ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!

Αριστερό blog για τα κινήματα στις ...γειτονιές όλου του κόσμου!

Για επικοινωνία: antigeitonies@gmail.com

Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Όπου φτωχός και η μοίρα του;

Είδηση 1η - ΜΠΟΠΑΛ:
"Ένοχους έκρινε ινδικό δικαστήριο 8 κατηγορούμενους για το πολύνεκρο βιομηχανικό δυστύχημα του Μποπάλ, όπου χιλιάδες Ινδοί έχασαν τη ζωή τους μετά από διαρροή τοξικού αερίου. Το ατύχημα του Μποπάλ χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως το χειρότερο βιομηχανικό δυστύχημα στην ιστορία.
Το δικαστήριο, ύστερα από 28 χρόνια(!!!), έκρινε σήμερα ένοχους πρόκλησης θανάτου εξ αμελείας, τον 85χρονο πλέον, πρώην πρόεδρος του ινδικού τμήματος της εταιρείας, Κεσούμπ Μαχίντρα και επτά πρώην στελέχη από την Ινδία."(TVXS)
Είδηση 2η - ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΣ:
"Νεκρός απεγκλωβίστηκε σήμερα ανήλικος, από πυρκαγιά που ξέσπασε σε παράγκες στη Λεωφόρο ΝΑΤΟ στον Ασπρόπυργο. Από την πυρκαγιά τραυματίστηκε και ένας ηλικιωμένος.
Στο σημείο έσπευσαν 15 πυροσβέστες με πέντε οχήματα, οι οποίοι έθεσαν την πυρκαγιά υπό έλεγχο λίγο μετά τις 14.00. Άγνωστη παραμένει μέχρι στιγμής η αιτία που προκάλεσε την πυρκαγιά." (Η αιτία πάντως που οδηγεί αυτούς τους ανθρώπους να ζουν έτσι είναι γνωστότατη!)(TVXS)
Είδηση 3η - ΝΤΑΚΑ ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣ
"Η φράση “όπου φτωχός και η μοίρα του” συντάχθηκε για κάτι τέτοιες στιγμές" (πράγματι!). "Μια σπίθα από μετασχηματιστή, ήταν αρκετή για να μετατραπεί η φτωχογειτονιά στην Ντάκα σε παρανάλωμα. Στην πρωτεύουσα του Μπανγκαντές θρηνούν το χαμό 114 ανθρώπων..."(e-net)

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΙΣ ...ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ:
Αντιδράσεις στην Ινδία
"Διαδηλώσεις πραγματοποιούν σήμερα στην Ινδία ανθρωπιστικές οργανώσεις αλλά και επιζήσαντες του τραγικού δυστυχήματος, ύστερα από την «ήπια», όπως υποστηρίζουν (αυτό το όπως υποστηρίζουν γιατί μπήκε, υπάρχει περίπτωση να έχουν άδικο;), καταδίκη των ιθυνόντων. Δεκάδες διαδηλωτές εξέφρασαν την οργή τους για την ποινή δύο ετών με εγγύηση, που επιβλήθηκε σε οκτώ πρώην στελέχη της Union Carbide για το δυστύχημα στην Μποπάλ το 1984, κατά το οποίο τουλάχιστον 15.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.
Κρατώντας πανό, που έγραφαν «κρεμάστε τους ένοχους» και «είναι προδότες του έθνους» διαμαρτυρήθηκαν για το «αργό και αναποτελεσματικό» δικαστικό σύστημα της Ινδίας και επέκριναν την κυβέρνηση που δεν κατάφερε να φέρει στην Ινδία έναν από τους υπεύθυνους για να δικαστεί. Κατά την προσπάθειά τους να εισέλθουν στο δικαστικό μέγαρο παρεμποδίστηκαν από τις αστυνομικές δυνάμεις."
Κατά τα άλλα:
"Η Union Carbide, μερικά χρόνια αργότερα πουλήθηκε στην αμερικανική εταιρία Dow. H τελευταία αγόρασε τα περιουσιακά στοιχεία της Union Carbide αλλά όχι και τις υποχρεώσεις της(!)απέναντι στο Μποπάλ. Τα χημικά που υπήρχαν στις αποθήκες τη στιγμή του ατυχήματος αποσύρθηκαν μόνο εν μέρει και μέχρι σήμερα παραμένουν θαμμένα σε χώρους γύρω από το εργοστάσιο μολύνοντας το έδαφος και τον υδροφόρο ορίζοντα, προκαλώντας συνεχώς νέα θύματα. Η Dow αρνείται ότι έχει υποχρέωση να καθαρίσει το Μποπάλ ενώ την ίδια στιγμή κάνει τεράστιες επενδύσεις σε άλλες επαρχίες της Ινδίας, φροντίζοντας έτσι να μην πιέζεται (λες και υπήρχε ποτέ τέτοια περίπτωση) και πολύ από την ινδική κυβέρνηση. Το 2006, η Dow ξεκίνησε αυτό που ονόμασε «The human element campaign» στα πλαίσια της «εταιρικής κοινωνικής της ευθύνης», και έχει ξοδέψει μέχρι σήμερα 100 εκατομμύρια δολάρια. Ειρωνεία. «Ξέχασε» να βάλει στο πρόγραμμα το Μποπάλ."(γιατί άραγε;)
Ευτυχώς όμως που υπάρχει και η Ευρωπαϊκή Ένωση:
"Έξοδος από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό για 20 εκατομμύρια ευρωπαίους πολίτες σε περίοδο μόλις 10 ετών (άραγε πόσοι από αυτούς θα ζουν ως το τέλος του ...προγράμματος;). Αυτός είναι ο στόχος που όρισε η ΕΕ και ο οποίος προκειμένου να πραγματοποιηθεί θα απαιτήσει το σχεδιασμό και την ολοκλήρωση στρατηγικών σχεδίων από κάθε χώρα ξεχωριστά.
Οι προσπάθειες για την εν λόγο δέσμευση είχαν ξεκινήσει από το Μάρτιο, σε ευρωπαΐκή σύνοδο κορυφής στην οποία οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν είχαν καταφέρει (ποιοί οικονομικοί δείκτες να τους εμπόδιζαν άραγε;) να καταλήξουν σε συμφωνία κάτι το οποίο όπως δείχνουν τα πράγματα επετεύχθη στη σημερινή συνάντηση των υπουργών Κοινωνικών Υποθέσεων της ΕΕ στο Λουξεμβούργο.
Ο στόχος αυτός θα καταχωρηθεί στη μελλοντική οικονομική και κοινωνική στρατηγική της ΕΕ η οποίο θα έχει χρονικό ορίζοντα το 2020 και θα συνοδεύεται από την πρωτοβουλία αύξησης στο 75% (το υπόλοιπο 25% θα καίγεται στους Ασπρόπυργους και τις Ντάκα του κόσμου!) του ποσοστού απασχόλησης των ανθρώπων ηλικίας 20-64 ετών.
Μείζον ζήτημα αναμένεται να αποτελέσει ο υπολογισμός του πληθυσμού που απειλείται από τη φτώχεια και των κοινωνικό αποκλεισμό. Πάντως σήμερα οι υπουργοί Κοινωνικών Υποθέσεων της ΕΕ κατέληξαν σε τρία κριτήρια – δείκτες.
Κάθε άνθρωπος που ζει με εισόδημα κάτω του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος παρουσιάζει «κίνδυνο ένδειας». Στην κατηγορία αυτή βρίσκονται περίπου 80 εκατομμύρια Ευρωπαίοι (δηλαδή 16% του πληθυσμού μεταξύ των οποίων 19 εκατομμύρια παιδιά), σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat. Στο κριτήριο αυτό προστέθηκαν η «υλική στέρηση» και η «διαβίωση σε νοικοκυριά στα οποία οι άνθρωποι δεν εργάζονται».
Οι τρεις αυτοί δείκτες, τους οποίους μπορούν να επιλέγουν τα κράτη ανάλογα με τη δική τους ιδιαίτερη περίπτωση (υποκειμενικό είναι το ζήτημα άλλωστε), ανεβάζουν εφεξής σε 120 εκατομμύρια τον αριθμό των Ευρωπαίων που βρίσκονται σε κατάσταση φτώχειας ή αποκλεισμού.
Ένας άνθρωπος στους έξι (20 εκατομμύρια) θα πρέπει να εξέλθει (γιατί; μπορεί και να τους αρέσει έτσι που ζουν!) από την κατάσταση αυτή ως το 2020, σύμφωνα με την απόφαση που έλαβε σήμερα το συμβούλιο των υπουργών Κοινωνικών Υποθέσεων της ΕΕ.
Ο στόχος χαρακτηρίστηκε φιλόδοξος από όλες τις χώρες ενώ ορισμένοι υπουργοί εξέφρασαν την άποψη ότι δεν είναι ρεαλιστικός (άντε γιατί άρχισα να ανησυχώ για τους φιλάνθρωπους προσανατολισμούς τους). Αποφασίστηκε μία αποτίμηση στα μέσα της διαδρομής (δηλαδή πόσοι γλύτωσαν και πόσοι όχι από τον "κίνδυνο ένδειας")

Όπως καταλάβατε ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός, οι αστικές τάξεις των χωρών, δεν έχουν καμιά ευθύνη. Τα μέτρα που παίρνονται από ΔΝΤ, ΕΕ και λοιπούς φιλανθρωπικούς οργανισμούς, οι πόλεμοι, κατακτήσεις και καταστροφές που προκαλούν Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, δεν φταίνε σε τίποτα. Φταίει η κακή μας η μοίρα, όπως υπονοεί και η παροιμία. Το κακό, και ...μοιραίο, γι' αυτούς είναι ότι οι σπίθες δεν θα ξεπηδάνε για πάντα μόνο από μετασχηματιστές αλλά θα αρχίσουν (ήδη έχουν αρχίσει) να ξεπηδάνε από την οργή των λαών. Τότε "στρατηγικός στόχος" θα γίνει αυτοί που επενδύουν στις ζωές των ανθρώπων και τους μετράνε με δείκτες και κέρδη, που τους χαρακτηρίζουν απασχολήσιμους ή μη (όπως λέμε χρήσιμους ή άχρηστους) να γίνουν μια κακή ανάμνηση. Και θα γίνουν!  ΜΟΙΡΑΙΑ!

Δεν υπάρχουν σχόλια: