ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!
Αριστερό blog για τα κινήματα στις γειτονιές (και όχι μόνο!)

Για επικοινωνία: antigeitonies@gmail.com

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Το σωματείο του Αττικού νοσοκομείου για τους απεργούς πείνας

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Π.Γ.Ν. “ΑΤΤΙΚΟΝ”
http://somateioattikon.blogspot.com
“Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ”
somateioattikon@gmail.com
Χαϊδάρι, 26/3/2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σας ενημερώνουμε ότι στο νοσοκομείο μας νοσηλεύονται δύο απεργοί πείνας κρατούμενοι στις φυλακές Κορυδαλλού με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο.
Διανύουν ήδη την 25η μέρα της απεργίας πείνας. Η κατάσταση αρχίζει και γίνεται κρίσιμη για την υγεία τους. Καλούμε την κυβέρνηση να ικανοποιήσει άμεσα τα δίκαια αιτήματα των κρατουμένων που αποτελούν και στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα όλης της κοινωνίας και αφορούν:

-Την κατάργηση του νομικού πλαισίου λειτουργίας ειδικών φυλακών τύπου Γ (ελληνική εκδοχή του Γκουαντάναμο).
-Την κατάργηση του «τρομονόμου»και του “κουκουλονόμου” που ενοχοποιεί ανθρώπους και τις οικογένειες τους, μόνο και μόνο επειδή είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους σε μια διαδήλωση.
-Την κατάργηση της εισαγγελικής διάταξης που επιβάλλει τη βίαιη λήψη του DNA από “δυνάμει” κατηγορούμενους.

Θεωρούμε ότι όλο το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου, με απόλυτο σεβασμό στα δικαιώματα των ασθενών απεργών πείνας, την προσωπική τους θέληση για τη συνέχιση ή όχι της απεργίας και το ιατρικό απόρρητο, κάνει όλες τις προσπάθειες για να ανταποκριθεί στις ιδιαίτερες συνθήκες νοσηλείας αυτών των συμπολιτών μας.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

Εκδήλωση Κ.Ο. Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ(μ-λ): διόρθωση ώρας

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 19.30



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Υεμένη, ξένη πολεμική επέμβαση

Προδημοσίευση από την Προλεταριακή Σημαία, στήλη Προβολές

Το πρωινό της Πέμπτης 26 του Μάρτη, μια αναμέτρηση αρκετών μηνών που γίνονταν δια αντιπροσώπων μεταμορφώθηκε σε διεθνή κρίση όταν ο ένας εκ των ισχυρών υποκινητών και προστατών της μιας πλευράς αναγκάστηκε να επέμβει άμεσα μπροστά στον κίνδυνο μιας μεγάλης στρατιωτικής συντριβής. Αναφερόμαστε στην αεροπορική -προς το παρόν όσο γράφονταν αυτό το σχόλιο- επιδρομή της Σαουδικής πολεμικής αεροπορίας στο έδαφος της Υεμένης εναντίον των σιιτών ανταρτών Χούδι που τις τελευταίες ημέρες καταλάμβαναν την μια πόλη του νότου μετά την άλλη και απειλούσαν να πάρουν στα χέρια τους το πολύ στρατηγικό Αντεν. Πίσω από την δυναμική επέκταση τους βρίσκεται το Ιράν κυρίως αλλά και όλο το σιιτικό αραβικό τόξο ενώ το υπό κατάρρευση φιλοδυτικό καθεστώς του προέδρου Χάντι υποστηρίζουν το Ριάντ, το Κάιρο, οι σουνιτικές μοναρχίες του Κόλπου εκτός από το Ομάν που όλο και πιο πολύ παίρνει αποστάσεις και φυσικά η Ουάσιγκτον που ευλόγησε αμέσως την επίθεση των Σαουδαράβων. Υποστήριξη στην επιχείρηση εξέφρασε και η Άγκυρα (βρέθηκε στην ίδια πλευρά με την Αίγυπτο!) αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά πως οι διασταυρώσεις συμφερόντων και τακτικών στο περίπλοκο τοπίο της ευρύτερης Μέσης Ανατολής γίνονται ολοένα και περισσότερο ένας αξεδιάλυτος και επικίνδυνος γόρδιος δεσμός.
Η αναμέτρηση στην κομβική για τις ισορροπίες στην αραβική χερσόνησο αλλά και για τους κρίσιμους ναυτικούς δρόμους, Υεμένη, δεν γίνεται για το πόσους ιμάμηδες αποστόλους είχε για απόγονους ο Προφήτης. Αν και η σύγκρουση σιιτών -σουνιτών έχει προ πολλού πάρει και δικά της αυτόνομα δογματικού τύπου χαρακτηριστικά και τέμνει πλέον όλες τις αραβικές κοινωνίες η αλήθεια είναι πώς πίσω από αυτήν κρύβονται πολλαπλές και σοβαρότερες αντιθέσεις. Είτε γιατί συμπλέκεται με κοινωνικές ανισότητες είτε γιατί χρησιμοποιείται για την προώθηση πολιτικών και γεωπολιτικών συμφερόντων. Τόσο από αντιδραστικές περιφερειακές δυνάμεις της περιοχής όσο και από τον ιμπεριαλισμό, ειδικά τον αμερικάνικο, που έπαιξε προβοκατόρικο ρόλο στην υποδαύλιση των θρησκευτικών διαχωρισμών και συγκρούσεων. Η Υεμένη που παρά την φτώχεια της για πολλές δεκαετίες ζούσε χωρίς σημαντικές θρησκευτικές διαιρέσεις (σιίτες και σουνίτες χρησιμοποιούσαν μέχρι και τα ίδια τζαμιά για προσευχή) βυθίστηκε σε μια ανελέητη αναμέτρηση εξαιτίας της ξένης επέμβασης και των ιμπεριαλιστικών σχεδίων, όταν η λεγόμενη Αραβική άνοιξη έθεσε σε κίνηση τις λαϊκές μάζες που ζούσαν υπό την εξουσία ενός σκληρού αντιδημοκρατικού καθεστώτος που το προστάτευαν οι Σαουδάραβες και οι ΗΠΑ. Και τώρα βρίσκεται μπροστά σε ένα νέο κύκλο αιματοχυσίας και ίσως μιας λιβυκού τύπου διάλυσης με ανοικτά όλα τα εφιαλτικά ενδεχόμενα.

http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Χανιά: Να απομονώσουμε τα αποβράσματα του ρατσισμού και του φασισμού

Χανιώτες – δημοκράτες
Η θρασύτατη δολοφονικού τύπου ενέργεια των χρυσαυγιτών στην πόλη μας το βράδυ στις 25 Μάρτη, ξεσηκώνει για άλλη μια φορά την οργή της νεολαίας και των ανθρώπων της δουλειάς. Και αυτό γιατί δίπλα στα επώδυνα προβλήματα της φτώχειας και της ανεργίας που παραμένουν και χειροτερεύουν, παρά την αλλαγή κυβέρνησης, παραμένει επίσης και η βρώμικη δράση των φασιστοσυμμοριών.
Οι φασίστες ενισχύουν με τον πιο βρώμικο τρόπο την αντιλαϊκή επίθεση του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστών. Σπέρνουν το δηλητήριο του ρατσισμού ενάντια στα θύματα των κατεστραμμένων γειτονικών χωρών που ο ξεριζωμός τους οδήγησε να θαλασσοπνίγονται και κάποιοι απ’ αυτούς να φτάνουν στη χώρα μας. Την ίδια στιγμή που θρασύδειλα και αποπροσανατολιστικά χτυπάνε τους κολασμένους της γης που ψάχνουν το μεροκάματο να επιβιώσουν, κάνουν τεμενάδες σε Άγγλους, Γάλλους, Γερμανούς και Αμερικάνους ιμπεριαλιστές που ρημάζουν με διάφορους τρόπους τις γύρω χώρες, αλλά και τη χώρα μας. Κουβέντα για τον καρκίνο των βάσεων, κουβέντα για την ανάγκη ζωής που έχει ο λαός μας να οικοδομήσει όρους για να σπάσει τις αλυσίδες της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης από Ε.Ε. και ΝΑΤΟ.
Η Χρυσή Αυγή και τα κάθε λογής φασισταριά είναι οι πιο ωμοί και αδίστακτοι υπηρέτες των ντόπιων και ξένων δυναστών του λαού μας. Συνεργάτες των ΝΑΖΙ κατακτητών, χουντικοί υπηρέτες των ΗΠΑ και τώρα θρασύδειλοι τραμπούκοι – δολοφόνοι των θυμάτων των ιμπεριαλιστών της «πολιτισμένης» Δύσης. Το δολοφονικού τύπου χτύπημα στο δημοκράτη γιατρό Δημήτρη Μακρέα, που τόλμησε να παρενοχλήσει τη βρώμικη ρατσιστική τους βία και τρομοκρατία συμπαραστεκόμενος σε θύμα ρατσιστικής επίθεσης, αποδείχνει πως ο πραγματικός τους στόχος είναι το κίνημα αντίστασης και οι αγωνιστές που τολμούν να σηκώνουν το ανάστημά τους ενάντια σε κάθε έκφραση της βαρβαρότητας του συστήματος…
Όχι, οι φασίστες δε μετάνιωσαν ούτε για τη δολοφονία του Φύσα, ούτε για την καλά οργανωμένη και επίσης δολοφονικού τύπου επίθεση στα μέλη του ΠΑΜΕ στο Πέραμα, ούτε για καμιά άλλη. Οφείλουμε να απαιτήσουμε την παραδειγματική καταδίκη των φασιστών τραμπούκων και δολοφόνων. Την ίδια στιγμή να έχουμε ξεκάθαρο πως από τους φασίστες και τη φασιστικοποίηση κάθε άλλο παρά θα μας απαλλάξει η αστυνομία, τα δικαστήρια και οι κρατικοί μηχανισμοί του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Είναι χρέος μας να ξαναβγούμε στο δρόμο χωρίς αυταπάτες και αναμονές από τους νέους διαχειριστές που ορκίζονται στο κεφάλαιο, το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.

• Μόνο με αγώνες θα υπερασπιστούμε την Ειρήνη, τη Δημοκρατία, το δικαίωμα στη δουλειά και κάθε δικαίωμά μας.
• Μόνο μ’ αγώνες θα απαγορέψουμε τη δράση και την ύπαρξη του φασισμού.

Το φασισμό τσακίζουν αγώνες λαϊκοί
Όλοι στο συλλαλητήριο το Σάββατο 28 Μάρτη 12 μεσημέρι πλατεία Αγοράς

Πρωτοβουλία Αντίστασης
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Να μην συναινέσουν στη μονομερή & βλαπτική τροποποίηση της σύμβασής τους οι συνάδελφοι της HellasOnline

Η Διοίκηση της (πλήρως εξαγορασμένης από την Vodafone) HellasOnline, με μια πράξη ανάλογης ταχύτητας και μαζικότητας με την παλαιότερη υποχρεωτική «παραίτηση» εργαζομένων και την μεταφορά τους στην «τρίτη εταιρεία» 360 Connect μέσα σε ένα βράδυ, επέβαλε χθες στους συναδέλφους μας της Vodafone/HellasOnlineμια μονομερή, επαχθή και βλαπτική τροποποίηση στους όρους των συμβάσεων εργασίας τους.
Μάλιστα δε η Vodafone/HellasOnline έχει την αναίδεια να εμπαίζει τους συναδέλφους μας, ισχυριζόμενη μέσα στο έγγραφο πως αυτό πρόκειται για «…τροποποιητικό περιεχόμενο που εκφράζει τη συνεννόηση, συναντίληψη και πλήρη συμφωνία των συμβαλλομένων μερών…».
Δηλαδή, η Vodafone/HellasOnline μπορεί να απαιτεί πλέον από τους συναδέλφους μας να εργάζονται και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε μία ή και πολλές ταυτόχρονα επιχειρήσεις, υπάρχουσες ή μελλοντικές, όποτε το επιθυμεί και για όσο χρόνο αυτή το κρίνει αναγκαίο. Αυτό είναι μόλις ένα βήμα προτού ζητήσει την υπογραφή τους σε μια λευκή κόλλα χαρτί και από πάνω θέλει να το παρουσιάσει ως «συνεννοημένο», «συναντιλαμβανόμενο» και «συμφωνημένο»!
Συνάδελφοι, αυτή η τροποποίηση δίνει -πρακτικά άνευ όρων- τη δυνατότητα στην Vodafone/HellasOnline να ανοίξει την κερκόπορτα του «δανεισμού» των συναδέλφων μας σε άλλες εταιρείες, με καθεστώς ανάλογο αυτού των γνωστών Adecco, Atlas, ICAP, Infoassist, κ.α. Η ταυτόχρονη δε απασχόληση σε πολλές συνεργαζόμενες εταιρείες παραπέμπει ευθέως σε εργολαβικά περιβάλλοντα, όπως π.χ. αυτό της Teleperformance.
Επιπλέον αυτή η κίνηση σημαίνει πως επί της ουσίας η Διοίκηση στήνει έναν μόνιμο απεργοσπαστικό μηχανισμό.
Ως Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων Vodafone-Πάναφον, όντας το Σωματείο για τον όμιλο (πλέον) της Vodafone:

απαιτούμε από την Διοίκηση της Vodafone/HellasOnline να σταματήσει τη διαδικασία υπογραφής αυτής της προσθήκης και να ακυρώσει αμέσως αυτήν την βλαπτική μεταβολή στις συμβάσεις όσων συναδέλφωνμέχρι τώρα υποχρέωσε με τρόπο εκβιαστικό και παράνομο να την υπογράψουν

εγκαλούμε την Διοίκηση της Vodafone να σταματήσει κάθε σκέψη για ενέργειες που θα έχουν στόχο να αλλάξουν προς το χειρότερο τους όρους εργασίας των συναδέλφων στις εταιρείες του ομίλου

καλούμε τους συναδέλφους τόσο της Vodafone/HellasOnlineόσο και των άλλων εταιρειών του ομίλου σε συσπείρωση στο Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων Vodafone-Πάναφον, τόσο για να ακυρώσουμε μαζί αυτήν την συγκεκριμένη βλαπτική τροποποίηση, όσο και για να αντισταθούμε απέναντι σε κάθε προσπάθεια να συνεχιστεί το καθεστώς των ατομικών συμβάσεων εργασίας

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ VODAFONE-ΠΑΝΑΦΟΝ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

[Κυρ.29/3] πεζοπορία & φαγοπότι στον Υμηττό

Ως Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης προχωράμε σε μια ακόμη δράση, στην οποία σας καλούμε:
Αυτή τη φορά, πεζοπορία και φαγοπότι (με τα φαγητά μας) στον Υμηττό, την Κυριακή 29 Μάρτη 2015 και ώρα 12 ακριβώς το μεσημέρι. Αφετηρία το πυροφυλάκιο Ηλιούπολης, τέρμα Σοφοκλή Βενιζέλου, στην Αγία Μαύρα.
Οι λόγοι πολλοί. Ο Υμηττός για εμάς, εκτός από αγαπημένος τόπος αναψυχής, είναι και τόπος αγώνα, που έχει φιλοξενήσει τις παρεμβάσεις και τις κινητοποιήσεις μας για την υπεράσπισή του.
Το βουνό -μαζί και τη ζωή μας- επιβουλεύονται πολλοί παλιοί και νέοι σχεδιασμοί, παρά τις δημιουργικές ασάφειες που κυκλοφορούν, που θέλουν να μας καθηλώσουν στην αναμονή, στην ενσωμάτωση και τελικώς στην αποδοχή τους.
Πρώτος, αυτός της παραμονής του ΚΥΤ ή της αναβάθμισής του σε 400άρι. Σχέδιο που δεν διαψεύδεται ούτε και αποσύρεται. Που καθιστά άμεσο και ενεργό τον κίνδυνο για την υγεία και τη ζωή των κατοίκων, που με τους αγώνες τους έχουν πει: Εξω το ΚΥΤ από το βουνό.
Δεύτερος, αυτός της εκποίησης ή, κατά δημιουργική ασάφεια πάλι, «ανάπτυξης» και «αξιοποίησης» του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, που παραμένει μη διαπραγματεύσιμο φιλέτο της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων, της αρπαγής και καταλήστευσης των ελεύθερων δημόσιων χώρων. Σχεδιασμός στενά συνδεδεμένος με τον πρώτο, αυτόν του ΚΥΤ, που θα ρευματοδοτεί την πολιτεία της ευμάρειας της Lamda Development ή άλλου τυχόν ιδιοκτήτη της δημόσιας γης, με ρεύμα φτηνό και φοροαπαλλαγμένο, την ώρα που συμπολίτες μας πιθανόν θα καίγονται από μαγκάλια.
Τρίτος, αυτός των νέων αυτοκινητόδρομων που θα τρυπήσουν και θα ζώσουν μέχρι ασφυξίας το βουνό και τις παραλίες. Που θα αποτελέσουν τους οδικούς άξονες πάνω στους οποίους θα τρέχουν τα μέσα κερδοφορίας του κεφαλαίου, αποστερώντας τους κατοίκους των περιοχών και του Λεκανοπεδίου από τη μόνη ανάσα ζωής.
Τέταρτος, αυτός της επέκτασης της πόλης ή της διατήρησης των υπαρχόντων και της ανάπτυξης νέων εμπορικών ή κρατικών ή δημοτικών δραστηριοτήτων, που όλες είναι αντίθετες με το χαρακτήρα του βουνού ως αδιαπραγμάτευτα δημόσιας δασικής έκτασης, από το όριο της πόλης μέχρι την κορυφή του.
Ο Υμηττός λοιπόν στέκει εκεί σαν αυτό που είναι. Έτσι, λοιπόν, λέμε και σας καλούμε να πάμε επάνω. Για να περπατήσουμε σ” έναν τόπο αγώνων που δόθηκαν, για να συζητήσουμε και να οργανώσουμε τους αγώνες που μέλεται να δοθούν.

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης

http://askilioupolis.espivblogs.net
ask_ilioupolis@espiv.net
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Ευρωπαϊκή Διαπραγμάτευση: από τον μύθο στην πραγματικότητα

Του Γιώργου Κ. Καββαδία

Πέρα από τις εύστοχες ή άστοχες κριτικές προς την κυβέρνηση για τις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ, υποβαθμίζεται ή αλλοιώνεται ο ρόλος των Ευρωπαίων «εταίρων» μας. Επιδιώκουν την υποταγή της κυβέρνησης στην κυρίαρχη πολιτική της ΕΕ, χωρίς να αφήνουν περιθώριο για «μονομερείς ενέργειες» βάζοντας σφραγίδα σε κάθε νομοσχέδιο με γνώμονα ότι το «κράτος - πρόνοιας» αποτελεί πια έναν φιλολαϊκό αναχρονισμό. Για αυτό κλείνουν τις στρόφιγγες ρευστότητας (περιορισμοί στα ελληνικά ομόλογα - αποκλεισμός από το πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» κ.α.) οδηγώντας την ελληνική οικονομία σε χρηματοδοτικό αδιέξοδο. Επικαλούνται «κανόνες» και «αρχές» που πρέπει να γίνουν σεβαστές από την κυβέρνηση. Μόνο που οι ίδιοι τις εφαρμόζουν επιλεκτικά σύμφωνα με τα συμφέροντα των ισχυρών κρατών - μελών και κυρίως της Γερμανίας.
Οι «ισχυροί» ή «εταίροι μας», όπως κατ' ευφημισμόν αποκαλούνται οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές - για να αποκτήσουν οι λέξεις την πραγματική σημασία τους - ασκούν ασφυκτικές πιέσεις και εκβιασμούς προς την κυβέρνηση, χωρίς να ενδιαφέρονται μόνο για τους όρους της αποπληρωμής των δανείων, αλλά για να διαιωνίσουν ένα ταπεινωτικό καθεστώς Εθνικής Υποτέλειας, με στόχο το ξεπούλημα της περιουσίας και του ορυκτού πλούτου της χώρας και την άνθιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Σημαντική λεπτομέρεια ότι η Deutsche Bank έχει υπολογίσει τα κοιτάσματα φυσικού αερίου εντός της ελληνικής ΑΟΖ σε 430 δισεκατομμύρια ευρώ, εκμεταλλεύσιμα στην επόμενη δεκαετία. Παράλληλα η πολιτική ηγεμονία της Γερμανίας διευρύνει την ανισορροπία και τη μεταφορά πλούτου από τον μεσογειακό Νότο στον ευρωπαϊκό Βορρά με κύριο παραλήπτη την ίδια.
Η οργάνωση και οι θεσμοί της ΕΕ όχι μόνο είναι αδιάβροχοι από κάθε είδους λαϊκό έλεγχο, αλλά αποτελούν τα εργαλεία προώθησης της πολιτικής του γερμανικού άξονα της Κεντρικής Τράπεζας και των πολυεθνικών, την ώρα που σε κάθε χώρα της Ευρώπης τα κοινοβούλια έχουν διακοσμητικό ρόλο. Αυτή είναι μια ιμπεριαλιστική ΕΕ που έχει ως βάση το καπιταλιστικό μοντέλο οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας. Μια αντιδημοκρατική οργάνωση σε ένα διακρατικό συνασπισμό που λειτουργεί ως ένα ιμπεριαλιστικό υπερκράτος με αντίστοιχους θεσμούς διασφαλίζοντας την κυριαρχία των ισχυρών μέσα από μηχανισμούς επιτήρησης και τιμωρίας όσων δε συμμορφώνονται με τις κυρίαρχες πολιτικές λιτότητας, αποδόμησης του «κράτους πρόνοιας» και καταπάτησης βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Εν ολίγοις, 194 χρόνια, περίπου δυο αιώνες μετά την επανάσταση του 1821, το όραμα για Εθνική Ανεξαρτησία και Κοινωνική Απελευθέρωση, στις σημερινές συνθήκες, παραμένει ανεκπλήρωτο και επίκαιρο. Η κυβέρνηση έχει σταθερά την πυξίδα - ψευδαίσθηση της «ευρωπαϊκής διαπραγμάτευσης» και της αλλαγής της πολιτικής της λιτότητας και των μνημονίων εντός ευρωζώνης με συσκευασία τον «έντιμο συμβιβασμό» και «ρεαλισμό» και περίσσεια δημαγωγία που από το "go back" Μέρκελ και την προεκλογική βεβαιότητα περί συμφωνίας με τις προτάσεις της φτάνει σε επιστολή - εγκώμιο και ικεσίας.
Η πολιτική με βάση το δόγμα «ούτε ρήξη - ούτε» υποταγή είναι ανέφικτη, γιατί το δίλημμα «ρήξη ή υποταγή» είναι πραγματικό. Όποιος αποφεύγει να απαντήσει θα βρίσκεται στον μονόδρομο της εξάρτησης, της φτώχειας και της πολλαπλή καταπίεσης του λαού. Αντίθετα από την Επανάσταση του 1821, τους εθνικοαπελευθερωτικούς και λαϊκούς αγώνες διδασκόμαστε: «Όσοι το χάλκεον χέρι του φόβου βαρύ αισθάνονται, ζυγόν δουλείας, ας έχουσι. Θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία» (Αντρέας Κάλβος). Από αυτή την άποψη η ρήξη και η έξοδος από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ είναι όρος για την Εθνική Ανεξαρτησία και συνδέεται με τον αγώνα για τη διάλυση κάθε ιμπεριαλιστικού οργανισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Να μην θεωρήσουμε δεδομένη την φτώχεια και την μιζέρια.
Όπλο μας είναι η οργάνωση και οι αγώνες μας.

Κάθε μέρα, ακόμα και ο πιο δύσπιστος βλέπει την εξάρτησή μας από τους ιμπεριαλιστές να επηρεάζει την ζωή όλων μας. Κάθε κατάκτηση, κάθε δικαίωμα μας μπαίνει για άλλη μια φορά στο κρεβάτι του Προκρούστη και άλλη μια κυβέρνηση, «αριστερή» αυτή την φορά, διαπραγματεύεται τις ζωές μας, αποδεχόμενη ουσιαστικά όλο το πλαίσιο υποταγής που έχει θεσπιστεί από την Τρόικα, ή τους Θεσμούς αν προτιμάτε.
Το ίδιο συμβαίνει και στην εκπαίδευση: Σίγουρα ο εκπαιδευτικός κόσμος θεώρησε σωστή κίνηση την κατάργηση της τράπεζας θεμάτων, όσο και την αναμενόμενη επιστροφή των συναδέλφων μας σε διαθεσιμότητα στις θέσεις τους, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε και τους αγώνες που δόθηκαν τα τελευταία χρόνια και έθεταν τα ζητήματα στην επικαιρότητα.
Από εκεί και πέρα όμως;
Η αξιολόγηση παγώνει και δεν καταργείται. Μπορεί αυτό το πάγωμα να έδωσε μια ανάσα στους συναδέλφους, οι οποίοι ασφυκτιούσαν στο σκληρό αυταρχικό σύστημα που διαμορφωνόταν, όμως δεν πρέπει να ονειρευόμαστε μια «καλή» αξιολόγηση, η οποία δεν θα έχει καθόλου συνέπειες. Το πραγματικό ζήτημα της αξιολόγησης πρέπει να τίθεται ως ποιος αξιολογεί, ποιον και γιατί. Αν αυτό συνδυαστεί με την δέσμευση της κυβέρνησης για σύνδεση μισθού-παραγωγικότητας, μπορούμε πολύ εύκολα να καταλάβουμε τι μας περιμένει.
Το μνημονιακό δίωρο του 2013 παραμένει. Στο όνομα του ρεαλισμού, ένα από τα πιο σκληρά μέτρα ενάντια στο εργασιακό καθεστώς μας των τελευταίων χρόνων παγιώνεται και μάλιστα δεν ακούγεται καν κάποια φωνή διαμαρτυρίας για την κατάργησή του.
Καμία κουβέντα για αυξήσεις των μισθών μας. Κι εδώ υπάρχει υποταγή στον ρεαλισμό. Το γνωστό «παραλάβαμε καμένη γη» ακούστηκε για άλλη μια φορά, αφήνοντάς μας στο κουτσουρεμένο μισθολόγιο πείνας επ’ αόριστο. Αν σε αυτό προστεθεί η σχεδόν ανύπαρκτη ασφάλισή μας, η ομηρία συναδέλφων που θέλουν να βγουν στην σύνταξη και δεν ξέρουν τι θα γίνει με εφάπαξ και τα ταμεία, η πραγματικότητα που βιώνουμε παραμένει άσχημη.
Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε πολλά ακόμα στον κατάλογο όσων μας ταλανίζουν, όπως οι ταξικοί φραγμοί στην εκπαίδευση, οι αναπληρώσεις, όπως κι αν βαφτίζονται, το κυνήγι της συμπλήρωσης ωραρίου και των αναθέσεων, τα σχολεία που έκλεισαν δεν πρόκειται να ξανανοίξουν, τα σεμινάρια που γίνονται σχεδόν εκβιαστικά και υποχρεωτικά…
Όμως το ζήτημα δεν είναι να περιγράψουμε την κατάσταση, αλλά να την αλλάξουμε! Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο από εμάς!
Έχει γίνει πολύς λόγος για την αδράνεια της ΕΛΜΕΤ, ότι αυτή δήθεν οφείλεται στην έλλειψη προεδρείου. Και η ΟΛΜΕ όμως που έχει προεδρείο, σε τι έχει βοηθήσει τον κλάδο; Δεν έχει στείλει ούτε καν μια εισήγηση, πόσο μάλλον να προτείνει κινητοποιήσεις ενάντια στην πολιτική που συνεχίζεται, να διεκδικήσει καλύτερες συνθήκες δουλειάς, αλλά και την ίδια μας την ζωή. Το ζήτημα κατά την γνώμη μας βρίσκεται στην έλλειψη βούλησης για σύγκρουση με την κυβερνητική πολιτική, την ιμπεριαλιστική εξάρτηση από ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΔΝΤ. Ανατροπή αυτής της πολιτικής σημαίνει άρνηση της υποταγής, πάλη για ανάκτηση όσων μας έχουν αφαιρεθεί, αλλά και παρεμπόδιση των νέων μέτρων που μας περιμένουν, μέσα από τις «μεταρρυθμίσεις» οι οποίες έχουν συμφωνηθεί.
Το συνδικαλιστικό μας κίνημα δεν πρέπει να αυτοπεριορίσει τις διεκδικήσεις του αλλά αντίθετα να προβάλλει ένα πρόγραμμα μάχης και αγώνα για την πραγματική ανακοπή μέσα στους αγώνες και από τους αγώνες της αντιδραστικής επίθεσης. Για:
· Επιστροφή στις θέσεις τους με επανασύσταση των ειδικοτήτων και με τα ίδια εργασιακά δικαιώματα, όλων των εκπαιδευτικών που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα ή έχουν απολυθεί.
· Επαναλειτουργία των σχολικών μονάδων που έκλεισαν.
· Οριστική κατάργηση και όχι το πάγωμα όλων των νόμων της κακόφημης αξιολόγησης και του πειθαρχικού πλαισίου αλλά και κάθε νέου πλαισίου που θα έρθει να τους διαδεχτεί.,
· Μισθούς στο κόστος της ζωής, σε αντίθεση με τα παλιά και τα νέα μισθολόγια πείνας, μαζικούς διορισμούς εκπαιδευτικών, δωρεάν περίθαλψη και πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, για να σταματήσει κάθε νέα απόπειρα φαλκίδευσης των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων και συντάξεις στο κόστος της ζωής. Για κατάργηση των νόμων για το νέο Λύκειο και ότι άλλο τις συνοδεύει (ΚΥΑ για τις μετακινήσεις, πολλαπλές εξετάσεις κλπ).
Αυτός πρέπει να είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε, ο μόνος δρόμος που μπορεί να αποδειχτεί νικηφόρος. Έχει αποδειχτεί ότι η υποταγή ποτέ δεν κατάφερε να κάνει καλύτερες τις ζωές μας. Μόνο η συσπείρωση, η συλλογικότητα και η άρνηση των δήθεν ατομικών λύσεων μπορεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα και τις αγωνίες που βιώνουμε όλοι μας.
Με βάση αυτό, η Αγωνιστική Κίνηση θα ζητήσει την σύγκληση γενικής συνέλευσης, προκειμένου να συζητηθούν όλα όσα μας απασχολούν, θα συνεχίσει τις επισκέψεις στα σχολεία, ενώ θα προτείνει και την οργάνωση εκδηλώσεων για να αναλυθούν ειδικότερα θέματα, όπως η αξιολόγηση, τα εργασιακά και άλλα.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΡΙΚΑΛΩΝ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΙΣΜΑΗΛ ΖΑΤ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Ο Ισμαήλ Ζατ είναι αγωνιστής που ζει στην Ελλάδα από το 1998.
Εδώ και 5 μήνες βρίσκεται στη Γερμανία με νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα, αλλά οι γερμανικές αρχές τον έχουν φυλακίσει, επειδή η Τουρκία ζητά την έκδοσή του.
Ο Ισμαήλ Ζατ είναι πρόσφυγας αγωνιστής 63 χρονών. Στην Τουρκία αγωνίσθηκε για χρόνια ενάντια στο φασισμό, για την δημοκρατία και το σοσιαλισμό και αντιμετώπισε συλλήψεις και βασανιστήρια από την τουρκική αστυνομία για τη δράση του.
Εφόσον δεν μπορούσε να ζήσει άλλο στην Τουρκία αναγκάστηκε να φύγει αφήνοντας πίσω σύζυγο, παιδιά και εγγόνια. Σε αυτά τα 16 χρονιά που ζει στην Ελλάδα συμμετείχε στους αγώνες του ελληνικού λαού για τα δικαιώματά του, πάντα με πίστη και ενθουσιασμό και συνέχισε να μιλάει ανοιχτά για τα βασανιστήρια και τις σφαγές που γίνονται στην Τουρκία. Για αυτό το λόγο η Τουρκία, παρ’ ότι ήταν αναγνωρισμένος πρόσφυγας στην Ελλάδα ζητούσε την έκδοσή του αλλά το αίτημα της Τουρκίας απορρίφθηκε από τα Eλληνικά δικαστήρια.
Πριν 5 μήνες πήγε στην Γερμανία και εδώ και 2 μήνες είναι προφυλακισμένος. Συνελήφθη κατά τη διάρκεια δίκης Τούρκων αγωνιστών. Αρχικά η αιτία κράτησής του ήταν η αντίσταση κατά της αρχής, ωστόσο μετά από δυο εβδομάδες του ανακοινώθηκε από τις γερμανικές αρχές ότι η Τουρκία εξέδωσε κόκκινο δελτίο εις βάρος του!
Τελικά στις 23 Μάρτη αφέθηκε ελεύθερος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Ο αγώνας των κατοίκων της Χαλκιδικής συνεχίζεται
βίντεο - κάλεσμα στη διαδήλωση της Θεσσαλονίκης
το Σάββατο 28 Μαρτίου


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

ΔΟΛ εναντίον Κατρούγκαλου: Μεθόδευση ενάντια στους εργαζομένους σε διαθεσιμότητα
Να γυρίσουν ΑΜΕΣΑ πίσω στις δουλειές τους

Μετά από την πολύμηνη αναμονή των συναδέλφων διαθέσιμων, μέσα από την μακρόχρονη πολιτική τους ομηρία στα χέρια κυβερνήσεων και υπουργών που ανεβοκατέβαιναν, μέσα από αποπροσανατολιστικούς δρόμους δικαστικών προσφυγών και παράκαμψης των αγώνων από την ηγεσία της ομοσπονδίας, σύμφωνα με εξαγγελίες και υποσχέσεις της σημερινής κυβέρνησης βρίσκονται ένα βήμα πριν την επιστροφή τους στα σχολεία. Με τα λεγόμενα των αρμόδιων υπουργείων, θα επιστρέψουν λίγο μετά με την κατάθεση του νόμου περί “εκδημοκρατισμού της Διοίκησης και αποκατάστασης άλλων αδικιών”
Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση έβαλε σε προτεραιότητα το σχετικό νομοσχέδιο, εκτιμάμε ότι η ένταξη της διαδικασίας της κινητικότητας (που προηγείται μάλιστα χρονικά από την επιστροφή των εργαζομένων στις θέσεις τους) εισάγει καθυστερήσεις που στο συνολικό πλαίσιο καθημερινής αναίρεσης δεσμεύσεων από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ, μας δημιουργεί φόβους για το πώς θα πάνε τα πράγματα. Άλλο ζήτημα (καθαρά αρνητικό αυτή τη φορά) είναι αυτή καθαυτή η “μίνι κινητικότητα”, που στην ουσία ανοίγει δρόμο και για μελλοντική χρήση και… μεγαλύτερες κινητικότητες, όποτε το σύστημα κρίνει απαραίτητο. Ενώ οι επιστροφές στη δουλειά που συμψηφίζονται με τις φετινές προσλήψεις αποτελεί άλλη απαράδεκτη πλευρά των κυβερνητικών εξαγγελιών. Και όλα αυτά, χωρίς καθόλου να θέλουμε να μειώσουμε τη μεγάλη σημασία της αναίρεσης των απολύσεων αυτών των εργαζομένων.
Μέσα σε αυτό λοιπόν το κλίμα, ξαφνικά προκύπτει από την εφημερίδα «Το Βήμα» του ομίλου Λαμπράκη, πολιτικό και...ηθικό ζήτημα Κατρούγκαλου, που μέσα από την αποκατάσταση των διαθέσιμων θα έχει ένα σημαντικότατο οικονομικό όφελος, μια και ως δικηγόρος τους είχε κάνει απαιτητό το 15% των εκδικασμένων αποδοχών τους, ως πληρωμή δικηγορικών υπηρεσιών, όπως ισχυρίζεται το Βήμα. Στο οποίο άλλωστε καμία εμπιστοσύνη δεν έχουμε και το οποίο ίσως -πέρα από τα άλλα- διαμορφώνει πιέσεις για να παγιώσει κλίμα αγαστής συνύπαρξης με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Η προβολή της ιστορίας αυτής από την εφημερίδα, μας κάνει πολύ πιο καχύποπτους, ότι ο πραγματικός τους στόχος δεν είναι ο Κατρούγκαλος, αλλά οι ίδιοι οι διαθέσιμοι, που όλο αυτό το διάστημα με τους αγώνες τους και την επιμονή τους να διεκδικούν το δικαίωμα τους στη δουλειά, παλεύουν ταυτόχρονα ουσιαστικά για την προβολή του συνολικού αιτήματος της σταθερής και μόνιμης εργασίας, παρά τις παλινωδίες της συνδικαλιστικής ηγεσίας.
Εκτιμάμε ότι κάθε καθυστέρηση στην επιστροφή των συναδέλφων στα σχολεία, είναι σε βάρος τους, μια και η οποιαδήποτε “δέσμευση”, μπορεί ανά πάσα στιγμή να τεθεί υπό αμφισβήτηση, από τις γενικότερες δεσμεύσεις της κυβέρνησης απέναντι στους ιμπεριαλιστές.
Επομένως, απάντηση δεν μπορεί να είναι τίποτα λιγότερο από τους αγώνες μας για άμεση-εδώ και τώρα επιστροφή όλων των διαθέσιμων στις θέσεις που ήταν πριν το καθεστώς διαθεσιμότητας.

Κανένας εφησυχασμός, καμιά ολιγωρία μέχρι την οριστική τοποθέτηση τους πίσω στα σχολεία.

http://deltioake.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Βιβλία: "Η πάλη ενάντια στην εξάρτηση επιτακτική ανάγκη του σήμερα" και άλλα!

Μια πολύ επίκαιρη μπροσούρα του ΚΚΕ(μ-λ), γραμμένη το 1986, σας παρουσιάζουμε σήμερα από την βιβλιοθήκη μας. Τίτλος της "Η πάλη ενάντια στην εξάρτηση επιτακτική ανάγκη του σήμερα.
Διαβάζοντάς τη βλέπει κανείς πολλές ομοιότητες με τα σημερινά. Τότε κυβέρνηση ήταν το ΠΑΣΟΚ με τα γνωστά του εθνικοπατριωτικά και ...αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα, σήμερα κυβέρνηση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ που "μάχεται" επίσης εθνικοπατριωτικά, καθόλου αντιιμπεριαλιστικά, παρέα με τους εθνικιστές ΑΝΕΛ.
Ομοιότητες υπάρχουν και στα τεκταινόμενα της Αριστεράς. Επίσημης και εξωκοινοβουλευτικής. Τα επίδικα και οι αντιπαραθέσεις παρόμοιες. Για τα ζητήματα της ανεξαρτησίας, για την αστική τάξη και τη σχέση της με τους ιμπεριαλιστές, για τον χαρακτήρα της ανατροπής, για τη σχέση αντικαπιταλιστικού και αντιιμπεριαλιστικού αγώνα, για το αν η Ελλάδα είναι ιμπεριαλιστική ή όχι, για τις ενδοαστικές αντιθέσεις αλλά και τις αντιθέσεις των ντόπιων αστών με τους δυτικούς ιμπεριαλιστές παρά την αναμφισβήτητη εξάρτησή τους από αυτούς. Ακόμη και το ζήτημα της Ρωσίας που εγείρεται από κάποιους σήμερα ήταν και τότε στην ατζέντα των αντιπαραθέσεων. Μόνο που τότε ήταν ακόμη η ψευδεπίγραφη ΕΣΣΔ.
Προφανώς πολλά άλλαξαν από τότε. Η ΕΣΣΔ δεν υπάρχει, η κρίση έχει ενταθεί όπως και η επίθεση ενάντια στους λαούς, το τοπίο κοινωνικά, πολιτικά, αλλά και κινηματικά στη χώρα μας είναι πολύ διαφορετικό, το ΚΚΕ για παράδειγμα που τότε μιλούσε, από άλλη σκοπιά και με άλλη στόχευση βέβαια, και αυτό για εξάρτηση πλέον έχει προσχωρήσει στην άποψη περί ιμπεριαλιστικής Ελλάδας, έστω και με κάποιες αμβλύνσεις από το τελευταίο του συνέδριο, το ίδιο πράττουν κι άλλες δυνάμεις που τότε στη πλειοψηφία τους ανήκαν στο ΚΚΕ (π.χ. ΝΑΡ), εξακολουθούν όμως να μην μας εξηγούν γιατί άλλαξε τόσο η θέση τους από τότε, που στηρίζουν τη σημερινή τους θέση.
Πολλά άλλαξαν λοιπόν και χρειάζονται επικαιροποιήσεις. Η ουσία όμως παραμένει!
Αξίζει λοιπόν να τη διαβάσετε αυτή τη μπροσούρα. Όσοι τη θέλουν μπορούμε να τη στείλουμε σε μορφή pdf, όπως έχουμε κάνει και σε άλλες περιπτώσεις.
Εδώ:  http://antigeitoniesbooks.blogspot.gr/2015/03/blog-post.html.

Παράλληλα δημοσιεύουμε κι άλλες δύο μπροσούρες (του 1987 και του 1990) που αναφέρονται σε δύο άλλα ζητήματα αλλά καθόλου άσχετα μεταξύ τους όπως και με το προηγούμενο θέμα μας:
H πρώτη:
Για το ζήτημα της Αριστεράς (1987)
η δεύτερη
Για την κοινή δράση (1990)

Μπροσούρες που θεωρούμε ότι μπορούν να βοηθήσουν στο διάλογο και τις αντιπαραθέσεις που διεξάγονται, ή καλύτερα θα έπρεπε να διεξάγονται, στα πλαίσια του κινήματος και της αριστεράς αλλά και που δείχνουν τη συνέπεια λόγων και πράξεων του ΚΚΕ(μ-λ) τα τελευταία 30+ χρόνια!

Επιπλέον δημοσιεύουμε ένα κείμενο, που βγήκε σαν ένθετο στην Προλετραριακή Σημαία τον Απρίλη του 1989, για τον Στάλιν και τις δίκες 1936 - 38.
Αναφορά στον Στάλιν και στα γεγονότα 1936-38 λέγεται και δεν θεωρούμε καθόλου ότι είναι άκαιρη! Άλλωστε ο αντισταλινισμός εξακολουθεί να είναι το αγαπημένο θέμα του συστήματος εδώ και διεθνώς όπως και των κάθε είδους αναθεωρητών του κομμουνιστικού και λαϊκού κινήματος αλλά και της ιστορίας! Δικό μας αγαπημένο θέμα είναι η ιστορία όχι στη λογική της απόρριψής της ούτε στη λογική της άκριτης αποδοχής της σα συνταγή για πάσα νόσο! Ούτε βέβαια την υπερασπιζόμαστε για να καλύψουμε της παλιές και νέες μας αμαρτίες αναθεωρώντας την αναθεώρηση! Είναι αγαπημένο μας θέμα γιατί αποτελεί συσσώρευση θετικής και αρνητικής εμπειρίας χρήσιμης για τα από εδώ και πέρα.
Εννοείται ότι και αυτές τις μπροσούρες μπορείτε να μας τις ζητήσετε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Για τη δικαστική δίωξη φοιτητή στη Ξάνθη

Κάτω τα χέρια από τα δικαιώματα της νεολαίας!
Ελευθερία σκέψης, έκφρασης και δράσης!
Τον Αύγουστο του 2013 το Τμήμα Ασφάλειας Ξάνθης πραγματοποιεί έλεγχο στο χώρο των φοιτητικών εστιών μετά από καταγγελία του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης για λειτουργία «παράνομου» ραδιοφωνικού σταθμού. Η καταγγελία αφορά το ραδιοφωνικό σταθμό «Underground 100,3» ο οποίος εκπέμπει στην πόλη από το 2005. Γίνεται εισβολή σε χώρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Φοιτητών Ξάνθης «Γέφυρα» και κατάσχεται όλος ο εξοπλισμός. Παράλληλα συλλαμβάνεται και ένας φοιτητής μέλος του Συλλόγου, ο οποίος παραπέμπεται σε δίκη, όπου εντέλει αθωώνεται. Σε εκείνο το δικαστήριο η κατηγορία περνάει στον πρόεδρο της «Γέφυρας» (Σ. Μ.). Στις 11 Μάρτη 2015 τοιχοκολλώνται στη φοιτητική λέσχη τα πρακτικά και η απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ξάνθης της 30 Γενάρη 2015, σύμφωνα με την οποία ο Σ. Μ. καταδικάζεται ερήμην σε 4 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή, ενώ επικυρώνεται και η δήμευση του κατασχεθέντος εξοπλισμού.

Οι παραπάνω ενέργειες έρχονται στην κατεύθυνση έντασης του αντιδραστικού πολιτικού κλίματος, που εκφράζεται και μέσα στα πανεπιστήμια με την παρεμπόδιση της ελευθερίας έκφρασης και δράσης της νεολαίας. Οι σεκιούριτι στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο στην Αθήνα, ο έλεγχος στις φοιτητικές εστίες, το ουσιαστικό κλείσιμο των αιθουσών της πολυτεχνικής το Σαββατοκύριακο και η χρήση τους μόνο κατόπιν άδειας, είναι κάποια παραδείγματα. Αλλά ακόμα περισσότερο, οι 6 διμοιρίες ΜΑΤ έξω από την κατάληψη της Νομικής στην Αθήνα, είναι σαφέστατα βήματα για την κατάργηση του Ασύλου. Ο εφησυχασμός ότι «αυτά τελειώσανε» με τη νέα συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δεν πρέπει να περάσει. Μόνο οι μαζικοί και ανυποχώρητοι αγώνες του φοιτητικού κινήματος θα υπερασπίσουν τα δημοκρατικά μας δικαιώματα και τις ελευθερίες.

Απέναντι στην προσπάθεια δημιουργίας ενός πανεπιστημίου πλήρως αποστειρωμένου, χωρίς συλλογικές διαδικασίες, με τους φοιτητές να έχουν ρόλο παθητικού θεατή, εμείς θα προτάξουμε την κατεύθυνση της Αντίστασης και της Διεκδίκησης. Να μην αφήσουμε κανέναν συμφοιτητή μας μόνο του απέναντι στις δικαστικές διώξεις, να μην αφήσουμε να παγιωθεί η επίθεση στα δικαιώματά μας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων Αρχιτεκτονικής ΔΠΘ

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΧΩΡΗΜΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ

Διανύοντας την τρίτη εβδομάδα κινητοποιήσεων του συλλόγου φοιτητών αρχιτεκτονικής βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ορισμένα ζητήματα που αφορούν τον αγώνα μας. Παρά τις δυσκολίες που έχουμε αντιμετωπίσει, όπως η απομαζικοποίηση των διαδικασιών, η απογοήτευση, η ανεμπιστοσύνη στα συλλογικά μας όργανα αλλά και η στάση των οργάνων διοίκησης απέναντι μας, ένα πράγμα πρέπει να έχουμε ξεκάθαρο. Ότι ο αγώνας μας είναι ένας δίκαιος αγώνας που έρχεται κόντρα στην επίθεση που εξαπολύεται τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση και πρέπει να συνεχιστεί ακόμα πιο μαζικά και αποφασιστικά. Μια επίθεση που έρχεται να εντείνει τους ταξικούς φραγμούς διώχνοντας τα πλατιά λαϊκά στρώματα από τον χώρο της εκπαίδευσης αφαιρώντας τους το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία και τη δουλειά με δικαιώματα.

Από την αρχή του αγώνα μας εκφράστηκε η διάθεση από μερίδα κόσμου και πολιτικών δυνάμεων να στραφούμε στα θεσμικά όργανα και να ζητήσουμε τη στήριξή τους. Έγινε απεύθυνση στο τμήμα των καθηγητών προκειμένου να πάρουν θέση και να αναστείλουν τη διεξαγωγή των μαθημάτων παράλληλα με την αποχή των φοιτητών. Η θέση των καθηγητών ήταν από την αρχή ξεκάθαρη με το να υπεκφεύγουν και να μας προτείνουν «ρεαλιστικές» λύσεις κόντρα στις διεκδικήσεις μας. Όσον αφορά τώρα κοσμήτορες και αντιπρυτάνεις η κοροϊδία συνεχίστηκε, αφού όχι μόνο δεν αναγνώρισαν το πρόβλημα αλλά μας κατηγόρησαν κιόλας για τη συνεχή χρήση του κτηρίου (αποτέλεσμα των εντατικών ρυθμών σπουδών) η όποια τα επιβαρύνει και ως λύση μας πρότειναν να πάρουμε τις σφουγγαρίστρες να μαζέψουμε τα νερά. Ας σταθούμε λοιπόν εδώ, τι άλλο περιμέναμε; Από τη στιγμή που οι καθηγητές συμμετέχουν στη διοίκηση των ιδρυμάτων, είναι «υποχρέωσή» τους να προωθούν τις κατευθύνσεις της εκάστοτε κυβέρνησης, χωρίς αστερίσκους και άνω τελείες. Αναλαμβάνοντας παράλληλα να κάνουν ιδεολογική παρέμβαση από την μεριά του συστήματος μέσα στα αμφιθέατρα. Άρα δεν θα υπήρχε ποτέ έμπρακτη στήριξη του αγώνα μας. Στα όργανα αυτά δεν μπορούμε να πάμε με όρους συνδιαλλαγής, αλλά διεκδικώντας τα αιτήματα μας χωρίς καμία υποχώρηση.

Στον αγώνα μας πρέπει να βρούμε συμμάχους εντός αλλά και εκτός πανεπιστημίου, με παρεμβάσεις στην τοπική κοινωνία και σε σωματεία εργαζομένων. Είναι σημαντικό ο αγώνας της αρχιτεκτονικής να μαζικοποιηθεί και να εγκολπώνει όλο και μεγαλύτερη μερίδα φοιτητών. Είναι ζήτημα όλων όσων συμμετέχουν σε αυτές τις κινητοποιήσεις να τις προωθήσουν και να νιώσουν ότι είναι δικιά τους υπόθεση να τις πάνε μπροστά. Παραπέρα ο αγώνας μας χρειάζεται την έμπρακτη συμμετοχή των υπολοίπων τμημάτων, καθώς τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουμε έχουν κοινή ρίζα με τα δικά τους. Δεν βρισκόμαστε μόνο εμείς στον βωμό της θυσίας των δικαιωμάτων μας καθώς και τα υπόλοιπα τμήματα έρχονται αντιμέτωπα με την υποχρηματοδότηση, τους ταξικούς φραγμούς και την εντατικοποίηση που πηγάζει από την προσαρμογή της εκπαίδευσης στα «ευρωπαϊκά πρότυπα». Πρότυπα τα οποία μιλάνε για διαγραφές φοιτητών, δίδακτρα, όρια σπουδών, κατάργηση ενιαίου πτυχίου κλπ.

Ερχόμαστε λοιπόν στο ζήτημα του πως προωθούμε τον αγώνα μας και ποια μέσα πάλης χρησιμοποιούμε. Προσπερνάμε ως αστεία τουλάχιστον (αλλά και πολύ επικίνδυνη), την πρόταση για σύνταξη επιστολής προς τον υπουργό παιδείας και την επιδίωξη συνάντησης μαζί του, που εκφράστηκε από αυτούς που βλέπουν την «ελπίδα που ήρθε» στην νέα κυβερνητική αλλαγή. Ο οποίος υπουργός ήδη έχει δηλώσει πως η χρηματοδότηση των ιδρυμάτων θα συνεχιστεί στα ίδια πλαίσια, αυτά δηλαδή του κοψίματος των προϋπολογισμών κατά 70% τα τελευταία 5 χρόνια). Συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε το αίτημα για κατάληψη στη σχολή, έστω και αν δεν είναι «βιώσιμη» με βάση την υπάρχουσα κατάσταση. Να μην νομιμοποιήσουμε το χάλι στο οποίο βρίσκεται το κτήριο, αλλά ούτε και να ετεροκαθορίζουμε τις δράσεις μας από τους καθηγητές ακόμη και σε συνειδησιακό επίπεδο, ζητώντας τους αναστολή μαθημάτων (κάτι το οποίο έχουν αρχίσει ήδη να αμφισβητούν με τη στάση τους). Με το κλείσιμο της σχολής εξασφαλίζεται η δυνατότητα συμμετοχής όλων των φοιτητών στις κινητοποιήσεις, αφού με αυτό τον τρόπο σπάνε στην πράξη οι εντατικοί ρυθμοί σπουδών.

Θεωρούμε εντελώς λαθεμένη λογική και πρακτική τη μη ύπαρξη πανό του συλλόγου στην πορεία της Παρασκευής 20/3, αφού «συγχωνεύτηκε» με τον ενιαίο σύλλογο της Πολυτεχνικής. Είναι «διασπαστικό» ένας σύλλογος να προβάλλει τα δικά του αιτήματα και να οργανώνει μια κινητοποίηση; Πως γίνεται να παραβλέπουμε το γεγονός ότι το πλαίσιο της ΠΑΣΠ (που δεν έγραφε βέβαια τίποτα για την αρχιτεκτονική), ήταν αυτό που εν τέλει ψηφίστηκε από τον ενιαίο σύλλογο; Αρκούμαστε στο ότι πέρασε παμψηφεί από το σώμα της συνέλευσης το ψήφισμα του συλλόγου αρχιτεκτονικής; Και αν η ΠΑΣΠ κατέβαζε πανό του ενιαίου συλλόγου (μιας και πήρε τη συνέλευση), ποια θα έπρεπε να είναι η στάση μας; Να συμπορευτούμε με αυτούς που ούτε κουβέντα δεν είπαν για τον αγώνα μας;

Όσον αφορά την κατάληψη της επιτροπής ερευνών, που έχει καθιερωθεί δυστυχώς σαν μορφή πάλης, θα θέλαμε να επισημάνουμε κάποια στοιχεία. Καταρχάς αυτή η κίνηση πηγάζει από μια αντίληψη (κυρίαρχα) ότι το πανεπιστήμιο λειτουργεί σαν επιχείρηση, και άρα σκοπός του είναι η άμεση κερδοφορία του κεφαλαίου. Επομένως σταματώντας αυτή τη διαδικασία, το πανεπιστήμιο χάνει λεφτά, άρα πιέζεται να ικανοποιήσει τα αιτήματα των φοιτητών. Κάτι τέτοιο είναι λανθασμένο κατά τη γνώμη μας, και αποδεικνύεται από το γεγονός ότι μια χαρά οι εργαζόμενοι κάνουν τη δουλειά τους με τα λάπτοπ τους και εκτός επιτροπής ερευνών. Η έρευνα από μόνη της (η όποια τέλος πάντων γίνεται στην Ελλάδα) αν δεν μπει στην παραγωγική διαδικασία δεν φέρνει κέρδη για το κεφάλαιο. Άρα είναι αυταπάτη να επαναπαυόμαστε ότι έτσι χτυπάμε το πανεπιστήμιο εκεί που «πονά», άσχετα αν κάποιες οικονομικές λειτουργίες (πληρωμές εργαζομένων κλπ) αντικειμενικά πάνε πίσω.

Για εμάς ως πίεση δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται μόνο η διακοπή ορισμένων λειτουργιών του Πανεπιστήμιου. Αυτό το οποίο πραγματικά αποτελεί πίεση για μας, είναι ο βαθμός στον οποίο προχωράει η οργάνωση και συσπείρωση των φοιτητών γύρω από τα προβλήματα τους, η πολιτική ζύμωση που γίνεται και καλλιεργεί τη συνείδηση της αναμέτρησης με το σύστημα και της διεκδίκησης των δικαιωμάτων που αυτό μας στερεί. Η πολιτική πίεση δηλαδή που ασκείται από την αμφισβήτηση των πολιτικών του συστήματος και της καθεστηκυίας τάξης, το προχώρημα του αγώνα και όχι της αναμονής.

Καλούμε όλους τους φοιτητές να μαζικοποιήσουν τις κινητοποιήσεις του συλλόγου, να μην υποταχθούν στο ρεαλισμό και τα ψίχουλα που μας δίνουν, χωρίς αυταπάτες για το ποιον έχουμε απέναντι μας. Με κατεύθυνση διεκδίκησης και αντιπαράθεσης με το σύστημα και τους εκφραστές του (είτε αυτοί είναι πρυτάνεις και κοσμήτορες, είτε είναι υπουργοί). Κανείς δε θα λύσει τα προβλήματά μας, αν εμείς δεν πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας!

• Η διέξοδος βρίσκεται στους συλλογικούς και ανυποχώρητους αγώνες
• Να μαζικοποιήσουμε τις γενικές συνελεύσεις και τις συντονιστικές επιτροπές
• Να αναλάβουμε την ΕΥΘΥΝΗ του αγώνα-καμιά ανάθεση, καμιά αναμονή
• Να εναντιωθούμε στην εντατικοποίηση και την καθηγητική αυθαιρεσία
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Γιορτές και πανηγύρια και ...λουκάνικα Φρανκφούρτης!

Μια μέρα γιορτής σήμερα. Κάποιοι κρεμούν τις σημαίες τους στα μπαλκόνια, κάποιοι άλλοι θα κατέβουν στις παρελάσεις να θαυμάσουν τα παιδιά τους και το στρατό για να χαρούν, να νοιώσουν ελεύθεροι και ανεξάρτητοι, να τιμήσουν τους αγωνιστές που έφεραν τη λευτεριά από τον Οθωμανικό ζυγό. Μια κολοβή ανεξαρτησία βέβαια όπως κατακτήθηκε και εξελίχθηκε! Και είναι κάτι που το γνωρίζει, το έχει στη συνείδησή της, η πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Μόνο που και αυτή τη συνείδηση η εξουσία που εγκαθιδρύθηκε μετά την επανάσταση του 1821 φρόντισε να την ελέγξει, πως θα ήταν άλλωστε εξουσία, έτσι ώστε να εγγραφεί μέσα της ότι ανεξάρτητη Ελλάδα χωρίς προστάτες δεν μπορεί να υπάρξει. Βέβαια στο πέρασμα της ιστορίας αυτός ο λαός με τους αγώνες αμφισβήτησε αυτή τη ...νομοτέλεια που του επιβάλουν από την εποχή της ψωροκώσταινας μέχρι και τη σημερινή των δανειστών.
Κορυφαία στιγμή - δεκαετία ολόκληρη - του λαϊκού αγώνα για λεύτερη πατρίδα ήταν η δεκαετία του 1940, με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, την ΕΠΟΝ και τον ΔΣΕ. Μια δεκαετία που και πάλι η κατάληξή της ήταν μια "ανεξάρτητη" Ελλάδα με τις πλάτες των απολύτως απαραίτητων ιμπεριαλιστών, για το εγχώριο, και μια ζωή ραγιάδικο, κεφάλαιο. Μόνο του δεν θα μπορούσε ποτέ να σταθεί.
Και φτάνουμε στο σήμερα. Που έχουμε μια κυβέρνηση της αριστεράς με ολίγον εθνικιστών πατριωτών. Η οποία υποτίθεται - η αριστερά (τρομάρα της)- ορκίζεται σε αυτούς τους αγώνες και θεωρεί τον εαυτό της συνεχιστή!
Και ας προσπαθεί να πείσει(;) τον ελληνικό λαό ότι οι δανειστές έχουν δίκιο! Ότι και πάλι χωρίς τους ξένους και τα λεφτά τους (που τα βρίσκουν άραγε;) δεν μπορούμε να επιβιώσουμε ως λαός. Ότι για το μόνο που είμαστε ικανοί είναι για ανάπτυξη τουριστική άντε και τίποτ' άλλο αρκεί να μας δώσουν την άδεια Άγγλοι, Γάλλοι, Αμερικάνοι και Γερμανοί. Όχι οι λαοί τους βέβαια.
Γι΄αυτό λοιπόν δεν είναι τυχαία η σημερινή γιορτή. Κάπως πρέπει να μας ανέβει το φρόνημα! Και ας θυμίζουν αυτές οι κιτς γιορτές που πάνε να στηθούν στο Σύνταγμα κάποιες άλλες προ 45ετίας στο Παναθηναϊκό Στάδιο! (δεν έχω τίποτα με την πραγματική λαϊκή παράδοση, τα τραγούδια και τους χορούς του λαού μας, έχω πολλά όμως με τον ευτελισμό τους από την κάθε εξουσία). Αφού βέβαια παρελάσει ο στρατός, αφού παρελάσουν οι μαθητές (θυμίστε μου ποιος θα τα καταργούσε αυτά;) χωρίς κάγκελα στο Σύνταγμα αλλά με τα ΜΑΤ διακριτικά και πάνοπλα στα γύρω στενά, όπως άλλωστε είναι μόνιμα όλο αυτό το δίμηνο που έφυγαν από το Σύνταγμα!
Ευστοχότατο λοιπόν και το σκίτσο του Κωστάκη!
Από εδώ:  http://kostakiskitsa.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>