Σάββατο, 25 Απριλίου 2015

Ξεκίνησαν οι εργασίες της 8ης Συνδιάσκεψης

Ξεκίνησαν, χθες Παρασκευή 25/4 στην γεμάτη αίθουσα Αντωνιάδη της ΑΣΟΕΕ, οι εργασίες της 8ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ) με την ανοιχτή κεντρική πολιτική εκδήλωση όπου παραβρέθηκαν αντιπροσωπείες από το Μ-Λ ΚΚΕ, το ΝΑΡ και το ΕΚΚΕ.
Εκ μέρους του Μ-Λ ΚΚΕ χαιρετισμό απηύθυνε ο Αντώνης Παπαδόπουλος, από το ΝΑΡ ο Παύλος Αντωνόπουλος και από το ΕΚΚΕ ο Χρίστος Μπίστης.
Αφού παρουσιάστηκε ένα 15λεπτο βίντεο για τη δράση του ΚΚΕ(μ-λ) ακολούθησε η εισήγηση της Συνδιάσκεψης από τον Ανδρέα Βογιατζόγλου.
Πριν απ” όλα όμως μνημονεύτηκαν και τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή προς τιμήν των συντρόφων Ηλία Καμαρέτσου και Ισαάκ Ιορδανίδη.
Στο τέλος διαβάστηκε η ανακοίνωση καταγγελία της οργάνωσης για τη συντονισμένη πανευρωπαϊκά επίθεση, σε συνεργασία με το τούρκικο καθεστώς, και οι συλλήψεις τούρκων αγωνιστών. Συλλήψεις που έγιναν και στην Αθήνα.
Η εκδήλωση έκλεισε με τη Διεθνή.


http://www.kkeml.gr/
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

G. N. Saibaba: Ο μεγαλύτερος “μικρός άνθρωπος” στη χώρα σήμερα

0
του P. K. Vijayan *

Θέλω, αν μπορέσω,να σας πω την ιστορία ενός μικρού ανθρώπου, το όνομα του ήταν – ή μάλλον θα σας το πω αργότερα. Αυτός ο μικρός άνθρωπος γεννήθηκε σε μια εξαθλιωμένη οικογένεια που ζούσε σε ένα άγνωστο χωριό με παρίες και ανέγγιχτους. Ο πατέρας του μικρού ανθρώπου είχε επιλέξει να ζει με τους περιθωριακούς και τους αποκλεισμένους ως ένδειξη αλληλεγγύης προς αυτούς – κι αυτό είχε σαν κίνητρο μια ενστικτώδη αίσθηση δικαιοσύνης, μιας και ο πατέρας του ανθρωπάκου ήταν αγράμματος, πόσο μάλλον πολιτικά μορφωμένος.
Έτσι ο μικρός άνθρωπος μεγάλωσε ανάμεσα στους σκουπιδιάρηδες και τους ρακοσυλλέκτες έχοντας συντρόφους του την πείνα και την ανέχεια. Τότε, στα πέντε του χρόνια, έπαθε πολιομυελίτιδα και στα δυο του πόδια κινδυνεύοντας να πεθάνει από την έλλειψη ιατρικών εγκαταστάσεων. Όμως ο πατέρας του κατάφερε να τον σώσει τρέχοντας τον από γιατρό σε γιατρό και από ιατρείο σε φαρμακείο που θα του έδινε ελπίδα, μέχρι που κατάφερε να σταματήσει την αρρώστια με κόστος όμως την απώλεια της χρήσης και των δυο ποδιών του.
Αυτό όμως δεν αποθάρρυνε τον μικρό άνθρωπο και τον πατέρα του. Τον έγραψαν σε ένα ιεραποστολικό σχολείο, όπου έμαθε να γράφει και να διαβάζει και καταβρόχθιζε οτιδήποτε διάβαζε με άπληστη ευχαρίστηση. Διάβαζε στο φως της λάμπας του δρόμου, σερνόταν με τους αγκώνες και τα χέρια στους βρώμικους δρόμους του χωριού του, από το σπίτι στο σχολείο, έτρωγε πολλές φορές κάθε δυο μέρες, όμως ο μικρός άνθρωπος έβρισκε τόση ευχαρίστηση στο κόσμο των βιβλίων που ξεχνούσε την αναπηρία και τις στερήσεις του όσο ήταν αφοσιωμένος στο διάβασμα. Ο πατέρας του τον έπαιρνε μαζί του με το ποδήλατο όποτε μπορούσε και του έδειχνε τον κόσμο, αρνούμενος να αποδεχτεί ότι η κατάσταση του γιου του θα έπρεπε να μειώσει την κίνηση του. Έτσι ο μικρός άνθρωπος μεγάλωσε με ένα πάθος για ταξίδια και μια αδάμαστη θέληση να ξεπεράσει τους περιορισμούς της κατάστασης του.
Έτσι ο μικρός άνθρωπος, που δεν ήταν πια μικρός αλλά ενήλικας, πολύ αγαπητός νεαρός, παρά την αναπηρία κατά 90%, κατάφερε να τελειώσει το σχολείο, τις προ-πανεπιστημιακές και πανεπιστημιακές σπουδές με άριστα, χάρις κυρίως στις υποτροφίες που κέρδιζε με την ακαδημαϊκή του υπεροχή. Και καθώς ο νεαρός μεγάλωνε και ωρίμαζε έβλεπε γύρω του τις προκαταλήψεις του κόσμου και μάθαινε για τις βαθιές ανισότητες και αδικίες και για τα εκατομμύρια ανθρώπους που συστηματικά και συστημικά ήταν αποκλεισμένοι από γεννησιμιού τους. Του έμοιαζαν, αν όχι για ιατρικούς λόγους όπως αυτός αλλά για κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους, και στην πραγματικότητα ήταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτόν τον ίδιο.
Έτσι όταν μετακόμισε στη μεγάλη πόλη του Χαϊντεραμπάντ για να πάρει το μάστερ του, ήταν ήδη αποφασισμένος να αγωνιστεί ενάντια σ΄ αυτές τις αδικίες με την ίδια αποφασιστικότητα με την όποια πάλεψε για την αρρώστια του. Κι έτσι με το που πήρε το μάστερ του ήταν ήδη ένας ολοκληρωμένος, σεβαστός και δημοφιλής λόγιος και πολιτικός αγωνιστής.
Όμως ο νεαρός ήθελε να δει περισσότερα πράγματα, να μάθει περισσότερα να κάνει περισσότερα κι έτσι εγκατέλειψε τη γνώριμη περιοχή και γλώσσα του Χαϊντεραμπάντ και πήγε στο Δελχί με τη νιόπαντρη γυναίκα του. Αγωνιζόμενος να αντεπεξέλθει στις σκληρές και απάνθρωπες συνθήκες μιας μεγαλύτερης πόλης, αντιμέτωπος με το άγνωστο, την ανεργία, τις προκαταλήψεις και τη μοναξιά, ο άνθρωπος αυτός, ενάντια στα ένστικτα του, ενάντια στις τεράστιες απαιτήσεις που τον βάραιναν πνευματικά, φυσικά και οικονομικά, κατάφερε να προχωρήσει, να πηγαίνει από δουλειά σε δουλειά, μέχρι που διορίστηκε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Δελχί.
Αυτός ο άνθρωπος ήταν πλέον λόγιος και καθηγητής διεθνούς φήμης και κύρους. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του και ταξίδεψε παντού, στη χώρα και στο εξωτερικό, παρουσιάζοντας εργασίες και δίνοντας διαλέξεις. Πάντα μιλούσε δυνατά, σταθερά και ακούραστα ενάντια στις αδικίες και τις ανισότητες με τις οποίες μεγάλωσε, για άλλες που είχε μάθει και για όσες στροβιλίζονται γύρω μας καθώς το κράτος πρόνοιας μας αποχαιρετά και αποχωρεί από την πολιτική σκηνή.
Όμως η πολύμορφη διαστροφή που έχει αντικαταστήσει το κοινωνικό κράτος έχει τα θεμελιώδη της συμφέροντα στη διατήρηση, συντήρηση, υποστήριξη και βάθεμα αυτών ακριβώς των αδικιών και ανισοτήτων, γιατί από αυτές τρέφεται και δυναμώνει, και δεν δέχεται καθόλου την αμφισβήτηση τους, πολύ περισσότερο από έναν άνθρωπο που είναι η επιτομή και η ενσάρκωση όλων όσων θέλει να συντρίψει και να καταστρέψει. Δηλαδή το αδάμαστο πνεύμα, την ατρόμητη αντίσταση και τη θέληση να ξεπεράσει τις σκληρότερες δοκιμασίες.
Δεν αποτελεί επομένως έκπληξη που οι διεφθαρμένοι εκπρόσωποι αυτού του διεστραμμένου συστήματος θέλησαν να συλλάβουν έναν άνθρωπο που είναι μόνιμα φυλακισμένος στην αναπηρία του. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι το έκαναν με μαφιόζικο τρόπο, δένοντας του τα μάτια και απαγάγοντας τον μέσα από το πανεπιστήμιο μέρα μεσημέρι και στέλνοντας τον «πακέτο» αεροπορικά σε άλλη πόλη. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι του φόρτωσαν μια σειρά κατασκευασμένες κατηγορίες, ξεκινώντας από την κατηγορία ότι είχε κλοπιμαία στο σπίτι του (για φανταστείτε έναν άνθρωπο με καροτσάκι να γυρνάει από δω κι από κει κλέβοντας!) μέχρι ότι συνωμότησε για να ξεκινήσει πόλεμο κατά του κράτους (ο ίδιος ανάπηρος κατηγορείται ότι προσπαθεί να ανατρέψει το μεγάλο ινδικό κράτος!).
Δεν αποτελεί επίσης έκπληξη ότι επέλεξαν να τα κάνουν όλα αυτά στο απόγειο τον γενικών εκλογών, ώστε ο παραλογισμός των πράξεων τους να χαθεί μέσα στον μεγαλύτερο παραλογισμό του ινδικού εκλογικού τσίρκου, μιας φάρσας που παρουσιάζεται σαν η μεγαλύτερη γιορτή της δημοκρατίας στον κόσμο. Και ποια η καλύτερη απόδειξη αυτής της φάρσας της “δημοκρατίας” από τη σύλληψη αυτή, την χρονική στιγμή της, την αιτιολόγηση της και τη μέθοδο της; Και τι ειρωνεία για την ιστορία αυτού του ανθρώπου, που ξεπέρασε όλες τις δυσκολίες της αναπηρίας του, που κατάφερε τόσα στη ζωή του, να φιμώνεται και να ακινητοποιείται με τη βία απ΄ αυτήν ακριβώς την πολύμορφη διαστροφή την οποία πολέμησε σε όλη του τη ζωή;
Ο άνθρωπος αυτός βρίσκεται στην απομόνωση, σε ένα μικροσκοπικό κελί, χωρίς φως και εξαερισμό, στερημένος της φαρμακευτικής του αγωγής, ανίκανος να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα χωρίς σοβαρούς πόνους και ταλαιπωρία, σέρνεται στους αγκώνες και τα χέρια. Όλα αυτά σε μια απέλπιδα προσπάθεια να καταστρέψουν την αξιοπρέπεια του, να σπάσουν το ηθικό του και να τον εξαναγκάσουν να ομολογήσει εγκλήματα που ούτε διέπραξε ούτε υπάρχει απόδειξη ότι διέπραξε.
Ο G. N. Saibaba δεν είναι απλά ένας ακόμη “καλός γιατρός”. Έχει γίνει ο μεγαλύτερος “μικρός άνθρωπος” στη χώρα σήμερα. Η φωνή του είναι η φωνή των περιθωριακών και των αποκλεισμένων με τους οποίους μεγάλωσε στο χωριό του, αλλά και κάθε περιθωριακού και αποκλεισμένου στη χώρα. Η ιστορία του είναι η δική τους ιστορία και κανείς δεν μπορεί να τη φιμώσει, να την κάνει να σιγήσει. Ο Saibaba πρέπει να λευτερωθεί για να λευτερωθεί και η ιστορία αυτή. Αμέσως!

• Ο P. K. Vijayan διδάσκει Αγγλική Λογοτεχνία στο Ινδικό Κολέγιο του Πανεπιστήμιου του Δελχί. Στις 9 του Μάη, συμπληρώνεται ένας χρόνος από την απαγωγή-σύλληψη του Δρ. Σαιμπάμπα από την αστυνομία της Μαχαράστρα και την παράνομη προφυλάκιση του σε άθλιες συνθήκες στις φυλακές της Ναγκμπούρ. Για την απελευθέρωση του συνεχίζεται η διεθνής κινητοποίηση. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική σελίδα sanhati.com/articles/13261/, στις 8 του Απρίλη 2015. Πρωτοπαρουσιάστηκε τον Ιούνη του 2014 στην Economic and Political Weekly. Την μετάφραση από τα αγγλικά για λογαριασμό της Πρ.Σημαίας έκανε ο Άρης Λάμπρου.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

«Κλεμμένα αποθεματικά» ή μήπως... ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ;

1
Σε κάποιες πολιτικές δυνάμεις προκάλεσε δυσφορία, σε άλλες ενεργοποίησε «συναγερμούς». Αναφερόμαστε στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου (ΠΝΠ), με την οποία η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ μετέφερε τα αποθεματικά των ταμείων δημόσιων οργανισμών και φορέων (ΑΕΙ- ΤΕΙ, υγεία, δήμοι) στην Τράπεζα της Ελλάδος. Σκοπός της, όπως διατείνεται, είναι να ανταποκριθεί στις τρέχουσες ανάγκες καταβολής μισθών και συντάξεων.
Για μας, είναι ξεκάθαρο ότι η εξέλιξη αυτή θα αξιοποιηθεί από την κυβέρνηση, ώστε να συνεχίσει αλλά και να εντείνει την επίθεση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δεν είναι τόσο μακρινές άλλωστε οι σύνοδοι των Πρυτάνεων και οι Σύγκλητοι, όπου εκφραζόταν η βαθιά λύπη των διοικήσεων για την υποχρηματοδότηση που τους «ανάγκαζε» να περικόψουν, απολύσουν, καταργήσουν… Προφανώς αυτό δεν αναιρεί ότι η υποχρηματοδότηση είναι υπαρκτή. Δεν είναι όμως και η κύρια πλευρά της επίθεσης που δέχεται σήμερα το Πανεπιστήμιο. Αυτή σε κάθε περίπτωση είναι πολιτική: έχει σχέση με την επίθεση που σε παγκόσμιο επίπεδο έχει εξαπολύσει το κεφάλαιο στους εργαζομένους στα πλαίσια της συνολικής –και όχι μόνο οικονομικής- δομικής του κρίσης.
Ιδιαίτερα στην εξαρτημένη από ΕΕ και ΗΠΑ χώρα μας, οι ανάγκες της αγοράς είναι συγκεκριμένες. Η διάλυση της παραγωγής, η αποβιομηχάνιση, η παραρτημοποίηση της οικονομίας απαιτούν ένα φτηνό, ευέλικτο και πειθήνιο εργατικό δυναμικό, το οποίο και δεν μπορεί να προκύψει από μια σωρεία πτυχιούχων! Αντίθετα, προϋποθέτει ότι όλο και λιγότεροι θα εισέρχονται στην τριτοβάθμια, και σε αυτήν ακόμα θα χειραγωγούνται και θα εγκαταλείπουν. Οι ταξικοί φραγμοί και η εντατικοποίηση συνιστούν επομένως πολιτική απόφαση χτυπήματος των δικαιωμάτων της σπουδάζουσας νεολαίας. Ενδεικτικά, σε αυτή την κατεύθυνση βρίσκονται τόσο το νέο πολυνομοσχέδιο που διατηρεί ακέραιο το 80% του αντιφοιτητικού ν. πλ. Διαμαντοπούλου, όσο και οι δηλώσεις για κατάργηση των μετεγγραφών.
Βέβαια, δεν συμφωνούν όλοι με τα παραπάνω. Από τη μία, η ΔΑΠ πήρε σβάρνα τα ΔΣ να κατακεραυνώσει την κυβέρνηση και την παράταξή της που «δε θα χει λεφτά το Πανεπιστήμιο». Τι κι αν η ΝΔ είχε γίνει εξπέρ στις ΠΝΠ, απολύοντας χαρακτηριστικά χιλιάδες εργαζομένους εν μια νυκτί; Τι κι αν η ίδια η ΔΑΠ πρωτοστάτησε και πρωτοστατεί στην προώθηση της αντιφοιτητικής επίθεσης; Σήμερα, η ΝΔ, σε θέση πλέον αντιπολίτευσης, πιέζει τον ΣΥΡΙΖΑ προς μια δεξιότερη μετατόπιση, με τη ΔΑΠ να στέκεται ανάλογα απέναντι στην κυβερνητική παράταξη ΑΡΕΝ. Επιπλέον, η ΔΑΠ τάχα οργίζεται, για να μας τρομοκρατήσει ότι η -με την υπογραφή της ΝΔ- ωμή καταπάτηση δικαιωμάτων, η υπόκλιση σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, τα μνημόνια ήταν τελικά μονόδρομος στον οποίο έπρεπε και πρέπει να υποταχθούμε.
Από την άλλη, οι υπόλοιπες δυνάμεις προσεγγίζουν το ζήτημα παρόμοια. Με την υποχρηματοδότηση και τα οικονομικά αίτια να δεσπόζουν στην ερμηνεία τους για την κατάσταση που επικρατεί στο Πανεπιστήμιο, οδηγήθηκαν μέχρι και στο συμπέρασμα ότι οι σχολές, χωρίς αποθεματικά, σύντομα θα βάλουν λουκέτο! Αφού, λοιπόν, το πρόβλημα είναι μόνο οικονομικό, λογιστικού τύπου θα είναι και η λύση! Έτσι, για την ΑΡΕΝ, η ΠΝΠ αποτελεί και τη μοναδική επιλογή για την κυβέρνηση αφού ρευστότητα δεν υπάρχει, για την ΠΚΣ υπάρχει κι άλλη επιλογή, να επιστρέψει το κεφάλαιο τα κλεμμένα, ενώ για τα ΕΑΑΚ είναι απαραίτητο να διαγραφεί το χρέος ή και να αλλάξουμε νόμισμα! Στην ουσία, όλοι τρέχουν να συνδράμουν το κεφάλαιο στην αντιμετώπιση του χρέους και της κρίσης ΤΟΥ σαν καλύτεροι διαχειριστές του κράτους και των οικονομικών του. Φορτώνουν στον φοιτητόκοσμο τους εκβιασμούς και τα αδιέξοδα της κυβέρνησης (grexit, χρηματοπιστωτική ασφυξία) αντί να συμβάλλουν στην πάλη του στη βάση των άμεσων προβλημάτων του. Ζητούν παράλληλα «αύξηση της χρηματοδότησης», λες και έτσι θα παρθεί πίσω η πολιτική απόφαση ξεθεμελίωσης της δημόσιας και δωρεάν παιδείας… Ωστόσο, η ιστορία έχει δείξει ότι αύξηση των χρημάτων για την παιδεία μπορεί να συνεπάγεται ένταση της επίθεσης (πχ λεφτά για security), με τον ίδιο τρόπο που το «κούρεμα» του χρέους (βλ. PSI) σηματοδότησε νέα αντιλαϊκά μέτρα για τον λαό συνολικά.
Μάλιστα συμφωνούν όλοι ότι απάντηση στην ΠΝΠ αποτελεί η απαίτηση «απειθαρχίας των διοικήσεων», εκείνων δηλαδή που έχουν δείξει δεκαετίες ολόκληρες την πειθαρχία τους στα συμφέροντα του κεφαλαίου και της εκάστοτε κυβέρνησης, κόντρα στις μαζικές φοιτητικές κινητοποιήσεις.
Ως Αγωνιστικές Κινήσεις, γνωρίζουμε ότι η σπουδάζουσα νεολαία δε χρωστάει τίποτα και σε κανένα, και κανένα λόγο δεν έχει να ανοίξει τα λογιστικά βιβλία του κράτους. Οι εργαζόμενοι γονείς μας έχουν πληρώσει με αγώνα δυο και τρεις φορές τα πετσοκομμένα δικαιώματά μας! Γνωρίζουμε επίσης ότι το χρέος, ως μόνο μία πλευρά της εξάρτησης της χώρας μας από ΕΕ και ΗΠΑ, δεν είναι πρόβλημα δικό μας αλλά της κυβέρνησης. Όποιος θεωρεί τη διαγραφή του προϋπόθεση για την κατάκτηση δικαιωμάτων όχι μόνο καθιστά τον λαό υπεύθυνο για τη δημιουργία του αλλά και βάζει τεράστια εμπόδια στην πραγματική και μόνη διέξοδο: την οργάνωση, συλλογική συζήτηση και δράση των φοιτητών μέσα στα όργανά τους.
Είναι πράγματι ανάγκη να μπούμε μέσα στις γενικές μας συνελεύσεις. Να παλέψουμε με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας και όχι ακουμπώντας τα σε υπουργούς και διοικήσεις! Είναι ανάγκη να αγωνιστούμε για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, για το σπάσιμο των δεσμών εξάρτησης από ΕΕ και ΝΑΤΟ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ανοιχτή επιστολή του ΣΥΒΧΑ προς την ΟΙΥΕ για το ζήτημα της Κυριακάτικης αργίας (μπροστά στην Κυριακή 3 Μάη)

0
Αθήνα, Πέμπτη 23 Απρίλη 2015
Ανοιχτή επιστολή
του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής
προς την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδος
Ως Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής σας γνωστοποιούμε και πάλι και μέσω αυτής της ανοιχτής επιστολής ότι συνεχίζουμε δυναμικά και αταλάντευτα τον δίκαιο και επίμονο αγώνα μας ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας.
Σύμφωνα με τον σχετικό νόμο, που εξακολουθεί να παραμένει σε ισχύ, τα εμπορικά καταστήματα θα είναι ανοιχτά και την Κυριακή 3 Μάη (1η Κυριακή του δεκαημέρου προσφορών του Μάη). Όπως άλλωστε ήταν ανοιχτά -στο πλαίσιο του ίδιου νόμου- και πριν από μερικές εβδομάδες, την Κυριακή 5 Απρίλη.
Μπροστά σε όλη αυτήν την κατάσταση, ο Σύλλογός μας επιμένει ότι πρέπει να κινηθούμε αγωνιστικά με ένα από τα βασικά όπλα μας και πάλι την Απεργία. Έτσι, όπως άλλωστε έχουμε κάνει και σε όλες τις προηγούμενες αντίστοιχες περιστάσεις, σας καλούμε (ως ΟΙΥΕ) να πράξετε το αυτονόητο και να κηρύξετε άμεσα πανελλαδική απεργία για όλο τον κλάδο του εμπορίου σε πανελλαδικό επίπεδο και για την Κυριακή 3 Μάη.
Επίσης, μέσα και από αυτήν την ανοιχτή επιστολή θα θέλαμε να κάνουμε σαφές το ότι παραμένει σε ισχύ και το σταθερό κάλεσμά μας προς το σύνολο των κλαδικών κι επιχειρησιακών σωματείων του εμπορίου για κήρυξη απεργιών και αγωνιστικές κινητοποιήσεις (όπως άλλωστε έγινε και στις 5 Απρίλη) όλες τις Κυριακές που μας επιβάλλεται να πάμε για δουλειά στα μαγαζιά.
Τις όποιες κυβερνητικές εξαγγελίες (τόσο προεκλογικά όσο και στις προγραμματικές δηλώσεις) που έκαναν λόγο «ξεκάθαρα» για επαναφορά της Κυριακάτικης αργίας ακόμα δεν τις έχουμε δει να υλοποιούνται. Το πότε επιτέλους θα δοθεί ένα τέλος στο αίσχος αυτού του νόμου παραμένει πλέον άγνωστο. Από την άλλη, παραμένει ασαφές και αβέβαιο και το σε ποιο βαθμό θα είναι «ξεκάθαρη» η κατάργησή του. Από τα όσα προκύπτουν πάντως από διάφορες συναντήσεις των αρμόδιων υπουργών με συνδικαλιστικούς φορείς και εργοδοτικές ενώσεις καθώς και τις δηλώσεις των πρώτων και την όλη συζήτηση που γίνεται για το πόσες τελικά Κυριακές το χρόνο (2, 3, 2+4, 3+4,…) θα είναι ανοιχτά τα μαγαζιά, δεν υπάρχει καμιά απολύτως βάσιμη διαβεβαίωση για επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς ή για τη νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.
Από την πλευρά μας ήταν εξ αρχής δεδομένο ότι τίποτε δεν επρόκειτο να μας χαριστεί ή να κερδηθεί μέσω κάποιου σωτήρα που θα έδινε τη μάχη για λογαριασμό μας ή που θα υποσχόταν να δικαιώσει τον αγώνα μας. Γι’ αυτό και στηριχτήκαμε αποκλειστικά στις δικές μας πλάτες και προσπαθήσαμε μαζί με τους συναδέλφους μας από όλο τον κλάδο του εμπορίου και από κάθε χώρο δουλειάς και από κοινού με τον κόσμο του αγώνα να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας.
Γι’ αυτό και συνεχίζουμε και στο τώρα τον αγώνα μας.
Καμία Κυριακή τα μαγαζιά ανοιχτά! Τα εργατικά συμφέροντα μπροστά!
Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας.
Αναμένουμε άμεση ανταπόκριση σε αυτό το τόσο κρίσιμο ζήτημα της κήρυξης απεργίας που σας θέτουμε.
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ – ΧΑΡΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
Λόντου 6, Εξάρχεια, 10681, Αθήνα | τηλ: 210-3820537
sylyp_vivliou@yahoo.gr | https://bookworker.wordpress.com
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

0
> ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ – ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ:
:: ΚΥΡΙΑΚΗ 26/4 στις 19:30 στην πολιτική-πολιτιστική λέσχη “Αμπάριζα” (Ελ. Ανθρώπου 99, Τερψιθέα)
:: ΣΑΒΒΑΤΟ 9/5 στις 19:30 στο δημοτικό άλσος Ηλιούπολης “Δ. Κιντής”
> ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ:
:: ΣΑΒΒΑΤΟ 16/5 στις 19:30 στην πλατεία Σουρμένων στο Ελληνικό.
Συνέλευση Δράσεων για το Ελληνικό
http://suneleusi-drasewn-elliniko.espivblogs.net/
ακολουθεί σχετική ανακοίνωση της συνέλευσης:
Όχι στην ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού
To Ελληνικό ανήκει σε όλους – Ο αγώνας στα χέρια των κατοίκων
Η πολιτική της ιδιωτικοποίησης του πρώην αεροδρομίου όχι μόνο δεν έχει εγκαταλειφθεί αλλά αποτελεί σταθερή επιδίωξη και της νέας συγκυβέρνησης. Οι θεσμοί υλοποίησής της διατηρούνται και ενισχύονται (ΕΦΑΔΠ).Στην πρόσφατη συμφωνία του Eurogroup, οι ιδιωτικοποιήσεις ανακηρύχθηκαν περίπου σε νέα εθνική στρατηγική. Η αντιλαϊκή πολιτική της παραχώρησης της δημόσιας γης, των φυσικών πόρων και των κοινωνικών αγαθών στην κερδοφορία του κεφαλαίου και η αποδοχή της ληστρικής εκμετάλλευσης για την εξυπηρέτηση του χρέους αποδεικνύονται μια μνημονιακή συνέχεια. Ο Λάτσης, η Lamda και κάθε ξένο ή ντόπιο αρπακτικό έχουν κάθε λόγο να τρίβουν τα χέρια τους. Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης (ΜΜΕ) πιέζουν να ολοκληρωθεί πιο γρήγορα το deal. Όλα αυτά σε μια κοινωνία μαζικής φτωχοποίησης και ανεργίας, που πασχίζουν να την πείσουν να παρακολουθεί αμέτοχη, να αναθέτει τη ζωή και τα δικαιώματά της και να αποφεύγει τις…μονομερείς ενέργειες της αγωνιστικής διεκδίκησης, της ρήξης και της σύγκρουσης για την ανατροπή των αντιλαϊκών πολιτικών.
Στο προπαγανδιστικό, φανταχτερό και καταπράσινο διαφημιστικό της LAMDA DEVELOPEMENT μιλάνε για 2.000 στρέμματα πρασίνου. Ας θυμηθούμε όμως τι προβλέπει η μελέτη της ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε.:
• Πολυτελείς πολυκατοικίες, μονοκατοικίες και τουριστική κατοικία
• Ειδικές ζώνες για την ανάπτυξη τουριστικών εγκαταστάσεων, ξενοδοχείων και εμπορικών κέντρων (τύπου Mall)
• Λιμενικές εγκαταστάσεις (μπάζωμα της παραλίας και του βυθού)
• Ιδιωτικά νοσοκομεία
• Ιδιωτικά πανεπιστήμια
• Κέντρα διασκέδασης
• Καζίνο
Όλα τα παραπάνω με τους απίστευτα υψηλούς συντελεστές δόμησης που κυμαίνονται από 0.2 έως 2.2!
Έχουν, με άλλα λόγια, ως τελικό επενδυτικό στόχο μια πολυτελή πόλη μέσα στην πόλη, όπου το όποιο πράσινο θα είναι μέρος της διακόσμησης και προς εξυπηρέτηση των λαμπερών lifestyle εγκαταστάσεων. Μια πόλη περίκλειστη, μόνο για τους πλούσιους, στην οποία όλοι οι υπόλοιποι, ανάλογα με την ταξική τους προέλευση, θα έχουν περιορισμένη, επιτηρούμενη ή και καθόλου πρόσβαση. Όλα αυτά σε ένα λεκανοπέδιο πνιγμένο στο καυσαέριο, κατειλημμένο από τα αυτοκίνητα, το τσιμέντο και το γκρίζο∙ σε μία πρωτεύουσα που πασχίζει να ανασάνει, που έχει αναδειχθεί πρωταθλήτρια στο τσιμέντο και τελευταία σε ελεύθερους χώρους πρασίνου στην Ευρώπη, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος. Γι’ αυτό ακριβώς η τύχη του Ελληνικού είναι υπόθεση όλης της Αθήνας. Γιατί οι επιπτώσεις της ιδιωτικοποίησης και της καπιταλιστικής αξιοποίησής του, με την επιπρόσθετη ρύπανση που θα φέρει, αφορά την υγεία όλων μας.
Ένα πάρκο υψηλού πρασίνου στο Ελληνικό με ελεύθερη πρόσβαση για όλους και χωρίς επιχειρηματική δραστηριότητα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι αναγκαιότητα για όλο το λεκανοπέδιο, που επί δεκαετίες έχει δεχτεί τη μία επίθεση εργολάβων μετά την άλλη, τους καταστροφικούς εμπρησμούς, και την εσκεμμένη αδιαφορία του κράτους. Η χρόνια συνειδητή εγκατάλειψη και ερήμωση του δημόσιου χώρου του αεροδρομίου, η αποστέρησή του από τους κατοίκους δεν πρέπει να αποτελέσει το τυράκι για να πιαστούμε στη φάκα του ψεύτικου διλήμματος «απ’ το να ρημάζει, καλύτερα να ιδιωτικοποιηθεί». Γιατί όλα όσα προβλέπεται να γίνουν θα είναι καταστροφικά για τις κοινωνικές ανάγκες μας, με πρώτη την καταστροφή του παραλιακού μετώπου και τον αποκλεισμό της ελεύθερης πρόσβασης σ΄αυτό. Σταδιακά μια πολύτιμη έκταση, που θα μπορούσε να έχει σημαντική συμβολή στην κάλυψη λαϊκών αναγκών αναψυχής αλλά και να συμβάλλει στην ανάσα του λεκανοπεδίου, θα αλλάξει οριστικά χαρακτήρα. Αυτοί που τώρα σκίζουν τα ρούχα τους για την «αξιοποίηση» του χώρου, έχουν δείξει δείγματα γραφής: αν δε πιάσουν τους στόχους κερδοφορίας τους, θα αφήσουν τα πάντα να ρημάξουν και χωρίς τύψεις. Μόνο που τότε οι φράκτες και τα σύρματα θα είναι ψηλότερα, για να προστατεύουν την ιδιωτική, πλέον, περιουσία.
Τάζουν χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Στην πραγματικότητα, όμως, ετοιμάζουν το γνωστό και ακόμη χειρότερο εργασιακό σκλαβοπάζαρο των ολυμπιακών έργων με τα εκατοντάδες εργατικά ατυχήματα και την απλήρωτη εργασία. Της COSCO με τις συμβάσεις μιας μέρας, των ειδικών οικονομικών ζωνών, των ΜΚΟ, των voucher και των μαύρων εργασιακών σχέσεων, εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη του κόσμου για επιβίωση. Από την άλλη, δεν λένε για τις θέσεις εργασίας που θα χαθούν, για τα μαγαζιά που θα κλείσουν και για το μαράζωμα της τοπικής αγοράς, εξαιτίας της υπερσυγκέντρωσης της εμπορικής δραστηριότητας στα mall που θα στήσουν. Τα αρπαχτικά όταν πιστεύουν ότι υπάρχει μερίδιο ανεκμετάλλευτο στην αγορά, θα βρούν τρόπους να ορμήσουν. Δεν λείπουν από την Αττική ούτε τα οικόπεδα ούτε τα κτήρια. Οι θέσεις εργασίας αυξάνονται πραγματικά και οι όροι εργασίας κατοχυρώνονται, μόνον όταν οι εργατικοί αγώνες μπορούν να επιβάλλουν κατακτήσεις (π.χ., μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα, με μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες της ζωής, απαγόρευση απολύσεων, συνδικαλιστικές ελευθερίες και συλλογικές διαπραγματεύσεις) και όχι όταν χαρίζονται τα πάντα στα θηρία.
Μας λένε ότι η ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού είναι αναγκαία λόγω της οικονομικής κατάστασης της χώρας.
Ας τελειώνουμε επιτέλους με τα ψέματα που θέλουν η υποβάθμιση της ζωής μας και η εξαθλίωσή μας να είναι αποτέλεσμα κάποιου νομοτελειακού υπερφυσικού νόμου ή ενός μονόδρομου αναγκαστικών πολιτικών. Το αεροδρόμιο του Ελληνικού είναι ενταγμένο σε πρόγραμμα συνολικών ιδιωτικοποιήσεων δημόσιας περιουσίας, αγαθών και υποδομών. Έτσι ώστε, μέσω της εκποίησής του και προς εξυπηρέτηση στο διηνεκές ενός χρέους που αυτοί δημιούργησαν, να ληστεύεται ο πλούτος που εμείς παράγουμε. Έτσι ώστε να εξασφαλίζονται νέα πεδία κερδοφορίας για το κεφάλαιο, για να αντιμετωπίσει την κρίση του, εμπορευόμενο παραλίες, δημόσιους χώρους, βουνά, δάση, φυσικούς πόρους και στερώντας τα από εμάς στους οποίους ανήκουν.
Το ζήτημα, λοιπόν, είναι να μπουν μπροστά οι ανάγκες του λαού και όχι του συστήματος και της διαχείρισής του. Η μόνη ρεαλιστική επιλογή είναι ο αγώνας για την υπεράσπιση του Ελληνικού ως δημόσιου χώρου, που ανήκει στο λαό, να αποτελέσει νικηφόρο παράδειγμα αγωνιστικής διεκδίκησης. Μόνο το τοπικό και λαϊκό κίνημα, η μαζική λαϊκή αντίσταση μπορεί να υπερασπιστεί και να διεκδικήσει το χώρο στο σύνολό του και απ’ τη σκοπιά των κοινωνικών αναγκών. Όχι η αναμονή, ούτε η μοιρολατρεία και η ανάθεση, αλλά οι αγώνες εκείνοι που θ’ ανοίξουν συνολικά το δρόμο για τις λαϊκές κατακτήσεις
Να κάνουμε το Ελληνικό δικό μας
Τίποτα, λοιπόν, δεν μπορεί να μας απογοητεύσει. Εξάλλου, ποτέ δε βασίζαμε τις ελπίδες μας σε θεσμικές διαπραγματεύσεις αλλά στη δύναμη του λαϊκού κινήματος που όταν βγαίνει στο προσκήνιο μπορεί να σταματάει μπουλντόζες, να σκίζει συμφωνίες και να επιβάλλει τους δικούς του όρους. Το δείχνουν οι αγώνες των κατοίκων στις Σκουριές της Χαλκιδικής ενάντια στ’ αρπαχτικά της Eldorado Gold. Μπορούμε να ανατρέψουμε τα σχέδια εκποίησης του Ελληνικού, αν χαράξουμε μια αγωνιστική πορεία ενάντια σε λογικές ανάθεσης και διαχείρισης, με ένα κίνημα μαζικό, οριζόντιο και αδιαμεσολάβητο, «από τα κάτω». Εμείς οι κάτοικοι των περιοχών και όλης της Αττικής μπορούμε να επιβάλουμε να μετατραπεί το Ελληνικό σε μια έκταση που θα εξυπηρετεί τις δικές μας κοινωνικές ανάγκες, σε μια έκταση που θα ανήκει σε όλους! Στην κατεύθυνση αυτή καλούμε τους μαζικούς φορείς των γύρω δήμων, τα σωματεία εργαζομένων, τους αθλητικούς συλλόγους, τους εργαζόμενους, τις συλλογικότητες και τις επιτροπές κατοίκων των γειτονιών αλλά και καθένα κάτοικο να συμμετέχει, να συμβάλλει και να στηρίξει την προσπάθεια που κάνουμε.
Απαιτούμε:
> Πάρκο υψηλού πρασίνου
> Καμία οικοπεδοποίηση-τσιμεντοποίηση
> Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα σε βάρος της ζωής και της ελευθερίας μας
> Ελεύθερη πρόσβαση στο χώρο & στην παραλία
>Προάσπιση των κοινωνικών υπηρεσιών
Καλούμε σε ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση:
ΚΥΡΙΑΚΗ 26/4 στις 19:30 στην πολιτική-πολιτιστική λέσχη «Αμπάριζα», Ελ. Ανθρώπου 99,Τερψιθέα
ΣΑΒΒΑΤΟ 9/5 στις 19:30 στο δημοτικό άλσος Ηλιούπολης «Δ. Κιντής»
Και σε ανοιχτή συνέλευση
ΣΑΒΒΑΤΟ 16/5 στις 19:30 στην πλατεία Σουρμένων στο Ελληνικό
Το Ελληνικό μας ανήκει!
ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΔΡΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ

πηγή:  http://askilioupolis.espivblogs.net/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Συνέντευξη για τους στόχους της 8ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ) (βίντεο)

0

Η 8η Συνδιάσκεψη πραγματοποιείται σε μια περίοδο ιδιαίτερα επικίνδυνη για τους λαούς. Η παρατεταμένη και συνολική κρίση αναπαραγωγής του συστήματος και η παρόξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών αποτελεί εγγύηση για ακόμα χειρότερες εξελίξεις ενάντια στους λαούς και το προλεταριάτο σε όλον τον κόσμο. Και επειδή προς το παρόν δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την «τελική λύση» μιας γενικευμένης σύρραξης, το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα αναζητά διέξοδο στην πυροδότηση περιφερειακών εστιών πολέμου, στη λεηλασία των πιο αδύναμων χωρών, στην ολομέτωπη επίθεση στην εργατική τάξη και τους λαούς.
Η 8η Συνδιάσκεψη πραγματοποιείται σε μια περίοδο που όλα τα παλιά και νέα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα στη χώρα μας εμφανίζονται ακόμη πιο περίπλοκα. Μετά από δύο χρόνια (2010-2011) μαζικών λαϊκών και εργατικών αγώνων ενάντια στην πρωτοφανή καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική επίθεση, βρισκόμαστε τώρα σε μια παρατεταμένη φάση οπισθοδρόμησης του λαϊκού κινήματος.

Γι' αυτά και για τις αναζητήσεις του ΚΚΕ(μ-λ) μιλούν οι Θοδωρής Φωτόπουλος και Δημήτρης Μπαμπίλης
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

8η Συνδιάσκεψη ΚΚΕ(μ-λ). Ξεκινά σήμερα στην ΑΣΟΕΕ 7:30 μ.μ. (βίντεο)

9


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Να αφεθούν ελεύθεροι οι Τούρκοι αγωνιστές. Να τους δοθεί άμεσα πολιτικό άσυλο.

0
Στις 15-18 Απρίλη, οι αποκαλούμενες “αντιτρομοκρατικές δυνάμεις” της αστυνομίας σε Ευρώπη και Ελλάδα, πάνοπλες εισβάλουν σε σπίτια Τούρκων αγωνιστών και συλλαμβάνουν 11 άτομα. Στην Αθήνα 4, στη Γερμανία 7 και 1 στην Ελβετία. Οι παραπάνω αγωνιστές συλλαμβάνονται με την κατηγορία ότι είναι μέλη και στελέχη του TKP/ML (Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας/Μαρξιστικό Λενινιστικό). Πρόκειται για οργάνωση την οποία το καθεστώς της Τουρκίας θεωρεί τρομοκρατική, όπως ακριβώς συμβαίνει και με όλες τις αριστερές οργανώσεις στην Τουρκία, όπου ακόμη και η έκφραση αριστερών πολιτικών απόψεων διώκεται με πολυετείς ποινές φυλάκισης. Σημειωτέον, ότι σε παρόμοια επιχείρηση πριν λίγα χρόνια στην Ευρώπη, αρκετά από τα ίδια άτομα είχαν και τότε συλληφθεί με παρόμοιες κατηγορίες οι οποίες τελικά κατέρρευσαν.
Στην υποτιθέμενη δημοκρατική Ευρωπαϊκή Ένωση, με πρωτεργάτη το γερμανικό κράτος, έχει αρχίσει να δημιουργείται εδώ και καιρό, με πρόσχημα την τρομοκρατία, ένα αυταρχικό κατασταλτικό νομικό πλαίσιο με στόχο ουσιαστικά τους ίδιους τους εργαζόμενους λαούς της Ευρώπης, με πρώτα θύματα τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Μια πρακτική που συνάδει απόλυτα με τις κάθε είδους επεμβάσεις των ισχυρών της Ευρώπης μέσα κι έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Είναι περισσότερο από φανερό ότι οι Τούρκοι αγωνιστές διώκονται για τα πολιτικά τους φρονήματα, για τις πολιτικές τους απόψεις και για τους αγώνες τους τόσο στην Τουρκία όσο και στις ευρωπαϊκές χώρες όπου πλέον ζουν και εργάζονται. Οι περισσότεροι από τους συλληφθέντες αγωνιστές, από τα νεανικά τους χρόνια, βρέθηκαν στις φυλακές της Τουρκίας, για πολλά χρόνια, βασανίστηκαν απάνθρωπα ώστε να έχουν πλέον μόνιμα προβλήματα υγείας και τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι όταν κατέρρευσαν τα κατασκευασμένα κατηγορητήρια. Όλα αυτά αποδεικνύονται από ντοκουμέντα και επίσημες αποφάσεις των ίδιων των τουρκικών δικαστηρίων.
Οι συγκεκριμένοι αγωνιστές αναγκάστηκαν, όπως και τόσοι άλλοι, να καταφύγουν στην Ευρώπη και να συνεχίσουν τους αγώνες τους μέσα από τις γραμμές της ΑΤΙΚ (Συνομοσπονδία Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη), οργάνωση γνωστή σε ολόκληρη της Ευρώπη για τη δράση της για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των μεταναστών και για τους αγώνες της για ειρήνη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Το γερμανικό κράτος έχει αποθρασυνθεί, απαιτώντας και προωθώντας μια Ευρώπη-φρούριο, με τους πιο ακραίους και αυταρχικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς, που φασιστικοποιούν τη δημόσια πολιτική ζωή. Να λοιπόν γιατί ανησυχούμε με αυτές τις διώξεις και φυλακίσεις των Τούρκων αγωνιστών. Η ζωή τους βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο, εάν απελαθούν στην Τουρκία ή στη Γερμανία, αφού και από εκεί το πιθανότερο είναι να καταλήξουν στην Τουρκία.
Ανησυχούμε γιατί οι ελληνικές αρχές ταυτίζονται με αυτές τις πολιτικές και τις εκτελούν χωρίς καμία αναστολή. Σύμφωνα με καταγγελία της Ομάδας Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών, μία από τους συλληφθέντες, ενώ έχει υποβάλει από τις 16/4/2015 αίτηση πολιτικού ασύλου, λόγω των διώξεων που υφίσταται και κινδυνεύει να υποστεί από τις αρχές της Τουρκίας για τις πολιτικές της πεποιθήσεις, μεταφέρθηκε στις 22/4 στο προξενείο του κράτους καταγωγής της, ενέργεια που συνιστά κατάφωρη παραβίαση της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το καθεστώς των προσφύγων. Αντί δηλαδή οι ελληνικές αρχές να προβούν στην εξέταση της αίτησης ασύλου που έχει υποβάλει, να την αφήσουν ελεύθερη και να την ενημερώσουν για τη διαδικασία που ακολουθείται, την μετέφεραν αιφνιδιαστικά στο προξενείο της Τουρκίας προκειμένου να την απελάσουν. Διαδικασία που ευτυχώς διακόπηκε χάρη στην άμεση κινητοποίηση.
• Απαιτούμε να δοθεί άμεσα πολιτικό άσυλο και να μην εκδοθούν ούτε στην Τουρκία ούτε σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.
• Απαιτούμε επίσης την άμεση απελευθέρωσή τους μέχρι την εξέταση της αίτησης πολιτικού ασύλου.

Εάν απελαθούν από τη χώρα, την αποκλειστική ευθύνη θα έχει η κυβέρνηση και θα είναι υπόλογη στο λαό και περισσότερο απέναντι σε όλους αυτούς που αγωνίζονται για τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα των λαών.

Το δίκιο βρίσκεται με τους αγωνιζόμενους λαούς και όχι με τους αντιδραστικούς και τους ιμπεριαλιστές

Να οργανώσουμε μαζικές κινητοποιήσεις για να μην απελαθούν οι Τούρκοι αγωνιστές


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015

Γερμανία - Ελλάδα, συντονισμένες συλλήψεις Τούρκων αγωνιστών. Κινητοποιήσεις αλληλεγγύης σε Ευρώπη, Τουρκία και Μεξικό

1
Η ΑΤΙΚ δεν είναι μόνη!
Στις 15 του Απρίλη, η ομοσπονδιακή αστυνομία της Γερμανίας συνέλαβε 7μέλη της ΑΤΙΚ και των Νέων Δημοκρατικών Γυναικών, ενώ ταυτόχρονα έσπασε πόρτες και παράθυρα, αναστάτωσε τα σπίτια τους με έρευνες, παρενόχλησε και εκφόβισε τους συγγενείς των συλληφθέντων. Συντονισμένα την ίδια μέρα και ώρα συνέλαβε ένα ακόμη άτομο στη Βέρνη της Ελβετίας. Στις 18 Απρίλη επεκτάθηκε η επίθεση στο Παρίσι και συνέλαβαν ένα ακόμη άτομο στη Γαλλική πόλη Ρεμς. Στις 15 και 18 Απρίλη στην Αθήνα σε δυο διαφορετικές εφόδους συνέλαβαν τρεις τούρκους αγωνιστές.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Kαταγγελία - πολιτική πρόσφυγας προσάγεται από την ΕΛΑΣ στο προξενείο της χώρας της κατά παράβαση της σύμβασης της Γενεύης

0
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Η Ο.Α., πολίτης Τουρκίας υπέβαλε στις 16/4/2015 αίτηση ασύλου, λόγω των διώξεων που υφίσταται και κινδυνεύει να υποστεί από τις αρχές της Τουρκίας λόγω των πολιτικών της πεποιθήσεων.
Έκτοτε κρατείται στα κρατητήρια του Ελληνικού και οι αρχές αντί να προβούν στην εξέταση της αίτησης ασύλου που έχει υποβάλει, να την αφήσουν ελεύθερη και να την ενημερώσουν για τη διαδικασία που ακολουθείται, την μετέφεραν σήμερα αιφνιδιαστικά στο προξενείο της Τουρκίας προκειμένου να την απελάσουν.
Καταγγέλλουμε τη μεταφορά της αιτούσας άσυλο στο προξενείο του κράτους καταγωγής της ως ενέργεια που συνιστά κατάφωρη παραβίαση της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το καθεστώς των προσφύγων.
Οι ενέργειες αυτές προσβάλλουν βάναυσα τα δικαιώματα των προσφύγων, παραβιάζουν την αρχή της μη επαναπροώθησης και θέτουν τις ζωές τους σε κίνδυνο.
Απαιτούμε την τήρηση του διεθνούς και εθνικού δικαίου των προσφύγων από τις ελληνικές αρχές και δηλώνουμε ότι θα προβούμε σε κάθε ενέργεια προκειμένου να διασφαλίσουμε τα δικαιώματα της κρατούμενης πολιτικής πρόσφυγα.

Αθήνα, 22 Απριλίου 2015
Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

Το ιμπεριαλιστικό - καπιταλιστικό σύστημα ο μοναδικός ένοχος για την τραγωδία των χιλιάδων μεταναστών!

0
Καθημερινό κι εντεινόμενο είναι το δράμα του νέου κύματος χιλιάδων μεταναστών. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά από χώρες της Ασίας και της Αφρικής, ξεριζωμένοι απ’ τις χώρες τους, στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ευρώπη, πνίγονται κατά εκατοντάδες στη Μεσόγειο ή φτάνουν - όσοι καταφέρουν να επιζήσουν - στα νησιά του Αιγαίου, στη Μυτιλήνη, στη Γαύδο, στη Χίο, στην Κω, στη Ρόδο, στις ακτές της Ιταλίας….
Προκαλούν με την υποκρισία τους οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ και οι υπερατλαντικοί «σύμμαχοι - ανταγωνιστές» τους, οι ΗΠΑ. Όλοι αυτοί χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα θύματα ενός εγκλήματος, μιας πραγματικής πληγής, που οι ίδιοι δημιούργησαν και που το συνεχίζουν, διαλύοντας και ερημοποιώντας χώρες, φέρνοντας την πείνα, τον πόλεμο, τις φυλετικές έριδες, τις δικτατορίες, το φασισμό. Στη Συρία, στο Ιράκ και ευρύτερα στη Μέση Ανατολή, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη και στην Αφρική...
Άκρως υποκριτική και προκλητική η στάση των εγχώριων ΜΜΕ και παραγόντων του συστήματος, που όψιμα «θυμήθηκαν» πως οι μετανάστες είναι θύματα, ξεριζωμένοι και δυστυχισμένοι… Αυτοί που τους ονομάζουν «λαθραίους» και τους αντιμετωπίζουν ως «περιττό βάρος», κάτι που θα συνεχίζουν βεβαίως να κάνουν! Αυτοί που δηλητηριάζουν τις λαϊκές συνειδήσεις προτάσσοντας τα «επιχειρήματα» των παραγόντων του συστήματος, ότι «η χώρα δεν χωράει άλλους μετανάστες», την ίδια στιγμή που έχουν δεχτεί και υποστηρίζουν τις αντιμεταναστευτικές συμφωνίες Σέγκεν και Δουβλίνου, που γραμμένες από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα της η ΕΕ, προορίζουν την Ελλάδα, σαν πρώτη χώρα εισόδου μεταναστών στην ΕΕ, σε ρόλο «αποθήκης των μεταναστών», επιτάσσοντας την απόρριψη κάθε αιτήματος μεταναστών να μεταβούν σε άλλο προορισμό-χώρα της ΕΕ, ακόμα και αν το ζητούν. Η πολιτική τους είναι , αντεργατική και μισάνθρωπη, αδιαφορεί για την ανθρώπινη ζωή, δεν διστάζει να τη θυσιάσει για τα συμφέροντα του κεφάλαιου και του ιμπεριαλισμού. Σύμφωνα με αυτήν την πολιτική, ούτε και τα εκατομμύρια των ελλήνων εργαζομένων και νεολαίας πού σπρώχνονται στην ανεργία και στην εξαθλίωση «χωράνε» πλέον στη χώρα…
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζει την αδιέξοδη πολιτική που ακολουθούσε και η προηγούμενη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ καθώς η πολιτική της δεν τολμά να αντιταχθεί στους ευρωενωσιακούς κανονισμούς που επιδεινώνουν το πρόβλημα. Την ίδια στιγμή ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, δεν αντιπολιτεύονται μόνο με υποκρισία, αλλά και με την δόλια καλλιέργεια ενός κλίματος που, από τη μια, εμφανίζει τους μετανάστες ως φόβο και απειλή και, απ’ την άλλη, συγκαλύπτει τις αιτίες και τους υπευθύνους για τα μεταναστευτικά κύματα. Ενώ τα ακροδεξιά και φασιστικά μορφώματα, όπως η «Χρυσή Αυγή», έχουν βρει ευκαιρία να εξαπολύσουν το αντιρατσιστικό και ανθρωποφάγο μένος τους.
Δεν μπορεί να γίνονται οι μετανάστες και η τραγωδία τους «παιχνίδια» μεταξύ κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ, αντιπολίτευσης (ΝΔ,ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) και Ε.Ε., που ρίχνει ο ένας τις ευθύνες στον άλλο, για την κατάσταση και την αντιμετώπισή της, ή στη λεγόμενη «κόντρα Βορά – Νότου», για το ποιος είναι ο υπεύθυνος. Γιατί υπεύθυνος για τη δυστυχία των μεταναστών είναι ο ιμπεριαλισμός! Αλλά και αυτοί που στηρίζουν την εγκληματική δράση του. Γιατί από τις αμερικανο-ΝΑΤΟϊκές βάσεις, το στρατηγείο της Λάρισας και την αρωγή στρατού στις αμερικανο-ΝΑΤΟϊκές επεμβάσεις και πολέμους μέχρι τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές και συνθήκες της ΕΕ , η συμβολή στο έργο των ιμπεριαλιστών είναι εδώ και δεν αμφισβητείται στο ελάχιστο από τη νέα κυβέρνηση. Το αντίθετο μάλιστα!
Απέναντι σ’ αυτό το σύστημα και την πολιτική του, πρέπει να στρέψουν τα πυρά τους, Έλληνες εργαζόμενοι και μετανάστες, όχι απλά καταγγέλλοντας τα εγκλήματά του αλλά και διεκδικώντας!

• Να κλείσουν τα κέντρα κράτησης μεταναστών !
• Ανθρώπινη υποδοχή και φιλοξενία, πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, επαρκής σίτιση δωρεάν, ειδική μέριμνα για όλους τους ανηλίκους, νομική αρωγή και διερμηνεία!
• Να νομιμοποιηθούν οι μετανάστες που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας, ιδιαίτερα αυτοί που βρίσκονται πολλά χρόνια και έχουν δημιουργήσει οικογένειες, δουλειές κλπ.
• Να αποδίδεται με γρήγορες διαδικασίες το καθεστώς του Ασύλου σε όλους τους πρόσφυγες, θύματα ιμπεριαλιστικών πολέμων, επεμβάσεων και αντιδραστικών καθεστώτων.
• Να χορηγούνται ταξιδιωτικά έγγραφα σε όσους μετανάστες επιθυμούν να ταξιδέψουν σε κάποια χώρα της Ευρώπης.
• Να χορηγηθεί πολιτικό άσυλο σε διωκόμενους αγωνιστές και πρόσφυγες!
• Να καταργηθούν ο Κανονισμός «Δουβλίνο ΙΙ» και η Συνθήκη «Σένγκεν, όλες οι αντιπροσφυγικές οδηγίες και κανονισμοί της ΕΕ και οι αντιμεταναστευτικοί νόμοι και διατάξεις.
• ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΚΙ ΟΙ ΒΟΜΒΕΣ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΑ ΚΑΡΑΒΑΝΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ!
• ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ – ΚΑΜΙΑ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ!
• ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΕΕ!
• ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ, ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ!
22.4.2015
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

4ωρη στάση εργασίας προκήρυξαν οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο ΚΑΤ (μόνιμοι και εργολαβικοί) ενάντια στην απόλυση συμβασιούχων!

0
Στο νοσοκομείο ΚΑΤ όπως και σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας όπως και σε όλο σχεδόν το δημόσιο διάφορες υπηρεσίες έχουν δοθεί σε εργολάβους. Στην καθαριότητα, στην αποστείρωση, στα πλυντήρια, στη σίτιση και σε πολλά άλλα πόστα δουλεύουν εργαζόμενοι με 1,5 μέχρι και 3 ευρώ την ώρα, με 6ωρο, πενθήμερο και δεν παίρνουν ούτε 400 ευρώ το μήνα.
Οι εργολάβοι που αναλαμβάνουν αυτές τις υπηρεσίες συχνά υποχρεώνουν τους εργαζόμενους να υπογράφουν συμβάσεις κενές όπου μετά συμπληρώνουν ό, τι θέλουν όσον αφορά το ωρομίσθιο και τις λοιπές εργασιακές συνθήκες. Τους υποχρεώνουν να υπογράψουν την παραίτηση τους σε περίπτωση απόλυσης για να μην υποχρεωθούν οι εργολάβοι να δώσουν αποζημίωση. Συνήθως σε αυτούς τους χώρους η τρομοκρατία που υφίστανται οι εργαζόμενοι είναι τόσο μεγάλη που απολύονται συνάδελφοι από τη μία μέρα στην άλλη και δεν αντιδρά κανείς.
Ωστόσο υπάρχουν και εξαιρέσεις όπως αυτές του νοσοκομείου ΚΑΤ όπου οι εργαζόμενοι οργανώθηκαν και αποφάσισαν να προχωρήσουν σε 4ωρη στάση εργασίας στις 23/4 έχοντας κάλυψη από το παναττικό σωματείο τους που είναι το σωματείο των εργαζομένων στις εργολαβίες μιας και η ΠΟΕΔΗΝ αρνείται να συμπεριλάβει ως μέλη της τους εκάστοτε συμβασιούχους.
Το κουράγιο αυτό το βρήκαν οι εργαζόμενοι στην εργολαβία γιατί βρήκαν την αμέριστη συμπαράσταση των μόνιμων εργαζομένων οι οποίοι σε ένδειξη αλληλεγγύης προχωρούν και αυτοί σε 4ωρη στάση εργασίας . Έτσι μόνιμοι και συμβασιούχοι προχωρούν σε κινητοποίηση απαιτώντας την επαναπρόσληψη των απολυμένων (20 από τους 110 και ο κατάλογος μεγαλώνει, κάποιοι από αυτούς είναι 17 χρόνια εργαζόμενοι στο νοσοκομείο και βρίσκονται μια ανάσα πριν από τη σύνταξη). Μόλις έγινε γνωστή η πρόθεση κινητοποίησης ο εργολάβος απειλεί ότι όποιος απεργήσει θα απολυθεί.
Οι εργαζόμενοι ωστόσο δείχνουν αποφασιστικότητα (έστω και σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες) γιατί γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

«Κοινωνικός διάλογος» για τα εργασιακά. Σε τροχιά νέας υπαναχώρησης

1
Σε σταθερή τροχιά υπαναχώρησης βρίσκεται η κυβέρνηση στα ζητήματα που αφορούν τα εργασιακά. Και η έναρξη του λεγόμενου «κοινωνικού διαλόγου», την Τετάρτη 15 Απρίλη, μπροστά στην κατάθεση δύο νομοσχεδίων (ένα για τις συλλογικές συμβάσεις και ένα για τον κατώτερο μισθό) είναι η απόδειξη για κάτι τέτοιο. Γιατί αν η κυβέρνηση ήταν αποφασισμένη να προχωρήσει τις νομοθετικές της πρωτοβουλίες με βάση το δίκιο των εργαζομένων, αλλά και με βάση τις ίδιες τις εξαγγελίες της, δεν είχε καμία ανάγκη από μία τέτοια διαδικασία. Χώρια που με τον καθένα από αυτούς έχουν υπάρξει περισσότερες από μία διμερείς επαφές.
Ουσιαστικά, ο λεγόμενος «κοινωνικός διάλογος» αποτελεί το άλλοθι για διαφόρων ειδών υπαναχωρήσεις στο επίπεδο των εργασιακών. Και ας μην ξεχνάμε ότι αυτές οι υπαναχωρήσεις έχουν ήδη εμφανιστεί τόσο στο ζήτημα της επαναφοράς του κατώτερου μισθού όσο και στο ζήτημα της κυριακάτικης αργίας, όπου κοινό παρονομαστή αποτελεί η επίκληση «πιθανού σοκ» στον εμπορικό κόσμο.
Μα και αυτή καθαυτή η διαδικασία του «κοινωνικού διαλόγου» που έστησε το υπουργείο δεν αποτελεί παρά την επανάληψη αντίστοιχων διαδικασιών που έστηναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις λίγο πριν περάσουν τα κάθε λογής αντεργατικά τους μέτρα.
Τη συνάντηση της 15ης Απρίλη την είχε συγκαλέσει ο ίδιος ο υπουργός Εργασίας, Πάνος Σκουρλέτης, με επιστολή που έστειλε στους λεγόμενους «κοινωνικούς εταίρους», δηλαδή, στη ΓΣΕΕ, τον ΣΕΒ, την ΕΣΕΕ, την ΓΣΕΒΕΕ και τον ΣΕΤΕ (Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων). Η σύνθεση και μόνο της συνάντησης μαρτυρά τα πολιτικά κριτήρια με βάση τα οποία θα παρθούν οι όποιες αποφάσεις. Με μοναδικό εκπρόσωπο της πλευράς των εργαζομένων τον εκπρόσωπο της ξεπουλημένης ηγεσίας της ΓΣΕΕ, αυτόν που έστρωσε το δρόμο για τη σημερινή κατάσταση που βιώνει η εργατική τάξη, τον εκπρόσωπο της γραμμής της ταξικής συνθηκολόγησης στο εργατικό κίνημα.
Στην επιστολή του υπουργείου αναφέρονται «20 σημεία» τα οποία το υπουργείο εισάγει σε συζήτηση μέσω των δύο αυτών νομοσχεδίων. Τα βασικότερα από αυτά αφορούν:
- Την επαναφορά του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ σε δύο φάσεις (από τον Οκτώβρη του 2015 στα 650 ευρώ και από τον… Ιούλη του 2016 στα 751 ευρώ).
- Την άρση του «παγώματος» των μισθολογικών ωριμάνσεων και των επιδομάτων πολυετίας.
- Την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και την επέκταση της μετενέργειας στους έξι μήνες.
- Την ενίσχυση του ρόλου του ΟΜΕΔ.
Και πέρα από το ότι όλα αυτά αποτελούν απλά και μόνο εξαγγελίες, οι υπαναχωρήσεις και οι γενικολογίες είναι φανερές.
Σε ό,τι αφορά το πρώτο, η υπαναχώρηση είναι σαφέστατη. Πόσω μάλλον που στις εξαγγελίες Τσίπρα στη ΔΕΘ του 2014 αναφέρονταν ακόμη και οι ποσοτικές εκτιμήσεις της επαναφοράς του μισθού στα 751 ευρώ: «Η επαναφορά του κατώτατου μισθού όχι μόνο δεν έχει δημοσιονομικό κόστος, αλλά θα έχει από μόνη της και αναπτυξιακό αποτέλεσμα. 
Μόνον τον πρώτο χρόνο, θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της εγχώριας ζήτησης, κατά 0,75%, και του ΑΕΠ κατά 0,5%. Επιπλέον, θα δημιουργήσει και 7.500 νέες θέσεις εργασίας.» Πού πήγε, άραγε αυτό το οικονομετρικό μοντέλο και γιατί δεν το αποδέχονται ευθύς αμέσως οι «κοινωνικοί εταίροι»;
Ακόμη και για το πάγωμα των ωριμάνσεων, αφήνεται θολός ο τρόπος με τον οποίο αυτές θα επανέλθουν.
Οι εκπρόσωποι του κεφάλαιου και της εργοδοσίας έδωσαν ήδη το στίγμα τους μετά την ολοκλήρωση της πρώτης συνάντησης. Κοινός παρονομαστής όλων είναι η αντιπαράθεση στις «προειλημμένες αποφάσεις» δηλαδή στην αποδοχή των δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Θέλοντας να βάλουν έντονη τη δική τους αντεργατική σφραγίδα, εμφανίστηκαν επιφυλακτικοί και δήλωσαν ότι θα επανέλθουν με τις δικές τους προτάσεις την ερχόμενη Δευτέρα στη συνεδρίαση της ΟΚΕ (Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή). Είναι χαρακτηριστική η τοποθέτηση του εκπροσώπου του ΣΕΒ: «Η θεσμοθέτηση υψηλότερων αμοιβών και άλλων αμφιλεγόμενων διοικητικών μέτρων μπορεί να διογκώσει περαιτέρω την αδήλωτη εργασία και εισφοροδιαφυγή. Αυτό είναι εις βάρος τόσο των δημόσιων οικονομικών και της υγείας των Ταμείων, όσο και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και της οικονομίας»
Όπως χαρακτηριστική είναι και η τοποθέτηση του εκπροσώπου της ΓΣΕΒΕΕ: «Η όποια παρέμβαση της πολιτείας μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να έχει. Υπάρχουν θέματα που συζητήσαμε σήμερα, όπως είναι οι ωριμάνσεις που θα φέρουν μια μεγάλη αύξηση στο μισθολογικό κόστος, είναι μεγάλη κουβέντα και γι” αυτό θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα συλλογικής διαπραγμάτευσης των εταίρων. Το θέμα του ΟΜΕΔ είναι ένα μεγάλο ζήτημα…»
Και πάντα σε όλα αυτά πρέπει να συνυπολογιστεί η στάση των ιμπεριαλιστών της ΕΕ οι οποίοι πιέζουν προς την κατεύθυνση της πλήρους εφαρμογής των μνημονίων. Και αυτό είναι ουσιαστικό πολιτικό ζήτημα και όχι οικονομικό. Η επίθεση στην εργατική τάξη και η ισοπέδωση των στοιχείων που τη συγκροτούν ως τάξη είναι στρατηγικού χρακτήρα. Και σε αυτό, το κεφάλαιο, ξένο και ντόπιο, δεν θακάνει εύκολα πίσω. Και ας διαμαρτύρεται η κυβέρνηση ότι τα μέτρα δεν έχουν δημοσιονομικό κόστος. Εξάλλου, όπως είδαμε,ο εκπρόσωπος του ΣΕΒ έχει διαφορετική άποψη επί του ζητήματος!
Ωστόσο, το ζήτημα για τους εργαζόμενους παραμένει. Οι λεηλατημένοι μισθοί και η εργοδοτική αυθαιρεσία πουέχει ακολουθήσει την κατλαργηση των συλλογικών συμβάσεωνέχουν κάνει την κατάσταση ασφυκτική.
Και η αναμονή των κυβερνητικών πρωτοβουλιών όχι ανακούφιση δεν πρόκειται να φέρει αλλά παραπέρα επιδείνωση της κατάστασης. Γιατί η εργατική ΟΛΑ ΤΗΣ τα δικαιώματα τα κατέκτησε μέσα από την πάλη της, μέσα από τη σκληρή ταξική αντιπαράθεση με το κεφάλαιο και όχι μέσα από τη συνδιαλλαγή και τη συνεννόηση με αυτό. Όποιος κι αν είναι ο ενδιάμεσος.

Οι αξιώσεις της εργοδοσίας
Σε κάθε περίπτωση, αν και όταν το νομοθέτημα φτάσει στη Βουλή, θα έχει τη σφραγίδα των συνεννοήσεων με τους εργοδότες, χωρίς να τίθεται και η παράμετρος της διαπραγμάτευσης που γίνεται με τους λεγόμενους «θεσμούς». Η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώνεται όχι μόνο από τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις, αλλά και από τις θέσεις που διατύπωσαν οι εργοδοτικές οργανώσεις.
Ετσι, ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος του ΣΕΒ, Κ. Μπίτσιος, αφού νουθετεί το υπουργείο Εργασίας με προτροπές όπως «περιμένουμε να υπάρξει ουσιαστικός διάλογος και υιοθέτηση ρεαλιστικών λύσεων, χωρίς προειλημμένες αποφάσεις», την ίδια στιγμή κάνει καθαρό ότι: «Η θεσμοθέτηση υψηλότερων αμοιβών και άλλων αμφιλεγόμενων διοικητικών μέτρων μπορεί να διογκώσει περαιτέρω την αδήλωτη εργασία και εισφοροδιαφυγή. Αυτό είναι εις βάρος τόσο των δημόσιων οικονομικών και της υγείας των Ταμείων, όσο και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και της οικονομίας».
Μόνο που η «ανταγωνιστικότητα» την οποία επικαλείται ο ΣΕΒ για να θεμελιώσει την άρνησή του για οποιαδήποτε αύξηση στους μισθούς και αλλαγές στο πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων, έχει γίνει αποδεκτή από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ως ο στρατηγικός στόχος και της δικής της πολιτικής. Αυτή η στρατηγική τους σύμπλευση δίνει σήμερα το περιθώριο στον ΣΕΒ να αρνείται και τα ελάχιστα ψίχουλα προς τους εργαζόμενους και να εμφανίζεται αδιάλλακτος.
Ανάλογες, όμως, είναι οι αιτιάσεις και των υπόλοιπων εργοδοτικών οργανώσεων, που απ” ό,τι φαίνεται με τον «διάλογο έρχεται και η όρεξη»! Ετσι, ο εκπρόσωπος των μεγαλοξενοδόχων, Γ. Ρέτσος, έθεσε και πάλι ζήτημα για παραπέρα μείωση των εργοδοτικών εισφορών, τις οποίες θεωρεί υψηλές και έκανε γνωστό ότι στην ΟΚΕ ο ΣΕΤΕ θα πάει με τις δικές του προτάσεις – αξιώσεις.
Ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ, Γ. Καββαθάς, δήλωσε ανοιχτά πως «η όποια παρέμβαση της πολιτείας μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να έχει. Υπάρχουν θέματα που συζητήσαμε σήμερα, όπως είναι οι ωριμάνσεις που θα φέρουν μια μεγάλη αύξηση στο μισθολογικό κόστος, είναι μεγάλη κουβέντα και γι” αυτό θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα συλλογικής διαπραγμάτευσης των εταίρων. Το θέμα του ΟΜΕΔ είναι ένα μεγάλο ζήτημα…».
Στο ίδιο πνεύμα ήταν και η τοποθέτηση της ΕΣΕΕ, της οποίας ο πρόεδρος, Β. Κορκίδης, παρουσίασε τις θέσεις των μεγαλεμπόρων που αντιμάχονται και τη νομοθετική επαναφορά των ωριμάνσεων, δίνοντας πάσα στην κυβέρνηση, αλλά και βάζοντας σοβαρές ενστάσεις για την επαναφορά της λειτουργίας του ΟΜΕΔ σύμφωνα με το προηγούμενο καθεστώς.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Τη λύση θα τη δώσουν οι κοινοί αγώνες κόντρα στο σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης

0
Εκατοντάδες νεκροί μετανάστες στη Λαμπεντούζα και λίγες μέρες μετά το ναυάγιο στα ανοιχτά της Ρόδου, περιστατικά τα οποία προστίθενται στη λίστα των πολλών δεκάδων, ίδιων ή παρόμοιων περιστατικών, που δηλώνουν τη φρίκη των δρόμων της μετανάστευσης.
Βγαίνουν οι εκπρόσωποι της Κομισιόν και της Ε.Ε. και μιλούν για τραγωδία. Καμώνονται τους ηθικούς και τους ανθρωπιστές, ότι σοκάρονται με τη μετατροπή της Μεσογείου σε θαλάσσιο μνήμα για εκατοντάδες μετανάστες και πρόσφυγες. Όλοι μαζί συνηγορούν, ότι «η Ε.Ε οφείλει να πάρει θέση, να χαράξει νέα πολιτική για το μεταναστευτικό». Δεν αρμόζει λένε στον «πολιτισμό» του οικοδομήματος το συνεχές ξέβρασμα ανθρώπων στις ακτές της Ευρώπης. Πάνω από 900 νεκροί αυτή τη φορά.
Αυτό που προσπαθούν να κρύψουν, δεν μπορεί όμως να κρυφτεί. Η λυκοσυμμαχία της Ε.Ε., από κοινού με τους Αμερικανονατοϊκούς, δημιούργησαν -και συνεχίζουν να το κάνουν- δεκάδες πολεμικά μέτωπα. Η πραγματικότητα του ιμπεριαλισμού είναι που ξεριζώνει τους ανθρώπους από τις χώρες της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής αλλά και όπου αλλού. Προκαλούν με τις κορόνες και την υποκρισία ότι τάχα συμμερίζονται το δράμα των κολασμένων της γης.
Η πολιτική απέναντι στους μετανάστες όσον αφορά το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα είναι μια ''κερδίζω όταν τους βομβαρδίζω, κερδίζω όταν τους μεταφέρω, κερδίζω όταν τους βυθίζω, κερδίζω όταν μετά δουλεύουν για εμένα... γιατί να λύσω το πρόβλημα ;"
Η απάντηση στο πρόβλημα βρίσκεται στη ανάπτυξη αντιιμπεριαλιστικού-αντιπολεμικού κινήματος, τόσο στα πλαίσια της χώρας μας όσο και στην ευρύτερη περιοχή ,του μόνου ικανού να φρενάρει τα αιματοβαμμένα σχέδια των φονιάδων των λαών, καθώς και οι κοινοί αγώνες ντόπιων και ξένων εργατών στη πάλη τους με το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Σε αυτή τη διαδικασία δεν είμαστε όλοι μαζί, σε αυτή τη διαδικασία ο λαός και η νεολαία, Έλληνες και μετανάστες εργάτες συγκροτούμαστε αντιπαραθετικά με τα συμφέροντα της ντόπιας αστικής τάξης, καθώς και με τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών των Η.Π.Α. - Ε.Ε. !

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ

http://www.agonistikeskiniseis.org/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Ξάνθη: πρωτοβουλία για την Πρωτομαγιά

0
Σύσκεψη για τη συγκρότηση Πρωτοβουλίας για Αγωνιστικό-Ταξικό γιορτασμό της Πρωτομαγιάς, διοργανώνει η ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία Ξάνθης την Πέμπτη 23 Απρίλη στις 7:00 μ.μ. στο καφέ Βυζάντιο. Για το σκοπό αυτό απεύθυνε πρόσκληση στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, την τοπική συλλογικότητα ΠΕΛΟΤΟ, σε συνδικαλιστικά σχήματα και μεμονωμένους συνδικαλιστές.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
σε σύσκεψη για τη δημιουργία Πρωτοβουλίας για Αγωνιστικό-Ταξικό γιορτασμό της Πρωτομαγιάς

Η ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία Ξάνθης, θεωρεί ότι είναι αναγκαίο, περισσότερο ίσως από κάθε άλλη φορά, ο φετινός γιορτασμός της εργατικής πρωτομαγιάς να πάρει ταξικά και αγωνιστικά χαρακτηριστικά.
Παρά τις αυταπάτες που έχουν στηθεί, ότι «η ελπίδα ήρθε», μέσα από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και παρά την επίθεση «ρεαλισμού» που δεχόμαστε για να αποδεχτούμε έναν «έντιμο και αμοιβαία επωφελή συμβιβασμό» με τους δανειστές-δυνάστες.
Η επίθεση του συστήματος στα εργασιακά, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα του λαού είναι εδώ, με τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους, τη νέα τρόικα και την επιτήρηση. Παράλληλα, η λεγόμενη «διαπραγμάτευση» με τους ιμπεριαλιστικούς «θεσμούς», σημαίνει υποταγή στα κέντρα του συστήματος μέσα και έξω από την Ελλάδα, υποταγή στις απαιτήσεις του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου. Σημαίνει νέα δεσμά και νέα δεινά για την εργατική τάξη της χώρας, όλους τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους μετανάστες, τη νεολαία, όλα τα καταπιεσμένα στρώματα της κοινωνίας.
Είναι ανάγκη λοιπόν να αναδειχτεί το ταξικό περιεχόμενο της Πρωτομαγιάς. Σαν ημέρα μνήμης και τιμής στους αγώνες της παγκόσμιας εργατικής τάξης ενάντια στο κεφαλαιοκρατικό σύστημα της βαρβαρότητας και της εκμετάλλευσης. Σαν ημέρα υπόσχεσης και προετοιμασίας για τους αγώνες του σήμερα και του αύριο, που θα ανοίξουν το δρόμο για τη ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών και τη δικαίωση της προοπτικής της εργατικής τάξης και όλων των λαών.
Αλλά είναι ακόμη πιο αναγκαίο να δεθεί αυτό το ταξικό περιεχόμενο με την απαίτηση (απαίτηση ζωής) να ξεδιπλώσει η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα της χώρας την αντίσταση και την πάλη τους, ξεπερνώντας τις όποιες αυταπάτες υπάρχουν ακόμη, τις απογοητεύσεις ή την αναμονή και το μούδιασμα. Τους ταξικούς αγώνες της διεκδίκησης, της αντιπαράθεσης και της σύγκρουσης με τις δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, κόντρα στην αντίληψη συνδιαλλαγής ή συνδιαχείρισης του συστήματος, ενάντια στην υποταγή και την αποδοχή της κυριαρχίας του.
Το δικαίωμα της εργατικής τάξης και όλου του λαού στη ζωή και στη δουλειά, δεν τίθεται σε «διαπραγμάτευση», δεν αναβάλλεται, ούτε υποτάσσεται στις ανάγκες των διαχειριστών του συστήματος. Καταχτιέται μέσα στην ταξική πάλη.

Καλούμε σε σύσκεψη, την Πέμπτη 23 Απρίλη στις 7 μμ, στο καφέ Βυζάντιο, με στόχο τη δημιουργία Πρωτοβουλίας για Αγωνιστικό-Ταξικό γιορτασμό της Πρωτομαγιάς, τη διαμόρφωση κοινού καλέσματος και αφίσας και τη διοργάνωση πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης-πορείας.

http://la-aas.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΣΥΡΙΖΑ Καρδίτσας: άχαρος αβανταδόρος της φοροεισπραχτικής επέλασης

0
Τον άχαρο ρόλο του διαφημιστή και εκλαϊκευτή της φοροεισπρακτικής πολιτικής της κυβέρνησης ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ Καρδίτσας με ανακοίνωση που έβγαλε για τη «ρύθμιση των 100 δόσεων» η οποία τρέχει αυτές τις μέρες.
Αυτοί που πρωτοστατούσαν στα διάφορα «δεν πληρώνω», που θα «έσκιζαν» τα μνημόνια και θα καταργούσαν τα χαράτσια, που υπόσχονταν «σεισάχθειες» και διαγραφές χρεών σήμερα έφτασαν να εκθειάζουν τη φοροεισπρακτική εκστρατεία της κυβέρνησης. Για να αποπληρώσει τους «δανειστές» και τους «διεθνείς τοκογλύφους» και να φανεί συνεπής στις μνημονιακές της υποχρεώσεις η «πρώτη φορά αριστερά» μεθοδεύεται ρυθμίσεις που από τη μια χαρίζουν τόκους, πρόστιμα και προσαυξήσεις σε μπαταχτσήδες και μεγαλοοφειλέτες και από την άλλη καλούν το λαό να βάλει πιο βαθιά το χέρι στη τσέπη του, «να σφίξει κι άλλο το ζωνάρι» (γρήγορα ξεχάστηκαν οι Ξυλούρης-Καρέζη των πλατειών) και να ξεπληρώσει τα βουνά από χρέη που συσσωρεύτηκαν αυτά τα χρόνια από τις μνημονιακές πολιτικές και φάνηκαν ανίκανοι να εισπράξουν οι Σαμαρο-Βενιζέλοι. Η «ρύθμιση των 100 δόσεων» δεν έρχεται να ανακουφίσει αλλά να στραγγίσει ακόμα περισσότερο τα λαϊκά στρώματα. Συμφέρει κυρίως τους μεγαλοοφειλέτες, γιατί αυτοί μόνο μπορούν να εξοφλήσουν εφάπαξ ώστε να διαγραφούν τόκοι και προσαυξήσεις που τους βαρύνουν.
Η μεγάλη πλειοψηφία των οφειλετών, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι μικροεπαγγελματίες κλπ έτσι κι αλλιώς αδυνατούν να πληρώσουν και κερδίζουν ελάχιστα έως καθόλου από την «ευνοϊκή» ρύθμιση. Κάτι που φάνηκε πολύ καθαρά και στην προηγούμενη «οχταήμερη» ρύθμιση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ--ΑΝΕΛ: το 0,0004% των οφειλετών (15 άτομα σε σύνολο 3.900.000 οφειλετών) κατέβαλε το 11% του ποσού που τελικά συγκεντρώθηκε (τα 16,5 από τα 147 εκατ.)! Σε άλλες εποχές τέτοιου είδους «ρύθμιση» θα έβρισκε απέναντι την αριστερά μιας και πρόκειται για ρύθμιση άδικη που νομιμοποιεί τη φορομπηχτική πολιτική των προηγούμενων χρόνων, με χαριστικές διατάξεις-«λάστιχο», που τσουβαλιάζει «έχοντες» και «μη έχοντες», χωρίς εισοδηματικά ή περιουσιακά κριτήρια υπέρ των χαμηλών εισοδημάτων, που ευνοεί προκλητικά τους μεγαλοοφειλέτες , ανακουφίζει ελάχιστα τους μικροοφειλέτες, αδικεί τους συνεπείς φορολογούμενους και δεν έχει καμιά σχέση με το «σταθερό, δίκαιο και φιλολαϊκό» φορολογικό σύστημα που προεκλογικά επαγγέλονταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε βέβαια έχει σχέση με το «πατριωτικό καθήκον» του λαού όπως σήμερα μας λέει η Βαλαβάνη και προσπαθεί να μας πείσει η Νομαρχιακή του ΣΥΡΙΖΑ. Και φυσικά, ερώτημα παραμένει τι σχέση μπορεί να έχει με την αριστερά.

ΣΚ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΤΕΚ: Αλληλεγγύη στον χιπ-χοπ καλλιτέχνη Μιχάλη Αφάζα

0
Το πρωϊ της Δευτέρας 20 Απριλίου 2015, ο χιπ-χοπ καλλιτέχνης Μιχάλης Αφάζα, βασικός μάρτυρας στη δίκη της Χρυσής Αυγής, φίλος του Παύλου Φύσσα και παρών στη δολοφονία του, ξυλοκοπήθηκε άγρια από χρυσαυγίτες στο δρόμο προς τα δικαστήρια των γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού και βρίσκεται στο Νοσοκομείο. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό και με άλλους ξυλοδαρμούς Ελλήνων και μεταναστών που συμβαίνουν αυτή την περίοδο, έρχεται να γκρεμίσει το ψεύτικο προφίλ του ήρεμου δημοκρατικού πολιτικού κόμματος το οποίο προσπαθεί να οικοδομήσει η Χρυσή Αυγή. Αυτό το εθνικιστικό/ναζιστικό μόρφωμα, ήταν, είναι και θα παραμείνει πιστό στο μίσος του εναντίον των εργαζομένων (ελλήνων και μεταναστών), πιστό στα αφεντικά του: Την ελληνική και διεθνή άρχουσα αστική τάξη.
Δυστυχώς, δεν φτάνει μόνο η όποια καταδίκη της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τον φασισμό. Εγγύηση για την ήττα του είναι πρώτα απ' όλα, η ήττα των φασιστικών/εθνικιστικών και ρατσιστικών αντιλήψεων, στο μυαλό και την συνείδηση των εργαζομένων και του λαού. Και -παράλληλα- η νίκη των αντιλήψεων που προάγουν την ταξική/λαϊκή αλληλεγγύη, την αγωνιστική διεκδίκηση των αναγκών και των δικαιωμάτων του λαού, την ενότητα ανάμεσα στους έλληνες και τους μετανάστες εργαζόμενους.
Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στον χιπ-χοπ καλλιτέχνη Μιχάλη Αφάζα και σε κάθε αγωνιστή του εργατικού/λαϊκού κινήματος, που τραμπουκίζεται από το αστικό κράτος και τους μηχανισμούς του! Να καταδικαστεί η εγκληματική συμμορία της Χρυσής Αυγής: Η επικείμενη δίκη της Χρυσής Αυγής μπορεί και πρέπει να γίνει, σταθμός βαριάς ήττας για τον φασισμό και τον εθνικισμό της χώρας μας!

Τέχνη Εν Κινήσει - ΤΕΚ

http://techni-en-kinisei.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ