Από Προλεταριακή Σημαία
Μια συνέντευξη με τρεις εργάτες μετανάστες
Συναντήσαμε τον Ουράν, τον Ντασνόρ από την Αλβανία και τον Ιμπραήμ, Παλαιστίνο από τον Λίβανο. Και οι τρεις τους μέλη της Ταξικής Πορείας Οικοδόμων στη Λάρισα, μέλος του Δ.Σ. Οικοδόμων ο Ουράν και μαζί με τον Ιμπραήμ αντιπρόσωποι στο Εργατικό Κέντρο Λάρισας. Η συζήτηση για την επίθεση της κυβέρνησης και του συστήματος ενάντια στους μετανάστες κράτησε αρκετά, εδώ παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα.
Τι σημαίνει για εσάς τους μετανάστες το σύνθημα που ακούγεται στις διαδηλώσεις
«οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι, Έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι» ;
Με αυτό το σύνθημα ξεκινήσαμε, σαν Ταξική Πορεία, σήμερα την πορεία στην απεργία των οικοδόμων.
Ανάμεσα στους εργάτες δεν υπάρχουν διαφορές, οι διαφορές μας είναι με το κεφάλαιο και αυτούς που μας εκμεταλλεύονται. Χρειάζεται πάντα να το φωνάζουμε στις εργατικές διαδηλώσεις, να γίνει σύνθημα και των σωματείων. Το έχουμε ανάγκη όλοι οι εργαζόμενοι και οι μετανάστες και οι Έλληνες εργαζόμενοι, γιατί η επίθεση σήμερα είναι ενάντια στα δικαιώματα όλων μας. Μπορεί σήμερα να κάνουν «σκούπα» στους λεγόμενους λαθραίους, αλλά αυτό που θέλουν είναι «σκούπα» στις κατακτήσεις όλων των εργαζόμενων.
Πώς αντιμετωπίζετε τους νέους νόμους της κυβέρνησης ενάντια στους μετανάστες, τις επιχειρήσεις «σκούπα» και τις απελάσεις ;
Όλο αυτό το κλίμα εμείς εδώ στην Λάρισα ακόμα δεν το ζούμε, όμως μη νομίζετε ότι στην Αθήνα είχαν σταματήσει όλα αυτά. Πήγαινες στο μετρό και σε σταμάταγε η αστυνομία πέντε φορές για να δείξεις χαρτιά. Τώρα, βέβαια, τα πράγματα έχουν «αγριέψει» πολύ. Ολοι μαζί, κυβέρνηση, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ και οι φασιστικές συμμορίες θέλουν να δείξουν ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες φταίνε για την κρίση, την ανεργία και την εγκληματικότητα. Έπρεπε, όμως, να το περιμένει και η κυβέρνηση της ΝΔ και οι άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ότι θα έρθουν χιλιάδες πρόσφυγες διωγμένοι από τις πατρίδες τους. Όταν χτυπάς με βόμβες και στρατό, όταν σπέρνεις την πείνα και την εξαθλίωση, τι περιμένεις ότι θα κάνει ο άλλος, θα κάτσει να πεθάνει; Αυτά που γίνονται σήμερα τα περιμέναμε από καιρό, ειδικά το ΛΑΟΣ και οι φασίστες μας έχουν στο στόχαστρο.
Η Ελλάδα για την ΕΕ είναι η πρώτη φυλακή για τους μετανάστες-πρόσφυγες και δεν πρέπει να γίνουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που λέει η κυβέρνηση.
Τι λέτε για τους «νέους» μετανάστες-πρόσφυγες, αυτούς που τα τελευταία χρόνια έρχονται, στην Ελλάδα, εσείς είσαστε «παλιοί» πια.
Αυτοί είναι στην πιο δύσκολη κατάσταση, όχι ότι εμείς ήμασταν καλύτερα. Αλλά ακόμα και σήμερα το ΝΑΤΟ, οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι βομβαρδίζουν στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν, στο Ιράκ και ο κόσμος φεύγει για να σωθεί. Πού να κάτσεις όταν η ζωή σου έχει καταστραφεί; Ψάχνεις να βρεις να πάς όπου μπορείς για να σωθείς. Σε αυτούς τους βομβαρδισμούς και τους πολέμους είναι και η ελληνική κυβέρνηση συνυπεύθυνη.
Τώρα το σύστημα κάνει ένα άλλο «κόλπο»: προσπαθεί να διασπάσει τους μετανάστες, τους νόμιμους και τους παράνομους. Ότι κάνουνε με τους Έλληνες και τους ξένους, το κάνουν και μεταξύ μας. Ολοι, όμως, φύγαμε από τα σπίτια μας για τους ίδιους λόγους, τη φτώχεια, την πείνα, τους πολέμους, είτε από τα Βαλκάνια,\ είτε από την Ανατολική Ευρώπη είτε από την Αφρική είτε από την Ασία. Η ανεργία και η φτώχεια είναι και αυτές βόμβες και σφαίρες που μας χτυπάνε. Στην Αλβανία, μετά το 1990, κλείσανε όλα τα εργοστάσια που δούλευε ο κόσμος, πώς θα ζούσαμε, έπρεπε να φύγουμε, αφού οι ιμπεριαλιστές «αποφάσισαν» ότι τα εργοστάσιά μας έπρεπε να κλείσουν. Αυτούς τους «νέους» μετανάστες πρέπει να τους σέβονται πιο πολύ γιατί είναι πολιτικοί πρόσφυγες, που ρήμαξε την πατρίδα τους ο ιμπεριαλισμός. Και αυτά που λένε ότι οι παλιοί είμαστε οι καλοί και οι νέοι είναι οι εγκληματίες είναι παραμύθια και κόλπο, ποιος μπορεί να ξεχωρίσει ποιος είναι καλός και ποιος όχι;
Ναι, άρχισαν πάλι οι τηλεοράσεις τα ίδια, όπως παλιότερα, με «εγκληματίες» μετανάστες αρχίζουν και τελειώνουν, για να φτιάξουν κλίμα ενάντιά μας. Εμείς έχουμε πληρώσει με το αίμα μας στα ολυμπιακά έργα την «ανάπτυξη» που πανηγύριζαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Εισφέρουμε με την δουλειά μας στον πλούτο της κοινωνίας, εισφέρουμε στα ασφαλιστικά ταμεία και δεν ξέρουμε από πού και αν θα πάρουμε σύνταξη. Έχουμε πληρώσει πολλά λεφτά για τις άδειες παραμονής (300 ευρώ για 2 χρόνια, 600 ευρώ για αορίστου χρόνου) και τώρα όσοι δεν έχουμε αορίστου χρόνου με την ανεργία που υπάρχει δεν θα μπορούμε να συγκεντρώσουμε τα ένσημα που χρειάζονται για τις καινούριες άδειες. Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε όλοι είναι ότι με την ανεργία μας εκβιάζουν όλους για να μας καταργήσουν όλα τα εργατικά δικαιώματα που έχουμε κερδίσει, σαν εργατική τάξη. Σήμερα παίρνουν στις δουλειές Πακιστανούς ανασφάλιστους και «παράνομους», εμείς οι «νόμιμοι» τι θα λέμε, πάρτε εμάς και διώξτε αυτούς; Ότι έλεγαν παλιά κάποιοι από το συνδικάτο οικοδόμων, όταν εμείς είχαμε πρωτοέλθει στην Ελλάδα. Είναι μεγάλο λάθος να χωρίζονται οι εργάτες. Η δύναμή μας είναι πολύ μεγάλη όταν είμαστε ενωμένοι. Και κάτι άλλο ακόμα. Δουλειές υπάρχουν γιατί η κοινωνία έχει ανάγκες πολλές και πολλά πράγματα χρειάζονται να γίνουν για να μπορεί να ζήσει ο κόσμος. Το κεφάλαιο, όμως, θέλει να βγάζει τεράστια κέρδη και κλείνει αντί να ανοίγει δουλειές, γιατί σήμερα και με την κρίση λένε ότι δεν τους συμφέρει και μας στέλνουν όλους στην ανεργία.
Οι σύλλογοι μεταναστών τι έχουν κάνει για την κατάσταση ;
Δυστυχώς εδώ στη Λάρισα πολύ λίγα πράγματα. Θα έπρεπε να καλούν τον κόσμο στις απεργίες και τις διαμαρτυρίες, αλλά εκτός από ένα στεφάνι την Πρωτομαγιά, τίποτα άλλο. Πρέπει οι σύλλογοι μεταναστών να δραστηριοποιηθούν και ιδιαίτερα για τα εργασιακά και πολιτικά δικαιώματα των μεταναστών. Να καλέσουν τον κόσμο να γραφτεί στα σωματεία, εκεί που δουλεύει .
Τελειώνοντας την συζήτηση εκείνο που τονίστηκε από όλους είναι ότι πρέπει να ξεκινήσουν άμεσα μαζικές κινητοποιήσεις ενάντια στα νέα αντιδραστικά μέτρα, ενάντια στις «σκούπες» και τις απελάσεις και η Ταξική Πορεία στη Λάρισα θα πάρει πρωτοβουλία για αυτό το σκοπό.
Οι ανήλικοι κρατούμενοι, ακόμη και σύμφωνα με το νόμο, δεν πρέπει να μένουν ούτε μία ώρα σε Κέντρο Κράτησης. Τις τελευταίες μέρες απελευθερώθηκαν δεκάδες από αυτούς, έπειτα από την πίεση που άσκησε κόσμος με καθημερινές συγκεντρώσεις έξω από τη φυλακή.Παρόλα αυτά, μετανάστες συνεχίζουν να έρχονται και η πρακτική των αρχών δεν αλλάζει. 47 ασυνόδευτοι ανήλικοι μετανάστες, κυρίως από το Αφγανιστάν, αλλά και από τη Σομαλία και την Παλαιστίνη, βρίσκονται, από την 1η Σεπτέμβρη, σε απεργία πείνας, ενώ 4 δεν πίνουν ούτε νερό (το οποίο έτσι κι αλλιώς δεν πίνεται - "αν πιείτε από αυτό το νερό, δεν θα θέλετε ποτέ να ξαναπιείτε νερό στη ζωή σας" μας είπε ένας). Κάποιοι από αυτούς κρατούνται για πάνω από 40 μέρες.
Τους τελευταίους μήνες παρακολουθούμε να εξαπολύεται από την κυβέρνηση, με τη συναίνεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και την ηχηρή ενθάρρυνση του ακροδεξιού ΛΑΟΣ, μια πρωτοφανής σε αγριότητα επίθεση εναντίον των μεταναστών και των προσφύγων. Οι πολιτικές αυτές δυνάμεις, με τη βοήθεια της τηλε-προπαγάνδας των αστικών ΜΜΕ, θέλουν να μας πείσουν ότι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες είναι η κύρια αιτία για μια σειρά προβλημάτων, όπως η φτώχεια, η ανεργία και η εγκληματικότητα και απαντούν κηρύσσοντας πόλεμο στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Με μαζικές επιχειρήσεις-«σκούπα», με πογκρόμ και αθρόες συλλήψεις, με παρακρατικές επιθέσεις δήθεν επιτροπών πολιτών, με την κατασκευή ναζιστικού τύπου στρατοπέδων «φιλοξενίας», με τη διάλυση καταυλισμών, με άρνηση σε αιτήσεις ασύλου, με μαζικές απελάσεις, κυβέρνηση και σύμμαχοι υψώνουν ψηλά τη σημαία της «μηδενικής ανοχής». Υλοποιούν τις αποφάσεις της ΕΕ για μια Ευρώπη-φρούριο, εδραιώνοντάς τις στις δολοφονικές περιπολίες των πλοίων της FRONTEX -ανεξάρτητο σώμα της ΕΕ για τη φύλαξη των εξωτερικών της συνόρων- που πολύ συχνά οδηγούν σε βύθιση σκαφών προσφύγων δολοφονώντας έτσι ανήμπορους ανθρώπους.
Αυτό που «ξεχνιέται» είναι ότι οι εξαθλιωμένοι πρόσφυγες βρίσκονται στις μητροπόλεις δυτικών κρατών, επειδή διώχτηκαν από τις χώρες τους λόγω φτώχειας, πολέμων, δικτατοριών, διώξεων και οικολογικών καταστροφών. Για τη διάλυση των χωρών της Ασίας, της Αφρικής, της Ανατολικής Ευρώπης ευθύνονται οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η Ε.Ε., καθώς και περιφερειακά ιμπεριαλιστικά κράτη, όπως η Ρωσία και το Ισραήλ. Στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ενάντια στους λαούς της γης εμπλέκεται ενεργά και η ελληνική άρχουσα τάξη, συμμετέχοντας στις κατοχικές δυνάμεις που βρίσκονται σε χώρες, όπως το Αφγανιστάν και το Κόσσοβο, στέλνοντας φρεγάτες στη Σομαλία, μετατρέποντας τη Σούδα στον κυριότερο σταθμό ανεφοδιασμού των ΝΑΤΟικών φονιάδων στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Είναι οι στρατοί κατοχής στο Αφγανιστάν, και ανάμεσά τους και ο ελληνικός στρατός κατοχής, αυτοί που ξερίζωσαν από τα σπίτια τους τούς Αφγανούς που κοιμούνται στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα και στο λιμάνι της Πάτρας.
Η επίθεση των ελληνικών κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ υπό την υψηλή εποπτεία της ΕΕ ενάντια στους πρόσφυγες και στους μετανάστες είναι παλιά τακτική. Επί μια σειρά ετών όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις με τους μεταναστευτικούς νόμους τους, όχι μόνο δεν θέσπισαν ένα νομικό πλαίσιο προστασίας των προσφύγων και των μεταναστών, αλλά τους δημιούργησαν νέα προβλήματα. Ο κρατικός μηχανισμός εξωθεί τους μετανάστες στην παρανομία, μην επιτρέποντας ουσιαστικά την ομαλή ένταξή τους στην κοινωνία: Με την επαίσχυντη ομηρία των 150 ενσήμων, για να μπορέσουν να παραμείνουν στη χώρα άνθρωποι οι οποίοι ζουν και εργάζονται εδώ για χρόνια. Με το να αρνείται να δώσει νομική υπόσταση στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται και μεγαλώνουν εδώ. Με το να σπρώχνει έξω από το σχολείο τους «αλλοδαπούς» και να διώκει εκπαιδευτικούς που, παλεύοντας με μεράκι και σύμφωνα με το παιδαγωγικό τους καθήκον, προσπαθούν να δώσουν ό,τι καλύτερο στους μαθητές τους, ανεξαρτήτως της καταγωγής τους. Με το να συντηρεί τα εγκληματικά κυκλώματα δουλεμπορίου, ναρκωτικών και πορνείας τροφοδοτώντας τα με απελπισμένους ανθρώπους που ζουν καθημερινά με το φόβο της σύλληψης και της απέλασης.
Ακόμα χειρότερα, ο ρατσισμός δεν έχει μόνο ένα πρόσωπο, δεν είναι μόνο φυλετικός. Κοινωνικές διακρίσεις υφίστανται άτομα ή ομάδες λόγω καταγωγής, φύλου, ηλικίας, σεξουαλικού προσανατολισμού, θρησκευτικών πεποιθήσεων και σωματικής ή πνευματικής ικανότητας. Στην σύγχρονη εποχή όπου τα σύνορα είναι ανοιχτά για τις επιχειρήσεις και τις τράπεζες, αδιάβατα σύνορα μισαλλοδοξίας, εκδηλώνονται καθημερινά προς όλες τις κοινωνικές ομάδες που δεν εντάσσονται στο κυρίαρχο κοινωνικό μοντέλο. Γυναίκες υφίστανται άνιση μεταχείριση στους εργασιακούς χώρους, ενδοοικογενειακή βία, επιβολή προτύπων ομορφιάς μαζί με την εμπορευματοποίησή της κλπ. Νέοι άνθρωποι βιώνουν με τον χειρότερο τρόπο την ανεργία ή, στην «καλύτερη» περίπτωση, την ανασφάλιστη επισφαλή εργασία. Οι ηλικιωμένοι πετιούνται στο περιθώριο προσπαθώντας να επιβιώσουν με συντάξεις ντροπής κάτω από το όριο της φτώχειας. Άνθρωποι αναγκάζονται να αποκρύπτουν σεξουαλικές επιλογές διαφορετικές από αυτές που ορίζουν οι κοινωνικές συμβατικές νόρμες, προκειμένου να μη βιώσουν την επιφυλακτικότητα και την απόρριψη των άλλων. Άνθρωποι με αναπηρία δεν αντιμετωπίζονται ως ισότιμοι πολίτες με σεβασμό στις ανάγκες τους και στα προβλήματά τους. Συνάνθρωποί μας ασθενείς από AIDS αντιμετωπίζονται με φόβο, κοινωνική απόρριψη και αποξένωση, παρόλο που είναι γνωστό ότι η μετάδοση του ιού δεν γίνεται με κοινωνική συναναστροφή. Φυλακισμένοι διεκδικούν τα αυτονόητα, στερούνται βασικά τους δικαιώματα, αντιμετωπίζονται από το σωφρονιστικό σύστημα με τυφλή, εκδικητική αντίληψη, συνεχίζουν δε και μετά την αποφυλάκισή τους να τιμωρούνται, αφού δεν προσλαμβάνονται σε εργασίες. Ανήλικοι κρατούμενοι, σε υγρές και σκοτεινές φυλακές -που συνιστούν τον προθάλαμο για τις φυλακές ενηλίκων- που αποτελούν όνειδος που θα πρέπει να καταργηθεί. Τοξικομανείς αντί να εκλαμβάνονται ως ασθενείς, αντιμετωπίζονται ως δυνάμει εγκληματίες, με καχυποψία από μέρος του κοινωνικού περίγυρου. Άνθρωποι με διαφορετική θρησκευτική ταυτότητα βρίσκουν μπροστά τους προβλήματα ακόμα και στην δημιουργία τόπων λατρείας για την άσκηση των θρησκευτικών τους τελετών. Οι Ρομά, ακόμα και σήμερα, αποκλείονται από βασικά αγαθά και υπηρεσίες, τα οποία για όλους τους υπολοίπους αποτελούν απλή διαδικασία.
Το 4ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Βόλου – συνέχεια της προσπάθειας των προηγούμενων χρόνων – έρχεται να φωνάξει απερίφραστα ότι οι πρόσφυγες, οι μετανάστες, οι κοινωνικές ομάδες που υφίστανται το ρατσισμό δεν αποτελούν πρόβλημα, αντίθετα έχουν προβλήματα..
Σήμερα η κρίση του καπιταλισμού χτυπάει όλους τους εργαζόμενους, μετανάστες και ντόπιους. Οι 200.000 νέοι άνεργοι μέσα στο 2009 δεν οφείλονται στους μετανάστες, αλλά στους καπιταλιστές που κλείνουν τα εργοστάσια στη χώρα και τα μεταφέρουν σε άλλους «παράδεισους εκμετάλλευσης» εργαζομένων, αφήνοντας απλήρωτους τους εδώ εργαζόμενους.
Για το σύστημα εκμετάλλευσης οι μετανάστες είναι χρήσιμοι όταν αποδέχονται τις πιο βαριές, βρώμικες, επισφαλείς και προσωρινές δουλειές, αλλά όχι όταν διεκδικούν το δικαίωμα σε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Είναι βολικοί, όταν τρέχουν από πόλη σε πόλη, σε εποχιακές δουλειές για να καλύψουν τις ανάγκες των εργοδοτών με το λιγότερο κόστος. Είναι απαραίτητοι για να φουσκώνουν με τις εισφορές τους τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά δεν μπορούν να έχουν αντίστοιχη πρόσβαση σε υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας, ούτε να μεταφέρουν συνταξιοδοτικά δικαιώματα στις χώρες τους. Οι ελληνικοί «εθνικοί στόχοι», όπως η ένταξη στην ΟΝΕ και η Ολυμπιακοί Αγώνες 2004, πραγματοποιήθηκαν χάρη στην εκμετάλλευση της κακοπληρωμένης, ανασφάλιστης εργασίας του πρώτου κύματος των μεταναστών, που πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος, καθώς πολλαπλασιάστηκαν τα εργατικά ατυχήματα.
Η πολιτική της ΕΕ που υλοποιούν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ θέλει να θεσμοποιήσει ως παράνομους ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, για να χτυπήσει τα δικαιώματα όλων μας. Δεν αναγνωρίζουν εργασιακά δικαιώματα στους μετανάστες, για να χτυπήσουν τα μεροκάματα, τα ωράρια και τα ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους. Όπως και οι μετανάστες, χιλιάδες Έλληνες που δουλεύουν με «μπλοκάκι» ή «μαύρα» βρίσκονται εκτός των όποιων διασφαλίσεων της εργατικής νομοθεσίας. Επιδιώκουν τελικά να μας κάνουν όλους πιο κακοπληρωμένους, ανασφάλιστους, χωρίς δικαιώματα και κυρίως χωρίς το δικαίωμα του συλλογικού αγώνα για μια καλύτερη ζωή χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.
Το 4ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Βόλου έρχεται να θυμίσει στην τοπική κοινωνία ότι η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη στους κατατρεγμένους αυτού του κόσμου είναι υποχρέωση από ένα λαό που έζησε την προσφυγιά το ’22. Έρχεται να θυμίσει επίσης τους χιλιάδες Έλληνες μετανάστες που αναγκάστηκαν να πάνε στη Γερμανία, στην Αμερική και στην Αυστραλία για να επιβιώσουν αυτοί και οι οικογένειές τους. Για μας ο πόνος της προσφυγιάς αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια της ταυτότητας του ελληνικού λαού
Το 4ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Βόλου εντάσσεται στα πλαίσια μιας συλλογικής αντίστασης απέναντι στον κοινωνικό κανιβαλισμό που προωθούν οι ιδεολογικοί κήρυκες, οι πολιτικές δυνάμεις και οι (παρα)κρατικοί μηχανισμοί της εκμετάλλευσης, της ξενοφοβίας, του κοινωνικού αποκλεισμού, του ρατσισμού.
1. Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες. Να μην περάσουν τα φασιστικά μέτρα για απελάσεις, φυλακίσεις, στρατόπεδα συγκέντρωσης.
2. Νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα σε μετανάστες/ριες και πρόσφυγες. Δικαίωμα πολιτικού ασύλου σε όσους πρόσφυγες κινδυνεύουν στη χώρα τους. Ελληνική υπηκοότητα σε όλους όσους έχουν γεννηθεί και ζουν στη χώρα μας
3. Η ελεύθερη μετακίνηση αποτελεί δικαίωμα για όλους. Κατάργηση του Συμφώνου Μετανάστευσης της Ε.Ε. και της Συνθήκης Σένγκεν. Να δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα και δικαίωμα μετακίνησης στην Ε.Ε. σε όσους μετανάστες το θέλουν.
4. Αξιοπρεπή δουλειά για κάθε εργαζόμενο. Ίση αμοιβή για ίση δουλειά. Όχι στην τρομοκρατία του κεφαλαίου. Όχι άλλες Κούνεβες. Να τιμωρείται σκληρά κάθε εργοδότης που χρησιμοποιεί μαύρη εργασία μεταναστών ή Ελλήνων. Να ανοίξουν τα συνδικάτα σε κάθε εργαζόμενο, Έλληνα ή μετανάστη, με σύμβαση ή με μπλοκάκι, που δουλεύει «νόμιμα» ή «μαύρα»..
5. Κατοχύρωση όλων των κοινωνικών, πολιτικών, πολιτιστικών και θρησκευτικών δικαιωμάτων των μεταναστών. Βοήθεια στην εκπαίδευση, τάξεις υποδοχής για μαθητές και ενήλικες, κάθε τι που θα τους βοηθήσει να ενταχθούν ισότιμα στην κοινωνία μας.
6. Καμία ρατσιστική αντιμετώπιση, καμιά διάκριση σε βάρος οποιασδήποτε κοινωνικής ομάδας. Ίσα δικαιώματα για όλους και όλες.
Επαναπροσλήφθηκε η συνάδελφος Όλγα Κολιούση
Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ, ΝΙΚΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Συνάδελφοι,
η διοίκηση της WIND δέχτηκε την επαναπρόσληψη της συναδέλφου Όλγας Κολιούση, σε συνάντηση με το ΔΣ του Σωματείου μας, το απόγευμα της 3 Σεπτεμβρίου, μέρα της 24ωρης πανελλαδικής μας απεργίας. Από το πρωί της Παρασκευής 4/9, η συνάδελφος επιστρέφει στη δουλειά της.
Είναι μια μεγάλη νίκη του Σωματείου μας και του πλατιού κινήματος που οργανώθηκε γύρω από την Επιτροπή Αλληλεγγύης, με δεκάδες σωματεία και εκατοντάδες συναδέλφους από πολλούς κλάδους και χώρους δουλειάς, που μας συμπαραστάθηκαν με ανιδιοτέλεια και συναδελφική αυτοθυσία.
Τώρα πια φαίνεται ότι οι απολύσεις δεν είναι «θεϊκή κατάρα» για να τις υπομένουμε μοιρολατρικά. Ότι η αυθαιρεσία και αλαζονεία των εργοδοτών δεν είναι ανίκητη. Όχι μόνο επειδή υπάρχει εργατική νομοθεσία, αλλά κυρίως όταν στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις, στη δική μας ενότητα και αλληλεγγύη. Όταν δεν παρακαλάμε για τα αιτήματά μας, αλλά τα διεκδικούμε αγωνιστικά και αποφασιστικά.
Η πρωτοφανής και καθολική επιτυχία της απεργίας δεν ήρθε από το πουθενά, αλλά από την κλιμάκωση της δράσης και της δουλειάς του Σωματείου και της Επιτροπής Αλληλεγγύης (παραστάσεις διαμαρτυρίας κλπ.). Για πρώτη φορά «νέκρωσε» όλη η εταιρία, πράγμα που στηρίχτηκε πάνω απ’ όλα σε όλους τους συναδέλφους που απήργησαν, που στήριξαν -ο καθένας με τον τρόπο του- τις απεργιακές συγκεντρώσεις, που είδαν την ουσία της κινητοποίησης και όχι την προσωρινή «αναστάτωση».
Αυτή η επιτυχία ανοίγει δρόμους για την αποτελεσματική υπεράσπιση κάθε απολυμένου συναδέλφου, ανεξάρτητα αν είναι μέλος του ΔΣ ή όχι. Για την καλύτερη διεκδίκηση των αιτημάτων μας: επαναφορά των κουπονιών, υπογραφή ΕΣΣΕ με 100 ευρώ αύξηση για όλους, μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου. Για διασφάλιση των θέσεων και σχέσεων εργασίας, ενάντια σε φραντσάιζ, υπεργολαβίες κλπ., αλλά και με τις απειλές που διαγράφει για όλους μας ο δανεισμός της εταιρίας.
Αυτή τη νίκη πρέπει να την ολοκληρώσουμε: ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ «ΑΠΕΡΓΙΑ». Να μην επιτρέψουμε κανένα αποπροσανατολισμό της συζήτησης, για να δηλώσουμε δήθεν «παρεμπόδιση». Αυτό επιτρέπει σε κάθε είδους «καλοθελητές» να ακυρώνουν το απεργιακό δικαίωμα, τις αποφάσεις που παίρνουμε συλλογικά με ανοιχτές και δημοκρατικές διαδικασίες, όπου όλοι οι συνάδελφοι μπορούν να τοποθετηθούν. Ας μην τους κάνουμε τη χάρη!
- ΑΣΚΗΣΑΜΕ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ
- ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΦΟΒΗΘΕΙ ΑΠ’ ΑΥΤΟ
ΜΕ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ, ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ «ΑΠΕΡΓΙΑ»
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΟΛΟΙ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ,
ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΜΑΧΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΙΜ (Wind)
Δευτέρα 22 Δεκέμβρη: η συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα την ώρα που επιστρέφει σπίτι από τη δουλειά της, δέχεται επίθεση με καυστικό οξύ. Το ζήτημα καταρχήν δεν απασχόλησε τη δημοσιότητα. Για τους επίσημους φορείς και την πλειοψηφία των ΜΜΕ, το χτύπημα εις βάρος μιας μετανάστριας εργαζόμενης σ’ έναν κοινωνικά απαξιωμένο κλάδο δεν ενδείκνυται για ενασχόληση και προβολή. Ακόμα και οι δικαστικές έρευνες ξεκίνησαν με 5 μέρες καθυστέρηση.
8 μήνες μετά, τίποτα δεν είναι το ίδιο. Η μορφή της Κωνσταντίνας έγινε αφίσα και γέμισε τους μεγάλους δρόμους της χώρας αλλά κυρίως χαράχθηκε βαθιά στις συνειδήσεις πολλών ανθρώπων. Το βιτριόλι στο πρόσωπο της βιώθηκε ως επίθεση εις βάρος όλων των εργαζομένων και το τεράστιο κύμα λαϊκής υποστήριξης που αναπτύχθηκε, ανέδειξε την υπόθεση. Η ίδια η Κωνσταντίνα νοσηλεύεται ακόμα στον Ευαγγελισμό, έχοντας υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες όπως η απώλεια όρασης στο ένα μάτι, αλλά με αισθητά βελτιωμένη την υγεία της –αντανάκλαση του ψυχικού σθένους που τη διακρίνει – και παραδίδει μαθήματα αξιοπρέπειας και αγώνα.
Εδώ όλο το κείμενο
Η συνέντευξη:
Να κλείσει τώρα υπόθεση του Αρσλάν Ταϊφούν Οζκιόκ
Μια πιθανή έκδοση του Οζκιόκ στην Τουρκία μπορεί να τον εκθέσει σε κίνδυνο βασανισμού και πολυετούς άδικης κάθειρξης. Ακόμα και ίδια η ζωή μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο, αφού η θανατική ποινή (στην οποία έχει και ο ίδιος καταδικαστεί) δεν έχει καταργηθεί θεσμικά. Υπενθυμίζουμε ότι η Τουρκία έχει επανειλημμένα καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τη Διεθνή Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων. Μάλιστα, οι μαρτυρίες του Οζκιόκ από τα βασανιστήρια που έχει υποστεί στις Τουρκικές φυλακές, έχουν αποτελέσει βάση για καταγγελίες από τη Διεθνή Αμνηστία.
Η Επιτροπή Αλληλεγγύης απαιτεί να κλείσει τώρα η υπόθεση Οζκιόκ και να σταματήσει κάθε προσπάθεια έκδοσης του.
Αθήνα 3/9/09
Εργαζόμενοι- εργαζόμενες, άνεργοι, νέοι και νέες
Ο Κ. Καραμανλής για λογαριασμό της ΝΔ και του συστήματος, προκήρυξε εκλογές για τον Οχτώβρη, με την ελπίδα να βρει το σύστημα διαχειριστή και να αντιμετωπίσει την κρίση του.
Όλα τα προηγούμενα χρόνια η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ και το σιγοντάρισμα του ΛΑΟΣ, προετοίμασε έναν άγριο κύκλο λεηλασίας των δικαιωμάτων και των καταχτήσεων μας. Εκτελώντας τις εντολές του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου, των ιμπεριαλιστών αφεντικών της ΕΕ, και με σκοπό να φορτώσουν την κρίση στις πλάτες του εργαζόμενου λαού, προώθησε μέτρα ανατροπής όσων εργατικών δικαιωμάτων είχαν απομείνει από προηγούμενες νομοθετικές αντεργατικές ρυθμίσεις.
Έτσι με τον πλαστό εκβιασμό «απόλυση ή ελαστικότητα» γενικεύονται οι ελαστικές σχέσεις εργασίας και οι μισθοί πείνας, αλλά και οι κουτσουρεμένες παροχές σε ασφάλιση και περίθαλψη που αυτές συνεπάγονται. Στέλνονται εκατοντάδες νέοι και νέες καθημερινά στις ουρές των ανέργων και μεγαλώνουν οι λίστες των απολυμένων και της φτώχειας σε όλους του νομούς της χώρας. Συνεχίζεται η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων(βλέπε ΕΥΑΘ -ΛΑΡΚΟ και όχι μόνο), της ακρίβειας και της φορομπηξίας που εξανεμίζουν τα πενιχρά λαϊκά εισοδήματα. Ψηφίζεται και ετοιμάζονται νέοι νόμοι για να ολοκληρωθεί η εκπαιδευτική αντιμεταρρύθμιση που άρχισε με το νόμο πλαίσιο, την επίθεση στο άρθρο 16 και το νόμο για τα κολέγια. Είναι η ίδια πολιτική που οδήγησε στον όλεθρο και την καταστροφή τα δάση μας: η πολιτική της εμπορευματοποίησης των πάντων, της προκλητικής αδιαφορίας για τη ζωή και το μέλλον του λαού και του τόπου, της τσιμεντοποίησης και της υπόκλισης στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.
Μέρος της αντιλαϊκής επίθεσης είναι και τα πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες. Η ιμπεριαλιστική ΕΕ, το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, επιχειρούν να διαμορφώσουν έτσι ένα ακόμα πιο αντιδραστικό πλαίσιο διαχείρισης των μεταναστών. Έτσι ώστε και να συνεχιστεί ακόμα πιο εντατικά η υπερεκμετάλλευση των μεταναστών που τους αποφέρει τεράστια κέρδη και μέσω του ρατσισμού να διασπούν την εργατική τάξη της χώρας σε ντόπιους και ξένους ώστε να περνάει πιο εύκολα η πολιτική τους. Αυτή είναι η ρότα στην οποία κινούνται η κυβέρνηση της ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ της «μηδενικής ανοχής», χρησιμοποιώντας σαν «λαγό» το ακροδεξιό - φασιστικό ΛΑΟΣ.
Αυτήν την αντιδραστική πολιτική είναι που το σύστημα θέλει να θωρακίσει απέναντι στην εργατική και νεολαιίστικη δυσαρέσκεια που εγκυμονεί νέους Δεκέμβρηδες. Γι αυτό προωθεί με ρυθμούς πολυβόλου και συμμορφωνόμενο με την αστυνομοκρατική νομοθεσία της ΕΕ και των ΗΠΑ, νέες ακόμα πιο σκληρές κατασταλτικές νομικές διατάξεις (κουκολονόμος, απαγόρευση διαδηλώσεων), αμφισβητούν το Άσυλο, εξοπλίζουν και πολλαπλασιάζουν τις δυνάμεις καταστολής.
Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση της ΝΔ με τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ, οικοδομεί νέα δεσμά εξάρτησης της χώρας μας αλυσοδένοντας τη στους αμερικανοΝΑΤΟικούς φονιάδες αλλά και την ΕΕ. Μπλέκει ολοένα και περισσότερο τη χώρα στους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών (ΗΠΑ, Ευρωπαίων, Ρωσίας) που ήδη έχουν μετατρέψει την ευρύτερη περιοχή σε πεδίο οξύτατης αντιπαράθεσης. Υποτάσσεται από τη μια στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς για το Αιγαίο και από την άλλη εμπλέκεται σε έναν επικίνδυνο για τους λαούς ανταγωνισμό-με ιμπεριαλιστική πατέντα- με τη γειτονική άρχουσα τάξη. Μια πολιτική που δημιουργεί τεράστιους κινδύνους για το λαό, τη νεολαία, την χώρα.
Εργαζόμενοι- εργαζόμενες, άνεργοι, νέοι και νέες
Ο δίχρονος ξεσηκωμός της νεολαίας, η μάχη των εργαζομένων ενάντια στην αντιασφαλιστική επιδρομή, πρόσφατα η μεγάλη νεανική έκρηξη του Δεκέμβρη, έδειξαν πως τόσο η νεολαία όσο και ο λαός έχουν τις διαθέσεις αλλά και τις δυνατότητες να αντισταθούν αλλά και να ανατρέψουν την επίθεση του συστήματος. Γιατί αυτή η αντιδραστική πολιτική ανατρέπεται μόνο μέσα από κοινούς μαζικούς και ανυποχώρητους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας. Αγώνες που ταυτόχρονα τα «βάζουν» –θέλοντας και μη- και με τις αιτίες της κακοδαιμονίας του εργατικού κινήματος. Γιατί αγώνες νικηφόροι σημαίνει:
Αγώνες που θα ξεπερνούν τις υποταγμένες εργατοπατερικές ηγεσίες που συνυπογράφουν χρόνια τώρα την πολιτική της λιτότητας και της φτώχειας με τον ΣΕΒ και την κυβέρνηση. Αγώνες μέσα από τους οποίους θα δημιουργούνται οι όροι για το ξεπέρασμα της επίσημης αριστεράς που αιωρείται μεταξύ της υποταγής στο σύστημα και της αναχώρησης από το κίνημα. Και για την οικοδόμηση μιας άλλης, ταξικής, επαναστατικής, μαχητικής αριστεράς. Αυτής που λείπει και που χρειάζονται οι εργαζόμενοι και η νεολαία!
"Ιστορικά το κομμουνιστικό κίνημα δεν είχε ποτέ θέση αρχής σε σχέση με τη συμμετοχή του ή όχι στις αστικές εκλογές. Θεωρούσε ότι πρόκειται για ένα ζήτημα που κρίνεται κατά περίοδο και κατά περίπτωση, ανάλογα με το συμφέρον της λαϊκής πάλης. Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπιζόταν και η εκλογή βουλευτών στο αστικό κοινοβούλιο, όχι με στόχο την εξουσία, αλλά την άσκηση πίεσης στην αστική τάξη και την εκμετάλλευση των αντιθέσεων στο εσωτερικό της προς όφελος της λαϊκής υπόθεσης. (Το ότι ο χρουτσωφικός ρεβιζιονισμός αναίρεσε αυτά τα χαρακτηριστικά δε σημαίνει ότι δεν είναι σωστά).
Αλλά και χωρίς εκπροσώπηση στη βουλή, ένα μαζικό και αγωνιστικό λαϊκό κίνημα μπορεί να πιέσει σε τέτοιο βαθμό το σύστημα ώστε να αναγκάσει μερίδες του και πολιτικούς εκπροσώπους του να υπαναχωρήσουν ή και να αναιρέσουν προηγούμενες αποφάσεις τους. Είναι η πολιτική έκφραση της νίκης ενός κινήματος. Κι έχει γίνει. Και με νομοσχέδια που δεν πέρασαν ποτέ και με άλλα που ψηφίστηκαν και ανατράπηκαν (ν. 815) και πρόσφατα με το άρθρο 16. Τέτοιες νίκες, που αφορούν κεντρικά πολιτικά ζητήματα, δεν μπορούν παρά να αφορούν και τη βουλή.
Αρα η πίεση των μαζικών αγώνων ασκείται και στην κυβέρνηση, αλλά και στο κοινοβούλιο. Και αυτό είναι δεδομένο για το λαό, ο οποίος δε διαδηλώνει τυχαία στο Σύνταγμα. Το κάνει για να αντιπαρατεθεί στην εκάστοτε κυβέρνηση και σε όσους τη στηρίζουν στη βουλή και της δίνουν τη δυνατότητα να ασκεί την αντιλαϊκή της πολιτική. Και στοχεύει στο να πιέσει πολιτικά ώστε αυτή η στήριξη να αρθεί." (Απόσπασμα από άρθρο της Προλεταριακής Σημαίας με αφορμή τις ευρωεκλογές)
Μια εβδομάδα μετά τις πυρκαγιές, που αφάνισαν περίπου 200.000 στρέμματα δασικών εκτάσεων στη βορειοανατολική Αττική, ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ επέλεξε να «φυτέψει» αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό και τα Μεσόγεια!
«Πρόκειται για το σημαντικότερο περιβαλλοντικό έργο της πρωτεύουσας» επανέλαβε χθες σε όλους τους τόνους ο κ. Σουφλιάς, ενώ στα συνεχή ερωτήματα των δημοσιογράφων υποστήριξε ότι η νέα οικολογική καταστροφή δεν επηρεάζει τους σχεδιασμούς του υπουργείου για τη νέα άσφαλτο των 71,6 χλμ. -άλλη μια Αττική Οδός- που θα διαμελίσουν τον ορεινό όγκο και θα αστικοποιήσουν τη γεωργική γη που απέμεινε στον κάμπο των Μεσογείων. Δεν τίθεται θέμα ούτε για τις προτάσεις αναθεώρησης του Ρυθμιστικού, για το οποίο είπε χαρακτηριστικά ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανησυχούμε!
Ο κ. Σουφλιάς έδωσε έμφαση στην πρόβλεψη για φύτευση 350.000 δέντρων στον Υμηττό και την τοποθέτηση συστήματος πυρανίχνευσης, ενώ εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα με το ΣτΕ. Μάλιστα ήταν ιδιαίτερα απαξιωτική η αναφορά του στα μέλη του ακυρωτικού δικαστηρίου. «Είμαι βέβαιος ότι έχουν τελειώσει όλοι το γυμνάσιο και το λύκειο» παρατήρησε και πρόσθεσε ότι δεν φοβάται το ενδεχόμενο προσφυγών, αφού προβλέπεται να κοπούν μόνο μερικές εκατοντάδες δέντρα.
Συμπέρασμα:
Κυβέρνηση και κεφάλαιο δε διστάζουν μπροστά σε τίποτα, δεν κρατούν ούτε τα προσχήματα. Προχωρούν ακάθεκτοι στην εμπορευματοποίηση της γης, στη καταστροφή του περιβάλλοντός μας. Πρόσχημα οι ανάγκες μεταφοράς και μετακίνησης, στη πραγματικότητα τα κέρδη του κεφαλαίου. Η εμπειρία από την Αττική Οδό μας φτάνει. Όχι μόνο δεν έλυσε κανένα πρόβλημα αλλά σε πολλές περιπτώσεις επιδείνωσε το κυκλοφοριακό! Άλλωστε τις ώρες αιχμής και η ίδια "μποτιλιάρει", όσο για τις περιοχές που υποτίθεται ότι θα ανακούφιζε; Τα διόδια φρόντισαν για το ακριβώς αντίθετο!
'Οσο για τα 350.000 δέντρα που λέει ο Σουφλιάς ότι θα φυτευτούν, τα έχουμε ξανακούσει και σε άλλα μικρά και μεγάλα έργα. Το μόνο που μένει συνήθως είναι η καταστροφή, το τσιμέντο και το ...φύτεμα μεγάλων εμπορικών κέντρων, ξενοδοχείων, επιχειρήσεων κάθε είδους. Και εδώ η εμπειρία της Αττικής Οδού μιλάει από μόνη της. Όταν πρωτόγινε από ένα σημείο και μετά περνούσαμε από χωράφια και σε μερικά σημεία υπήρχαν δασάκια, τώρα το μόνο που βλέπει κανείς είναι τα προηγούμενα ...αξιοθέατα!
Ο Σουφλιάς τίποτε δε μας εγγυάται ότι είναι διαφορετικός από τους άλλους "λαλιώτιδες". Ίσα - ίσα και αυτοί όπως και οι προηγούμενοι τα ίδια συμφέροντα εξυπηρετούν.
Μόνη εγγύηση η αντίσταση των κατοίκων του Υμηττού κατ' αρχήν, όλου του λαού της Αττικής παράλληλα, γιατί η καταστροφή αυτή μας αφορά όλους, όπως όλους μας αφορούν και οι φωτιές που κατέστρεψαν τη βορειοανατολική Αττική. Όπως όλους μας, και όχι μόνο τους κατοίκους της Αττικής, αφορά το νέο Ρυθμιστικό.
Και όπως γράφουν οι φίλοι στα blog του Καρέα και της Πρωτοβουλίας Αγώνα:
Υ.Γ. Εντυπωσιακή είναι η απαξίωση των "θεσμικών οργάνων", δικαστηρίων και λοιπά, από τους κυβερνητικούς και μάλιστα κορυφαίους υπουργούς σα το Σουφλιά! Οι μόνοι που τους δίνουν ακόμη αξία είναι αυτοί (αριστεροί παρακαλώ) που εξακολουθούν να ελπίζουν και να στρέφουν τα κινήματα σε "αγωνιστικές" κινήσεις τύπου προσφυγών στο ΣτΕ, που συνήθως κεφάλαιο και κυβερνήσεις γράφουν τις αποφάσεις του στα παλιά τους τα παπούτσια, αντί να στρέφονται στη μαζικοποίηση των αντιστάσεων των κατοίκων. Πραγματικά η ειλικρίνεια του Σουφλιά ξαφνιάζει!
Στις 10 του Σεπτέμβρη θα κυκλοφορήσει από τη NEW STAR η ταινία Τhe Wobblies. Ήταν το πρώτο ταξικό σωματείο στις ΗΠΑ στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Σε αυτό άνηκε και ο Λούις Τίκας για τον οποίο είχαμε αφιέρωμα το Μάιο. Δεν έχουμε δει τη ταινία αλλά δε νομίζω ότι θα βγούμε χαμένοι αν πάμε να τη δούμε!
Η παρουσίαση από τη New Star:
Επίσημη Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης
Επίσημη Συμμετοχή στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου
«Αλληλεγγύη! Όλοι για Έναν κι Ένας για Όλους!»
The Wobblies
Μια ταινία των
Stewart Bird και Deborah Shaffer
Οι Wobblies (ΙWW), οι "Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου" ήταν το πρώτο ταξικό εργατικό κίνημα στις Η.Π.Α.
που συγκέντρωσε στους κόλπους του
τα καταπιεσμένα κομμάτια της εργατικής τάξης,
ανειδίκευτους, μετανάστες, μαύρους και γυναίκες.
ΣΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΑΠΟ 10/9
H.Π.Α. - 1979 - 90'- Έγχρωμο
«Γλαφυρό και συγκλονιστικό...»
The New York Times
«Μια δυνατή, όμορφη και συγκινητική σπουδή
του αγωνιστικού Αμερικανικού Εργατικού Κινήματος»
Real Paper
Σκηνοθεσία- Παραγωγή: Stewart Bird και Deborah Shaffer
Κάμερα: Sandi Sissel, Judi Irola, Peter Gessner, Bonnie Friedman
Αρχειακή Έρευνα: Pierce Rafferty
Μουσική: Don Brooks, Eric Frandsen
Τραγουδούν: Alice Gerard, Mike Seeger, Joe Glazer
«Αλληλεγγύη! Όλοι για Έναν κι Ένας για Όλους!» Μ' αυτό το σύνθημα, οι Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου, άρχισαν να οργανώνουν ανειδίκευτους εργάτες σε μια μεγάλη ένωση κι άλλαξαν τον ρου της ιστορίας. Εκτός από τη διεκδίκηση και κατάκτηση του 8ώρου και των δίκαιων μισθών στις αρχές του 20ου αιώνα, οι Wobblies υπήρξαν ένα από τα ελάχιστα συνδικάτα που αγωνίστηκαν ενάντια στο ρατσισμό και τις διακρίσεις εις βάρος των γυναικών με αποτέλεσμα να βρίσκονται συχνά αντιμέτωποι με την ωμή βία του κράτους και με αυστηρές ποινές φυλάκισης.
Αυτή η σπουδαία ταινία εγείρει μια προκλητική ματιά στην Αμερικανική αλλά και Παγκόσμια Ιστορία, παρουσιάζοντας ένα από τα πιο ριζοσπαστικά εργατικά κινήματα.
Μέλη των Wobblies αφηγούνται, στα βαθιά τους γεράματα, τις συγκλονιστικές τους εμπειρίες στη διεκδίκηση ανθρώπινων συνθηκών εργασίας και μισθών για όλους τους εργάτες κι η αντίσταση στον άκρατο καπιταλισμό και στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στην ταινία περιέχονται σπάνια ντοκουμέντα και αρχειακό υλικό
που έρχονται στη δημοσιότητα για πρώτη φορά.
