Επιθέσεις ακροδεξιών ομάδων

Τους τελευταίους μήνες βλέπουμε μια έντονη δραστηριοποίηση των ακροδεξιών ομάδων με πρώτη και «καλύτερη» τη Χρυσή Αυγή. Φασιστοσυνάξεις κατά των μεταναστών σαν και αυτή της Ομόνοιας, επιθέσεις σε περίπτερα αριστερών οργανώσεων και κομμάτων (με αποκορύφωμα το προχθεσινό κάψιμο του κεντρικού περίπτερου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ), στοχοποίηση ανθρώπων είτε δημοσιογράφων είτε αγωνιστών όπως τον Γιώργο Γρόλλιο υποψήφιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέσω blog κ.λπ. κ.λπ..

Στα Σεπόλια π.χ., στόχος έγιναν τα περίπτερα του ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΣΥΡΙΖΑ τα οποία τα έκαψαν, όπως και τα χαρτόνια του ΚΚΕ (μ-λ) και όλα αυτά μέρα μεσημέρι, με τη «διακριτική παρουσία της αστυνομίας» και με υπογραφή μάλιστα μιας και μετά από κάθε επίθεση φροντίζουν να την αφήνουν πετώντας τρικάκια. Οι γύρω κάτοικοι άκουσαν τους δράστες να φωνάζουν συνθήματα φιλοναζιστικά, ακροδεξιά, υπέρ της Χρυσής Αυγής.

Όσο για τις επιθέσεις ενάντια στους μετανάστες και αυτές είναι σχεδόν καθημερινές σε περιοχές με έντονο το μεταναστευτικό στοιχείο αλλά και τη παρουσία της αστυνομίας (ΜΑΤ, πεζές περιπολίες, ομάδα Δ). Ιδιαίτερα στο κέντρο (Σωκράτους) ή κοντά σε αυτό (Αγ. Παντελεήμονας).

Παραπροϊόντα μιας σκληρά αντεργατικής πολιτικής, ενός συστήματος εκμεταλλευτικού και σε κρίση απέναντι σε έλληνες και μετανάστες εργάτες, τους χρησιμοποιεί το σύστημα για να τρομοκρατήσει κάθε φωνή που αγωνίζεται και αντιστέκεται όπως κάποτε χρησιμοποιούσε το «παρακράτος», το οποίο ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει.

Τη στιγμή που συμβαίνουν όλα αυτά συνδικαλιστές και αγωνιστές σέρνονται στα δικαστήρια, όπως στη Ξάνθη με τη δίωξη των Μουσταφέλλου και Φωτεινόπουλου, όπως ο Ορέστης Κώτσιας της Teleperfomance ενώ τους παρά λίγο δολοφόνους της Κούνεβα ακόμη τους ψάχνουν!

Παράλληλα επίσημα το κράτος ψάχνει χώρους για να στοιβάξει τους μετανάστες – πρόσφυγες από τις χώρες που καταστρέφουν οι ιμπεριαλιστές – και να τους επαναπροωθήσει σε αυτές. Στο όνομα της «κακής» εικόνας που δείχνει το …κέντρο της Αθήνας.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο λοιπόν και κράτος με παρακράτος πάνε χέρι – χέρι!

Η αντίδραση σε αυτό δεν μπορεί να είναι παραστάσεις διαμαρτυρίας όπου θέτουν την …αστυνομία προ των ευθυνών της. Ούτε αντισυγκεντρώσεις όπου λαθεμένες λογικές και μικροκομματικοί ανταγωνισμοί (ενόψει και των... ευρωεκλογών!) εμποδίζουν την ανάληψη πρωτοβουλίας με στόχο την πραγματοποίηση μιας μαζικής λαϊκής αντιφασιστικής διαδήλωσης στους δρόμους της Αθήνας.

Η κρατική τρομοκρατία, η στέρηση στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού, των εργαζόμενων, της νεολαίας, μπαίνει σε μια νέα, ιδιαίτερα επικίνδυνη φάση! Η διαδήλωση, η κατάληψη, όλες οι μορφές αγώνα, αλλά και η απεργία, οι μαζικοί διεκδικητικοί αγώνες, βρίσκονται - φανερά πλέον - σχεδόν σε παρανομία! Το τι επιφυλάσσει το σύστημα, μας το έδειξε «περίτρανα» και η... συνέχεια. Ο Δεκέμβρης, η αντιμετώπιση των διαδηλώσεων ενάντια στη σφαγή στη Γάζα ή για την Κωνσταντίνα Κούνεβα, η αντιμετώπιση των αγροτών στο λιμάνι του Πειραιά, των κατοίκων στα Πατήσια, τα σχέδια για τον οριστικό «ενταφιασμό» του πανεπιστημιακού Ασύλου.

Η υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των μεταναστών, από τις επιθέσεις της εργοδοσίας, των φασιστικών ομάδων και της αστυνομίας (μη ξεχνάμε τη Πέτρου Ράλλη), δεν μπορεί να μείνει στα «στενά» όρια των κομμάτων και οργανώσεων της Αριστεράς πρέπει να γίνει υπόθεση του εργατικού και λαϊκού μας κινήματος. Να γίνει υπόθεση των κινημάτων στις γειτονιές με την ανάληψη πρωτοβουλιών και με τη συνέχιση και ανάπτυξη των αντιστάσεων των κατοίκων.