργοδότες τους την πληρωμή των μισθών τους καθώς από τον Ιούλιο του 2009 οι οικογένειές έχουν απομείνει χωρίς καμία οικονομική στήριξη και αδυνατούν να εκπληρώσουν βασικές τους υποχρεώσεις, όπως τα δίδακτρα των σχολείων, ενώ ορισμένοι έχουν αναγκαστεί να προσφύγουν σε δανεισμό από τοκογλύφους.

Οι συνθήκες διαβίωσης στο πλοίο είναι απάνθρωπες. Ορισμένες φορές λόγω έλλειψης καυσίμων το πλοίο παραμένει επί μέρες χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Το φαγητό δεν επαρκεί, ενώ το νερό που καταναλώνουν περιέχει σκουριά. Οι ναυτικοί δηλώνουν ότι μπορούν να υπομείνουν την έλλειψη νερού και φαγητού, αλλά όχι την μοναξιά και την σκέψη ότι οι συγγενείς τους υποφέρουν από την έλλειψη χρημάτων και ότι τα παιδιά τους αναγκάζονται να διακόψουν τη φοίτησή τους στο σχολείο.

Στηρίζουμε τα αιτήματα των ναυτικών και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα τους, επειδή πρόκειται για έναν δίκαιο αγώνα ανθρώπων που μάχονται για τα στοιχειώδη δικαιώματά τους ως εργαζόμενοι.

Αθήνα, 4 Ιανουαρίου 2010

Ανοιχτή λίστα υπογραφών

Ένωση Φιλιππινέζων Εργαζομένων Kasapi-Hellas

DIWATA, Δίκτυο Φιλιππινέζων Γυναικών στην Ελλάδα

IMFO InterMarina Filipino Workers Organization in Greece

KOS Strikers Workers Organization

Munting Nayon Cultural School

AKBAYAN Citizens Action Party, Greece Chapter

CMA (Center for Migrants Advocacy), Manila

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

ΕΔΩ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ »

Κρατούν Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες 4 μήνες!

Οι Α) Acikel Sinan, B) Diri Yilmaz, Γ) Ahmet Evlek (καταγεγραμμένος ως Seylan Ali), συνελήφθησαν την 10-9-2009 από το Τμήμα Δίωξης Λαθρομετανάστευσης Θέρμης. Οι 3 συλληφθέντες είναι Τούρκοι υπήκοοι, κουρδικής καταγωγής, μέλη και στελέχη της οργάνωσης MKP Τουρκίας (πρώην TIKKO).

Συνελήφθησαν αμέσως μόλις εισήλθαν στην Ελλάδα και ενώ προσπαθούσαν να μεταβούν στην Αθήνα για να ζητήσουν πολιτικό άσυλο. Αμέσως μετά τη σύλληψή τους υπέβαλλαν αίτημα χορήγησης ασύλου στο Τ.Λ.Θ. Θέρμης, το οποίο το διαβίβασε στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης (Τμήμα πολιτικού ασύλου) στις 14/9/2009.

Παρά το γεγονός ότι οι συλληφθέντες προσκόμισαν από την πτώτη στιγμή της σύλληψής τους έγγραφα (αποφάσεις τουρκικών αρχών ότι καταζητούνται οι ίδιοι και μέλη της οικογένειάς τους, δελτία πολιτικού ασύλου που έλαβαν συγγενείς τους σε άλλα Ευρωπαϊκά Κράτη κλπ), το Τμήμα ασύλου… δεν τους κάλεσε ακόμη για συνέντευξη (!!!) ώστε να κριθεί το αίτημά τους για χορήγηση πολιτικού ασύλου.

Οι Κούρδοι πρόσφυγες κρατούνται στα κρατητήρια της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης ήδη επί 4 μήνες προς εκτέλεσιν απόφασης απέλασης που έχει εκδοθεί, χωρίς να έχουν κληθεί μέχρι στιγμής να εκθέσουν το αίτημά τους για χορήγηση πολιτικού ασύλου, καταπατώντας με αυτόν τον τρόπο βάναυσα τα στοιχειώδη ατομικά τους δικαιώματα, καταστρατηγώντας την συνθήκη της Γενεύης για την παρεχόμενη προστασία στους πρόσφυγες και γελοιοποιώντας κάθε έννοια «πολιτικού ασύλου» στην Ελλάδα.

Η πρακτική αυτή του ελληνικού κράτους να «ξεχνάει» τους πρόσφυγες μέσα στα κρατητήρια για πολλούς μήνες, χωρίς να ενδιαφέρεται να εξετάσει το αίτημά τους για πολιτικό άσυλο, εκτός του ότι είναι ενδεικτικό του πόσο σέβεται η Ελλάδα τις διεθνείς της υποχρεώσεις (Σύμβαση Γενεύης, ΕΣΔΑ), δείχνει το βαθμό προστασίας που παρέχει στους πρόσφυγες και καταδεικνύει τους στόχους της νομοθετικής αλλαγής στο καθεστώς χορήγησης πολιτικού ασύλου: Η νομοθετική αλλαγή στον τρόπο λήψης και εξέτασης των αιτημάτων ασύλου, καθώς και η δυνατότητα παράτασης της κράτησης των αλλοδαπών έως και 6 μήνες, οδηγεί στην αποστέρηση των προσφύγων-αλλοδαπών από κάθε τους δικαίωμα, στη μηδενική χορήγηση πολιτικού ασύλου και στην πολύμηνη και εξοντωτική φυλάκισή τους.

ΕΔΩ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ »

19 χρόνια μετά ο Νίκος Τεμπονέρας ζει στους αγώνες του σήμερα

Το ’90-91 ήταν χρονιά μεγάλων αγώνων της νεολαίας απέναντι στο πολυνομοσχέδιο του τότε υπουργού Παιδείας Βασίλη Κοντογιαννόπουλου. Το σύνολο σχεδόν των σχολείων και των σχολών τελούσαν υπό κατάληψη ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Η αρχή του 1991 βρίσκει μαθητές και φοιτητές να παίρνουν από την πρώτη μέρα αποφάσεις για κατάληψη των σχολείων και των σχολών σε κάθε μέρος της χώρας. Η κυβέρνηση έρχεται σε αδιέξοδο και χρησιμοποιεί κάθε μέτρο καταστολής και τρομοκρατίας για να υπερασπίσει την πολιτική της. Προσπαθεί να σπάσει τις καταλήψεις στα σχολεία και να σταματήσει των αγώνα των μαθητών με κάθε μέσο.

Στην Πάτρα κινητοποιείται η ΟΝΝΕΔ με επικεφαλής τον τότε πρόεδρό της και δημοτικό σύμβουλο Γιάννη Καλαμπόκα, και τα στελέχη της Σπίνο και Μαραγκό επιτίθενται στα σχολεία με στόχο να διώξουν τους καταληψίες, εκτελώντας κατά γράμμα τις εντολές της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Στις 9 του Γενάρη, μετά από ένα όργιο βίας κατά των μαθητών, που αποτέλεσμα είχε τον τραυματισμό πολλών από αυτούς, ανακαταλαμβάνουν το 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο της πόλης. Καταφτάνει άμεσα έξω από το σχολείο πολύς κόσμος, ανάμεσά τους και ο καθηγητής και μέλος του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου (ΕΑΜ) Νίκος Τεμπονέρας, ο οποίος στην προσπάθεια να μπει στο προαύλιο του σχολείου δολοφονείται με λοστό από τον Καλαμπόκα.

Το ίδιο βράδυ γίνεται διαδήλωση από χιλιάδες κόσμο στην Πάτρα. Το άλλο πρωί ξεσπούν άμεσα διαδηλώσεις σε κάθε πόλη της χώρας. Στις 11 του μήνα, εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου κατεβαίνει στους δρόμους. Η κυβέρνηση, παίζοντας το τελευταίο της χαρτί, χτυπάει άγρια την πορεία. Ξυλοδαρμοί, δακρυγόνα και συλλήψεις δεν καταστέλλουν τους διαδηλωτές και τα επεισόδια συνεχίζονται όλη την ημέρα. Στο κτίριο του Κ. Μαρούση σκοτώνονται 4 άτομα από πυρκαγιά που ξεκίνησε από δακρυγόνο των δυνάμεων καταστολής. Η οργή του κόσμου αναγκάζει την κυβέρνηση να αποσύρει το πολυνομοσχέδιο και ο υπουργός παραιτείται. Ο Καλαμπόκας καταδικάζεται αρχικά σε ισόβια, για να αποφυλακιστεί 3 χρόνια μετά από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ενώ οι συνεργοί του φυλακίζονται για λίγους μήνες.

Τόσα χρόνια μετά ο Νίκος Τεμπονέρας δείχνει ακόμα το δρόμο στους αγώνες της νεολαίας. 19 χρόνια μετά, εμπνέει ακόμα το λαό και τη νεολαία που παλεύουν για τα δικαιώματά τους, που αντιστέκονται στα σχέδια του συστήματος και δεν τρομοκρατούνται από κανέναν.

ΕΔΩ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ »

Καταφύγιο σε τρομοκράτες προσφέρει η Κούβα

Από το tvxs

«Καταφύγιο σε τρομοκράτες προσφέρει η Κούβα» δήλωσε αξιωματούχος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών και πρόσθεσε ότι οι πολίτες της καθώς και όσοι φθάνουν στις ΗΠΑ από τη χώρα αυτή, πρέπει να περιλαμβάνονται στη αμερικανική λίστα των ταξιδιωτών που υπόκεινται σε επισταμένους ελέγχους.

Όπως σημείωσε ο αμερικανός αξιωματούχος από πέρυσι «η κουβανική κυβέρνηση συνέχισε να προσφέρει καταφύγιο σε αρκετούς τρομοκράτες», κυρίως σε μέλη της βασκικής αυτονομιστικής οργάνωσης ΕΤΑ και σε αντάρτες των κολομβιανών οργανώσεων Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις της Κολομβίας (FARC) και του Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού (ELN).

«Η κυβέρνηση του Ραούλ Κάστρο θα επέτρεπε επίσης, σε αμερικανούς φυγάδες --μεταξύ τους ορισμένα μέλη εξτρεμιστικών ομάδων-- να διαμείνουν νόμιμα στο νησί», πρόσθεσε.

Οι δηλώσεις αυτές έρχονται σαν απάντηση στο διάβημα διαμαρτυρίας της Κούβας προς τον Τζόναθαν Φάραρ, τον επικεφαλής του Τομέα αμερικανικών συμφερόντων στην Αβάνα και στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, για την απόφαση της Ουάσινγκτον να ενισχύσει τους ελέγχους των επιβατών στα αεροπλάνα με προορισμό τις ΗΠΑ.

Στην ανακοίνωσή της η κουβανική κυβέρνηση χαρακτηρίζει τα νέα μέτρα «ένα πολιτικά υποκινούμενο» κόλπο των ΗΠΑ για να αιτιολογήσουν το 47χρονο εμπορικό εμπάργκο που έχουν επιβάλει στο νησί.

«Απορρίπτουμε κατηγορηματικά αυτή τη νέα εχθρική ενέργεια της κυβέρνησης των ΗΠΑ», τονίζεται στην ανακοίνωση της κουβανικής κυβέρνησης.

Σύμφωνα με τον κατάλογο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Κούβα, Σουδάν, Ιράν και Συρία, είναι τα τέσσερα «κράτη που στηρίζουν την τρομοκρατία στον κόσμο».

Επιπλέον, η Κούβα περιλαμβάνεται στη «μαύρη λίστα» της Ουάσινγκτον με τις 14 χώρες των οποίων οι πολίτες στο εξής υποβάλλονται σε πρόσθετους ελέγχους ασφαλείας, μετά την απόπειρα ανατίναξης αεροσκάφους των αερογραμμών Northwest Airlines στις 25 Δεκεμβρίου που εκτελούσε πτήση από το 'Αμστερνταμ στο Ντιτρόιτ από έναν 23χρονο Νιγηριανό.

Και το σχόλιο του Κωστάκη:

ΕΔΩ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ »

ΤΟ ΝΕΠΑΛ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Προδημοσίευση από την Προλεταριακή Σημαία:

Αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΚΚ Νεπάλ (Μαοϊκού)*

Του Νετραμπικράμ Τσάντα (Μπιπλάμπ)

μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΕΚΚΝ (Μαοϊκού)

Η ΚΕ του κόμματος μας ολοκληρώθηκε μετά από 25 μέρες. Η συνάντηση αυτή πήρε πολύ σημαντικές αποφάσεις και έβγαλε σημαντικά συμπεράσματα για τα παρακάτω θέματα που σχετίζονται με το πολιτικο κίνημα στο Νεπάλ και την εσωτερική κομματική οργάνωση. Η σημασία αυτών των αποφάσεων έχει ως εξής:

1. Τα συμπεράσματα και οι αποφάσεις σχετικά με την πολιτική κατάσταση

Έγινε μια μακρά και σοβαρή συζήτηση για την επίλυση της εξαιρετικής πολιτικής κατάστασης σχετικά με την επανάσταση και την αντεπανάσταση, την ιδεολογία του προλεταριάτου και της αστικής τάξης, την εθνική ανεξαρτησία και την ξένη παρέμβαση. Μετά από μακρά αντιπαράθεση φτάσαμε στο συμπέρασμα ότι η σωστή λύση της παρούσας πολιτικής κρίσης της χώρας θα βρεθεί αποκλειστικά μέσα από την οικοδόμηση μιας νέας αντίληψης της δημοκρατίας, του συντάγματος, του ενιαίου μετώπου , του ομοσπονδισμού, της ενωμένης εθνικής κυβέρνησης και της μαζικής πάλης, ενώ πήραμε και ανάλογες αποφάσεις για τα θέματα αυτά. Είμαστε σίγουροι ότι οι πρόσφατες αυτές αποφάσεις θα δώσουν λύση στα υπάρχοντα προβλήματα.

1.α. Η Λαϊκή Ομοσπονδιακή Δημοκρατία

Το κόμμα μας πήρε πρόσφατα μια απόφαση σύμφωνα με την οποία μια νέα αντίληψη για τη δημοκρατία είναι απαραίτητη. Σύμφωνα με αυτήν, το κόμμα πήρε την απόφαση να αντικαταστήσει τη Δημοκρατική Δημοκρατία (Democratic Republic) με την Λαϊκή Δημοκρατία. Αυτή είναι η μόνη απόφαση που θα μπορέσει να φέρει τη λύση στην παρούσα πολιτική κρίση. Τα προβλήματα και η κρίση που εντείνονται μέρα με τη μέρα είναι αποτελέσματα κυρίως της παρούσας κρατικής εξουσίας, του κρατικού μηχανισμού της αστικής δημοκρατίας, αν και υπάρχουν και δευτερεύοντες λόγοι. Οι λαϊκές προσδοκίες για χειραφέτηση δεν θα πραγματοποιηθούν αν δεν υπάρξει δραστική αλλαγή στο κρατικό σύστημα.

Είναι αλήθεια οτι η εγκαθίδρυση της δημοκρατίας είναι ένα σημαντικό ιστορικό φαινόμενο. Όμως ήταν αναμενόμενο αυτή η εγκαθίδρυση έχει προκαλέσει διάφορα σημαντικά ερωτήματα. Εδικά μετά την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας τα βασικά ερωτήματα ήταν ποιος θα ήταν ο ιδιοκτήτης της δημοκρατίας, ποιον θα υπηρετούσε η δημοκρατία και ποια θα ήταν τα χαρακτηριστικά της.

Το κόμμα μας θεώρησε τη Δημοκρατική Δημοκρατία σαν μια μεταβατική δημοκρατία (ούτε αστική ούτε λαϊκή). Αυτό σήμαινε ότι η έμφαση θα δινόταν στη μετάβαση προς τη Λαϊκή Δημοκρατία και την εγκαθίδρυση του λαού ως ιδιοκτήτη της δημοκρατίας. Το κόμμα μας έκανε προσπάθειες από την ανακήρυξη της δημοκρατίας μέχρι την συνταγματική πράξη της αλλαγής του τότε αρχηγού στρατού Ρουκμανγκάντ Καταουάλ από την εκλεγμένη κυβέρνηση. Έγιναν πολλοί αγώνες. Όμως οι προσπάθειες δεν είχαν αποτέλεσμα εξαιτίας των ιμπεριαλιστών, των επεκτατιστών και των λακέδων τους.

Η ανακηρυγμένη δημοκρατία έχασε τον μεταβατικό της χαρακτήρα και πήρε αστικό χαρακτήρα μετά την παρέμβαση του Προέδρου, την ανάδειξη της κυβέρνησης – μαριονέτας και την ξένη παρέμβαση. Η αστική τάξη έγινε ο ιδιοκτήτης της δημοκρατίας. Η δημοκρατία αντί να είναι δημοκρατία του λαού (κύρια των εργατών και των αγροτών) άλλαξε και έγινε δημοκρατία μιας χούφτας κομπραδόρων καπιταλιστών και φεουδαρχών. Δεν υπάρχει εξασφάλιση των δικαιωμάτων του λαού. Αντίθετα θα υπάρχει καταστολή των λαϊκών δικαιωμάτων. Βλέποντας αυτά, τα συμπεράσματα που έβγαλε το κόμμα μας σχετικά με την αστική δημοκρατία και το σύνθημα περί εγκαθίδρυσης της Λαϊκής Δημοκρατίας είναι καθαρά και σωστά.

1.β. Το Σύνταγμα της Λαϊκής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας

Το ζήτημα της σύνταξης ενός νέου Συντάγματος είναι η ουσία της παρούσας πολιτικής αντιπαράθεσης. Στο πλαίσιο αυτής της αντιπαράθεσης το κόμμα μας πήρε την απόφαση να συντάξει το Σύνταγμα της Λαϊκής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας (Λαϊκής Δημοκρατίας) και να το φέρει για ψήφιση στη Συντακτική Συνέλευση. Επειδή το κόμμα μας είναι ο εκπρόσωπος της πρωτοπορίας της εργατικής τάξης και ο ηγέτης των εργαζομένων, η πρόταση έχει ιστορική σημασία λόγω της ευθύνης να κατατεθεί η καλύτερη πρόταση για τη υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων μέσα σε ένα Λαϊκό Σύνταγμα που είναι ο βασικός νόμος της χώρας. Μέσα σ΄ αυτόν κατοχυρώνονται η μορφή του κράτους, το σύστημα ηγεσίας, τα βασικά δικαιώματα, η εθνική κυριαρχία, κλπ.

Οι διαδικασίες για το βασικό νόμο και τους άλλους νόμους και πράξεις αλλάζουν σύμφωνα με την κατάσταση του κράτους και την κατάσταση της τρέχουσας πολιτικής πάλης. Αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται πολλές φορές. Όμως το σύνταγμα και οι νόμοι ποτέ δεν γράφονται σύμφωνα με τα συμφέροντα του λαού και του έθνους. Αντίθετα το σύνταγμα και οι νόμοι χρησιμοποιούνται ως μέσα για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των παραδοσιακών δυνάμεων και του τωρινού κράτους.

Γνωρίζουμε ότι το μελλοντικό σύνταγμα δεν θα πρέπει να υπηρετεί την αστική τάξη και το στάτους κβο. Γι' αυτό θα πρέπει στη Συντακτική Συνέλευση να γίνει συζήτηση και να περάσει ένα λαϊκό σύνταγμα από τις προοδευτικές και αντι-αστικές δυνάμεις μαζί με τις δυνάμεις της λαϊκής ομοσπονδιακής δημοκρατίας.

Η άλλη εναλλακτική λύση θα είναι το μαοϊκό κόμμα και οι φιλο-δημοκρατικές δυνάμεις να εξαπολύσουν αγώνα στους δρόμους και στη Συντακτική Συνέλευση για να περάσει το λαϊκό σύνταγμα. Μ΄ αυτόν τον τρόπο το μελλοντικό λαϊκό σύνταγμα θα γραφτεί μέσω της Συντακτικής Συνέλευσης. Ειδάλλως η χρησιμότητα της Συντακτικής Συνέλευσης τελειώνει εδώ.

1.γ. Τα προνόμια των αυτόνομων πολιτειών και η διακήρυξη τους

Το κόμμα μας έχει μια ξεκάθαρη άποψη για τη μορφή του κράτους που θα πρέπει να είναι ομοσπονδιακό. Είναι δημοκρατικό δικαίωμα των ομόσπονδων πολιτειών. Το μελλοντικό αυτό σύνταγμα θα πρέπει να εγγυάται τα δικαιώματα τους. Στα πλαίσια αυτά το κόμμα πήρε και μια επιπλέον απόφαση. Σύμφωνα μ΄ αυτήν την απόφαση οι αυτόνομες πολιτείες θα έχουν δικαιώματα πάνω στους φυσικούς τους πόρους. Στον πολιτικό τομέα το κόμμα πήρε την απόφαση να οδηγήσει τη χώρα στην ομοσπονδιακή της δομή πριν αυτή περάσει στο σύνταγμα. Αν αυτό αποδειχτεί αδύνατο εξαιτίας των αστικών κομμάτων, του ΕΜΛ και του Νεπαλέζικου Κογκρέσου , η ανακήρυξη των ομόσπονδων πολιτειών θα γίνει σε όλη τη χώρα. Αυτή η απόφαση έχει ιστορικό χαρακτήρα.

1.δ. Το Ενωμένο Μέτωπο των πατριωτικών και αριστερών δυνάμεων.

Διάφορες μορφές ενωμένων μετώπων γίνονται και διαλύονται ανάλογα με την πολιτική κατάσταση και την κατάσταση του κινήματος. Το ενωμένο μέτωπο αποφασίστηκε να σχηματιστεί στη βάση της αντίθεσης ανάμεσα στην κρατική εξουσία και το λαό. Στο παρελθόν ήταν αναγκαία η δημιουργία ενωμένου μετώπου ανάμεσα στο λαό και τις αντι-μοναρχικές δυνάμεις. Όμως αυτού του είδους η αντίθεση δεν υπάρχει πια. Έτσι η παρούσα αντίθεση είναι ανάμεσα στους κομπραδόρους καπιταλιστές και τους φεουδάρχες που προστατεύονται από τις ξένες δυνάμεις και το νεπαλέζικο λαό. Μ’ άλλα λόγια η αντίθεση είναι ανάμεσα στην Αστική Δημοκρατία και τη Λαϊκή Δημοκρατία. Αυτή η νέα αντίθεση δημιούργησε μια κατάσταση όπου απαιτείται ένα νέο ενωμένο μέτωπο και το κόμμα μας πήρε αυτήν την απόφαση. Το αποκαλούμε ενωμένο μέτωπο των πατριωτικών, δημοκρατικών και αριστερών δυνάμεων.

1.ε. Ενωμένη Εθνική Κυβέρνηση

Το κόμμα μας πρότεινε τη διάλυση της κυβέρνησης – μαριονέτας και το σχηματισμό ενωμένης εθνικής κυβέρνησης. Είναι γνωστό σε όλους ότι η κυβέρνηση του Μαντχάβ Νεπάλ είναι το εξώγαμο των ξένων αφεντικών και των ντόπιων λακέδων. Η κυβέρνηση αυτή είναι βάρος στις πλάτες των νεπαλέζων και ταυτόχρονα ντροπή απέναντι στη διεθνή κοινότητα. Η κυβέρνηση αυτή στέκεται σε σαθρό έδαφος, δεν έχει ποιότητα και είναι ανίκανη. Δουλεύει με τηλεκοντρόλ. Τα κέντρα εξουσίας που τη διευθύνουν προετοιμάζουν πόλεμο και καταπίεση για το νεπαλέζικο λαό.

Επομένως η παράταση της ζωής αυτής της κυβέρνησης δημιουργεί ευνοϊκό έδαφος για το φασισμό. Από την άλλη, απόφαση και εντολή του λαού είναι να αναλάβει το ΕΚΚΝ (Μαοϊκό) την ηγεσία της χώρας και τη σύνταξη νέου συντάγματος. Μόνο με την εφαρμογή αυτής της εντολής είναι δυνατή η διατήρηση της ειρήνης. Επομένως η κυβέρνηση - μαριονέτα θα πρέπει να διαλυθεί σύντομα και να σχηματιστεί μια ενωμένη εθνική κυβέρνηση κάτω απο την ηγεσία του ΕΚΚΝ (Μαοϊκού) ή την κατάλληλη εκπροσώπηση.

2. Αποφάσεις σχετικά με την οργανωτική δομή του κόμματος

Ήταν απαραίτητο για μας να ανταποκριθούμε και να αποφασίσουμε σχετικά με την εσωτερική κομματική πάλη. Έπρεπε να απαντήσουμε στις κριτικές αδελφών κομμάτων και του λαού και να απαντήσουμε σ΄ αυτούς που ανησυχούσαν για τα κακά στο εσωτερικό μας. Έπρεπε να είχαμε κεντράρει την προσοχή μας στο χτίσιμο ενός προλεταριακού κόμματος και να ξεκινήσουμε μια εσωτερική συζήτηση γι΄ αυτό. Τελικά το κάναμε και αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε ένα πολυθεσικό σύστημα, δηλαδή μια μόνιμη κεντρική επιτροπή, τη διατύπωση 15 κανόνων συμπεριφοράς και μιας υψηλού επιπέδου επιτροπής για να μετασχηματίσει και να ενώσει το κόμμα σε ένα νέο υψηλότερο επίπεδο.

2.α. Δημιουργία πολυθεσικού συστήματος ηγεσίας

Αναγνωρίσαμε την αναγκαιότητα ενός νέου οργανωτικού ηγετικού συστήματος που να ανταποκρίνεται στο μέγεθος του, τις ευθύνες του και τους στόχους του. Έχουμε χιλιάδες επαγγελματικά κομματικά μέλη. Εκατομμύρια δουλεύουν στις μαζικές οργανώσεις βάσης. Οι ψηφοφόροι είναι πάνω από 4 εκατομμύρια. Εκατομμύρια ακόμη διάκεινται ευνοϊκά και μας στηρίζουν ακόμη και ως μετανάστες σε κάθε γωνιά της γης από τη Ινδία, τη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη και αλλού. Υπάρχουν δεκάδες αδελφά κόμματα στον κόσμο.

Ο λαός έχει δώσει στο ΕΚΚΝ (Μαοϊκό) την ευθύνη να ηγηθεί της κρατικής εξουσίας και να συντάξει ένα νέο σύνταγμα. Μας έχει δώσει την ευθύνη της αναδιοργάνωσης του συνόλου της κρατικής εξουσίας και να προστατέψουμε και να εγγυηθούμε τα δικαιώματα των εθνοτήτων, των γυναικών, των εργατών, των αγροτών και των διανοουμένων. Αυτό σημαίνει ευθύνη αλλαγής της αστικής δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας.

Πρέπει να φτάσουμε τον απώτερο στόχο μας, τον κομμουνισμό, μετασχηματίζοντας το έθνος σε εργατικό και έθνος των εργαζομένων, με λαϊκή κυριαρχία και σε ένα ανεξάρτητο έθνος μακριά από επεμβάσεις ξένων δυνάμεων και έτσι να φτάσουμε στον τελικό στόχο μέσω της Λαϊκής Δημοκρατίας και του σοσιαλισμού. Όλα αυτά τα καθήκοντα δεν μπορούν να γίνουν δυνατά μέσω της παλιάς δομής της κρατικής εξουσίας. Η ηγετική δομή του κόμματος θα πρέπει να ανταποκρίνεται στον πολιτικό στόχο και το πολιτικό σχεδιασμό. Γι’ αυτό θα πρέπει να αναδιοργανώσουμε την οργανωτική δομή και την ηγετική δομή του κόμματος. Φτιάχνουμε τμήματα με πλήρη δικαιώματα. Αποκτούμε Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο, Γενικό Γραμματέα και Γραμματέα.

2.β. Το Νέο Ενωμένο Μέτωπο

Αποφασίσαμε να οικοδομήσουμε ένα νέο Ενωμένο Μέτωπο στα πλαίσια της νέας κατάστασης. Έχουμε μια ξεκάθαρη αντίληψη για την οικοδόμηση του απο πατριωτικές, δημοκρατικές, αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις κάτω από την ηγεσία του ΕΚΚΝ (Μαοϊκού). Για την ώρα σκεφτήκαμε να δουλέψουμε κάτω από τη σημαία του Ενωμένου Εθνικού Λαϊκού Κινήματος που θα πάρει την πρωτοβουλια οικοδόμησης ενός συγκροτημένου μετώπου. Το Κίνημα θα βοηθήσει το νεπαλέζικο λαό να ενωθεί και να προχωρήσει ενάντια στην ξένη παρέμβαση, την καταπάτηση του προσωρινού συντάγματος και τη συνομωσία που εξυφαίνεται από τους αντεπαναστάτες.

2.γ. Οι 15 κανόνες συμπεριφοράς και η Επιτροπή Υψηλού Επιπέδου

Η Κεντρική Επιτροπή συνέταξε έναν κώδικα συμπεριφοράς 15 σημείων και όρισε μια επιτροπή υψηλού επιπέδου με σκοπό τη διαφάνεια του τρόπου ζωής των κομματικών ηγετών και την εξάλειψη της υποψίας και της ανησυχίας των στελεχών και του λαού σχετικά με τη διαχείριση των πόρων, των μέσων και των εγκαταστάσεων όπου υπάρχει κομματική πρόσβαση. Αυτός ο κώδικας συμπεριφοράς θα δώσει επαναστατικά θεμέλια στο λαό κάνοντας ξεκάθαρα ζητήματα όπως η ατομική ιδιοκτησία, οι οικονομικές δραστηριότητες, η διαχείριση πόρων και μέσων, οι οικογενειακή και πολιτική ηθική.

Συμπέρασμα: εν συντομία, το Νεπάλ βρίσκεται στην πορεία μετασχηματισμού του σε Λαϊκή Δημοκρατία. Απαιτείται μια συνειδητή προσπάθεια για να μετασχηματιστεί. Είναι απαραίτητη η λαϊκή εξέγερση για να αλλάξει η αστική δικτατορία, επειδή η ποιοτική αλλαγή δεν είναι δυνατή χωρίς ώθηση. Γι’ αυτό το ΕΚΚΝ (Μαοϊκό) και το ενωμένο λαϊκό μέτωπο θα πρέπει να παίξουν ισχυρό και ιστορικό ρόλο. Η ηγεσία, τα στελέχη, οι πατριωτικές, οι δημοκρατικές και οι αριστερές δυνάμεις θα πρέπει να ενωθούν για να εκμεταλλευτούν αυτήν την χρυσή δυνατότητα.

* Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην διεύθυνση http://krishnasenonline.org/main/news.php?pname=Theredstar&id=51&cata_name=Opinion#, της ηλεκτρονικής έκδοσης του «Red Star» , δημοσιογραφικού οργάνου του ΕΚΚΝεπάλ (Μαοϊκού), με ημερομηνία 5 του Δεκέμβρη 2009. Ο τίτλος του κειμένου προστέθηκε από τον μεταφραστή. Την μετάφραση για λογαριασμό της «Προλεταριακής Σημαίας» έκανε ο Άρης Λάμπρου.

ΕΔΩ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ »

Κρίση, φόροι και ...εξοπλισμοί!

Κυβέρνηση και ΜΜΕ έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό μια εντατική προπαγάνδα για να μας πείσουν για την αναγκαιότητα των νέων φόρων, που ετοιμάζονται να εφαρμόσουν μέσα στη χρονιά. Φόροι που παρουσιάζονται ως αναγκαίοι λόγο της κρίσης και για την ανόρθωση της οικονομίας. Άλλοθί τους πέρα από τη κρίση είναι οι πιέσεις των ιμπεριαλιστών μέσω της Ε.Ε. που προσπαθούν να βάλουν στον ίσιο δρόμο το κακό παιδί την Ελλάδα. Προχωρούν έτσι στην ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, στο τάσκισμα των όποιων δικαιωμάτων τους έχει απομείνει και στο ξεζούμισμά τους μέσω των φόρων.

Σε όφελος ποιών όμως;

Αναρωτιέται κανείς πού πήγαν και πού θα πάνε όλοι αυτοί οι φόροι. Εκτός από τα 28 δισ., που ξέρουμε πως πήγαν στους τραπεζίτες, η Ελλάδα δαπάνησε (σύμφωνα με στοιχεία του ΝΑΤΟ) σχεδόν 7 δισ. ευρώ για εξοπλισμούς το 2008, ποσό που αντιστοιχεί, χοντρικά, στο ετήσιο σύνολο των εσόδων από τη φορολογία εισοδήματος!

Τα στοιχεία που ακολουθούν είναι πολύ πιο προκλητικά και εξοργιστικά για κάθε εργαζόμενο που βιώνει λιτότητα διαρκείας.

1. Παρά το μικρό μέγεθός της και το φτωχικό της ταμείο, η Ελλάδα κατατάσσεται μεταξύ των καλύτερων πελατών της «αμυντικής» βιομηχανίας παγκοσμίως, με τις εισαγωγές συμβατικών εξοπλισμών να καταλαμβάνουν την πέμπτη θέση στον κόσμο και να αντιστοιχούν στο 4% του συνόλου παγκοσμίως (υψηλότερες καταγράφηκαν μόνο στις περιπτώσεις της Κίνας, της Ινδίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και της Νότιας Κορέας) την περίοδο 2004-2008.

2. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ένα μεγάλο κομμάτι των αμυντικών δαπανών (υπολογίζεται σε άνω του 50% του συνόλου), δεν αφορά την αγορά νέου εξοπλισμού, αλλά τις πληρωμές του στρατιωτικού προσωπικού και τα λειτουργικά έξοδα των ενόπλων δυνάμεων. Φυσικά σε αυτό το κονδύλι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως συμπεριλαμβάνονται οι διάφορες αποστολές σε Κόσοβο, Αφγανιστάν, Ερυθρά Θάλασσα, που ακολουθούν τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ.

3. Σε κάθε περίπτωση, είναι χαρακτηριστικό ότι η Ελλάδα θα έχει ξοδέψει συνολικά περί τα 50 δισ. ευρώ σε αμυντικές δαπάνες την περίοδο 1996-2010, ποσό δυσβάσταχτο δεδομένης της κάκιστης δημοσιονομικής κατάστασης. Μέχρι το 2010 θα πρέπει η χώρα να πληρώσει 9 δισ. ευρώ για αμυντικό εξοπλισμό που έχει ήδη παραληφθεί. Αρα, στο βάθος του τούνελ όχι μόνο δεν υπάρχει φως για μισθωτούς και συνταξιούχους αλλά προβλέπεται ακόμα πιο «μαύρο» μέλλον και φυσικά αυτό το γνωρίζουν οι κρατούντες, άσχετα αν επαγγέλλονται ανάκαμψη σε ένα-δύο χρόνια.

Ενα από τα «περίεργα» της κρίσης που αντιμετωπίζει η παγκόσμια οικονομία τον τελευταίο χρόνο είναι ότι παρατηρείται εκτίναξη των εξοπλιστικών δαπανών παγκοσμίως εν μέσω ύφεσης.

Μπορεί ο Ομπάμα κι ο Πούτιν να επαγγέλλονται ειρηνική συνεργασία και ανάπτυξη των σχέσεων, αλλά πίσω από την επικοινωνιακή βιτρίνα ο ανταγωνισμός για την παγκόσμια κυριαρχία και οι ενδοϊμπεριαλιστικές προστριβές –ανάμεσα στους μικρότερους παίκτες- καλά κρατούν!

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούν μακράν τον καλύτερο πελάτη των κατασκευαστών οπλικών συστημάτων. Μόνο το 2008 ξόδεψαν για τις ανάγκες της πολεμικής τους μηχανής σχεδόν 600 δισ. δολάρια! Το ποσό αυτό, που είναι υπερδιπλάσιο από το ελληνικό... ΑΕΠ, είναι επίσης μεγαλύτερο από το άθροισμα των αντίστοιχων δαπανών των εννέα χωρών που ακολουθούν στη λίστα.

Σε επίπεδο δεκαετίας, το 58% της αύξησης που καταγράφηκε στις αμυντικές δαπάνες οφείλεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν και η Κίνα και η Ρωσία κλείνουν την ψαλίδα: αμφότερες τριπλασίασαν τις αμυντικές τους δαπάνες στο διάστημα αυτό, με το ινστιτούτο Sipri (Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών Ειρήνης της Στοκχόλμης) να επισημαίνει ειδικά για τη Μόσχα ότι «διατηρεί τα σχέδιά της για πρόσθετες αυξήσεις (στους εξοπλισμούς), παρά τα δριμύτατα οικονομικά προβλήματα». Νομίζουμε πως τα παραπάνω δεν χρειάζονται κι άλλο σχολιασμό.

Το αποτέλεσμα είναι οι παγκόσμιες αμυντικές δαπάνες να καταγράψουν αύξηση 4% το 2008 σε σχέση με το 2007, αγγίζοντας αθροιστικά το 1,5 τρισ. δολάρια, σύμφωνα με το Sipri.

Ακόμα πιο ενδεικτική είναι μία σύγκριση με το 1999: οι αμυντικές δαπάνες εμφανίζουν αλματώδη αύξηση κατά 45%!

«Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση δεν έχει ακόμα αγγίξει τις μεγάλες αμυντικές βιομηχανίες», αναφέρει η έκθεση του Sipri, σύμφωνα με το οποίο το δικό της «λιθαράκι» έβαλε η μεγάλη αύξηση των «ειρηνευτικών» αποστολών, που επίσης χρειάζονται όπλα. Συγκεκριμένα, οι «ειρηνευτικές» επιχειρήσεις κατέγραψαν αύξηση 11%, με το εμπλεκόμενο σε αυτές προσωπικό να εκτινάσσεται επίσης σε επίπεδα ρεκόρ το 2008, προσεγγίζοντας τα 190.000 άτομα. Δεν χρειάζεται βέβαια να διευκρινίσουμε πως οι «ειρηνευτικές» αποστολές των «ειρηνευτικών» οργανισμών, π.χ. ΟΗΕ, αποτελούν το μακρύ χέρι των ιμπεριαλιστών.

Ολα αυτά μεταφράζονται σε χρυσές δουλειές για τους κολοσσούς του κλάδου. Οι 100 μεγαλύτεροι κατασκευαστές οπλικών συστημάτων παγκοσμίως κατέγραψαν πωλήσεις ύψους 347 δισ. δολαρίων το 2007. Στην κορυφή της σχετικής λίστας φιγουράρει ο αμερικανικός κολοσσός Boeing, οι πωλήσεις όπλων του οποίου ξεπέρασαν τα 30 δισ. δολάρια. Στη δεύτερη θέση ακολουθεί η βρετανική BAE Systems, με πωλήσεις 29,9 δισ. δολάρια, ενώ τρίτη κατατάσσεται ένα άλλο μεγαθήριο των ΗΠΑ, η Lockheed Martin, με πωλήσεις 29,4 δισ. δολάρια.

Οπως φαίνεται και στον πίνακα που ακολουθεί, τη μερίδα του λέοντος, φυσικά, έχουν οι αμερικάνικες πολεμικές βιομηχανίες, για να μην υπάρχει καμιά αμφιβολία για το πού κατευθύνονται τα δισ. των εξοπλισμών και μάλιστα σε συνθήκες κρίσης και ανταγωνισμού. Φανερό είναι το ρίξιμο των Ευρωπαίων «συμμάχων», αφού από τα 180 δισ. δολάρια μόνο τα 42 δισ. πάνε σε ευρωπαϊκές βιομηχανίες.

Οσο για τις εγχώριες «αμυντικές» βιομηχανίες, όπως διαπιστώνεται σε ανάλυση του αστικού τύπου: «Το δημοσιονομικό πρόβλημα που προκαλούν οι αμυντικές δαπάνες θα ήταν πολύ μικρότερο, ή ακόμη και ανύπαρκτο, εάν η Ελλάδα είχε αναπτύξει κατάλληλα και κατάφερνε να αξιοποιήσει την εγχώρια βιομηχανία όπλων. Δυστυχώς, όμως, αυτό δεν συμβαίνει και η συντριπτική πλειοψηφία των εξοπλισμών αποτελούν απευθείας εισαγωγή από το εξωτερικό».

Δηλαδή όταν μαλώνουν τα βουβάλια την πληρώνουν …οι βάτραχοι. Οι ιμπεριαλιστές –κύρια οι ΗΠΑ- όχι μόνο επιβάλουν στην κυβέρνηση να αυξήσει τις δαπάνες για εξοπλισμούς, για να έχουν οι βιομηχανίες τους να πουλάνε, αλλά και τα όποια ψίχουλα δίνανε στο παρελθόν σαν «αντισταθμιστικά οφέλη» τώρα συρρικνώνονται και όλα εισάγονται απευθείας από τις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις.

«Οταν μιλάμε για εγχώρια αμυντική βιομηχανία στην Ελλάδα, ουσιαστικά εννοούμε τρεις εταιρείες: την Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ), την Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΛΒΟ) και την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ). Δυστυχώς, η εικόνα και των τριών εταιρειών είναι μάλλον απογοητευτική.» Και οι τρεις βιομηχανίες είναι με ζημιές εκατομμυρίων ευρώ και μερικές χιλιάδες εργαζόμενοι με αβέβαιο μέλλον. Συγκεκριμένα :

· Η ΕΛΒΟ είναι ο κύριος προμηθευτής στρατιωτικών οχημάτων των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, όμως το 2008 έκλεισε με το χαμηλότερο τζίρο της τελευταίας 20ετίας και με ζημίες ύψους 13,374 εκ. ευρώ. Απασχολεί 700 εργαζόμενους.

• Η ΕΑΣ έχει το 2008 τις μεγαλύτερες ζημίες από κάθε άλλη ελληνική βιομηχανία πλην της ΔΕΗ (133,649 εκ. ευρώ). Η ΕΑΣ ανήκει στο δημόσιο και απασχολεί 2.000 άτομα.

• Η ΕΑΒ είναι ζημιογόνος, κλείνοντας το 2007 με ζημίες ύψους 14,7 εκ. ευρώ.

Βέβαια, αν έχουν κάποια σημασία αυτά τα στοιχεία είναι για να αποδείξουν αυτό που αναφέραμε παραπάνω: πως σε περίοδο οικονομικής κρίσης, οι ιμπεριαλιστές δεν αφήνουν στους μικρότερους κολαούζους ούτε τα ψίχουλα των εξοπλιστικών δαπανών που οι ίδιοι τους επιβάλουν.

Κλείνοντας, να επισημάνουμε την ηχηρή σιωπή των ΜΜΕ για το νέο εξοπλιστικό χαράτσι διαρκείας. Οσο για τα υπόλοιπα σκάνδαλα (Βατοπέδι-Ζήμενς–Παυλίδη κ.λπ.) είναι για να έχουν να λένε κάτι τα αστικά ΜΜΕ και να παίζουν το ρόλο του αδέκαστου κριτή και του αμερόληπτου ρεπόρτερ, κουκουλώνοντας τα δισ. των εξοπλισμών σε περιόδους κρίσης και λιτότητας.

Αλλά μήπως η αντιπολίτευση το ανέδειξε; Και καλά, το ΠΑΣΟΚ αστικό κόμμα είναι δεν περιμέναμε κάτι. Για το ΚΚΕ και το ΣΥΝ όμως; Που είναι οι καταγγελίες, οι διαμαρτυρίες οι συγκεντρώσεις οι απεργίες; Κι αυτοί «σιγή ιχθύος»! Και μετά αναρωτιούνται υποκριτικά τι εκφράζει το 50% της αποχής στις ευρωεκλογές. Είπαμε, όμως, μόνο τα αντι-εκλογικά αποτελέσματα δεν φέρνουν την αλλαγή. Χρειάζεται οργάνωση - αντίσταση - αγώνας!!

Οι δέκα μεγαλύτερες πολεμικές βιομηχανίες του πλανήτη

Εταιρεία	Χώρα	Πωλήσεις όπλων (σε δισ. δολ.)
Boeing	ΗΠΑ	30,5
BAE Systems	Βρετανία	29,9
Lockheed Martin	ΗΠΑ	29,4
Northrop Grumman	ΗΠΑ	24,6.
General Dynamics	ΗΠΑ	21,5.
Raytheon	ΗΠΑ	19,5.
EADS	Γερμανία-Γαλλία- Ισπανία	13,1.
L-3 Communications	ΗΠΑ	11,2.
Finmeccanica	Ιταλία	9,9
Thales	Γαλλία	9,4

Πηγή: Sipri, Institute for Strategic Studies

Οι δέκα πρώτες χώρες σε εξοπλιστικές δαπάνες και η Ελλάδα

Χώρα	Αμυντικές δαπάνες (εκατ. δολ.)	Κατά κεφαλήν δαπάνες (δολ.)	% ΑΕΠ
ΗΠΑ	552.568	1.835	3,99
Ρωσία	32.215	228	1,54
Γαλλία	60.662	993	2,37
Γερμανία	42.108	511	1,27
Βρετανία	63.258	1.041	2,28
Σαουδική Αραβία	35.446	1.284	9,40
Ισραήλ	11.607	1.806	7,17
Κίνα	46.174	35	1,42
Ινδία	26.513	23	2,32
Ιαπωνία	41.039	322	0,93
Ελλάδα	7.000	636	2,9

Πηγή: Sipri, Institute for Strategic Studies

Το κείμενο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος του είναι αναδημοσίευση από παλιότερο άρθρο της Προλεταριακής Σημαίας.

ΕΔΩ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ »

Καμιά συναίνεση στη νέα αντιλαϊκή επιδρομή!

Παρέμβαση πικετοφορία του ΚΚΕ (μ-λ) πραγματοποιήθηκε τη περασμένη βδομάδα στο κέντρο της Αθήνας (Χαυτεία - Αιόλου - Ερμού - Σύνταγμα). Ο κόσμος, λίγος για τέτοιες μέρες, περισσότερος έξω παρά μέσα στα μαγαζιά, ανταποκρίθηκε θετικά πέρνωντας τη προκήρυξη παρ' όλο που του ...χαλάγαμε την "εορταστική" μεν πανάκριβη δε ατμόσφαιρα.
Το κείμενο που μοιράστηκε ήταν το εξής:

Καμιά συναίνεση στη νέα αντιλαϊκή επιδρομή!

Καμιά θυσία για την κρίση τους!

Με τα ίδια προσχήματα, με τις ίδιες δικαιολογίες που χρησιμοποιούσαν και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις, η νεόκοπη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ετοιμάζει και προωθεί μία ανελέητη επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας. Τα «ελλείμματα», τα «χρέη» και η «κακοδιαχείριση» της προηγούμενης κυβέρνησης χρησιμοποιούνται για μια ακόμη φορά προκειμένου να δικαιολογήσουν το νέο ξεζούμισμα που ετοιμάζουν το κεφάλαιο και η νέα του κυβέρνηση στα λαϊκά στρώματα. Μόνο που τώρα μας καλούν να πληρώσουμε και τις συνέπειες της κρίσης τους:

· Μας ζητάνε να αποδεχτούμε τη νέα επιδρομή στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα. Που θα είναι πλέον αβέβαιο το εάν και πότε θα πάρει κάποιος σύνταξη, το εάν θα δικαιούται ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τι είδους. Που το συλλογικό δικαίωμα των εργαζομένων στην ασφάλιση θα μετατραπεί σε «ατομική υπόθεση». Που οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες -επίσημα πλέον- θα «κάνουν παιχνίδι» στις πλάτες των εργαζομένων.

· Μας καλούν να αποδεχτούμε την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, να κάνουμε πίσω από το δικαίωμα στην πλήρη και σταθερή δουλειά για όλους. Με την επέκταση των «ελαστικών» σχέσεων εργασίας, της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας. Με τη διάλυση των συλλογικών συμβάσεων. Με την νομιμοποίηση της ανασφάλιστης εργασίας των προγραμμάτων στέιτζ στον ιδιωτικό τομέα. Με την επέκταση του σύγχρονου δουλεμπορίου της ενοικίασης εργαζομένων. Με τον εργαζόμενο πλήρως υποταγμένο στις ανάγκες, τις διαθέσεις και τα συμφέροντα του κεφάλαιου.

· Μας λένε να αποδεχτούμε τη νέα αφαίμαξη στο εργατικό εισόδημα. Με το «πάγωμα» ή τη μείωση των μισθών και των συντάξεων. Με τη νέα φοροεπιδρομή, άμεση και έμμεση, που είναι στα σκαριά. Με τις διαρκείς αυξήσεις στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.

· Μας ζητάνε να αποδεχτούμε το χτύπημα των δημοκρατικών δικαιωμάτων μας. Την κρατική τρομοκρατία σε κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής. Την ευθεία αμφισβήτηση του πανεπιστημιακού ασύλου. Το χτύπημα απεργιών και διαδηλώσεων. Την επέκταση της αστυνομοκρατίας και των μηχανισμών κρατικής καταστολής. Την ποινικοποίηση κάθε μορφής συλλογικής δράσης.

Και όλα αυτά τα ζητάνε από ένα λαό που για δεκαετίες τώρα θυσιάζεται χωρίς τελειωμό, κάτω από τις εντολές των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και για τα κάθε λογής «οράματα» της αστικής τάξης. Τα ζητάνε από ένα λαό που συνθλίβεται από την ανεργία και τη φτώχεια προκειμένου να θησαυρίζει το κεφάλαιο και οι παρατρεχάμενοί του. Τα ζητάνε από ένα λαό που δεν μπορεί να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες διαβίωσης, που δεν μπορεί να σπουδάσει τα παιδιά του, που βλέπει τη ζωή και το μέλλον του να υποθηκεύονται για τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.

Είναι στο χέρι μας να τους σταματήσουμε! Είναι στο χέρι μας να βάλουμε φρένο στην επέλαση που ετοιμάζουν εναντίον μας. Είναι στο χέρι μας να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας, να διεκδικήσουμε αυτά που πραγματικά μας ανήκουν.

Οι εκβιασμοί τους δεν πρέπει να περάσουν! Να πέσει στο κενό η καθημερινή ιδεολογική τρομοκρατία που μας ασκούν προκειμένου να αποσπάσουν τη συναίνεσή μας. Να μην δεχτούμε να γίνουμε εμείς τα θύματα της κρίσης τους. Το μέλλον μας δεν βρίσκεται στην υποταγή και το σκύψιμο του κεφαλιού, αλλά στη σύγκρουση με την αντεργατική πολιτική τους.

Αυτή η πολιτική μπορεί να ανατραπεί! Μέσα από την πάλη και τους αγώνες μας. Μέσα από την οργάνωση των αντιστάσεών μας. Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε σωματείο, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σχολείο και σχολή. Κόντρα στην προδοτική στάση της συμβιβασμένης συνδικαλιστικής ηγεσίας σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και τους ψευτοδιαλόγους. Ενάντια στην «αριστερά» της υποταγής και των «υπεύθυνων» προτάσεων.

Έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε! Όταν ανατράπηκε η αντιασφαλιστική επιδρομή Σημίτη-Γιαννίτση. Όταν ανατράπηκε η αντιδραστική συνταγματική αναθεώρηση. Όταν, πέρσι το Δεκέμβρη, η νεολαία κατά χιλιάδες ξεχύθηκε στους δρόμους ενάντια στη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και την κρατική τρομοκρατία.

Και θα το αποδείξουμε ξανά! Στον αγώνα για πλήρη και σταθερή δουλειά για όλους. Για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Για ασφάλιση και περίθαλψη σε όλους. Για επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους, για όλο το διάστημα της ανεργίας. Για πολιτικές, συνδικαλιστικές και ατομικές ελευθερίες.

ΕΔΩ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ »

Περί ...δημοκρατίας και θεσμών!

Από το χώρο αυτού του blog έχουμε εκφράσει αρκετές φορές την άποψή μας για την αναγωγή από κάποιους των προσφυγών στα δικαστήρια ως την "υπέρτατη" μορφή πάλης των τοπικών κινημάτων.
Χωρίς να αποκλείουμε τη πιθανότητα προσφυγής σε αυτά, επικουρικά και μόνο για να δημιουργηθούν καθυστερήσεις στα σχέδια εργολάβων, δήμων και κυβερνήσεων, θεωρούμε ότι αν ένα τοπικό κίνημα στραφεί αποκλειστικά και μόνο στις δικαστικές διεκδικήσεις το μόνο που καταφέρνει είναι να δημιουργεί αυταπάτες στο κόσμο για την αστική δικαιοσύνη, να τον κλείνει σπίτι του και στο τέλος να τον απογοητεύει μιας και στο σύνολο σχεδόν των περιπτώσεων το όποιο πλεονέκτημα αποκτούν αυτοί που προσφεύγουν στα δικαστήρια χάνεται και μετατρέπεται σε πλεονέκτημα του αντίπαλου μιας και το κράτος ή οι δήμοι στο διάστημα αυτό προσαρμόζουν τη νομοθεσία σε όφελος του όποιου κεφαλαιοκράτη. Στο τέλος τέλος γράφουν τους νόμους (δικοί τους είναι άλλωστε ότι θέλουν τους κάνουν) στα παλιά τους τα παπούτσια και υλοποιούν αυτό που σχεδίαζαν από την αρχή. Μόνο σε περιπτώσεις όπου το κίνημα ήταν από την αρχή μέχρι το τέλος μαζικό, μαχητικό, όπου οι επιτροπές εκπροσωπούσαν πραγματικά το κόσμο που αφορούσε το ζήτημα, όπου ο λαός της γειτονιάς συμμετείχε επί της ουσίας και όχι σα χειροκροτητής κλειστών "επιτροπών" ή "πρωτοβουλιών" ή "ανοιχτών συνελεύσεων".....κ.λπ., που δε δίνουν λόγο σε κανένα, μόνο τότε υπήρχαν πραγματικές αγωνιστικές επιτυχίες και ανάγκαζαν τους πραγματικούς κοινωνικούς εταίρους να υποχωρούν.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τι σημαίνει ότι η αστική εξουσία γράφει στα παλιά της παπούτσια, δικαστήρια και νόμους, τα οποία όμως, σε συνδυασμό με τον άλλο κρατικό θεσμό της αστυνομίας, όταν πρόκειται να καταστήλουν τους αγώνες λειτουργούν άψογα και πρέπει να είναι απολύτως σεβαστά, είναι το παράδειγμα του Γραμματικού όπως το μεταφέρουμε από το blog ΚΟΛΛΙΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ "ΥΠΟΘΕΣΗ ΧΩΜΑΤΕΡΗΣ":

Υπάρχει Δημοκρατία; Λειτουργούν οι θεσμοί στην Ελλάδα;

Μη βιαστεί να απαντήσει κάποιος "ΝΑΙ". Τουλάχιστον όχι πριν ακούσει μια μικρή, αλλά διδακτική ιστορία.
Στο "Μαύρο Βουνό" του Γραμματικού τα οικονομικά συμφέροντα και το πολιτικό προσωπικό τους αποφάσισαν να κατασκευάσουν την Χωματερή της Αθήνας. Οι κάτοικοι της περιοχής αντέδρασαν και συνεχίζουν να αντιδρούν, παρ΄ ότι τα μηχανήματα έχουν μπει και εργάζονται στον χώρο.
Πέρα από τις δυναμικές κινητοποιήσεις ακολούθησαν και τον δικαστικό δρόμο, πιστεύοντας - αφελώς απ΄ ότι αποδείχθηκε - ότι στην Ελλάδα η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη.
Οι ιδιοκτήτες των ακινήτων που βρίσκονται εντός του καθορισμένου για την Χωματερή χώρου ζήτησαν διακοπή των εργασιών, αφού μέχρι αυτήν την στιγμή δεν έχει γίνει καμία απαλλοτρίωση.
Κι εδώ αρχίζουν τα γεγονότα που αποδεικνύουν ότι οι θεσμοί έχουν πάψει να λειτουργούν και όλοι αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία με την εκάστοτε Κυβέρνηση.
Το Δασαρχείο Καπανδριτίου, με μία μνημειώδη απόφασή του χαρακτήρισε από αγροτεμάχιο 200 στρεμμάτων με συμβόλαιο από το 1907 (χίλια εννιακόσια επτά) τμήμα 130 στρεμμάτων ως δημόσια (!) δασική έκταση, τμήμα του 65 στρεμμάτων ως δασωθέντα αγρό (που διακατέχεται από το Δημόσιο) και τμήμα μόλις 5 στρεμμάτων ιδιωτική αγροτική έκταση. Και έσπευσε πάραυτα να παραχωρήσει στον εθνικό εργολάβο τα 195 στρέμματα για να υλοποιήσει το έργο.
Το τοπικό δικαστήριο (Ειρηνοδικείο Καπανδριτίου έκρινε τον εαυτό του αναρμόδιο διότι εμπλέκεται το Δημόσιο (με τον τρόπο που προαναφέρθηκε) και παρέπεμψε την υπόθεση στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών.
Η Εισαγγελία εξέδωσε απόφαση, σύμφωνα με την οποία δεν απαιτείται διακοπή των εργασιών, αφού, σύμφωνα με την διαβεβαίωση της εταιρίας, οι ιδιοκτήτες μπορούν ανεμπόδιστα να μπουν στον χώρο και να καλλιεργήσουν τα αγροτεμάχια που τους ανήκουν και τα οποία δεν έχουν πειραχθεί από την εταιρία.
Την Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010 οι ιδιοκτήτες, με τους δικηγόρους τους και ανά χείρας την δικαστική απόφαση πήγαν στον χώρο να φυτέψουν ελαιόδεντρα.
Ούτε λίγο ούτε πολύ οι επικεφαλής της δύναμης κατοχής της περιοχής (ΜΑΤ και Ασφάλεια) δεν επέτρεψαν στους ιδιοκτήτες να μπουν στον φυλασσόμενο χώρο, γράφοντας προφανώς στις παλαιότερες των αρβύλων τους την δικαστική απόφαση.
Προφανώς στο κατεχόμενο "Μαύρο Βουνό" δεν ισχύουν όσα ισχύουν σε όλη την λοιπή Ελλάδα. Εκτός αν - ως δύναμη κατοχής - επιβάλλουν το δίκαιο του κατακτητή.

Τέτοια Δημοκρατία έχουμε!

Αυτή είναι η δήθεν "ευνομούμενη πολιτεία" που ισχυρίζονται κάποιοι!

Να την χαιρόμαστε!

Υ.Γ. Το αρχικό μας σχόλιο δεν αφορά σε καμιά περίπτωση τους κάτοικους του Γραμματικού που δίνουν έναν αγώνα για τον οποίο έχουν την αμέριστη συμπαράστασή μας, με όποια μορφή και αν επιλέξουν να τον δώσουν. Αφορά όλους αυτούς που από δεξιά και κυρίως από αριστερά (ανανεωτικοί, ταξικοί και επαναστάτες) στο φόβο τους μη χάσουν τον έλεγχο και υπερβεί ο λαός τα αστικά όριά τους κάνουν ότι μπορούν να στρέψουν αντιστάσεις σε ανώδυνα για το σύστημα μονοπάτια, ξεπουλώτας στο τέλος τους αγώνες.

ΕΔΩ ΟΛΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ »