Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

Αθήνα: Κεντρική εκδήλωση ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ για το δημοψήφισμα

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΑΛΛΑΓΗ ΜΕΡΑΣ

Ο ΛΑΟΣ ΔΙΝΕΙ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ!
ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ!
ΚΑΤΩ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ!
ΕΞΩ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΔΝΤ!

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΚΚΕ(μ-λ) & Μ-Λ ΚΚΕ
ΠΕΜΠΤΗ 2 ΙΟΥΛΗ 7:00 μ.μ.
ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ


9 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Μια οφειλόμενη απάντηση σε κριτική που μας ασκήθηκε

0
Είδε το φως της δημοσιότητας μια κριτική του Λεωνίδα Βαρνακιώτη απέναντι στην θέση της αποχής που υποστηρίζει η οργάνωσή μας (και το Μ-Λ ΚΚΕ). Δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα “Βαθύ Κόκκινο” με τίτλο “Σκέψεις μπροστά στο δημοψήφισμα” στις 29/6 (http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2015/06/blog-post_946.html). Ας του αναγνωριστεί καταρχάς ότι προσπαθεί να σταθεί πολιτικά απέναντι στο ζήτημα και σε αντίθεση με το ύφος, το στυλ, έως και την χυδαιότητα που χαρακτηρίζουν διάφορες άλλες υποτίθεται "κριτικές".
Απ' εκεί και πέρα αυτό που θέλουμε να τονίσουμε πρώτα και πάνω από όλα είναι ότι βρισκόμαστε (εμείς, το κίνημα, ο λαός, η χώρα) μπροστά σε μία πολύ σοβαρή κατάσταση. Μια κατάσταση που τις συνέπειές της τις βιώνει χρόνια ο λαός μας και που εγκυμονεί ακόμα σοβαρότερες. Ανάλογα συνεπώς οφείλουμε και να την αντιμετωπίσουμε. Σε αυτή την λογική δεν θεωρούμε ότι προσφέρουν καμιά καλή υπηρεσία συσχετισμοί και αφορισμοί που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Είναι αυθαίρετος λ.χ. ο συσχετισμός της θέσης μας με αυτήν του ΚΚΕ. Με το ΚΚΕ ακόμα και όταν φαίνεται να "συμπίπτουμε" σε κάποια θέση η ουσία βρίσκεται στο ότι εμείς ξεκινάμε από αλλού και - κυρίως - κατευθυνόμαστε αλλού. Αυτό είναι κάτι που οφείλει να γνωρίζει όποιος αποπειράται να κριτικάρει τις θέσεις μας. Ακόμη περισσότερο οφείλει να γνωρίζει ότι δεν έχουν καμιά σχέση με την αντίληψη, την λογική, και τις θέσεις μας ορισμένοι αφορισμοί που χρησιμοποιεί. Αναφερόμαστε σε απόψεις όπως : "Είναι λάθος να αρνείσαι να πας προς τις μάζες αλλά να απαιτείς από αυτές να κάνουν το άλμα προς τα εσένα". Ή ότι "είτε μας αρέσει είτε όχι ούτε η ταξική πάλη εξελίσσεται ευθύγραμμα, και βάση ενός μοντέλου ούτε έχει και μια καθαρή όψη". Ή ακόμη. "Είναι μεγάλο πολιτικό λάθος να απαιτείς να απαντήσεις τα ζητήματα που δεν απαντήθηκαν τόσα χρόνια ως σήμερα μέσα από μια τακτική επιλογή..." κλπ κλπ.
Αλήθεια σε ποιον τα απευθύνει όλα αυτά; Ποια σχέση έχουν αυτά με την αντίληψη του ΚΚΕ(μ-λ); Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται παρά για τα συνήθη στερεότυπα που - χρόνια τώρα - χρησιμοποιούνται από πολλούς για να προλειάνουν το έδαφος και να ανεβάσουν έτσι το "βάρος" των πολιτικών τους επιχειρημάτων.
Όσο μας αφορά αυτό που μας χαρακτηρίζει από τότε που υπάρχουμε είναι να ξεκινάμε από την συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης πριν οδηγηθούμε σε μια άποψη, μια θέση. Να προσθέσουμε μάλιστα ότι δεν αρκεστήκαμε ποτέ σε "απαντήσεις από το συρτάρι", ούτε στηριχθήκαμε σε ιδεολογικά "δάνεια από τας Ευρώπας", ούτε υποκύψαμε στο κλίμα που διαμορφωνόταν και κυριαρχούσε είτε γενικά είτε στον χώρο της αριστεράς. Απ' εκεί και πέρα το αν καταλήγαμε σωστά ή όχι είναι στο δικαίωμα του καθενός να το κρίνει.
Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζουμε και τα ζητήματα που τίθενται σήμερα. Η θέση που παίρνουμε δεν είναι μια θέση στην οποία καταλήξαμε εύκολα και αβασάνιστα. Προβληματιστήκαμε πολύ σοβαρά τόσο πάνω σε ορισμένα από τα ζητήματα που θέτει ο Λ.Β., όσο και σε πολλά άλλα, προτού οδηγηθούμε σε αυτήν. Μόνο που οι δικές μας αφετηρίες και διαδρομές του προβληματισμού μας είναι διαφορετικές από αυτές του Λ.Β.. Ας εξηγηθούμε. Αναφέρει ότι "προφανώς και δεν θεωρώ το εν λόγω δημοψήφισμα ως την "μητέρα των μαχών" που θα καθορίσει με απόλυτο τρόπο τις εξελίξεις. Ωστόσο αποτελεί μια πολιτική μάχη που πρέπει να δοθεί..." κλπ κλπ. Ας μην αμφισβητήσουμε καλά και σώνει την ειλικρίνεια της δήλωσής του. Μόνο που μας δίνει την αίσθηση μιας απόπειρας εξορκισμού μιας αντίληψης που φαίνεται να αναδείχνεται από το σύνολο της συλλογιστικής του. Μιας αντίληψης που την συναντούσαμε κάθε τρεις και λίγο να διακηρύσσει ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια "μάχη των μαχών" (συνήθως σε εκλογές), να ανακαλύπτει "ιστορικές ευκαιρίες" και άλλα παρόμοια. Μια αντίληψη που καθόρισε την πολιτική σκέψη και δράση ενός κόσμου και έπαιξε και αυτή τον ρόλο της - στο μέτρο που της αναλογεί - στην αρνητική εξέλιξη των πραγμάτων. Η δική μας αντίληψη κινήθηκε και συνεχίζει να κινείται σε εντελώς διαφορετική τροχιά και είναι αυτό που αποτυπώνεται στην διαφορετική θεώρηση και αντιμετώπιση των ζητημάτων που έχουν τεθεί.
Ας περάσουμε ωστόσο στην ουσία του πράγματος σημειώνοντας ταυτόχρονα ότι η συζήτηση πάνω στα ζητήματα που έχουν τεθεί είναι πολύ μεγάλη για να μπορεί να εξαντληθεί στα πλαίσια αυτού του κειμένου. "Το ζήτημα ανατίθεται πλέον στον λαό" ακούμε να λέγεται στη διαπασών, "ας αποφασίσει ο λαός" διακηρύσσουν κάποιοι. Αλήθεια θα είναι ο λαός που θα αποφασίσει ; Ή μήπως θα είναι ο λαός που θα υλοποιήσει αυτά που θα "αποφασίσει" ; Ακόμη περισσότερο μήπως αυτό που κυρίως θα υπάρξει ως συνέπεια θα είναι η νομιμοποίηση μιας διαδικασίας που εξελίσσεται έξω από αυτόν και ενάντια του ;
Αλλά ας τα βάλουμε σε μία σειρά. Όσον αφορά το τι θέλει και το τι δικαιούται ο λαός δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται κάποια συζήτηση ή κάποια ιδιαίτερα επιχειρήματα. Τα ερωτήματα βρίσκονται αλλού. Βρίσκονται στο γιατί δεν έχει αυτά που θέλει και δικαιούται, ποιες δυνάμεις του τα στερούν, και τελικά με ποιον τρόπο και μέσα από ποιους δρόμους μπορεί να τα κατακτήσει. Εδώ σε αυτή την συζήτηση δεν χρειάζονται επίσης να εκτεθούν ιδιαίτερα επιχειρήματα ότι οι λόγοι δεν βρίσκονται σε "αντικειμενικές" αιτίες, είτε στις "προσωρινές συνέπειες της κρίσης" και σε παρόμοιες "εξηγήσεις" με τις οποίες μας βομβαρδίζουν οι δυνάμεις του συστήματος. Άλλο τόσο δεν χρειάζονται όσον αφορά τον προσδιορισμό των δυνάμεων που βρίσκονται πίσω από αυτή την εξέλιξη. Η άποψη που διατυπώνει στην αρχή του κειμένου του ο Λ.Β. "η τωρινή συγκυρία χαρακτηρίζεται από την συνολική και σε όλα τα πεδία επίθεση του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού..." μοιάζει σαν να έχει βγει από ανάλογες δικές μας εκτιμήσεις.
Το ζήτημα βρίσκεται στο τι σημαίνουν αυτές οι εκτιμήσεις σε σχέση με την αντιμετώπιση του ζητήματος. Όσο τουλάχιστον μας αφορά σημαίνει ότι η αντιμετώπισή του είναι πρώτα και πάνω από όλα ζήτημα αναμέτρησης. Ζήτημα μιας σκληρής και ανελέητης αναμέτρησης - σύγκρουσης ανάμεσα στον λαό και τις δυνάμεις του συστήματος και με όλες τις απαιτήσεις που αναδεικνύει μια τέτοια διαπίστωση.
Συνακόλουθα σημαίνει και κάτι ακόμη. Το ότι δεν υπάρχουν δρόμοι παράκαμψης αυτής της αναγκαιότητας. Ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που μάλλον εύκολα το προσπερνάει ο Λ.Β.. Το γεγονός ότι οι κύριες δυνάμεις της αριστεράς που καθόρισαν και την πορεία του κινήματος κινήθηκαν ακριβώς στην βάση αυτής της λογικής. Της παράκαμψης, των "έξυπνων" κινήσεων, των ταχύρυθμων συνταγών, και γενικά μιας τακτικής που εξέθρεψε την αντίληψη της εύκολης και γρήγορης "επιστροφής" στην προτεραία - τουλάχιστον - κατάσταση. Αυτή η λογική σφράγισε και συνεχίζει να καθορίζει την κίνηση ενός μεγάλου μέρους της αριστεράς αλλά και της πορείας των πραγμάτων.
Αλλά υπάρχουν και άλλα εξίσου σοβαρά ζητήματα. Λέει λ.χ. ο Λ.Β. ότι το κίνημα έφτασε μέχρι εκεί που μπορούσε να φτάσει κλπ.. Σωστό. Αλλά και ελλιπές. Το μεγάλο ζήτημα εδώ (και ζητούμενο) είναι ότι ο λαός δεν μπόρεσε να αναδειχτεί σε καθοριστικό - αποφασιστικό υποκείμενο των εξελίξεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο λαός δεν αντιστάθηκε δεν πάλεψε, δεν μάτωσε, ούτε ότι σε κάποιες εξάρσεις της πάλης του δεν δημιούργησε σοβαρά προβλήματα στο σύστημα. Σημαίνει ότι δεν κατόρθωσε να διαμορφώσει - συγκροτήσει εκείνους τους όρους και προϋποθέσεις που θα του έδιναν την δυνατότητα να βρίσκεται - ως ενεργό και αποφασιστικό υποκείμενο - στο προσκήνιο των εξελίξεων.
Σοβαρό επίσης ζήτημα αποτελεί η εξήγηση για αυτή την κατάσταση. Και εδώ υπάρχει ένα ακόμα έλλειμμα στην τοποθέτηση του Λ.Β., πιθανά - και για να μην τον αδικούμε - για λόγους οικονομίας του κειμένου του. Αναφέρεται ότι σε αυτό "συνέβαλλε καθοριστικά το ότι δεν είχε δίπλα του (ο λαός) καμιά οργανωμένη πολιτική δύναμη που να εξηγήσει πλατιά την κατάσταση και να προτείνει αγωνιστική διέξοδο, καθώς οι όποιες επαναστατικές δυνάμεις είτε έχουν περιορισμένη σύνδεση μαζί του, είτε απαιτούσαν από τις μάζες να υιοθετήσουν ολόκληρα προγράμματα περί μεταβατικών ακροβασιών και φαντασιώσεων". Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάπως έτσι είχαν τα πράγματα αν δεν βλέπαμε και εδώ μια σοβαρή έλλειψη. Δίπλα (ή "δίπλα") στον λαό υπήρχε και μια άλλη δύναμη (ΣΥΡΙΖΑ), και η οποία μάλιστα ήταν εκείνη που κατά κύριο λόγο έβαλε την σφραγίδα της στην διαμόρφωση της αντίληψης της εύκολης "επιστροφής".
Αλλά εδώ χρειάζεται να αναφερθούμε σε ένα ακόμα σοβαρό ζήτημα που αποτελεί και το υπόβαθρο των τέτοιων διαμορφώσεων και εξελίξεων. Δεν πρόκειται για σημερινή ιστορία. Συνδέεται άμεσα με την οπισθοχώρηση, την ήττα του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος, την παλινόρθωση και τις συνέπειές τους. Την αποσυγκρότηση της εργατικής τάξης, την αποσύνθεση του κομμουνιστικού κινήματος, την διάλυση των μετώπων πάλης των λαϊκών μαζών, την συνολική αποσυγκρότηση του λαϊκού κινήματος. Άλλωστε αυτή η αρνητική εξέλιξη ήταν ο καθοριστικός παράγοντας που επέτρεψε και επιτρέπει στο σύστημα να αναπτύσσει την επίθεσή του στις κλίμακες που αντιμετωπίζουμε.
Αυτή η εκτίμηση σημαίνει ορισμένα πράγματα που εμάς τουλάχιστον - και σε αντίθεση με το σύνολο σχεδόν των δυνάμεων της ευρύτερης αριστεράς - καθορίζει και την γενική κατεύθυνση και προσανατολισμό μας, και τις ιεραρχήσεις και την τακτική μας. Αυτό σημαίνει για εμάς ότι δεν μπορούμε να προσβλέπουμε σε εύκολες απαντήσεις χωρίς την αντιμετώπιση των ζητημάτων που έχει θέσει αυτή η εξέλιξη. Ταυτόχρονα έχουμε πλήρη επίγνωση ότι δεν πρόκειται για ζητήματα που μπορούν να απαντηθούν εύκολα ή γρήγορα. Τα αντιμετωπίζουμε σαν ζητήματα πάλης που μόνο μέσα στην πάλη και μέσα από την πάλη μπορούν να απαντηθούν. Πρόκειται σίγουρα για μια μακριά, δύσκολη, σύνθετη και επίπονη πορεία χωρίς τις "χαρμόσυνες" ψευδαισθήσεις εύκολων "νικών". Μόνο που δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Με αυτούς λοιπόν τους όρους ο λαός σύρεται στο "δημοψήφισμα" χωρίς την συγκρότηση, χωρίς τα όργανα, χωρίς τους κινητήρες που θα του έδιναν την δυνατότητα να το μετατρέψει και σε δική του μάχη. Κινούμενος ανάμεσα στην οργή, την σύγχυση, την απελπισία και τον φόβο. Από τα Α.Τ.Μ. στην κάλπη. Αλλά ας γίνουμε και λίγο πιο συγκεκριμένοι. Όσον αφορά το δημοψήφισμα οι εκδοχές που διαγράφονται στον φόντο των εξελίξεων είναι συγκεκριμένες.
α) αποδοχή και νομιμοποίηση των προτάσεων των "θεσμών" (των ιμπεριαλιστών) με όλο το αντιδραστικό αντιλαϊκό τους περιεχόμενο.
β) αποδοχή και νομιμοποίηση των προτάσεων της κυβέρνησης που δεν αποτελούν παρά μια κάπως πιο light εκδοχή των προηγούμενων.
γ) ένας νέος πιθανός συμβιβασμός (πριν ή μετά το δημοψήφισμα) που θα φέρει τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά
δ) στις εκδοχές των πραγμάτων διαγράφεται και το σενάριο της "δραχμής". Και εδώ χρειάζεται να ξεκαθαριστούν ορισμένα πράγματα. Αν τεθεί ένα τέτοιο ζήτημα δεν θα τεθεί επειδή το επεδίωξε ο λαός, επειδή προετοιμάστηκε, οργανώθηκε, συγκροτήθηκε και προσανατολίστηκε στην σύγκρουση με τους ντόπιους και ξένους εχθρούς του, στην αποδέσμευση από ΟΝΕ, Ε.Ε., ΝΑΤΟ κλπ.. Θα προκύψει σαν επιλογή των ιμπεριαλιστών, σαν "τιμωρία" αυτού του "δύστροπου" λαού και της χώρας, με όλα όσα συνεπάγεται κάτι τέτοιο.
Αυτά σημαίνουν ορισμένα πράγματα. Πρώτον ότι σε οποιαδήποτε από αυτές τις εκδοχές τα αντιδραστικά αντιλαϊκά μέτρα και ρυθμίσεις όχι μόνο θα συνεχιστούν αλλά και θα ενταθούν στο έπακρο.
Δεύτερο ότι ο λαός θα συνεχίσει να βρίσκεται στη θέση του αποδέκτη των εξελίξεων και δεν υπάρχει κανένας μαγικός τρόπος που να τον μετατρέπει άμεσα σε αποφασιστικό υποκείμενό τους. Αυτά είναι γενικότερα τα δεδομένα που καθορίζουν την δική μας στάση και θέση. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μην νομιμοποιήσουμε καμιά από αυτές τις εκδοχές, ώστε να μπορούμε να συνεχίσουμε την πάλη μας χωρίς ένα τέτοιο βαρίδιο. Επειδή αυτά που έρχονται μας επιφυλάσσουν ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα, δυσκολίες ή και κινδύνους για τον λαό και την χώρα.
Δεν έχουμε τα περιθώρια σε αυτό εδώ το κείμενο να αναφερθούμε και σε αυτά. Θα θέλαμε ωστόσο να υπογραμμίσουμε ένα πράγμα. Αυτά που έρχονται πρέπει να μας απασχολήσουν πολύ σοβαρά και θέλουμε δεν θέλουμε θα μας απασχολήσουν. Επιγραμματικά και μόνο σημειώνουμε.
Έχουμε να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση στην οποία θα βρεθεί ο λαός μας, την σύγχυση, τους φόβους, τις αγωνίες, την απογοήτευση, αλλά και τις προσπάθειες αξιοποίησης αυτής της κατάστασης από τις αντιδραστικές δυνάμεις να τον παραλύσουν ή και να στρέψουν μερίδες του λαού ενάντια σε άλλες, όπως ήδη το επιχειρούν.
Τις πιθανότατες πολιτικές αναδιαμορφώσεις (ήδη συντελούνται σχετικές διεργασίες και μάλιστα σε αντιδραστική κατεύθυνση) και τα ζητήματα που αυτές θα θέσουν, και πάντα στο έδαφος των όρων, συνθηκών και συσχετισμών που προαναφέρθηκαν. Αλλά για όλα αυτά έτσι κι αλλιώς θα επανέλθουμε.

Β.Σ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Σκέψεις μπροστά στο δημοψήφισμα

0
Αναδημοσιεύουμε εδώ το κείμενο του Λεωνίδα Βαρνακιώτη που μας το έστειλε πριν μερικές μέρες και που ήδη δημοσιεύτηκε σε κάποια ιστολόγια και σε ιστοδελίδες. Παρά το ότι δεν το δημοσιεύσαμε άμεσα, απασχόλησε συντρόφους και συναγωνιστές στο ιστολόγιό μας σε διαλόγους κάτω από κείμενα που αναφέρονται στην αποχή. Το αναδημοσιεύουμε λοιπόν και ΄μεις και ακολουθεί απάντηση από τον σύντροφο Β.Σ. στην επόμενη ανάρτηση. 

Η τωρινή συγκυρία χαρακτηρίζεται από τη συνολική και σε όλα τα πεδία επίθεση του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, με σκοπό την πλήρη υποταγή και αποσυγκρότηση της εργατικής τάξης, την ερημοποίηση και παραπέρα επικυριαρχία των ιμπεριαλιστών στις εξαρτημένες χώρες, την ανακατανομή των σφαιρών επιρροής, την προετοιμασία όρων ακόμη και για συνολικότερες πολεμικές αναμετρήσεις μεταξύ των βασικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.
Η επίθεση αυτή, που στην Ελλάδα έχει πάρει παροξυσμικές διαστάσεις ιδιαίτερα την τελευταία 5ετία και εντάσσεται στο συνολικότερο πλέγμα της εξάρτησης της αστικής τάξης από τον ιμπεριαλισμό και ισχυροποίησης αυτής της εξάρτησης, έχει γνωρίσει στην πράξη την προσπάθεια της εργατικής τάξης και του λαού να αντισταθεί με όρους κινήματος, ιδιαίτερα τη διετία 2010-2012. Ωστόσο λόγω του πολύ χαμηλού επιπέδου ανάπτυξης των κομμουνιστικών, επαναστατικών δυνάμεων μέσα στο λαϊκό κίνημα, το κινηματικό ξέσπασμα εκείνης της διετίας, όπως είδαμε, έπιασε το όριά του σε εκείνη τη φάση, χωρίς να μπορέσει να καταγράψει έστω και κάποια απτή πολιτική νίκη απέναντι στην επίθεση του συστήματος.
Αυτό που κατάφερε να αφήσει σαν γενικό πολιτικό στίγμα, ήταν η μη νομιμοποίηση στη συνείδηση των μαζών, της επιβολής των μνημονιακών μέτρων, που όσο και αν το σύστημα, στηριζόμενο στους ιδεολογικούς μηχανισμούς του και την  ιδεολογική και πολιτική στήριξη και πατρονάρισμα των ιμπεριαλιστών, επιδίωκε να παρουσιάσει ως ένα «αναγκαίο κακό» στο οποίο πρέπει ο λαός να συναινέσει για να «νοικοκυρευτεί» η χώρα, δεν κατάφερε να αποσπάσει τη συνειδητή συναίνεση της πλειοψηφίας του λαού. Με άλλα λόγια, λιγότερο ή περισσότερο συνειδητά, μεγάλα κομμάτια του λαού ένιωθαν ότι βρίσκονται εν μέσω μιας επίθεσης, μιας αναμέτρησης, που χρόνο με το χρόνο έβλεπαν ότι δε φαίνεται να έχει κάποια «αίσια» γι’ αυτούς έκβαση στο ορατό μέλλον.
Σε αυτό το συγκεκριμένο επίπεδο και βαθμό πολιτικοποίησης και συγκρότησης του λαού συνέβαλλε καθοριστικά το γεγονός ότι δεν είχε δίπλα του και καμιά οργανωμένη πολιτική δύναμη, που να εξηγήσει πλατιά την κατάσταση και να προτείνει αγωνιστική διέξοδο, καθώς οι όποιες επαναστατικές δυνάμεις είτε έχουν περιορισμένη σύνδεση μαζί του, είτε απαιτούσαν από τις μάζες να υιοθετήσει ολόκληρα προγράμματα περί μεταβατικών ακροβασιών και φαντασιώσεων.
Με αυτούς τους όρους και αυτά τα δεδομένα μπορούμε να πούμε ότι το επίπεδο ανάπτυξης του κινήματος και άρα το επίπεδο ιδεολογικής και πολιτικής συγκρότησης που έχει κατακτηθεί από το λαό, είναι αυτό που είναι. Είναι αυτό που αντιστοιχεί στις μάχες που έδωσε, με τους όρους που τις έδωσε και με τα αποτελέσματα που κατέγραψε. Είναι τόσο, όσο του έδωσε τις δυνάμεις στις πρόσφατες εκλογές της 25 Γενάρη να στείλει ένα μήνυμα τόσο στους ιμπεριαλιστές όσο και στο ντόπιο κεφάλαιο, ότι «δε θέλουμε άλλα μνημόνια, δεν θέλουμε άλλα μέτρα, δεν υποτασσόμαστε στους ωμούς εκβιασμούς και τρομοκρατία του συστήματος». Ανεξαρτήτως αν σε εκείνη τη φάση αυτή η ψήφος πρακτικά και πολιτικά είχε ως αποτέλεσμα την άνοδο στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ο λαός ψήφισε με αυτό το γενικό πολιτικό σκεπτικό. Ήταν μια στάση αντίθεσης στο σύστημα και όχι τόσο μια στάση συνειδητής στήριξης στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για το οποίο να είχε πειστεί.
Ερχόμαστε λοιπόν με αυτά τα δεδομένα και στην περίπτωση του δημοψηφίσματος, που μπορεί βέβαια να είχε τεθεί ως πιθανό ενδεχόμενο ένα προηγούμενο διάστημα, αλλά απ’ ότι φάνηκε λίγες πλευρές του έδιναν σοβαρές πιθανότητες να εκδηλωθεί σε αυτή τη φάση. Ήταν λοιπόν μια εξέλιξη που «δυστυχώς» «ξεβόλεψε» λίγο τους κομμουνιστές. Έθεσε ζητήματα που ίσως δεν είχαν συνηθίσει να αντιμετωπίζουν συχνά, δεν ήταν μέσα στην «προβλεπόμενη λίστα» αυτών που κάνουν καθημερινά οι κομμουνιστικές οργανώσεις.
Το δημοψήφισμα λοιπόν, με μια έννοια είναι και ένα παράδειγμα της γενικής σωστής θεώρησης ότι είτε μας αρέσει είτε όχι, ούτε η ταξική πάλη εξελίσσεται ευθύγραμμα και βάσει ενός μοντέλου, ούτε και έχει μια και μόνο καθαρή όψη. Έχει πολλές αντιθέσεις, πλευρές και παραμέτρους, και η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι κομμουνιστές μπορούν να συμβάλλουν στη λύση αυτών των αντιθέσεων μόνο όταν κατορθώνουν να δουν την κύρια, κάθε φορά, αντίθεση και την κύρια πλευρά αυτής τη αντίθεσης. Όπως και να το κάνουμε δεν γίνεται να τα έχουμε όλα τακτοποιημένα σε κουτάκια.
Έτσι λοιπόν στην παρούσα φάση, οι κομμουνιστικές οργανώσεις καλούνται να πάρουν θέση σε μια συγκυρία, που για πολλωστή φορά, δεν είναι ούτε αυτή που θα θέλανε, ούτε αυτή που έχει τους όρους ώστε να δοθεί μια ολοκληρωμένη και «καθαρή» απάντηση. Καλούνται να πάρουν θέση σε μια μάχη που θέτει το ίδιο το σύστημα, για δικούς του λόγους και που την ετοιμάζει με τους δικούς του όρους. Μια μάχη που ο λαός καλείται να δώσει υπό δυσμενείς συσχετισμούς, αλλά που είναι ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα της ταξικής πάλης, και τα δεδομένα που αναπόφευκτα και αντικειμενικά θα διαμορφώσει είτε σε προοδευτική είτε σε αντιδραστική κατεύθυνση, θα επηρεάσουν, στο βαθμό που του αναλογεί, τον υπάρχοντα συσχετισμό.
Επίσης, κατά τη γνώμη μου, η στάση κάθε κομμουνιστικής δύναμης σε ένα δημοψήφισμα, πρέπει να εκλαμβάνεται πάντα ως ζήτημα τακτικής και όχι στρατηγικής. Ζήτημα τακτικής με βασικό κριτήριο το αν η συμμετοχή σου ή όχι σε αυτό θα σε βοηθήσει να ενισχύσεις δεσμούς και σχέσεις στήριξης και εμπιστοσύνης, προς και από το λαό, ανεξαρτήτως των στρατηγικών και απώτερων στόχων σου που μπορεί να υπερβαίνουν τις αντικειμενικές και υποκειμενικές δυνατότητες της συγκεκριμένης συγκυρίας. Το αντίστοιχο ισχύει και για κάθε άλλη πολιτική διαδικασία αστικής προέλευσης. Έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται και έτσι πρέπει να ιεραρχείται και όχι ως ζήτημα αρχών, δηλαδή η συμμετοχή να σε κατατάσσει στους ρεφορμιστές και η αποχή στους επαναστάτες.
Μπροστά στην πρόκληση του δημοψηφίσματος, οι κομμουνιστές οφείλουν να εξετάσουν και να αξιολογήσουν τα ακόλουθα:
Αν τα πολιτικά δεδομένα και η πολιτική φόρτιση αυτής της διαδικασίας, οδηγούν την πλειοψηφία του λαού να συμμετάσχει και με ποια πολιτική στάση ή αντίθετα, αν έχει διαμορφωθεί ένα μαζικό πολιτικό ρεύμα αντίθεσης στην κυβέρνηση, απαξίωσής της και άρα που να οδηγεί τον κόσμο στην αποχή;
Σε περίπτωση που εκτιμάται ότι ο λαός θα πάει μαζικά να ψηφίσει, με ποιο γενικό πολιτικό σκεπτικό θα το κάνει; Με το σκεπτικό ότι «ψηφίζω ΟΧΙ στην πρόταση των ιμπεριαλιστών επειδή προτιμώ την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ» ή με το σκεπτικό ότι «ψηφίζω ΟΧΙ στην πρόταση των ιμπεριαλιστών, γιατί εξακολουθώ να μη δέχομαι άλλα νέα μέτρα;» Ποια λοιπόν είναι η ΚΥΡΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ του ζητήματος; Και τι εμποδίζει τις επαναστατικές οργανώσεις, συμμετέχοντας δίπλα στον κόσμο σε μια τέτοια μάχη, να αναδείξουν και να ενισχύσουν αυτή την κύρια πολιτική πλευρά;
Σε άμεση συνάρτηση με το προηγούμενο, η μαζική συμμετοχή και υπερίσχυση του «ΟΧΙ στην πρόταση των δανειστών» τι πολιτική παρακαταθήκη θα αφήσει στη συνείδηση του λαού και στην επόμενη φάση της ταξικής πάλης; Θα είναι μια παρακαταθήκη που θα διευκολύνει το ΣΥΡΙΖΑ να προωθήσει νέα μέτρα (ή το δικό του μνημόνιο), ή θα είναι μια παρακαταθήκη που θα συνιστά άλλη μια πράξη αντίστασης και άρα θα κρατά το λαό, αν μη τι άλλο, σε συνεχή πολιτική άρνηση και αμφισβήτηση ενάντια ΣΕ ΚΑΘΕ ΝΕΟ ΜΕΤΡΟ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΘΕΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ; Και πάλι σε μια τέτοια περίπτωση, τι εμποδίζει τους κομμουνιστές με τη ζύμωσή τους να προετοιμάσουν το έδαφος για την επόμενη μέρα;
Ποια στάση, με βάση το τι πολιτικά έχει κατακτηθεί ως τώρα, θα εκληφθεί από το λαό ως στήριξη από τους κομμουνιστές στη βασική πολιτική πλευρά του όλου αυτού ζητήματος, ώστε να μπορέσουν αυτοί (οι κομμουνιστές) να κάνουν πιο εύκολα και ευέλικτα πλατιά και μαζική δουλειά και ζύμωση μέσα στις μάζες για να εξειδικεύσουν την απόψή τους;
Για να μην πλατιάζω, πιστεύω ότι η θέση της αποχής και του άκυρου που έχουν πάρει μια σειρά δυνάμεις της Αριστεράς (ΚΚΕ, ΚΚΕ(μ-λ), Μ-Λ ΚΚΕ), στις συγκεκριμένες συνθήκες και με τους δοσμένους πολιτικούς και κινηματικούς όρους, είναι μεγάλο λάθος τακτικής, που θα βάλει εμπόδια σε επόμενη φάση σε αυτό που λέγεται οικοδόμηση όρων εμπιστοσύνης με τις μάζες. Η διαπίστωση αυτή αφορά όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς που έχουν αναφορά στο λαό και τους αγώνες του, ανεξάρτητα των επιμέρους απόψεων που μπορεί να έχει η καθεμιά ή της γενικότερης τακτικής της.
Δεν είναι ο λαός τόσο παραπλανημένος από το ΣΥΡΙΖΑ, όσο εκτιμάται από ορισμένες πλευρές. Ας μην απελπιζόμαστε με τη σκέψη ότι μόνο οι κομμουνιστές έχουν ψιλιαστεί τι παίζει με το ΣΥΡΙΖΑ, και τώρα έχει έρθει η ώρα να το αποκαλύψουν στον κόσμο ότι του την έχουν στημένη την επόμενη μέρα. Ο λαός το αισθάνεται και το καταλαβαίνει ότι οι αγωνίες του δε θα τερματιστούν με το “ΟΧΙ” στο δημοψήφισμα. Ειδικά το τελευταίο 5μηνο, ακόμη και ένα μέρος του λαού που, καλοπροαίρετα είχε τις αυταπάτες του, τώρα έχει ήδη υποψιαστεί ή και αντιληφθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μπει στη φάση της ραγδαίας προσαρμογής στις επιταγές του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου. Ανεξάρτητα του τι θα ακολουθήσει, και το πιο πιθανό είναι να ακολουθήσει ένα τροποποιημένο πακέτο μέτρων, που πιθανότατα θα προωθήσει ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΟΜΩΣ, ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΑΥΤΟ, μεσολαβεί μια μάχη που καλείται ο λαός να δώσει και μάλιστα με “μπροστάρη” υποτίθεται το ΣΥΡΙΖΑ. Το θέμα λοιπόν είναι, με βάση αυτά που έχουν κατακτηθεί, και με δεδομένη την κινηματική αδράνεια, ποια στάση βοηθά ώστε αυτή η μάχη να θέσει όρους που θα ετοιμάσουν το λαό να παλέψει ενάντια στο επόμενο μνημόνιο από καλύτερες θέσεις.
Από κει και ύστερα, και σε επίπεδο τακτικής των κομμουνιστών, νομίζω κανείς δε θα αρνηθεί να συζητήσει μαζί σου τις ιδιαίτερες πλευρές της άποψής σου, και για το δημοψήφισμα, και για το ΣΥΡΙΖΑ και για την ΕΕ κλπ κλπ ούτε θα σε χαρακτηρίσει ως ουρά του ΣΥΡΙΖΑ το να συμμετέχεις τακτικά στο δημοψήφισμα στηρίζοντας το «ΟΧΙ». Ίσα ίσα, που στις δοσμένες συνθήκες, όπου θα ασκηθούν τόσοι και τόσοι εκβιασμοί και πιέσεις στο λαό για να υποταχθεί και να ψηφίσει «ΝΑΙ», ο λαός θα χρειαστεί την πολιτική στήριξη των κομμουνιστών να πει ξανά ένα ηχηρό «ΟΧΙ» και όταν θα δώσεις αυτή τη μάχη μαζί του, μπορείς να είσαι σίγουρος ότι θα είναι πιο δεκτικός στις ενστάσεις σου και στους αστερίσκους που θα του θέτεις για το δημοψήφισμα και θα είναι πιο έτοιμος και πιο κοντά σου να δώσει τις σκληρές μάχες που θα έρθουν στην επόμενη φάση. Και μάλιστα με πιο ισχυρή σχέση πολιτικής εμπιστοσύνης μαζί σου.
Αντίθετα είναι μεγάλο πολιτικό λάθος να απαιτείς να απαντήσεις τα ζητήματα που δεν απαντήθηκαν τόσα χρόνια ως σήμερα, μέσα από μια τακτική επιλογή και μια αναζήτηση μια ιδεολογικής και πολιτικής καθαρότητας.
Είναι λάθος τακτικά να αρνείσαι να πας προς τις μάζες αλλά να απαιτείς από αυτές να κάνουν το άλμα προς εσένα ενώ ετοιμάζονται να δώσουν μια σοβαρή πολιτική μάχη (που θα τη δώσουν αντικειμενικά).
Είναι λάθος τακτικά (και μάλλον συνιστά επικίνδυνο σύμπτωμα αριστερισμού, δογματισμού), παρακάμπτοντας το τι έχει κατακτηθεί στη συνείδηση του κόσμου, να νιώθεις ότι η συμμετοχή σου στο δημοψήφισμα με προτροπή για το «ΟΧΙ» σε αποτρέπει από το να ξεδιπλώσεις την ιδιαίτερη άποψή σου για το ίδιο το δημοψήφισμα, το ΣΥΡΙΖΑ, την ΕΕ κλπ κλπ.
Είναι λάθος τακτικά, και μεγάλο λάθος πολιτικής εκτίμησης, να έχεις ουσιαστικά προεξοφλήσει ότι ο λαός θα πει το «ΟΧΙ» (αλήθεια πόσο σίγουροι αισθάνεστε για κάτι τέτοιο;) και άρα αυτό που πλέον  έχουμε μπροστά μας είναι το καθήκον να του ξεκαθαρίσουμε ποιο θα έπρεπε να είναι το σωστό, γνήσιο, γωνιασμένο και καθαρό «ΟΧΙ» ώστε να το στήριζε στην περίπτωση που του έθεταν ένα άλλο αντίστοιχο ερώτημα.
Συνοπτικά λοιπόν, τίθεται το ερώτημα: Ποια θα είναι η πολιτική κεφαλαιοποίηση και υπέρ ποιας πλευράς που θα έχει το εκάστοτε αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος; Όχι τόσο σε επίπεδο τηλεοπτικής εντύπωσης και συκοφαντικής επεξεργασίας από διάφορα κέντρα, αλλά σε επίπεδο διεργασίας στη συνείδηση του λαού. Δηλαδή μια χαμηλού ποσοστού καταγραφή του “ΟΧΙ” στο δημοψήφισμα, είτε ως αποτέλεσμα του άκυρου (ΚΚΕ) είτε ως αποτέλεσμα της αποχής (ΚΚΕ(μ-λ), Μ-Λ ΚΚΕ), σε συνδυασμό με ένα σημαντικό ποσοστό του «ΝΑΙ» τι γενικό πολιτικό κλίμα θα διαμορφώσει στο λαό; Θα του αναπτερώσει το ηθικό για να τον προετοιμάσει για τις επόμενες μάχες, ή μήπως θα αποτελέσει βούτυρο στο ψωμί της αντίδρασης, των ιμπεριαλιστών, των ΜΜΕ και των «Μένουμε Ευρώπη»; Αντίθετα ένα μαζικό «ΟΧΙ», ανεξαρτήτως πως μπορεί να επιχειρήσουν κάποιοι να το ερμηνεύσουν, τι γενικό πολιτικό μήνυμα θα στείλει, τόσο στους ιμπεριαλιστές όσο και στην ντόπια αντίδραση; Ότι ο λαός «θέλει ίσως κάποια άλλα μέτρα» ή ότι ο λαός παραμένει μαζικά σε σχέση αντίθεσης με τις πολιτικές του συστήματος αρνούμενος να υποταχθεί; Και πόσο εύκολο θα είναι για το ΣΥΡΙΖΑ, την επομένη ενός μαζικού «ΟΧΙ» στην πρόταση των ιμπεριαλιστών, να κατεβάσει το δικό του μνημόνιο (όχι ότι δε θα το επιχειρήσει, αλλά με τι πολιτικούς όρους στο λαό);
Κλείνοντας αυτή την παρέμβαση, θα ήθελα να θέσω και τους εξής προβληματισμούς:
Ότι προφανώς και δε θεωρώ το εν λόγω δημοψήφισμα ως τη «μητέρα των μαχών» που θα καθορίσει με απόλυτο τρόπο τις εξελίξεις. Ωστόσο αποτελεί μια πολιτική μάχη που πρέπει να ειδωθεί με γνώμονα τις όποιες δυνατότητες δίνει να έρθεις σε επαφή με ένα κομμάτι του λαού που, όπως είπα θέλει να εκφράσει την αντίθεσή του στην επίθεση του συστήματος όπως αυτή εκφράζεται με τα νέα μέτρα που επίκεινται. Και εκτιμώ ότι η αποχή μπορεί να ενισχύει χαρακτηριστικά περιχαράκωσης, σεχταρισμού και φόβου «μην κάψουμε τα δάχτυλά μας» στους κομμουνιστές, αναστέλλοντας την αναγκαία τάση επαφής και σύνδεσης με τις λαϊκές μάζες.
Δεύτερον, και επειδή οι εξελίξεις είναι σοβαρές και ίσως και λίγο απρόβλεπτες, ποια θα πρέπει να είναι η στάση των κομμουνιστών, σε περίπτωση που (όπως ακούγεται από ορισμένες πλευρές τις τελευταίες ώρες) διαφοροποιηθεί η στάση των ιμπεριαλιστών και επανέλθουν με νέα πρόταση “βελτιωμένη” όπως τους εγκαλεί ο ΣΥΡΙΖΑ; Στο ενδεχόμενο δηλαδή να μην ακυρωθεί το δημοψήφισμα, αλλά να εισηγηθεί η κυβέρνηση το “ΝΑΙ” τελικά. Πόσο εύκολο θα είναι να αλλάξουν στάση οι κομμουνιστές και πόσο πιο εύκολο θα είναι, αν έχοντας εξαρχής τη θέση του “ΟΧΙ” επιμείνουν σε αυτήν και πάρουν με το μέρος τους (τουλάχιστον σε αυτή τη συγκυρία) πολιτικά το λαό;
Τρίτον, υποστηρίζεται ότι η πρόταση για ΑΠΟΧΗ ή ΑΚΥΡΟ διασφαλίζει ότι αποτρέπει από το να συναθροιστεί ένα “θολό” (!!!!!!) “ΟΧΙ” με την πολιτική της κυβέρνησης. Πόση απόσταση όμως εκτιμάται ότι υπάρχει μεταξύ αυτής της “μη συνάθροισης” του “ΟΧΙ” με το ΣΥΡΙΖΑ και της συνάθροισης της ΑΠΟΧΗΣ και του ΑΚΥΡΟΥ με το “ΝΑΙ” και το αντιδραστικό κλίμα της απέναντι πλευράς; Πάντα, μιλώντας με τους υπάρχοντες πολιτικούς όρους και κινηματικές συνθήκες.

Συναγωνιστικά!
Λεωνίδας Βαρνακιώτης
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Αποφυλακίζεται με εγγύηση ο κρατούμενος καθηγητής GN Saibaba

0
Η επιδείνωση της υγείας του ήταν ο καθοριστικός λόγος της αποφυλάκισης του καθηγητή που κατηγορείται ότι έχει σχέσεις με τους Μαοϊκούς.

Ο καθηλωμένος σε αναπηρικό καρότσι καθηγητής του Πανεπιστημίου του Δελχί αποφυλακίστηκε με εγγύηση ύστερα από ένα χρόνο κράτησης καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο του Μουμπάι (Βομβάης) έκρινε ότι έπρεπε να “προστατευτούν” τα θεμελιώδη δικαιώματα του. Θα μεταφερθεί στο Δελχί για θεραπεία για την εκφύλιση της σπονδυλικής του στήλης και άλλες νευρολογικές παθήσεις.
Οι δικαστές δήλωσαν ότι “Αν δεν εφαρμοστούν οι διατάξεις του άρθρου 126 τότε το παρόν δικαστήριο θα παραβιάσει το καθήκον του να προστατέψει τα θεμελιώδη δικαιώματα του καθ. GN Saibaba. Επομένως διατάζει τις αρχές των φυλακών να τον αφήσουν ελεύθερο για τρεις μήνες ώστε να υποστεί την κατάλληλη θεραπεία και φροντίδα της οικογένειας του”.
Το Ανώτατο Δικαστήριο θεώρησε ότι χρειάζεται φροντίδα από την οικογένεια του σε 24ωρη βάση. Επίσης ζήτησε εγγύηση 50.000 ρουπιών (700 Ευρώ) και να μην έχει κανένα είδος επικοινωνίας, όπως υπολογιστή ή κινητό στο σπίτι του.
Ο Εισαγγελέας πρότεινε την καταβολή της εγγύησης. Απέρριψε το αίτημα για αναστολή της κράτησης ισχυριζόμενος ότι ο GN Saibaba σχετίζεται με το απαγορευμένο ΚΚΙνδίας (Μαοϊκό) και ότι θα μπορούσε να παραποιήσει τα στοιχεία εις βάρος του. Πρόσθεσε ότι τα στοιχεία που αντλήθηκαν από το σκληρό του δίσκο δείχνουν ότι έστελνε μηνύματα στους ναξαλίτες.
Η ακτιβίστρια Purnima Upadhyay, της οποίας το γράμμα προς το δικαστήριο τόνιζε την επιδείνωση της υγείας του, κατάθεσε σχετικά με τις δυσκολίες της οικογένειας του να τον φροντίζει. Η οικογένεια του διαμένει στο Δελχί και η γυναίκα του και ο αδελφός του αναγκάζονται να ταξιδεύουν συχνά για να τον συναντήσουν.
Η Purnima Upadhyay, πρόσθεσε ότι όταν επισκέφτηκε στη φυλακή είδε πως έπρεπε να μετακινείται με βοήθεια. Επίσης λιποθυμούσε, έχει επιπλοκές στα νεφρά και τη χολή που οδήγησαν σε διουρητικά προβλήματα ενώ έπαιρνε ισχυρά φάρμακα.
Το δικαστήριο είχε ζητήσει προηγουμένως τη μεταφορά του σε νοσοκομείο της επιλογής του ενώ κατηγόρησε τις αρχές των φυλακών ότι τον “μεταχειρίζονταν σαν ζώο”.
Η δικηγόρος του Gayatri Singh δήλωσε στο δικαστήριο πως οι εγκαταστάσεις στις φυλακές της Ναγκπούρ δεν είναι επαρκείς για να αντιμετωπίσουν την περίπτωση του GN Saibaba. Επίσης οι αυξανόμενες ιατρικές δαπάνες που απαιτούνται είναι μεγάλο βάρος για την οικογένεια του.  

(Ρεπορτάζ από ινδικές αστικές εφημερίδες, η φωτογραφία απο παλίοτερη επίσκεψη του ινδού αγωνιστή στην Ελλάδα.).
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Ούτε ΟΧΙ, ούτε ΝΑΙ. ΑΠΟΧΗ απ’ το κάλπικο δημοψήφισμα

0
του Στέφανου Καραμήτρου

Οι μέρες είναι κρίσιμες. Μπροστά στο δημοψήφισμα της Κυριακής τα ξένα και ντόπια κέντρα εκβιάζουν και απειλούν το λαό και τους εργαζόμενους σε πρωτόγνωρο βαθμό. Καθημερινές και απροκάλυπτες είναι οι παρεμβάσεις των ιμπεριαλιστών, ώστε να διαμορφώσουν κλίμα τρομοκρατίας και να πείσουν τον κόσμο της εργασίας να στηρίξει το «ΝΑΙ» της υποταγής. Από κοντά και τα εγχώρια τσιράκια τους, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι και άλλοι πρόθυμοι, που καθημερινά αφηνιάζουν στα διάφορα ΜΜΕ. Όλοι αυτοί που προώθησαν και συντάχθηκαν με κάθε τρόπο με τα μνημόνια, αυτοί που βύθισαν το λαό στην φτώχεια, στην ανεργία και στην εξαθλίωση, που έκαναν τη ζωή μας κόλαση, που στέρησαν το μέλλον από τα παιδιά μας, έχουν το θράσος να κουνάνε το δάχτυλο. Αυτοί που προώθησαν τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική των τελευταίων χρόνων, σήμερα προσπαθούν να εμφανιστούν «δικαιωμένοι» και «υπεύθυνοι», και μάλιστα με τη δήθεν λαϊκή υποστήριξη των στημένων φιλο-ΕΕ συγκεντρώσεων.
Από την «άλλη», η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, καθώς και διάφοροι νεροκουβαλητές της, καλούν στην υπερψήφιση του «ηρωικού» ΟΧΙ. Τι σημαίνει όμως τελικά αυτό το «ΟΧΙ»;
Σήμερα, λίγους μήνες μετά την ανάδειξη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, φάνηκε ξεκάθαρα πόσο κάλπικες ήταν οι «ελπίδες», που… ήρθαν. Οι αμερικανονατοϊκοί μακελάρηδες βαφτίστηκαν «σύμμαχοι», οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές έγιναν «εταίροι», η μισητή τρόικα έγινε «θεσμοί» και το νέο μνημόνιο υποταγής το βάφτισαν «συμφωνία»! Από τις προεκλογικές εξαγγελίες και το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης», η κυβέρνηση πέρασε στην «αμοιβαία επωφελή» συμφωνία, μετά στον «έντιμο συμβιβασμό», μετά στον «επώδυνο συμβιβασμό», για να καταλήξει να προτείνει η ίδια στους ιμπεριαλιστές ένα νέο δικό της αντιλαϊκό μνημόνιο (47 σελίδων!) που προβλέπει νέα ακόμα μεγαλύτερη φορομπηξία, νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων μέσα από αυξήσεις εισφορών, νέες ιδιωτικοποιήσεις και ένα σωρό ακόμη αντιλαϊκά-αντεργατικά μέτρα.
Είναι ξεκάθαρο ότι με βάση τον τρόπο που τίθεται το δημοψήφισμα, ακόμα και ψηφίζοντας «όχι» οδηγεί στη συμφωνία με την πρόταση των 47 σελίδων του ΣΥΡΙΖΑ, ένα πακέτο αντιλαϊκών μέτρων, δηλαδή, που είναι απλά μια πιο ήπια εκδοχή της πρότασης των ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ. ΟΧΙ λοιπόν στη νέα συμφωνία, αλλά ΝΑΙ στην πρόταση των 47 σελίδων του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό καλείται να ψηφίσει ο λαός.
Το δημοψήφισμα δεν είναι η «δημοκρατική λύση» όπως μας λέει η κυβέρνηση. Το δημοψήφισμα είναι αποτέλεσμα των αδιεξόδων της κυβερνητικής πολιτικής και αποτέλεσμα της επιμονής των ιμπεριαλιστών για ολοκληρωτική υποταγή στις απαιτήσεις τους. Είναι ένα δημοψήφισμα κάλπικο που θέλει να κάνει το λαό συνένοχο στα νέα μέτρα που έτσι και αλλιώς θέλουν να μας φέρουν. Κάλπικα επίσης είναι και τα κηρύγματα «εθνικής υπερηφάνειας» της κυβέρνησης. Αυτό που θέλει η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμένου είναι να χρησιμοποιήσει το λαό στις ενδοϊμπεριαλιστικές ανταγωνισμούς, να τον εμπλέξει στις κόντρες και τις αντιθέσεις αμερικάνων και ευρωπαίων, ΔΝΤ και ΕΕ. Όποιο και να είναι το αποτέλεσμα της Κυριακής, το δημοψήφισμα θα χρησιμοποιηθεί (χρησιμοποιείται ήδη…) ως εισιτήριο επιστροφής στη διαπραγμάτευση και «πράσινο φως» για μια νέα συμφωνία, για ένα νέο μνημόνιο, για νέα μέτρα και δεινά για το λαό και τη χώρα.
Δεν βρίσκεται στην κάλπη, λοιπόν, η διέξοδος. Βρίσκεται στην εναντίωση σε παλιά και νέα μνημόνια. Για να μην περάσει η νέα συμφωνία. Για να μην νομιμοποιήσουμε με τη ψήφο μας ούτε τους ιμπεριαλιστικούς εκβιασμούς ούτε τα κυβερνητικά αδιέξοδα. Η διέξοδος βρίσκεται στους αγώνες για δουλειά, για ασφάλιση, για περίθαλψη, για εκπαίδευση… Στους αγώνες ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και την καπιταλιστική κυριαρχία. Για μια ζωή με αξιοπρέπεια, σε μια χώρα χωρίς τη ξένη ακρίδα, με το λαό αφέντη στο τόπο του.

http://aristerastikarditsa.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Στους δρόμους θα κριθεί το δίκιο

0
Ο Κώστας ξύπνησε νωρίς. Δεν είχε κοιμηθεί πάνω από ένα δίωρο. Δύο μήνες τώρα που δεν τον πιάνει ύπνος. Αυτόν που από παιδί στο χωριό, και πιο μετά στο εργοστάσιο που δούλευε, 7 παρά τέταρτο ήταν στο πόδι. Δύο χρόνια απολυμένος. Στην αρχή την πάλευε. Λίγο η αποζημίωση, λίγο οι (απολυμένοι) φίλοι του από το εργοστάσιο που πίνανε καμιά μπύρα, που μαζί αγωνίζονταν για να πάρουν τις δουλειές τους πίσω.  
Μέχρι εκείνη την μέρα που απολύθηκε δεν είχε καταλάβει τι είναι αυτό που όλοι λέγανε κρίση. Επαφές πολλές δεν είχε, τηλεόραση, άντε και κανά καφενείο. Και ξαφνικά. ΑΠΟΛΥΕΣΑΙ! Τούβλο στο κεφάλι.
- Μα γιατί, δε κάνω καλά την δουλειά μου;
- Πως θα ζήσω τα παιδιά μου, άλλη δουλειά δεν ξέρω.
Στην αρχή νόμιζε πως θα βρει αλλού. Μα δουλειές δεν υπήρχαν. Του φαίνονταν παράλογο να θέλει να προσφέρει τα χέρια του και να μην έχει κάπου να δουλέψει. Γνωρίστηκε με άλλους συναδέλφους του εργάτες και άρχισε να καταλαβαίνει ότι όλοι είναι πάνω κάτω στην ίδια μοίρα. Έτρεξε σε αφισοκολλήσεις, πορείες, προπαγάνδα για μποϋκοτάζ στα προϊόντα του εργοστασίου. Περίμενε να βρει πολλούς συμπαραστάτες γιατί ήξερε ότι έχει δίκιο. Περίμενε και ότι όλοι αυτοί που χρόνια του έλεγαν από τις τηλεοράσεις ωραία λόγια θα είναι δίπλα του. Δεν ήταν. Και έτσι άρχισε σιγά σιγά να απογοητεύεται. Τα λεφτά τελείωναν και ο γιος του να γυρνά με κάτι περίεργους τύπους. Άρχισαν να τον ζώνουν τα φίδια. Με την γυναίκα του άρχισε να γίνεται απότομος, γκρίνια απλώθηκε παντού. Ως που μια μέρα έμαθε ότι έρχονται εκλογές. Άκουσε ότι Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΡΧΕΤΑΙ, και απελπισμένος όπως ήταν έτρεξε να τη βρει εκεί από όπου του λέγανε ότι θα έρθει. Ψήφισε, είπε και σε 5 χωριανούς του. Και ήλπιζε να γίνουν τα πράγματα καλύτερα. Οι εκλογές πέρασαν ο Κώστας παραμένει άνεργος και είναι 2 φορές απελπισμένος.

► Αφού ξύπνησε πέρασε από το καφενείο. Τον ρώτησαν
- Τι θα ψηφίσεις ναι ή όχι;
- Σε ποιο πράγμα;
Του είπαν. Γύρισε σπίτι, το σκέφτηκε, το ξανασκέφτηκε. Εκεί που πήγαινε να καταλήξει, θυμήθηκε ότι την προηγούμενη φορά που βάσισε την ελπίδα του στην κάλπη απομονώθηκε από τους συναδέλφους του που μαζί παλεύανε. Και τότε ξανακατέβηκε στο καφενείο.
- Ρε παιδιά, αυτοί που με απολύσανε με ρωτήσανε;
Αυτοί που μας κλέβουν τόσα χρόνια τι τους έπιασε και θα μας ακούσουν; 
Άκουσε διάφορες απαντήσεις. Το σκέφτηκε ξανά και είπε:
- Κυρά Σούλα να πάρω ένα τηλέφωνο;
Πήρε τον Νίκο, φίλο και συνάδελφο από το εργοστάσιο.
- Πότε έχουμε παρέμβαση; Από σήμερα ξαναέρχομαι μαζί σας να παλέψουμε για την δουλειά μας, δεν μένω άλλο βυθισμένος να περιμένω να με σώσουν!
Ο Κώστας δεν είναι στην ουρά μαζί μας. Ήρθε προχθές πήρε 60 ευρώ και ψάχνει τι να κάνει. Πριν γυρίσετε σπίτι σας κοιτάξτε γύρω σας. Θα δείτε πολλούς Κώστηδες. Λίγο λιγότερο, λίγο περισσότερο, όλοι Κώστηδες είμαστε. Η ελπίδα βρίσκεται στο να οργανώσουμε τις αγωνίες μας σε αγώνες. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι μόνο δημοκρατία δεν είναι το να επιλέγουμε ανάμεσα σε διλλήματα που θέτουν άλλοι για μας. Πρέπει στην πράξη να απορρίψουμε και τις δύο προτάσεις (δανειστών και κυβέρνησης), καθώς και κάθε πρόταση που καλεί να διαλέξουμε με ποιο σχοινί θα κρεμαστούμε. Ο δρόμος για να μπορούμε να σταματήσουμε την επίθεση, να μπορούμε κάποτε εμείς να ορίζουμε τα διλήμματα, περνάει μέσα από την απόρριψη και την αντίσταση σε κάθε μορφή πολιτικής που μας κλέβει τις ζωές.
Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΧΑΡΙΣΤΗΚΕ, ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΕΙΡΗΝΗ, ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ, ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΟΥΜΑΝΤΟ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ
ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΔΕΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΛΛΟΙ ΘΕΤΟΥΝ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΚΤΙΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΠΑΛΗ, ΑΓΩΝΑ, ΘΥΣΙΕΣ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ, ΤΟΝ ΓΕΙΤΟΝΑ, ΤΟΝ ΑΝΕΡΓΟ, ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟ, ΤΟΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ

http://pnea-thess.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Καμπάνια και εκδήλωση της κ.ο. Χανίων για το δημοψήφισμα

0
Την Τρίτη 30 Ιούνη η κομματική οργάνωση Χανίων του ΚΚΕ(μ-λ) πραγματοποίησε μαζική παρέμβαση στο κέντρο της πόλης για την προπαγάνδιση της θέσης της αποχής στο κάλπικο δημοψήφισμα και κάλεσμα για την εκδήλωση που διοργανώνει την Πέμπτη 2 Ιούλη στην Πλ. Σπλάντζια στις 8:00 μ.μ.
Με συνθήματα, όπως: ΚΑΤΩ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ - ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ - ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΏΝ ΟΧΙ ΣΤΑ ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΑ ΔΙΛΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ - ΕΞΩ ΗΠΑ - ΝΑΤΟ ΕΕ -ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ - ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΠΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ με ντουντούκα παρέμβηκε στους δρόμους της πόλης. Μοιράστηκε πλατιά η κομματική προκήρυξη και η προκήρυξη της Λαϊκής Αντίστασης - Α.Α.Σ. Ο κόσμος έκφραζε την οργή του απέναντι στους ιμπεριαλιστές και την ανοιχτή τρομοκρατία που ασκούν στο λαό μας σε όλα τα επίπεδα, έκφραζε το θυμό του για το θράσος των Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ - Ποτάμι κλπ που κι αυτοί θέλουν να γονατίσουν κι άλλο το λαό. Ταυτόχρονα όμως, ενώ οι περισσότεροι δήλωναν ότι θα ψηφίσουν ΟΧΙ (ιδιαίτερα απέναντι στους εκβιασμούς και για να «μη γυρίσουν οι άλλοι» ), αρκετοί ήταν προβληματισμένοι γιατί το που το πάει η κυβέρνηση ή διαφωνούσαν με το δημοψήφισμα, επειδή κατανοούσαν ότι έτσι κι αλλιώς έρχεται νέο μνημόνιο, αλλά αισθανόντουσαν εγκλωβισμένοι και δεν ήθελαν να χαριστούν στους ιμπεριαλιστές. Έγιναν πολλές συζητήσεις και αρκετός κόσμος προβληματίστηκε με τη θέση της αποχής. Όμως αυτό που αισθανόταν πιο «βαρύ», ήταν η πρόταση μας, ότι πρέπει να απαλλαγεί απ’ τις αυταπάτες για τους «προστάτες» και τους «σωτήρες», να πιστέψει ότι η δύναμη βρίσκεται στους συλλογικούς αγώνες και στη μαζική λαϊκή πάλη, να οργανωθεί και να παλέψει για τα δικαιώματα του και να ανοίξει το δρόμο για να γίνει αυτός αφέντης στον τόπο του χωρίς ντόπια και ξένα αφεντικά.
Η καμπάνια συνεχίζεται και ήδη, σήμερα Τετάρτη κολλήθηκε η αφίσα της Λ.Α. - Α.Α.Σ και η κοινή αφίσα ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΣΑΜΟΣ: ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΓΙΑ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΠΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ!

0

«Δεν νομιμοποιούμε καμιά συμφωνία με ΕΕ-ΔΝΤ-ΝΑΤΟ»! Με αυτό το σύνθημα η Λαϊκή Αντίσταση-Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία καλεί το λαό πανελλαδικά σε ΑΠΟΧΗ από το κάλπικο δημοψήφισμα της Κυριακής 5 Ιούλη.
Κόντρα στο «ανήκουμε στη Δύση» που είναι το κοινό δόγμα της κυβέρνησης με τις δυνάμεις του «ΝΑΙ» (ΝΔ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ), η Λαϊκή Αντίσταση-Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία καλεί το λαό στο δρόμο της μόνης πραγματικής ελπίδας: Στο δρόμο του αγώνα ενάντια σε παλιά και νέα Μνημόνια και για την ανατροπή της πολιτικής της εξάρτησης, της φοροληστείας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης.
Για την προβολή της ΑΠΟΧΗΣ και της κατεύθυνσης της μαζικής πάλης, στο νησί μας ήδη προγραμματίστηκαν:
  • Περιοδεία σε χωριά της δυτικής Σάμου (Μαραθόκαμπος, Πλάτανος, Λέκκα) την Τετάρτη 1 Ιουλίου.
  • Εξόρμηση στην πόλη της Σάμου την Πέμπτη 2 Ιουλίου.
  • Ανοιχτή συγκέντρωση –συζήτηση στο Καρλόβασι, την Παρασκευή 3 Ιουλίου, στις 7.30μμ στη μικρή πλατεία (μπροστά στο καφενείο Κλεάνθης)
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Ηράκλειο: παρέμβαση και εκδήλωση της Λαϊκής Αντίστασης - Α.Α.Σ. για το δημοψήφισμα

0

Μέλη της Λαϊκής Αντίστασης - ΑΑΣ και των οργανώσεων του ΚΚΕ(μ-λ) & Μ-Λ ΚΚΕ πραγματοποίησαν παρέμβαση στο κέντρο του Ηρακλείου προπαγανδίζοντας την θέση της αποχής από το δημοψήφισμα. Μοιράστηκε πλατιά το υλικό της ΛΑ-ΑΑΣ αλλά και η κοινή προκήρυξη των δυο οργανώσεων, με τηλεβόα και πανό κατήγγειλαν τη στάση της κυβέρνησης που μας οδηγεί σε νέα αντιλαϊκά μέτρα, τις αυταπάτες που σπέρνει για την δήθεν ρήξη, τα παλιά και νέα μνημόνια που προώθησαν και συνεχίζουν να απαιτούν ιμπεριαλιστές (ΕΕ-ΔΝΤ) και ντόπιο πολιτικό προσωπικό.
Ανέδειξαν την αναγκαιότητα του να βγει ο λαός στους δρόμους του αγώνα, να αντισταθεί στη λαίλαπα και την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν. Να απορρίψει τα κυβερνητικά και ιμπεριαλιστικά μνημόνια, τα κάλπικα διλήμματα. Ο λαός απαντά μέσα από τους αγώνες του. Η παρέμβαση κρίνεται θετική, έδωσε τη δυνατότητα να ακουστεί η άποψη της αποχής στους πολίτες και να συζητηθεί με αρκετούς από αυτούς. Τις επόμενες μέρες οι παρεμβάσεις θα συνεχιστούν στο κέντρο ενώ θα μπουν και πανό σε διάφορα σημεία της πόλης.
Την Πέμπτη 2 Ιούλη η ΛΑ-ΑΑΣ καλεί όλους αυτούς που συντάχθηκαν μαζί της σε συλλαλητήρια και αγώνες, αριστερούς και προοδευτικούς σε εκδήλωση - συζήτηση στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου στις 7:00 μ.μ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Η εργοδοσία περνά στην επίθεση!

0
Άλλο που δε θέλαν μικροί και μεγάλοι εργοδότες!
Εκμεταλλευόμενοι τη κατάσταση που δημιουργήθηκε με το κλείσιμο των τραπεζών και την έλλειψη ρευστότητας πολλοί από αυτούς περνάνε στην αντεπίθεση, (μιας και δεν το κατάφερε το κίνημα τα προηγούμενα χρόνια!) και τρομοκρατούν τους εργαζόμενους είτε κλείνοντας τις επιχειρήσεις και τα εργοστάσιά τους δίνοντας υποχρεωτικές άδειες, είτε πληρώνοντας με κάποιο έναντι, είτε και μη πληρώνοντας καθόλου τους εργαζόμενούς τους. Και όλοι μαζί απειλούν τους εργαζόμενους για να πάνε να ψηφίσουν και να το ρίξουν στο ναι!
Σε μια περίοδο όπου οι εξελίξεις το μόνο που προμηνύουν είναι ακόμη μεγαλύτερη επίθεση στη ζωή του λαού, το κεφάλαιο βρίσκει ευκαιρία και επιδεικνύει περισσό θράσος, δείχνει τη δύναμή του απέναντι στους εργαζόμενους οι οποίοι μοιάζουν ανίσχυροι να αντιδράσουν σε οτιδήποτε.
Βρίσκουν δυστυχώς να τα κάνουν. Και τα βρίσκουν χάρη στη χρόνια αποσυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος, χάρη στην αναχώρηση που βαράγανε δυνάμεις της αριστεράς, οι κυρίαρχες δυστυχώς εντός και εκτός κοινοβουλίου, που δεν έβλεπαν την ώρα τους όταν ο λαός ήταν επί δύο χρόνια στους δρόμους, που απεργούσε και συγκρούονταν αλλά την περίμεναν και την περιμένουν πως και πως σε εκλογές και δημοψηφίσματα. Όσο αγωνιστικές, ταξικές και επαναστατικές κι αν είναι οι διακηρύξεις τους! Τα αποτελέσματα αυτής της λογικής τα ζούμε αυτούς τους μήνες με τον ΣΥΡΙΖΑ στη κυβέρνηση που κάθε άλλο παρά την εξυπηρέτηση του εργαζόμενου λαού έχει κατά νου. Είναι τόσο το θράσσος τους που όταν τίθεται το ζήτημα της απληρωσιάς στους χώρους δουλειάς με το πρόσχημα της έλλειψης ρευστότητας κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν και συστήνουν στους εργοδότες να πληρώσουν μέσω διαδικτύου ή συστήνουν υπομονή στους εργαζόμενους!
Χαρακτηριστική, και δυστυχώς όχι από τις χειρότερες είναι η περίπτωση που μας στέλνει φίλος του blog μας:

Μεγάλος όμιλος εταιρείας που ασχολείται με διαχειρίσεις κτιρίων και ανάπτυξης και έχει και σχέσεις με το κράτος έστελνε μέιλ σε όλους τους εργαζομένους ζητώντας τους να πάνε στην συγκέντρωση για το "ναι", και με την υπογραφή του προϊσταμένου και γενικού διευθυντή, και μετά τους έπαιρνε τηλέφωνο για να κλείσουν το σημείο συνάντησης. Τους έδωσε υποχρεωτικά άδεια όλη την εβδομάδα και για την άλλη. Για λεφτά ούτε λόγος. Τους ενημέρωσε ότι αν θα συνεχίσουν να έχουν δουλειά θα εξαρτηθεί από το τι θα ψηφίσουν και από το αποτέλεσμα που θα βγει. Ο κύριος που έχει τον όμιλο έχει 15 εταιρίες με πάνω από 1.000 εργαζόμενους.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

Συνέντευξη τύπου HDP και ΑΤΙΚ στο "Εκτός των Τειχών"

0
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ήρθαν στην Αθήνα ο συμπρόεδρος του HPD (Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών) Figen Yüksekdağ, αντιπροσωπεία του HPD από την Τουρκία και της ΑΤΙΚ από την Ευρώπη, για την έκφραση αλληλεγγύης στον Deniz Pektaş και την συμμετοχή στην εκδίκαση της έφεσης που προσδιορίστηκε την 1η Ιουλίου. Ο Deniz Pektaş συνελήφθη στην Ελλάδα στα πλαίσια της συντονισμένης επίθεσης ενάντια στην ΑΤΙΚ από την Γερμανική κυβέρνηση. Την 1η Ιουλίου δεν θα συμμετέχουν στο δικαστήριο η Figen Yüksekdağ και οι αντιπροσωπείες επειδή το δικαστήριο αναβλήθηκε λόγω των πολιτικών εξελίξεων στην χώρα.
Το ίδιο διάστημα με τις επιθέσεις στην ΑΤΙΚ, γενικεύεται η επίθεση ενάντια στα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες στην Τουρκία. Λόγω της στενής σχέσης και της συνεργασίας του τουρκικού κράτους με το γερμανικό κράτος πραγματοποιήθηκε αυτή η επιχείρηση κατόπιν αιτήματος του τουρκικού κράτους. Είναι μια εντεινόμενη συστηματική επίθεση ενάντια στους αγώνες για δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες. Στα πλαίσια της ίδιας επιχείρησης συνελήφθη και ο Erol Gültekin με αίτημα να εκδοθεί στην Γερμανία, όμως το ελληνικό δικαστήριο απέρριψε το σκεπτικό και τους ισχυρισμούς που είχαν διαμορφωθεί με βάση τα στοιχεία του τουρκικού κράτους και αφέθηκε ελεύθερος. Η απόφαση του ελληνικού δικαστηρίου απέδειξε την άδικη και παράνομη δίωξη εναντίον της ΑΤΙΚ.
Ο συμπρόεδρος του HPD (Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών ) Figen Yüksekdağ και οι αντιπροσωπείες της ΑΤΙΚ και του HPD θα ενημερώσουν το κοινό στην βάση ποιας πολιτικής έγινε η επίθεση και για τα αποτελέσματά της. Ο συμπρόεδρος και οι αντιπροσωπείες που βρέθηκαν στην Ελλάδα για την αλληλεγγύη στην ΑΤΙΚ θα αξιολογήσουν την στάση του Γερμανικού κράτους ενάντια στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ, που σαν ιδιοκτήτης και αφεντικό της Ευρώπης βάζει το μαχαίρι στο λαιμό των λαών με το οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο που επιβάλλει. Η πρόσφατη αντιδραστική επιθετική πολιτική του γερμανικού κράτους ενάντια στον ελληνικό λαό δείχνει την εχθρότητα και το μίσος συνολικά απέναντι στους καταπιεσμένους.
Με αυτό το δελτίο τύπου καλούμε όλα τα ΜΜΕ στην Συνέντευξη Τύπου που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 1 Ιουλίου στις 13:00 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο «ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ» (Γραβιάς 10-12 στα Εξάρχεια).
Τηλέφωνο: 210-3303348

Αντιπροσωπίες του HPD και της ΑΤΙΚ

30.6.2015
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Αποχή από το δημοψήφισμα! Στους δρόμους κρίνονται οι ζωές μας!

2
«Χωρίς τη σύγκρουση μην καρτεράς το δίκιο,
ποτέ δεν στέριωσε το δίκιο δίχως πάλη!»

Λίγους μήνες μετά την ανάδειξη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, φαίνεται ξεκάθαρα πόσο κάλπικες ήταν οι «ελπίδες», που… ήρθαν. Όλο το προηγούμενο διάστημα κι ενώ οι προεκλογικές υποσχέσεις καταρρίπτονταν η μία μετά την άλλη, μάθαμε πολλές «νέες» λέξεις, όπως «σύμμαχοι», «εταίροι», «θεσμοί», «συμφωνία» και άλλες φαεινές. Σύμμαχοι βαφτίστηκαν οι αμερικανονατοϊκοί μακελάρηδες, εταίροι οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, θεσμοί οι ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί ΕΕ-ΔΝΤ και συμφωνία το νέο μνημόνιο υποταγής! Κάθε άλλο παρά αμφισβήτησε η νέα συγκυβέρνηση όλον αυτό τον καιρό το πλαίσιο της διπλής εξάρτησης της χώρας μας από τους μηχανισμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Αντίθετα, ο ίδιος ο πρωθυπουργός μας διαβεβαίωνε πριν ακόμα αναλάβει τα κυβερνητικά ινία, ότι «ανήκομεν εις τη δύσιν». Παράλληλα, δεν δίστασε να παραχωρήσει νέες βάσεις στους φονιάδες των λαών, στην Κάρπαθο.
Η γραμμή της υποταγής ακολουθείται καιρό τώρα από τη συγκυβέρνηση, έχοντας ως αποκορύφωμα το νέο μνημόνιο, που πρότεινε στους «θεσμούς» (η πρόταση των 47 σελίδων, η οποία περιλαμβάνει μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις μέσω αυξήσεων στις εισφορές, φορομπηξία μέσω αυξήσεων στο ΦΠΑ, ιδιωτικοποιήσεις κλπ.) Αυτή η αδιέξοδη πολιτική, την οποία ούτως ή άλλως θα αναγκαζόταν να περάσει ο ΣΥΡΙΖΑ παρέα με τους ΑΝΕΛ, δεν κρύβεται με τη διαδικασία του δημοψηφίσματος. Μια διαδικασία, που ήρθε σαν αποτέλεσμα της επιμονής των ιμπεριαλιστών για ολοκληρωτική υποταγή στις απαιτήσεις τους. Μια διαδικασία επί της ουσίας κάλπικη, που θέλει να κάνει το λαό συνένοχο στο προχώρημα της επίθεσης. Μια διαδικασία, η οποία σε καμία περίπτωση δεν κρίνει τη συνέχιση ή όχι της αντιλαϊκής πολιτικής. Παρά τα όσα ακούγονται από διάφορες πλευρές, ότι το δημοψήφισμα αφορά στην παραμονή ή όχι στην Ευρώπη, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει ξεκάθαρο πως η εξάρτηση της χώρας από την ΕΕ καθόλου δεν αμφισβητείται από τη μεριά του. Σε καμία περίπτωση η διαδικασία του δημοψηφίσματος δεν αφορά σε αυτό το «δίλημμα», μα στο αν η θηλιά που θα μας περάσουν θα είναι λιγότερο ή περισσότερο στενή!
Είναι φανερό ότι οι πολιτικές εξελίξεις στη χώρα προχωράνε κάτω από τα συντονισμένα πυρά ξένων και ντόπιων κέντρων που έχουν βρει την ευκαιρία να ενεργοποιηθούν, εκβιάζοντας και απειλώντας το λαό σε πρωτόγνωρο βαθμό. Τις τελευταίες μέρες δεν συντελούνται παρά απροκάλυπτες παρεμβάσεις στο εσωτερικό της χώρας από την πλευρά των ιμπεριαλιστών, έτσι ώστε να διαμορφώσουν κλίμα τρομοκρατίας, να πείσουν τον κόσμο της εργασίας να στηρίξει το «ναι» της υποταγής. Από κοντά και τα εγχώρια τσιράκια τους, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι και άλλοι πρόθυμοι, που ξεθυμαίνουν καθημερινά στα ΜΜΕ. Όλοι αυτοί που προώθησαν και συντάχθηκαν με κάθε τρόπο με τα μνημόνια, αυτοί που βύθισαν το λαό και την εργατική τάξη στην εξαθλίωση και έκαναν τη ζωή τους κόλαση, έχουν το θράσος να κουνάνε το δάχτυλο.
Ενώ, από την «άλλη», η συγκυβέρνηση, καθώς και διάφοροι νεροκουβαλητές της, καλούν στην υπερψήφιση του «ηρωικού» όχι. Τι σημαίνει όμως τελικά αυτό το «όχι»;
Είναι ξεκάθαρο ότι με βάση τον τρόπο που τίθεται το δημοψήφισμα, ακόμα και ψηφίζοντας «όχι» οδηγεί στη συμφωνία με την πρόταση των 47 σελίδων του ΣΥΡΙΖΑ, ένα πακέτο αντιλαϊκών μέτρων, δηλαδή, που είναι απλά μια light εκδοχή της πρότασης των ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, στην οποία ο ίδιος μας καλεί να ψηφίσουμε «όχι». Όχι λοιπόν στη νέα συμφωνία, αλλά ναι στην πρόταση των 47 σελίδων του ΣΥΡΙΖΑ; Αυτό καλείται να ψηφίσει ο λαός; Θα γίνουμε και εμείς κομμάτι των κυβερνητικών αδιεξόδων ή θα κάνουμε ξεκάθαρο σε όλους τους τόνους το σύνθημα ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ; Και πώς θα το κάνουμε ξεκάθαρο τελικά;
Για μας ένα είναι σίγουρο: το προχώρημα ή μη της νέας συμφωνίας, όπως και αν αυτή είναι ντυμένη, κρίνεται μονάχα από έναν παράγοντα: το δικό μας αγώνα!
ΑΠΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ! Να μη νομιμοποιήσουμε μια διαδικασία, που θέλει να μας κάνει συνένοχους στην επίθεση. Να εκφράσουμε την αντίθεσή μας ενάντια σε κάθε συμφωνία μαζικά, παλεύοντας και οργανώνοντας τους αγώνες μας, πέρα κι έξω από την κάλπη ενός κάλπικου δημοψηφίσματος. Με όπλο τις δικές μας δυνάμεις, να αντισταθούμε στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και την καπιταλιστική κυριαρχία, φωνάζοντας το δικό μας «όχι», που μόνο στο δρόμο μπορεί να γίνει πράξη και όχι στις κάλπες!

http://www.agonistikeskiniseis.org/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Καρδίτσα: ΑΠΟΧΗ από το δημοψήφισμα

0
Η πρώτη «προ-δημοψηφισματική» παρέμβαση στην Καρδίτσα έγινε χθες στην κεντρική πλατεία της πόλης και ήταν από την τοπική οργάνωση του ΚΚΕ(μ-λ) που με μοίρασμα προκήρυξης και συζητήσεις με τον κόσμο προπαγάνδισε τη στάση της αποχής από το δημοψήφισμα της επόμενης Κυριακής. Με το δίλημμα «ναι-όχι» να κυριαρχεί, η άποψη της αποχής σε πολλούς Καρδιτσιώτες ακούγονταν παράταιρη. Αρκετοί αυτοί που υπερασπίζονταν το ΟΧΙ, περισσότερο από πείσμα και αντίθεση στις χονδροκομμένες παρεμβάσεις και εκβιασμούς των ιμπεριαλιστών και λιγότερο επειδή συμφωνούν με την κυβέρνηση, όπως και αυτοί που υποκύπτοντας στην τρομοκρατία των ΑΤΜ τάσσονταν με το ΝΑΙ. Υπήρξε όμως και αρκετός κόσμος που εκφράζονταν από την θέση της αποχής. Κόσμος που δεν πείστηκε από τα κάλπικα κηρύγματα «εθνικής υπερηφάνειας» της κυβέρνησης, που δεν θέλει να χρησιμοποιηθεί ο λαός στις ενδοϊμπεριαλιστικές κόντρες και αντιθέσεις, που κατανοεί ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα χρησιμοποιηθεί ως εισιτήριο επιστροφής στη διαπραγμάτευση και «πράσινο φως» για μια νέα συμφωνία, νέο μνημόνιο και νέα δεινά για το λαό και τη χώρα.

http://aristerastikarditsa.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΑΝΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ DENIZ PEKTAS

0

Εξαιτίας της διακοπής λειτουργίας των δικαστηρίων ενόψει του δημοψηφίσματος της Κυριακής, ο Άρειος Πάγος αποφάσισε να αναβάλει την εκδίκαση της έφεσης του Τούρκου αγωνιστή PEKTAS DENIZ, που κινδυνεύει να απελαθεί στην Γαλλία. Για αυτόν τον λόγο η προγραμματισμένη για σήμερα, Τρίτη 30-6-2015, διαμαρτυρία της Επιτροπής Υποστήριξης μπροστά στο Γαλλικό Προξενείο στην Θεσσαλονίκη, όπως και το αυριανό κάλεσμα στο δικαστήριο του Άρειου Πάγου, ματαιώνονται. Θα προγραμματιστούν εκ νέου, μόλις ανακοινωθεί επίσημα η νέα δικάσιμος η οποία αναμένεται να είναι σύντομα.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Να πληρωθούν άμεσα οι μισθοί σε όλους τους εργαζόμενους!

7
Όχι στην τρομοκρατία της πείνας! Όχι στα κάλπικα διλήμματα!

Μετά την απόφαση της ΕΚΤ να μην αυξήσει το πιστωτικό όριο των ελληνικών τραπεζών, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης συνήλθε το «Συμβούλιο Συστημικής Ευστάθειας» από τον Υπουργό Οικονομικών Γ. Βαρουφάκη, το οποίο αποφάσισε με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου να θέσει τις τράπεζες σε αργία από την Δευτέρα 29/6 έως και την Δευτέρα 6/7.
Εκμεταλλευόμενοι την «τραπεζική αργία», πολλοί εργοδότες διαμηνύουν ήδη στους εργαζόμενους ότι δεν μπορούν να τους πληρώσουν στο τέλος του μήνα ή στην αρχή του επόμενου είτε γιατί δεν έχουν μετρητά είτε γιατί δεν έχουν e-banking, και παραγγέλνουν στους εργαζόμενους «να κάνουν υπομονή μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση».
Καταγγέλλουμε τη στάση των εργοδοτών και καλούμε τους εργαζόμενους να απαιτήσουν να πληρωθούν τους μισθούς και τα μεροκάματά τους σαν αναφαίρετο δικαίωμά τους. Να μην δείξουν οι εργαζόμενοι καμία «κατανόηση» στους ντόπιους και ξένους κεφαλαιοκράτες, αλλά να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους και τη ζωή τους.
Είναι φανερό ότι αυτή η βάρβαρη πολιτική, της πλήρους απληρωσιάς, με δικαιολογία την «τραπεζική αργία», αποτελεί έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των εκβιασμών από ιμπεριαλιστές, ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, από τη μία, και των κάλπικων διλημμάτων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, από την άλλη. Σε κάθε περίπτωση, τα σπασμένα τα πληρώνει η εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός.
Το κλείσιμο των τραπεζών αποτελεί ένα ισχυρό όπλο τρομοκράτησης, εκβιασμού και υποταγής του λαού από τις δυνάμεις του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος μέσα κι έξω από τη χώρα. Αποτελεί κλιμάκωση της επίθεσής τους στα δικαιώματα και τις καταχτήσεις των εργαζόμενων, άμεση απειλή για τη ζωή τους. Αποτελεί απόδειξη του πόσο αδίστακτοι είναι απέναντι στους λαούς, τους οποίους δεν διστάζουν να τους στείλουν στον καιάδα για να πετύχουν τις επιδιώξεις τους.
Αυτούς, τους φονιάδες των λαών, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ τους έχει αναγορεύσει σε «εταίρους», και πέντε μήνες τώρα διαπραγματεύεται μαζί τους έστω και για έναν «επώδυνο συμβιβασμό», ξεδιπλώνοντας το δικό της αντεργατικό-αντιλαϊκό πλαίσιο των 47 (συν 8, συν …) σελίδων «εξευμενισμού» τους. Άνοιξε έτσι την όρεξη των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και του ΔΝΤ για ακόμα μεγαλύτερη επίθεση, με θύμα τα δικαιώματα και τη ζωή του λαού.
Απέναντι στην επίθεση, την τρομοκρατία, τους εκβιασμούς των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και του ΔΝΤ, ο εργαζόμενος λαός δεν έχει άλλο δρόμο να βαδίσει από αυτόν της αντίστασης για να υπερασπιστεί τη ζωή του και της αναμέτρησης για να απαλλαγεί από τους δυνάστες του. Είναι ενάντια στα συμφέροντά του να μπει κάτω από τις ξένες σημαίες των κομμάτων του συστήματος (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΠΟΤΑΜΙ) που οικοδόμησαν και σήμερα υπερασπίζονται τον εφιάλτη που ζει ο λαός. Είναι ενάντια στα συμφέροντά του η υποταγή στην κυβερνητική πολιτική που άνοιξε ολόπλευρα το δρόμο για τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής του «λιτού βίου».

• Να πληρωθούν χωρίς καθυστέρηση οι μισθοί και τα μεροκάματα!
• Να αρνηθούμε να θυσιαστούμε στον βωμό των συμφερόντων ντόπιου και ξένου κεφαλαίου!
• Η απάντηση είναι στους αγώνες και όχι στις κάλπες!

Δευτέρα 29 Ιουνίου 2015


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Δημοψήφισμα: εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη

8
Εκδήλωση της Λαϊκής Αντίστασης- Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας 
την Τετάρτη 1η Ιουλίου στις 7:00 μ.μ. στο κτίριο της ΕΔΟΘ (προξ. Κορομηλά 51) 
με θέμα: "ΑΠΟΧΗ ΑΠ' ΤΟ ΚΑΛΠΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ!" 


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Ξάνθη: παρέμβαση για το δημοψήφισμα

0
Την πρώτη της παρέμβαση για το δημοψήφισμα, έκανε η Λαϊκή Αντίσταση Ξάνθης, τη Δευτέρα το πρωί.
Είχε προηγηθεί συνέλευση του σχήματος το Σάββατο 27/6. Εκεί με τη συμμετοχή αρκετών συναγωνιστών (όπως συμβαίνει το τελευταίο διάστημα), έγινε μια πλούσια και με γόνιμο προβληματισμό συζήτηση επάνω στις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και το δημοψήφισμα. Η συζήτηση αποφάσισε να ξεκινήσει αμέσως η Λαϊκή Αντίσταση παρεμβάσεις στην πόλη με κεντρικά συνθήματα: "ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΨΕΥΤΟΔΙΛΗΜΜΑΤΑ", "Ο ΛΑΟΣ ΔΙΝΕΙ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ". Αποφασίστηκε επίσης να προπαγανδιστεί η ΑΠΟΧΗ από το Δημοψήφισμα, εφόσον σ' αυτή τη στάση κατέληγε και η Γραμματεία του Πανελλαδικού Συντονιστικού.
Έτσι τη Δευτέρα το πρωί ομάδα συναγωνιστών πορεύθηκε στους πεζόδρομους του κέντρου της πόλης, με ντουντούκα και μαζικό μοίρασμα προκήρυξης.
Οι αντιδράσεις ήταν ποικίλες. Επικρατούσε κυρίως προβληματισμός και αγωνία. Λίγοι ήταν αυτοί που ήταν αναφανδόν με το ναι ή το όχι. Κάποιοι δεχόταν άνετα τη στάση της αποχής, ενώ υπήρξαν περιπτώσεις που ενώ στην αρχή ήταν τελείως αρνητικοί, ύστερα από λίγη συζήτηση άλλαζαν στάση, προβληματιζόταν και ζητούσαν την προκήρυξη.
Το επόμενο ραντεβού της Λαϊκής Αντίστασης είναι την Τρίτη το απόγευμα για παρέμβαση στην κεντρική πλατεία, ενώ θα υπάρξει επίσης παρέμβαση και στα ΑΤΜ.

http://la-aas.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Γράμμα από την φυλακή του Deniz Pektaş

0
Η ΑΤΙΚ θα τσακίσει αυτή την αντιδραστική πολιορκία και βγει ακόμη πιο δυνατή!

Δεν είναι η Αφρική η πιο μακρινή
Ούτε η Κίνα
Ούτε η Ινδία
Ούτε τα αστέρια που φωτίζουν τις νύχτες
Η πιο μεγάλη απόσταση είναι η απόσταση ανάμεσα σε δυο κεφάλια που δεν κατανοούν το ένα το άλλο..
CAN YÜCEL

Στην κοινωνική ζωή έχουμε αρκετές επιλογές. Αλλά πάλι, ξανά από την αρχή καταλαβαίνω ότι επέλεξα την πιο ενδεδειγμένη, την πιο σωστή, την πιο ιδανική, την πιο πειστική. Αν και δεν είμαι στην χώρα μου, δεν μιλώ την γλώσσα μου δεν αισθάνομαι καθόλου μόνος που μήνες τώρα είμαι μέσα στην φυλακή. Δεν με πλακώνουν οι τοίχοι της βασανιστικής φυλακής, αντίθετα με ξεσηκώνουν οι διαμαρτυρίες και τα τραγούδια για την ελευθερία των συντρόφων μου. Όταν σμίγουν και ακούγονται οι φωνές περνούν τους τοίχους της φυλακής, ελαφραίνουν τις μέρες μου στην φυλακή.
Δυόμισι μήνες πέρασαν από τότε που μου στέρησαν την ελευθερία μου. Με πέταξαν στην φυλακή στην Ελλάδα εξ αιτίας μιας βρώμικης συνεργασίας και οργάνωσης της τουρκικής κυβέρνησης και του γερμανικού κράτους. Στοχοποιήθηκα για την πολιτική μου ταυτότητα, τα ιδανικά μου στους νικηφόρους αγώνες του μέλλοντος. Στοχοποιήθηκαν η πίστη μου στην επανάσταση και τον κομμουνισμό, η απαίτηση δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Αλλά τι συνέβη. Μέσα στην φυλακή κάθε μέρα, κάθε ώρα έζησα και ένοιωσα ως το μεδούλι, τους αποφασιστικούς αγώνες των συντρόφων μου που δεν γνωρίζουν σύνορα, που ξεπέρασαν την φυλακή, απέναντι την αντιδραστική επίθεση και τους στόχους του γερμανικού και του τουρκικού κράτους. Και μάλιστα σε κάθε γλώσσα, σε όλα τα χρώματα μια πλούσια και πολύμορφη διεθνιστική αλληλεγγύη.
Σύντροφοι και φίλοι
Οι αγώνες με φέρνουν κοντά σας, ξεπερνούν τους τοίχους και τους αφέντες της φυλακής. Αυτοί δεν μας καταλαβαίνουν. Γατί τα πολιτικά και ταξικά μας συμφέροντα δεν βασίζονται στην κατανόηση αλλά στην αναμέτρηση μαζί τους. Αν και τα σύνορα, οι τοίχοι και οι θάλασσες μεγαλώνουν την απόσταση ανάμεσά μας, κάθε στιγμή νοιώθω ότι κρατιέμαι χέρι με χέρι μαζί σας, ότι ακουμπώ την καδιά μου στην δική σας. Γιατί οι διεκδικήσεις, τα προβλήματα, οι καημοί και οι ανησυχίες μας είναι ίδιες. Γιατί όπως λέει και ο ποιητής η απόσταση δεν είναι η πραγματική, απόσταση είναι η έλλειψη της κατανόησης. Οι αγώνες μας για την δίκη μας ενώνουν και καταργούν αυτόματα τις αποστάσεις.
Σύντροφοι και φίλοι
Σας αγκαλιάζω σφιχτά με τον ενθουσιασμό και την πίστη στα ιδανικά μας. Η ΑΤΙΚ θα τσακίσει αυτή την αντιδραστική πολιορκία και βγει ακόμη πιο δυνατή. Αυτά βλέπω από δω και τα πιστεύω ακράδαντα.
Αντιστεκόμενος με ελπίδα…

Deniz Pektaş, Φυλακές Κορυδαλλού, Ιούνιος 2015

http://www.atik-online.net/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΝΑ ΜΗΝ ΕΚΔΟΘΕΙ ΚΑΙ Ν' ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ Ο PEKTAS DENIZ!

0
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ (1ος Οροφος) ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 1η ΙΟΥΛΗ, 10:30 π.μ.

Ένας από τους αρχικά τέσσερεις συλληφθέντες Τούρκους αγωνιστές της ΑΤΙΚ, ο Pektaş Deniz, εξακολουθεί να παραμένει στις φυλακές Κορυδαλλού, ύστερα από την τρομοκρατικού χαρακτήρα σύλληψή τους στα μέσα Απρίλη 2015. Κινδυνεύει να εκδοθεί στη Γαλλία μετά από σχετικό ευρωένταλμα και η υπόθεσή του θα κριθεί οριστικά στον Άρειο Πάγο την 1/7/2015. Οι υπόλοιποι τρεις αγωνιστές Ozdemir Arzu, Gültekin Erol και Καya Turgut αφέθηκαν ελεύθεροι, περιμένοντας απάντηση στο αίτημά τους για χορήγηση πολιτικού ασύλου στη χώρα μας.
Και οι τέσσερεις αυτοί Τούρκοι αγωνιστές δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο της ΑΤΙΚ (Συνομοσπονδίας Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη), οργάνωσης γνωστής για τους πολιτικούς, συνδικαλιστικούς και δημοκρατικούς της αγώνες ενάντια στο ανελεύθερο-αντιδραστικό καθεστώς της Τουρκίας καθώς και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Τούρκων και γενικότερα των μεταναστών στη γηραιά ήπειρο. Για τους αγώνες τους αυτούς έχουν διωχθεί και φυλακιστεί για πολλά χρόνια στα μπουντρούμια της Τουρκίας, ορισμένοι έχοντας υποστεί σοβαρές βλάβες στην υγεία τους απ' τα βασανιστήρια.
Η σύλληψή τους έγινε στο πλαίσιο μιας συντονισμένης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο επιχείρησης των διωκτικών αρχών. Εκτός από τη χώρα μας, μέλη της ΑΤΙΚ συνελλήφθησαν σε Γερμανία, Γαλλία και Ελβετία. Ο αγώνας ενάντια στο φασισμό και τον ιμπεριαλισμό είναι “έγκλημα” για τις καγκελαρίες της ΕΕ. Η πολιτική της κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής που με συστηματικό τρόπο προωθείται στο πλαίσιο της άγριας ιμπεριαλιστικής-καπιταλιστικής επίθεσης στην εργατική τάξη και τους λαούς βρίσκει πεδίο εφαρμογής μέσω του αντιδραστικού ευρωεντάλματος σε βάρος και αυτών των αγωνιστών.
Η ελληνική κυβέρνηση αρνείται επιδεικτικά να πάρει θέση στο πολιτικό ζήτημα που έχει προκύψει, αφήνοντας τις τύχες των Τούρκων αγωνιστών της ΑΤΙΚ στα χέρια της δικαιοσύνης που δεν μπορεί κανείς να έχει εμπιστοσύνη για το σύνολο των περιπτώσεων αυτών.
Η Επιτροπή εντείνει τη δράση της το επόμενο διάστημα πιστεύοντας ακράδαντα ότι πραγματική ασπίδα των αγωνιστών αυτών είναι η ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ σε κάθε στάδιο των εκκρεμών διαδικασιών. Οι φρονηματικές-πολιτικές διώξεις των Τούρκων αγωνιστών μπορούν να μη περάσουν με τη πλατιά κινητοποίηση και φυσική παρουσία εργαζόμενων και λαού. Νικηφόρο αποτέλεσμα αυτής της κατεύθυνσης ήταν η απελευθέρωση των τριών αγωνιστών της ΑΤΙΚ και η ακύρωση γερμανικού ευρωεντάλματος για τον Gültekin Erol, απόφαση που ανοίγει νέους δρόμους στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων πολιτικά διωκόμενων.
Τα δεκάδες (πάνω από 135) ψηφίσματα μαζικών φορέων που έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα, οι δεκάδες (πάνω από 80) υπογραφές προσωπικοτήτων από τον πνευματικό και καλλιτεχνικό χώρο, το κύμα συμπαράστασης που συνεχίζεται σ' όλη τη χώρα είναι ενδεικτικά τόσο των δημοκρατικών και προοδευτικών αισθημάτων του λαού μας όσο και της απαίτησης για την τελική δικαίωση των Τούρκων αγωνιστών και την επίτευξη των στόχων της Επιτροπής.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ PEKTAS DENIZ!

ΚΑΜΙΑ ΕΚΔΟΣΗ - ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΕΥΡΩΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ!

ΑΜΕΣΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΑΣΥΛΟΥ!

Καλούμε σε μαζική παρουσία την Τετάρτη 1/7/15, 10:30 π.μ., στον Άρειο Πάγο (1ος Όροφος, Λεωφ. Αλεξάνδρας)

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΗΣ ΑΤΙΚ
24.6.2015
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ