ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ!

Αριστερό blog για τα κινήματα στις ...γειτονιές όλου του κόσμου!

Για επικοινωνία: antigeitonies@gmail.com

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Κυβερνητικό πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε λοιπόν το κυβερνητικό πρόγραμμά της, καθώς θεωρεί ότι οι πολιτικές εξελίξεις θα οδηγήσουν σε εκλογές, τις οποίες και θα κερδίσει, για να συγκροτηθεί κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Νωρίτερα, ο Γ. Δραγασάκης παρουσίασε σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο» τα πρώτα 6 μέτρα της κυβέρνησης της Αριστεράς, ενώ ο Αλ. Τσίπρας πραγματοποίησε «διαβούλευση» με τους «κοινωνικούς εταίρους», τις ηγεσίες και τα προεδρεία ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΣΕΒ κ.λπ.

Η διαγραφή του χρέους και οι σχέσεις ιμπεριαλιστικής εξάρτησης
«Δεν μπορούμε να έχουμε έξοδο από την κρίση με πολιτικές λιτότητας και εσωτερική υποτίμηση, αυτός ο μηχανισμός λειτουργεί μόνο υπέρ των δανειστών, πρέπει να τερματίσουμε το μνημόνιο που είναι η πηγή του προβλήματος» δήλωσε στο «Κόκκινο» ο Δραγασάκης. Και επιπλέον τόνισε ότι «μια χώρα δεν μπορεί να βγει από την κρίση χωρίς να υπάρχει πολιτική που επιδιώκει διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους».
Η έξοδος από την κρίση, έτσι όπως την παρουσιάζει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί ένα στενά οικονομικό γεγονός, και μάλιστα έχει ιδιαίτερα απέναντί της την πολιτική της λιτότητας και της εσωτερικής υποτίμησης την οποία και η «κυβερνώσα Αριστερά» καλείται να αντιμετωπίσει με την κατάργηση του μνημονίου που «αποτελεί την πηγή του προβλήματος». Με τον τρόπο αυτό η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ παρακάμπτει τον εξαρτημένο χαρακτήρα της ντόπιας καπιταλιστικής οικονομίας, την παραρτηματοποίησή της στο πλαίσιο του καταμερισμού της ΕΕ, και τη συνολική πολιτική, οικονομική και στρατιωτική εξάρτηση της χώρας από Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές. Το γεγονός ότι το μνημόνιο με τις βάρβαρες πολιτικές του ενάντια στον εργαζόμενο λαό «λειτουργεί υπέρ των δανειστών», όπως λέει ο Γ. Δραγασάκης, καθορίστηκε από τους όρους της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης όπως αυτοί έχουν επιβληθεί και μέσα στους οποίους «λειτουργεί» τόσο η ντόπια αστική τάξη όσο και το πολιτικό της προσωπικό. Η λεηλασία των πραγματικών αξιών, που φέρνει τη φτώχεια και την ανεργία του εργαζόμενου λαού και το ξεπούλημα όλων των πλουτοπαραγωγικών πόρων της χώρας, από τους ιμπεριαλιστές-δανειστές, για να αποπληρωθεί ένα χρέος, που μεγαλώνει συνέχεια, πραγματοποιείται μέσα σε ένα συγκεκριμένο οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο και δεν αποτελεί μία «ανορθογραφία» που πρέπει και μπορεί να διορθωθεί. Πρώτα από όλα γιατί και με αφορμή την οικονομική κρίση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος κλιμακώθηκε η επίθεση στην εργατική τάξη και στους λαούς σε όλο τον κόσμο, με την ισοπέδωση κατακτήσεων και δικαιωμάτων και την επιβολή της φτώχειας και της ανεργίας σαν μοναδικές διεξόδους για το σύστημα. Ιδιαίτερα στις εξαρτημένες από τους ιμπεριαλιστές χώρες, η επίθεση αυτή πήρε ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις, με την αιτιολογία της υπερχρέωσής τους. Επιπλέον, οι εξαρτημένες χώρες αποτελούν και το πεδίο ανταγωνισμού των ιμπεριαλιστών για κυριαρχία, με αποτέλεσμα να οξύνεται η επίθεση στην εργατική τάξη και στους λαούς των χωρών αυτών. Η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτό που πραγματικά εξελίσσεται στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο είναι η θέση για «πολιτική ανατροπή σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, με διεθνοποίηση του ζητήματος του χρέους και τη δημιουργία μετώπου των χρεωμένων χωρών». Η «πολιτική ανατροπή» στη Γαλλία με τον Ολάντ και πρόσφατα στην Ιταλία με τον Ρέντσι όχι μόνο δεν ενίσχυσε την τάση στην οποία προσβλέπει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση, καθώς το μονοπωλιακό κεφάλαιο των ιμπεριαλιστικών χωρών πρώτης και δεύτερης γραμμής δεν έχει κανέναν σκοπό να βγάλει τη θηλιά από τους εργάτες και από τον λαό, αλλά να τη σφίξει ακόμα περισσότερο, για να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τη θέση και τον ρόλο του στον παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό.
Στη βάση αυτή και ελλείψει συμμάχων στην Ευρώπη, ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί στο ζήτημα της διαγραφής του χρέους και του τερματισμού της λιτότητας στηρίγματα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, καθώς και ο Ομπάμα είναι «υπέρ της ανάπτυξης».
Η «διεκδίκηση» του ΣΥΡΙΖΑ, που διατυπώνεται από Τσίπρα, Δραγασάκη και άλλους, για διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και αποπληρωμή του υπολοίπου με ρήτρα ανάπτυξης και περίοδο χάριτος, σύμφωνα με τη συμφωνία του Λονδίνου, το 1953, για τη διαγραφή του χρέους της τότε Δυτικής Γερμανίας, αποτελεί ακόμα μία αποδοχή των όρων της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, τόσο με την αποδοχή της νομιμότητας του χρέους και ό,τι αυτό σημαίνει για τον εργαζόμενο λαό και τη χώρα όσο και με την αναγνώριση της «αρμοδιότητας» για τη μείωσή του στους ιμπεριαλιστές, καθώς, ως γνωστόν, «ανήκουμε στη Δύση», όπως δήλωσε ο Τσίπρας πριν από τις ευρωεκλογές (και επιβεβαίωσε στη ΔΕΘ).
Κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο Σταθάκης, που θέλουν να διευρύνουν την προτασεολογία για τη διαγραφή του χρέους, αναζητούν άλλες προτάσεις «ουσίας», όπως την επέκταση της αποπληρωμής του στα 100 χρόνια, «εξασφαλίζοντας» έτσι μία μείωση 50%, προσπαθώντας έτσι να ανοίξουν «διόδους διαφυγής» από την επίσημη πρόταση της ηγεσίας για το πλαίσιο του 1953. Δείγμα και αυτό της πίεσης στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ ότι ακόμα και η αποδοχή των ιμπεριαλιστικών όρων της εξάρτησης δεν εξασφαλίζει διέξοδο για τη διαγραφή του χρέους, καθώς αυτό δεν αποτελεί ένα ιδιαίτερο ελληνικό ζήτημα, αλλά ζήτημα που καθορίζεται από τον ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστών για το ποιος «θα πληρώσει το μάρμαρο» της όποιας διαγραφής χρέους σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η κοινωνική συναίνεση ξανά στο προσκήνιο
Οι κυβερνητικές προτάσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, που απευθύνονται προς τους ιμπεριαλιστές-δανειστές κατά κύριο λόγο, αναζητούν να διαμορφώσουν στο εσωτερικό «την ευρύτερη δυνατή κοινωνική συναίνεση στη στρατηγική ισχυρής και ουσιαστικής διαπραγμάτευσης μιας κυβέρνησης με νωπή λαϊκή εντολή και ισχυρή πλειοψηφία – της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ» όπως δήλωσε ο Αλ. Τσίπρας στο προεδρείο του ΣΕΒ στη συνάντησή τους. Με στόχο «την οριστική και βιώσιμη έξοδο από την κρίση, την ανάκαμψη, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη της οικονομίας» όπως προτείνει ο Αλ. Τσίπρας στον ΣΕΒ.
Κοινωνική συναίνεση, λοιπόν, για τη διαπραγμάτευση του χρέους με τους ιμπεριαλιστές-δανειστές, έξοδο από την κρίση, παραγωγική ανασυγκρότηση, ανάπτυξη της οικονομίας κ.λπ.
Το έδαφος πάνω στο οποίο η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να οικοδομήσει την κοινωνική συναίνεση εργαζόμενων - κεφαλαίου είναι η αύξηση της εσωτερικής ζήτησης (επαναφορά κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, ειδικό πρόγραμμα απασχόλησης, φοροελαφρύνσεις, ρύθμιση κόκκινων δανείων, απόσυρση ΕΝΦΙΑ), από την οποία θα προκύψει, πάντα κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, ένα «θετικό κοινωνικό άθροισμα». Θα βγούμε, λοιπόν, όλοι κερδισμένοι, εργαζόμενοι, κεφάλαιο, κυβέρνηση, ασφαλιστικά ταμεία, κράτος, με την εφαρμογή μιας τέτοιας πολιτικής. Και αυτά λέγονται σε περίοδο ολόπλευρης επίθεσης των δυνάμεων του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου, της κυβέρνησης και των ιμπεριαλιστών πατρώνων στις κατακτήσεις, στα δικαιώματα, στην ίδια την ζωή του εργαζόμενου λαού. Το καπιταλιστικό μοντέλο της ενίσχυσης της «ενεργούς ζήτησης» αποτελεί ένα σχέδιο στα μυαλά της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ για να αποπροσανατολίσει τους εργαζόμενους και να «προσγειώσει» τις διεκδικήσεις τους σε «αποδεκτά» όρια λιτότητας και ταυτόχρονα να οικοδομήσει συμμαχίες και κοινή στρατηγική με μερίδες του ντόπιου κεφαλαίου που στριμώχνονται σημαντικά από την πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης.
Αυτό το σχέδιο παρουσιάζεται από τον Αλ. Τσίπρα με μία «παραλλαγή» στη συνάντησή του με τους εργατοπατέρες ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, σαν «δυνατότητα ευρύτερης σύγκλισης κοινωνικών δυνάμεων, υπό την ηγεμονία του εργατικού και λαϊκού κινήματος, για την έξοδο από την κρίση και την ανάκαμψη». Μόνο σαν κακόγουστη φάρσα μπορεί να ερμηνευτεί η «διπλή γλώσσα» που μιλάει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, τη μια στους βιομήχανους και την άλλη στους εργατοπατέρες. Όσο για την «ηγεμονία του εργατικού και λαϊκού κινήματος», αυτή πρέπει να θεωρείται σίγουρη, αφού από τώρα τα άλματα στην κατεύθυνση αυτή είναι σημαντικά, με μπροστάρη… την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.
Το σχέδιο για ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» δεν αφορά τους εργάτες και τον εργαζόμενο λαό, αλλά τα μεσοστρώματα και μερίδες του ντόπιου κεφαλαίου. Αυτό το «συμβόλαιο» που συντρίφτηκε κάτω από το βάρος της επίθεσης και υποβάθμισε ταχύτατα τη θέση των μεσοστρωμάτων, αλλά και του ντόπιου κεφαλαίου, θέλει να επαναφέρει σε «ισχύ» η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Η αυταπάτη και ο αποπροσανατολισμός μιας τέτοιας πολιτικής κατεύθυνσης πρέπει να ξεσκεπαστούν μαζικά μέσα στον λαό, καθ’ όσον η διάψευσή της δεν θα αποτελέσει πολιτική ήττα του φορέα της, αλλά θα επιφέρει ακόμα μεγαλύτερες επιπτώσεις στην εργατική τάξη και στα φτωχά λαϊκά στρώματα, καθώς ο νέος γύρος επίθεσης θα τα βρει πλήρως αποσυγκροτημένα, κοινωνικά, πολιτικά, οργανωτικά.
Ο δρόμος της μαζικής αντίστασης και διεκδίκησης, του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας απέναντι στους πραγματικούς τους αντιπάλους, δεν συναντάει την «κυβερνώσα Αριστερά» και το κυβερνητικό πρόγραμμά της, που κινείται στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση, της προσαρμογής και της υποταγής.

Το κείμενο αυτό γράφτηκε για την Προλεταριακή Σημαία του προηγούμενου Σαββάτου (6/9). Το αναδημοσιεύουμε, με κάποιες μικροπαρεμβάσεις, γιατί παρά το ότι μεσολάβησε η παρουσία του Τσίπρα στη ΔΕΘ εξακολουθεί να διατηρεί την επικαιρότητά του 100%! Άλλωστε δεν ειπώθηκε και τίποτα διαφορετικό απ' όλα όσα ανακοινωνόντουσαν το προηγούμενο διάστημα. Και να μην ξεχνάμε αν αυτά για τα οποία ...δεσμεύονται δεν γίνουν πάλι ο λαός θα φταίει! Αν δεν τους δώσει όσους ψήφους θέλουν βεβαίως!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Στις Οργανώσεις Και Στους Λαούς Που Δέχονται Καταπιέσεις Και Εκμετάλλευση!

Είναι Το Κάλεσμα Μας, Ως Πολιτικοί Κρατούμενοι Από Την Τουρκία, Από Τις Ελληνικές Φυλακές.
Στις 30 Ιουλίου 2013, εμείς οι Μαρξιστές-Λενινιστές αγωνιστές συλληφθήκαμε, μετά από μια διεθνή ιμπεριαλιστική συνωμοσία, στην οποία πρωταγωνιστεί ο μεγαλύτερος εχθρός των λαών, οι ΗΠΑ.
Οι ΗΠΑ, μια ιμπεριαλιστική δύναμη, προσπαθεί να ελέγξει τις χώρες, και με βασανιστήρια, βιασμούς, δολοφονίες, την εκμετάλλευση και την καταπίεση που ασκεί, έχει προκαλέσει το μίσος όλων των λαών του κόσμου. Με τα ναρκωτικά, τον τζόγο, την πορνεία και με την κουλτούρα του εκφυλισμού, οδηγεί τις νέες γενιές σε εκφυλισμό και διαμορφώνει έναν σάπιο κόσμο.
Μαυρίζει τις όμορφες μέρες των παιδιών μας, των νέων γενιών και των εργαζομένων λαών που έρχονται αντιμέτωποι με την πείνα και την φτώχεια. Αυτή η χώρα, λοιπόν, που αποτελεί τον μεγαλύτερο τρομοκράτη, θέλει να παρουσιάζει ως τρομοκρατική δράση τον αγώνα μας.
«Αγωνιζόμαστε Εναντίον Του Ιμπεριαλισμού, Διεκδικούμε Την Ανεξαρτησία!
Αγωνιζόμαστε Εναντίον Του Καπιταλισμού, Παλεύουμε Για Τον Σοσιαλισμό!
Αγωνιζόμαστε Εναντίον Του Φασισμού, Παλεύουμε Για Τη Δημοκρατία. 
ΨΩΜΙ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Οι Ιμπεριαλιστές, οι ΗΠΑ και συνεργάτες τους:
Θέλουν εμάς, τους αγωνιστές από την Τουρκία, να μας παρουσιάσουν ως «τρομοκράτες» και να μας δικάζουν με τον ιμπεριαλιστικό τρόπο τους.
ΑΣ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΤΟ ΕΠΙΤΡΈΨΟΥΜΕ
Να συμπαρασταθούμε στους αγωνιστές από την Τουρκία, που στους ώμους τους έχουν το καθήκον και την τιμή του αγώνα εναντίον του Ιμπεριαλισμού και του φασισμού. Να συμμετάσχουμε στις δίκες που ξεκινούν στην Ελλάδα.
Να τσακίσουμε την Διεθνή ιμπεριαλιστική συνωμοσία
ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΩΝ ΛΑΩΝ
ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΔΙΚΑΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΑΠΟ τους ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥΣ
ΚΑΤΩ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ! ΚΑΤΩ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ!
ΖΗΤΩ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ!
ΖΗΤΩ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΛΛΗΛΕΥΓΓΥΗ
ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΕΝΟΙ ΛΑΟΙ

ΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

http://oagonas.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Αντικομμουνιστικό παραλήρημα από το Μητροπολίτη Πειραιά στον αγιασμό του Ζαννείου!

Καταγγέλλουμε τη χυδαία και μισαλλόδοξη αντικομμουνιστική προπαγάνδα του Μητροπολίτη Πειραιά Σεραφείμ κατά τον αγιασμό του Ζάννειου Γυμνασίου και Λυκείου!
Ο εν λόγω εκπρόσωπος της εκκλησίας, επειδή θεώρησε ότι οι μαθητές δεν έκαναν ησυχία κατά την τελετή, άρχισε να επιτίθεται με χυδαίο αντικομμουνιστικό υβρεολόγιο κατηγορώντας τους ότι τέτοια συμπεριφορά έχουν μόνο οι κομμουνιστές και προχώρησε μάλιστα σε πολιτικές κρίσεις γύρω από τα καθεστώτα στη πρώην Σοβιετική Ένωση και την Ανατολική Ευρώπη. Ξεθάβοντας τις χειρότερες μνήμες του ελληνικού λαού όπου η ηγεσία της εκκλησίας μαζί με τα πιο αυταρχικά και εκμεταλλευτικά καθεστώτα πολεμούσαν με λύσσα τον κομμουνισμό και οποιαδήποτε απελευθερωτική ιδέα, σε αντίθεση με κατώτερα μέλη του κλήρου που στελέχωσαν τις γραμμές της Εθνικής Αντίστασης ενάντια στους κατακτητές.
Στην δικαιολογημένη αντίδραση των μαθητών σε αυτό το παραλήρημα, ο αντικομμουνιστής Σεραφείμ άφησε τον αγιασμό στη μέση και έφυγε. Μάλλον επικράτησε η μισαλλόδοξη πολιτική συνείδηση από τη θρησκευτική… Η ηγεσία της εκκλησίας με την τεράστια περιουσία αποδεικνύει και πάλι ότι αποτελεί έναν από τους πυλώνες της εξουσίας.
Αν δεν μπορεί η εκκλησία να απομονώσει τέτοιες αντιλήψεις, θα πρέπει η εκπαιδευτική κοινότητα να τις πετάξει έξω από τα σχολεία. Και να επαναφέρουμε τα αιτήματα για διαχωρισμό της εκκλησίας από το κράτος και την εκπαίδευση. Οι Μητροπολίτες, οι αγιασμοί, τα παραληρήματα και οι λειτουργίες δεν έχουν καμία σχέση με την εκπαίδευση.

Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής
(ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ &
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Στο σπίτι του κρεμασμένου δε μιλάνε για σκοινί!

Τη Δευτέρα 15/09 η ΔΙΔΕ Πειραιά οργανώνει ημερίδα με τίτλο «Παιδεία της Δημοκρατίας ως πρόταγμα στην κρίση της Δημοκρατίας». Στην πρόσκληση σημειώνεται η ένδειξη «με τη συναντίληψη του Συμβουλίου της Ευρώπης», και ανάμεσα σε άλλους, συμμετέχουν στελέχη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Στη δε θεματολογία γίνεται λόγος για «ενίσχυση της Δημοκρατίας στην Ε.Ε.» και γενικά για «Ανθρώπινα Δικαιώματα».

Σε μια άλλη περίοδο ίσως μια τέτοια ημερίδα να πέρναγε απαρατήρητη. Σήμερα όμως που έχουν γίνει τεράστια βήματα οπισθοχώρησης στα δημοκρατικά (και όχι ανθρώπινα γενικά) δικαιώματα με την καθοδήγηση της Ε.Ε. και των ντόπιων κυβερνήσεων, τέτοιες ημερίδες εκτός από υποκριτικές είναι και προκλητικές.

Να θυμίσουμε ότι ζούμε σε μια χώρα:
- όπου πολλές φορές το δικαίωμα στην απεργία βγαίνει στην παρανομία και οι απεργοί επιστρατεύονται. Επειδή μιλάτε για παιδεία της δημοκρατίας νομίζετε ότι ο μαθητής δεν αντιλαμβάνεται τι σημαίνει να έχει επιστρατευτεί ο καθηγητής του;
- όπου μαθητές που βγήκαν στο δρόμο να διεκδικήσουν, αντιμετωπίστηκαν με εισαγγελείς και μαθητοδικεία.
- όπου στα δύσκολα, αντί για τη δήθεν δημοκρατία του κοινοβουλίου, επιστρατεύτηκαν Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και παράκαμψη της ίδιας της αστικής δημοκρατίας.
- Όπου ψηφίζονται τα αμετάφραστα μνημόνια, της Τρόικα που δεν έχει ψηφίσει κανείς και δεν ελέγχει κανείς και τα στελέχη τους μπαινοβγαίνουν στα υπουργεία και προωθούν νόμους και αλλαγές.
- Όπου η ίδια η Ε.Ε., από τη φύση της, αποκαλύπτει το μη ελεγχόμενο από το λαό, αντιδημοκρατικό και αντιλαϊκό χαρακτήρα της. Ότι είναι ένας οργανισμός που αποφασίζουν οι λομπίστες, οι τραπεζίτες και οι πολυεθνικές.

Να θυμίσουμε ότι μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάθηκαν και οι αντιδημοκρατικές πρακτικές από την ίδια τη διοίκηση, το Υπουργείο, τη ΔΙΔΕ Πειραιά που τώρα τάχα ενδιαφέρονται για την «Παιδεία της Δημοκρατίας».

- να θυμηθούμε τα εντέλλεστε;
- Να θυμηθούμε τον ευτελισμό ακόμα και αυτών των ΠΥΣΔΕ με τις συνεδριάσεις πίσω από κάγκελα και κεκλεισμένων των θυρών;
- Να θυμηθούμε τα εν κρυπτώ σεμινάρια αξιολόγησης;
- Να θυμηθούμε τις πάμπολες αυθαιρεσίες γύρω από τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών (πχ 8-2); Ή να θυμηθούμε την τιμωρία των μαθητών με τα «μαθήματα» μέσα στο Πάσχα επειδή διεκδίκησαν κάτι καλύτερο;

Το Συμβούλιο της Ευρώπης είναι ένας θεσμός δήθεν ανεξάρτητος από την Ε.Ε. Αποτελείται από 47 κράτη και ειδικεύεται γύρω από τα ζητήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας γενικά. 5 χρόνια σε ένα κράτος έκτακτης ανάγκης στην Ελλάδα, όπου το κοινοβούλιο ήταν ανοικτά courier του κεφαλαίου και των τραπεζιτών, ο μη εκλεγμένος Τόμσεν ανέβαζε και κατέβαζε νόμους και τα ΜΑΤ και τα δικαστήρια καταπατούσαν καθημερινά δικαιώματα ενός αιώνα, δεν είδε τίποτα;
Περίεργο. Γιατί σε άλλα πράγματα έχει άλλες ευαισθησίες. Έχει πχ έκθεση που αθωώνει, για το ότι 2 στους 3 νέους 18-24 ετών είναι άνεργοι, τις μνημονιακές πολιτικές και το πρόγραμμα της Τρόικα και ρίχνει το φταίξιμο στο ότι είναι παθητικοί και δεν έχουν επιχειρηματικό πνεύμα!!!
Έχει πχ ψήφισμα που αναπαράγει τη βοηθητική για τη Χρυσή Αυγή άποψη περί «δύο άκρων ναζισμού και κομμουνισμού» όπου καταδικάζει τον κομμουνισμό και τα αντίστοιχα καθεστώτα στην Ανατολική Ευρώπη. Το ψήφισμα μάλιστα καλεί στις χώρες αυτές να δημιουργηθεί ένα κίνημα που να καταδικάζει τον κομμουνισμό. Φαίνεται ότι σε μια χώρα από αυτές, στην Ουκρανία, οι ντόπιοι Ναζί και ακροδεξιοί που έσφαξαν 2000 προοδευτικούς και αντιφασίστες το πήραν σοβαρά και με τη βοήθεια της κατά τα’ άλλα δημοκρατικής Ε.Ε. έκαναν πραξικόπημα και πήραν και την εξουσία. Αλήθεια το Συμβούλιο της Ευρώπης έβγαλε κάποιο ψήφισμα που να καταδικάζει την ωμή παρέμβαση της Ε.Ε. στην εκεί μαζική σφαγή και το διορισμό κυβέρνησης με συμμετοχή Ναζί; Ναι έβγαλε. Γενικόλογα για τερματισμό της βίας και ταυτόχρονα απέπεμψε τη Ρωσία από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Οποία ουδετερότητα!

- να σταματήσει η πλύση εγκεφάλου σε εκπαιδευτικούς και μαθητές στα σχολεία.
- Δημοκρατικά δικαιώματα και ελεύθερος συνδικαλισμός στην παιδεία.
- Όχι στον αυταρχισμό και τις αυθαιρεσίες της διοίκησης.
- Η Ε.Ε. δεν είναι το σπίτι της Δημοκρατίας – είναι επικίνδυνη για τα δημοκρατικά, εργασιακά, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα των λαών!

Ενότητα Αντίστασης Ανατροπής
(ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ &
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΑΤΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Χαϊδάρι, 11/09/2014

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Οι τελευταίες εξελίξεις στο ΑΤΤΙΚΟ Νοσοκομείο αποκαλύπτουν την εικόνα της βαθιάς σήψης και παρακμής που κυριαρχεί στις Διοικητικές Αρχές των νοσοκομείων και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας. Τα οικονομικά αδιέξοδα, λόγω καρατόμησης των δημοσίων δαπανών και της σταδιακής μετατροπής των νοσοκομείων σε επιχειρήσεις, επιβάλουν σε Διοικητές και Υπουργούς το ρόλο manager Ανώνυμων Εταιρειών. Για να εφαρμόσουν την κατάφωρα άδικη και αντιλαϊκή πολιτική τους δεν διστάζουν να τρομοκρατούν καθημερινά τους εργαζόμενους, να συκοφαντούν τη δουλειά των επιστημόνων, να συμβιβάζονται με τους εργολάβους - δουλέμπορους που αναλαμβάνουν ολόκληρους τομείς του ΕΣΥ (καθαριότητα, φύλαξη, πλυντήρια). Κύρια υπεύθυνη γι’ αυτή την αθλιότητα είναι η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και τα συμφέροντα που υπηρετεί.

Ας μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα:
1) Οι διοικήτριες του ΑΤΤΙΚΟΥ (κ.κ. Γιαννακάκου - Καρπούζου) από την πρώτη στιγμή που ανέλαβαν τη διεύθυνση του νοσοκομείου εξαπέλυσαν διαρκείς επιθέσεις σε προσωπικό και γιατρούς, μη σεβόμενες το έργο, τις συνθήκες εφημέρευσης και υπερεργασίας τους. Συνέχισαν την περικοπή εφημεριών, απογευματινών και υπερωριών, όπως έκανε και η προηγούμενη διοίκηση. Άφησαν το νοσοκομείο χωρίς βασικά υλικά, φάρμακα, αναλώσιμα και ανέχτηκαν την πλημμελή συντήρηση βασικών μηχανημάτων παγώνοντας σχεδόν όλες τις συμβάσεις προμήθειας υλικών (τις αντικατέστησαν με εξωσυμβατικές μικροπρομήθειες, 3μηνες ανανεώσεις και απευθείας αναθέσεις).
2) Απαξίωσαν το προσωπικό του ΑΤΤΙΚΟΥ και την πολυετή εμπειρία του και προτίμησαν τη συνεργασία με παράγοντες και συμβούλους εκτός νοσοκομείου. Ανάθεσαν καθήκοντα διευθυντών και προϊσταμένων χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους την αρχαιότητα και τις νόμιμες διαδικασίες εξέλιξης. Προώθησαν αδιαφανείς αποφάσεις υπηρεσιακών συμβουλίων (που συνεδρίαζαν χωρίς την παρουσία των αιρετών αντιπροσώπων των εργαζομένων), μόνο και μόνο για να περάσουν τις μετατάξεις των δικών τους ανθρώπων.
3) Το χειρότερο απ’ όλα είναι ότι προσπάθησαν να φέρουν τον ασθενή σε αντίθεση με το γιατρό, το νοσηλευτή, τον υπάλληλο της τεχνικής υπηρεσίας, μεταθέτοντας στο προσωπικό την ευθύνη για το ράντζο, το χαλασμένο μηχάνημα ή την αναβολή του χειρουργείου.
Η στάση τους αυτή δεν είναι θέμα προσωπικής παραξενιάς ή κακού χαρακτήρα. Είχαν την απόλυτη έγκριση, ενθάρρυνση και ανοχή της κυβέρνησης και της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας. Ήταν οι εκλεχτές τους, η κ. Γιαννακάκου μάλιστα αναδείχτηκε ανάμεσα στους 8 καλύτερους διοικητές νοσοκομείων πανελλαδικά και βραβεύτηκε πρόσφατα για την αποτελεσματική εφαρμογή της σκληρής δημοσιονομικής πολιτικής στο ΑΤΤΙΚΟ.
Η σύγκρουση όμως ανάμεσα στα διάφορα στρατόπεδα συμφερόντων στα νοσοκομεία και ειδικά στο ΑΤΤΙΚΟ (κυκλώματα προμηθευτών και εργολάβων, κύκλοι του Πανεπιστημίου, ενδοκυβερνητικές αντιθέσεις) δεν άργησε να ξεσπάσει. Διοικήτρια και υποδιοικήτρια είναι πλέον στα μαχαίρια.
Αφορμή στάθηκε η μονομερής ενέργεια της διοικήτριας, που χωρίς την έγκριση του ΔΣ και παρακάμπτοντας τη νόμιμη διαδικασία των διαγωνισμών, ανάρτησε στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ (ΑΔΑ 7ΩΗ94690ΩΔ-ΖΔ1, Αύγουστος 2014) πρόσκληση ενδιαφέροντος σε 3 συγκεκριμένους εργολάβους για το έργο αναδιαρρύθμισης του Τμήματος Επειγόντων, προϋπολογισμού 138.000 €. Το κωμικοτραγικό της υπόθεσης είναι ότι η ανάρτηση ανακλήθηκε λίγο αργότερα λόγω «αδυναμίας αναστολής των εφημεριών του νοσοκομείου για την πραγματοποίηση του έργου».

ΩΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΕΞΗΣ:
Α) Η κατάσταση στο ΑΤΤΙΚΟ έφτασε στο απροχώρητο, η σήψη άρχισε να γίνεται επικίνδυνη. Το νοσοκομείο βούλιαξε:
- Η νοσηλεία των ασθενών συνεχίζει να γίνεται σε «πολεμικές» συνθήκες: Ράντζα και ανάνηψη στο διάδρομο, προσωπικό εξαντλημένο, ελλιπές και ανεκπαίδευτο (παράνομες βάρδιες από εκπαιδευόμενους), ελλείψεις βασικού υγειονομικού υλικού, αδυναμία χορήγησης ρεπό και αδειών, παραβίαση νόμιμου ωραρίου. Αφόρητες συνθήκες εφημερίας, κοροϊδία με τη συνεφημέρευση. Υπάρχουν εγκληματικές ευθύνες για το κλείσιμο του Λοιμωδών και τις απειλές για κλείσιμο των ψυχιατρικών νοσοκομείων της Δυτικής Αθήνας.
- Η διακοπή λειτουργίας βασικών μηχανημάτων, όπως του μαγνητικού τομογράφου, των ακτινολογικών μηχανημάτων του ΤΕΠ, αναπνευστήρων κλπ., η έλλειψη κλινών ΜΕΘ, χειρουργικών αιθουσών και ασφαλούς χώρου προετοιμασίας χημειοθεραπευτικών φαρμάκων (με αποτέλεσμα την έκθεση του προσωπικού σε κίνδυνο), οδηγούν σε πτώση της ποιότητας των υπηρεσιών μας και σε αποστολή πελατείας στις ιδιωτικές κλινικές.
- Η υποχρηματοδότηση είναι συνεχής και ακατάπαυστη (κάτω από το 50% του προ 4ετίας ποσού).
- Η υποβάθμιση και συνειδητή απαξίωση της τεχνικής υπηρεσίας οδηγεί στην ανάθεση μιας σειράς αναγκαίων έργων σε εργολάβους με υπερτιμημένες προμήθειες.

Β) Δεν θα μπλέξουμε στην κονταρομαχία των μεγαλοσυμφερόντων και των διάφορων κυβερνητικών κέντρων μέσα στο νοσοκομείο.
Δηλώνουμε όμως κατηγορηματικά ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΝΑ ΑΝΕΧΤΟΥΜΕ:
- Τη Διοίκηση του νοσοκομείου, που το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να παραιτηθεί. Αυτή η πολιτική που καλείται να εφαρμόσει δεν καλλωπίζεται. Θα μεταλλάσσει αντικειμενικά τους διοικητές σε εχθρούς του προσωπικού και των γιατρών, ανήθικους υπερασπιστές μιας βάρβαρης κατάστασης.
- Την Κυβέρνηση και την Τρόικα, που θα αγωνιστούμε ακόμα περισσότερο για να μας αδειάσουν όσο γίνεται πιο γρήγορα τη γωνία, ώστε να δούμε άσπρη μέρα.
Καλούμε όσους σιωπούσαν ως τώρα (ανάμεσά τους δυστυχώς και πολλοί πανεπιστημιακοί δάσκαλοι) ή κοίταζαν μόνο το «χωράφι» τους και τα προνόμιά τους, να συνταχτούν έστω και τώρα με τα δίκαια αιτήματα του σωματείου, της ΕΙΝΑΠ και γενικά του υγειονομικού κινήματος.
Οι ανάγκες και τα δικαιώματά μας δεν θα τσαλαπατηθούν άλλο από το δημοσιονομικό σφαγείο της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, ούτε από την εξυπηρέτηση του ληστρικού χρέους.
Τα νοσοκομεία ανήκουν στο λαό, φτιάχτηκαν με τον ιδρώτα και το αίμα του ελληνικού λαού. Δεν θα γίνουν ανώνυμες εταιρείες.

ΔΩΡΕΑΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

http://somateioattikon.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

«Καλή Σχολική Χρονιά, σε όλους». Φωνάξτε την ευχή για να την πιστέψουμε…

του Συλλόγου Εκπαιδευτικών
Π.Ε. Καρδίτσας
Συνάδελφοι,
Μια δύσκολη σχολική χρονιά ανοίγεται μπροστά μας. Το υπουργείο, πιστό στην πολιτική της τρόικας, προσπαθεί να «βαφτίσει το κρέας ψάρι». Δυστυχώς, δεν μπορεί να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα κάνοντας τα ίδια πράγματα!
Οι εκπαιδευτικοί, εκτός απ’ το ότι λείπουν κατά χιλιάδες (22.000 κενά μόνιμων εκπαιδευτικών σύμφωνα με το ΥΠΑΙΘ), είναι τσακισμένοι ψυχικά και οικονομικά.
Το ολοήμερο καρκινοβατεί και οι υποχρεωτικές μετακινήσεις εκπαιδευτικών είναι προ των πυλών (ΔΟΕ 1019/4-9-14). Παρ’ όλα αυτά, οι μεγαλοστομίες συνεχίζονται. Ας αναλογιστούμε: Πόσες τσάντες μείνανε στο σχολείο με το «νέο σχολείο» του ΥΠΑΙΘ; Πόσα παιδιά μειώσανε τις εξωσχολικές δραστηριότητες γιατί τις παρείχε το σχολείο; Όταν τα αναδεικνύαμε, ήμασταν οι κακοί και οι δύσπιστοι. Τώρα που τα βιώνουμε, αποκαλούνται «βελτιωτικές προσπάθειες» και το «νέο σχολείο» ονομάζεται «κοινωνικό σχολείο».
Η κατηγοριοποίηση – βαθμολόγηση, σχολείων και εκπαιδευτικών, προσπαθεί να επιβληθεί μέσα από κυβερνητικούς ελιγμούς, (ΔΟΕ 1020/5-9-14).
Οι κουτσουρεμένοι μισθοί απομειώνονται μέρα τη μέρα. Πάψαμε να ζούμε! Απλά επιβιώνουμε.
Συνάδελφοι, μας αξίζει μια τέτοια κατάσταση;
Αν δεν πιστέψουμε στη συλλογική αντίσταση και στην αλληλεγγύη, τίποτε δεν πρόκειται να βελτιωθεί. Γι’ αυτό, ως ΔΣ, σας καλούμε ΕΝΩΜΕΝΟΙ και ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να προασπίσουμε τις ζωές μας και τους μαθητές μας.
Στη συνεδρίαση του ΔΣ στις 2-9-14, αποφασίσαμε τη συνάντηση με τους αιρετούς, αιτηθήκαμε συνάντηση με την Διευθύντρια (εκκρεμεί ο προσδιορισμός της από την ίδια) και προγραμματίσαμε ΓΣ προς το τέλος του μήνα.
Η κατάσταση στην Καρδίτσα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις και προβλέψεις των αιρετών, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες για αναπλήρωση λόγω αδειών (αναρρωτικές, μακροχρόνιες κλπ) και τις επικείμενες συνταξιοδοτήσεις, έχει ως εξής:
• 10 κενά δασκάλων ΠΕ 70
• 3 κενά μουσικών ΠΕ 16
• 16 κενά στην ειδική αγωγή

Σχετικά με την «αξιολόγηση», ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός, ότι η προσπάθεια της κυβέρνησης να χαρακτηρίσει τις αποφάσεις της ΑΔΕΔΥ παράνομες και καταχρηστικές και να επιτύχει την έκδοση δικαστικής απόφασης που να επιβάλλει την αναστολή εφαρμογής τους, έπεσε στο κενό. Τόσο η 2395/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών όσο και η πιο πρόσφατη 4843/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών δικαίωσαν πανηγυρικά την ΑΔΕΔΥ.
Η τελευταία απόφαση (21-8-2014) του Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ σε ότι αφορά την εκπαίδευση αναφέρει ότι «το Γ.Σ. με ψήφους 45 Υπέρ και 20 παρόντες αποδέχθηκε την εισήγηση της Εκτελεστικής Επιτροπής της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. και με απόλυτη πλειοψηφία ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ την προκήρυξη Απεργίας – Αποχής από όλες τις διαδικασίες υλοποίησης της ατομικής αξιολόγησης (ΠΔ 152/13) των εκπαιδευτικών, αλλά και της αυτοαξιολόγησης – αξιολόγησης της σχολικής μονάδας και κάθε διαδικασία αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου που πραγματοποιείται σε υλοποίηση του σχετικού νομοθετικού πλαισίου (ν. 4024/11, ν. 4142/13, ΠΔ 152/13, ν. 3848/10, ν. 3679/10)…η απεργία θα εκκινήσει την 30η Αυγούστου 2014 έπειτα, δηλαδή, από την πάροδο τεσσάρων εργασίμων ημερών από την κοινοποίηση εξωδίκου δηλώσεως της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. στα αρμόδια Υπουργεία, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και λοιπές υπηρεσίες, δια της οποίας γνωστοποιούνται το περιεχόμενο της αποφάσεως αυτής και τα αιτήματα της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., ενώ σε περίπτωση μη ικανοποίησης αυτών θα συνεχιστεί μέχρι τη λήξη της διαδικασίας αξιολόγησης...»
Το ΔΣ του Συλλόγου καλεί όλους τους συναδέλφους να αρνηθούν να υλοποιήσουν τους ολέθριους, για τη δημόσια εκπαίδευση, σχεδιασμούς της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΑΙΘ. Να μείνουν συνεπείς στο δρόμο που όλοι μαζί χαράξαμε με την ακύρωση στην πράξη – ευτελισμό της διαδικασίας της Α.Ε.Ε. αλλά και της δυναμικής στάσης αποχής των Διευθυντών των σχολικών μονάδων από τις επιμορφώσεις για την αξιολόγηση.
Κανείς μας να μην υποβάλει φάκελο για την αξιολόγηση ώστε να ακυρώσουμε τις προσπάθειες του ΥΠΑΙΘ για την επιβολή της αξιολόγησης των ποσοστώσεων και των απολύσεων. Οι αποφάσεις της Δ.Ο.Ε. και της ΑΔΕΔΥ παρέχουν πλήρη κάλυψη. Δεν έχουμε τίποτε να φοβηθούμε. Η απάντηση μας πρέπει να είναι δυναμική και η άρνηση ηχηρή.
Συνάδελφοι, σας καλούμε να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπειά μας και να συνεχίσουμε ό,τι σφυρηλατήσαμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ την περσινή χρονιά.

Για το Δ.Σ.
Ο Πρόεδρος                 Ο Γραμματέας
Τάσος Γκαραγκάνης             Γιώργος Τσιτσιμπής
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Ο τελευταίος χαιρετισμός από την ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ, στον σύντροφο Γιώργο Ταχτσή

Με βαθιά συγκίνηση, εκ μέρους της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ, αποχαιρετούμε σήμερα έναν πολύτιμο άνθρωπο, έναν ξεχωριστό σύντροφό μας, ένα φλογερό επαναστάτη, το σύντροφο Γιώργο Ταχτσή, που αφιέρωσε όλη του τη ζωή και όλη την ικμάδα του για να προχωρήσει μπροστά ο λαϊκός αγώνας, η υπόθεση του κομμουνιστικού κινήματος. Μια υπόθεση στην οποία πίστεψε βαθιά από τα νεανικά του χρόνια, για την οποία αγωνίστηκε με σπάνια αφοσίωση σε όλη την κατοπινή ζωή
του και την οποία υπηρέτησε με ακλόνητη προσήλωση ως την τελευταία του πνοή.
Ο σ. Γιώργος πέρασε από τα μικρά του χρόνια μια σκληρή ζωή στον Έβρο όπου γεννήθηκε. Φτωχόπαιδο, από νωρίς ρίχτηκε στη βιοπάλη. Εργάτης από τα νεανικά του χρόνια στην Ελλάδα και μετά μετανάστης εργάτης στη Γερμανία, το 1964, με τη σύντροφο της ζωής του Άννα, κι ύστερα πίσω ξανά στην πατρίδα το 1977, πάλι στο μεροκάματο, δοκίμασε όλα αυτά τα χρόνια τη σκληρή εργατική εκμετάλλευση και καταπίεση. Μέσα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, τηε μετεμφυλιακής Ελλάδας και της εργατικής μετανάστευσης στη Γερμανία, συνδέθηκε με τις κοινωνικές ιδέες της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης, με το αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας.
Αυτό τον έφερε σε επαφή με το μαρξιστικό – λενινιστικό κίνημα στη διάρκεια της φασιστικής δικτατορίας – όντας εργάτης στη Γερμανία – και σε αυτό το κίνημα εντάχθηκε μέχρι το τέλος της ζωής του, κοντά μισό αιώνα.
Πρωτοπόρος αγωνιστής της εργατικής τάξης, πάντα παρών στις εργατικές και λαϊκές κινητοποιήσεις και στους απεργιακούς αγώνες, πρώτος στις κομματικές εξορμήσεις, τις οικονομικές καμπάνιες και τη διακίνηση του «Λαϊκού Δρόμου», που τόσο αγάπησε, το οδοιπορικό της ζωής του σ. Γιώργου Ταχτσή είναι οδοιπορικό μιας ασίγαστης πάλης για την εξάλειψη της κοινωνικής αδικίας, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για τη μεγάλη υπόθεση του Σοσιαλισμού και του Κομμουνισμού.
Η προλεταριακή συνείδηση του σ. Γιώργου κατανόησε πολύ γρήγορα τι σημαίνει ρεβιζιονισμός, αναθεώρηση και απάρνηση των αρχών του κομμουνιστικού κινήματος. Είχε βαθιά συνειδητοποιήσει την ολέθρια ζημιά που προκάλεσε στο εργατικό, λαϊκό και επαναστατικό κίνημα η στροφή που σημειώθηκε στο ΚΚΕ και στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, μετά το 1956, γι αυτό και στις κομματικές συνεδριάσεις, στις συζητήσεις του με εργάτες και αγωνιστές, στις αντιπαραθέσεις του με αντίπαλα ιδεολογικά ρεύματα, πάντα με επιμονή ήθελε να υπογραμμίζει και να επεξηγεί αυτό το ζήτημα. Αντιμετώπισε ο ίδιος με τις εμπειρίες του στο εργατικό κίνημα, στο σωματείο του, τι σημαίνει συνδικαλιστικός συμβιβασμός, ρεφορμισμός και οππορτουνισμός. Γι αυτό και ταύτισε την αγωνιστική ζωή του με την ιδεολογία, την πολιτική και την πάλη του μαρξιστικού – λενινιστικού κινήματος.
Παιδιά της εργατικής τάξης, παιδιά της ανέχειας και του αγώνα, παιδιά απίστευτων στερήσεων και ηρωϊκών προσπαθειών, να τι θα έπρεπε να είναι το μέλος του Κόμματος και τέτοιος ακριβώς αγωνιστής ήταν ο Γιώργος Ταχτσής. Υπήρξε υπόδειγμα κομμουνιστή εργάτη με επαναστατική ψυχή, που διαπνέονταν από βαθιά πίστη στην οργάνωση και το Κόμμα του, το Μ-Λ ΚΚΕ. Το πνεύμα της πειθαρχίας, της κομμουνιστικής κομματικότητας και της αυταπάρνησης μπροστά στα καθήκοντα που αναλάμβανε βρίσκονταν στο πιο υψηλό επίπεδο. Πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα έβαζε το Κόμμα, τα γενικά συμφέροντα του κινήματος και σε αυτά υπέτασσε και συγχώνευε τα προσωπικά του ζητήματα. Αρχή του ήταν να προσφέρει όλο και πιο πολλά για το Κόμμα και να αρκείται σε όλο και πιο λίγα για τον εαυτό του.
Η μεγάλη έγνοια και αγωνία του ήταν να φέρει κι άλλους εργάτες στο Κόμμα κι άλλους αγωνιστές. Υπόδειγμα μαζικής, κομματικής δουλειάς, δημιουργούσε και διατηρούσε στενούς δεσμούς, πολιτικούς, κοινωνικούς με ένα πολύ πλατύ κύκλο συναγωνιστών και φίλων. Όλα αυτά τα συνδύαζε με μεγάλη καρδιά, με ένα πλατύ χαμόγελο, με μια γενναιοψυχία κι ένα αίσθημα προσφοράς και θυσίας για όλους τους συντρόφους, τους συναγωνιστές και φίλους.
Αυτός ήταν ο σύντροφος Ταχτσής. Κι όταν οι κακουχίες της ζωής κλόνισαν βαριά την υγεία του κι ήρθαν τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια οι αρρώστιες, η καρδιά και τα εμφράγματα, τα εγκεφαλικά και ο καρκίνος και είχε γίνει το σώμα του ματωμένη πληγή και τότε δε λύγισε ποτέ, παρέμεινε ακλόνητος στις επάλξεις του αγώνα, περπάτησε περίφανα και αγέρωχα και διάβηκε τη ζωή του παλλικαρίσια μέχρι την τελευταία μέρα.
Τέτοιοι λαϊκοί αγωνιστές, με την ξεχωριστή προλεταριακή πάστα του σ. Γιώργου, θα μας λείψουν αφάνταστα. Ιδιαίτερα σήμερα, που χτυπούν αλύπητα την εργατική τάξη και το λαό οι ξένοι ιμπεριαλιστές δυνάστες και οι ντόπιοι πλουτοκράτες, που σαρώνουν κατακτήσεις δεκαετιών κα καταδικάζουν το λαό σε αργό θάνατο.
Όμως οι αγώνες και οι θυσίες των αγωνιστών δεν πάνε χαμένοι. Το παράδειγμά του μπολιάζει τους αγώνες του σήμερα και εμπνέει τις επόμενες γενιές. Και μέσα στους σημερινούς δύσκολους και σκληρούς αγώνες σφυρηλατούνται οι νέοι λαϊκοί αγωνιστές, οι νέοι Ταχτσήδες και δυναμώνει ο αγώνας για την Ειρήνη, τη Δουλειά, τη Δημοκρατία, την Εθνική Ανεξαρτησία και το Σοσιαλισμό.
Τώρα που φεύγεις σ. Γιώργο, ο μόνος χαιρετισμός της ΚΕ και όλων των συντρόφων του Κόμματος είναι η υπόσχεση πως θα συνεχίσουμε και θα δυναμώσουμε τον αγώνα για την υπόθεση της εργατικής τάξης που της αφιερώθηκες, για την υπόθεση της ανασυγκρότησης του κομμουνιστικού κινήματος που τόσο ποθούσες, για την εκπλήρωση των υψηλών ιδανικών στα οποία αφιέρωσες όλη σου τη ζωή.

πηγή: Μ-Λ ΚΚΕ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

Έκκληση για την ειρήνη στην νοτιοανατολική Ουκρανία

Η Μπορότμπα υποστηρίζει τη δήλωση των συνδικάτων και των κοινωνικών οργανώσεων της Donbass για μια ειρηνική διευθέτηση της σύγκρουσης.
Το Συντονιστικό Συμβούλιο της Δημοσίων Ενώσεων του Donbass – «Κόμμα Ειρήνης», η Ομοσπονδία των Συνδικάτων του Lugansk, και το κοινωνικό κίνημα «Ελεύθερο Donbass" κάνουν έκκληση σε όλους τους δημόσιους φορείς της Ουκρανίας να συμβάλουν στη δημιουργία ενός ειρηνικού διαλόγου για το Νοτιοανατολικό. Στη δήλωση σημειώνεται, επίσης, η ανάγκη για την έγκαιρη έναρξη των διαπραγματεύσεων σχετικά με το ειδικό καθεστώς του Donbass.
«Κάνουμε έκκληση στην ουκρανική κοινωνία των πολιτών: ας κάνουμε μια ειρηνευτική συμφωνία και να παρουσιάσουμε ένα κοινό όραμα για τον τερματισμό του πολέμου και την τύχη της περιοχής Donbass στις αρχές στο Κίεβο, στις Βρυξέλλες, την Ουάσιγκτον και τη Μόσχα», αναφέρει η δήλωση.
Η Ένωση Μπορότμπα υποστηρίξει την ειρηνευτική πρωτοβουλία των μελών της κοινότητας Donbass. Η Μπορότμπα επιμένει ότι δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη χωρίς την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων από το καθεστώς του Κιέβου, την απαγόρευση των νεοναζιστικών συμμοριών, όπως τον Δεξιό Τομέα, καθώς και η δυνατότητα του αυτοπροσδιορισμού των νοτιοανατολικών περιοχών.

ΕΚΚΛΗΣΗ

Δημόσιοι οργανισμοί της Donbass προς δημόσιους οργανισμούς της Ουκρανίας

Αγαπητοί συμπατριώτες!
Ζούμε σε πόλεμο στο Lugansk και στο Donetsk. Μας πυροβόλησαν και τα σπίτια μας βομβαρδίστηκαν, αν και είμαστε άοπλοι. Στερηθήκαμε τροφή και νερό, παρ’ όλο που είμαστε αθώοι.
Εκπροσωπούμε μη πολιτικές κοινωνικές οργανώσεις. Ορισμένοι από εμάς ψήφισαν στο δημοψήφισμα στις 11 Μαΐου, και κάποιοι άλλοι δεν έλαβαν μέρος. Είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι. Αλλά είμαστε όλοι ειρηνικοί άνθρωποι.
Βλέπουμε ότι οι πολιτικοί δεν ψάχνουν στα σοβαρά για έναν τρόπο για τον τερματισμό της αδελφοκτόνου σφαγής. Οι πολιτικοί συμπεριφέρονται σαν να χρειάζονται ένα νικηφόρο πόλεμο, όχι μια καλή ειρήνη. Σα να είμαστε εμείς, οι κάτοικοι της Donbass, οι εχθροί του λαού της Ουκρανίας, και όχι αδελφές και αδέλφια σας, το ίδιο όπως εσείς, Ουκρανοί και Ρώσοι.
Κάνουμε έκκληση στην ουκρανική κοινωνία των πολιτών: ας κάνουμε μια ειρηνευτική συμφωνία και να παρουσιάσουμε ένα κοινό όραμα για τον τερματισμό του πολέμου και την τύχη της περιοχής Donbass στις αρχές στο Κίεβο, στις Βρυξέλλες, την Ουάσιγκτον και τη Μόσχα
Ο πόλεμος δεν θα παράγει ειρήνη. Θα εντείνει μόνο το μίσος και την επιθυμία για εκδίκηση και από τις δύο πλευρές.
Δεν μπορείτε να συντρίβεται τους ανθρώπους και να ζείτε όπως πριν, σαν να μην συνέβη τίποτα.
Αυτό συνέβη! Αίμα χύθηκε! Και για να διασφαλιστεί ότι δεν θα συμβεί ξανά, εμείς, οι άνθρωποι του  Donetsk και του Lugansk, χρειαζόμαστε νομικές εγγυήσεις από τις ουκρανικές αρχές, που να υποστηρίζονται από εγγυήσεις της Ρωσίας, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για την προάσπιση των δικαιωμάτων του Donbass στην πραγματική αυτο-κυβέρνηση και τη δημόσια ασφάλεια.
Κάποιος μπορεί να υποστηρίζει τους ειδικούς όρους και τις νομικές διαδικασίες, αλλά το Donbass χρειάζεται ειδικό καθεστώς.
Είναι απαραίτητο να σταματήσει η κραυγαλέα πίεση του Κόμματος του Πολέμου σε όλα τα θεσμικά όργανα της Ουκρανίας. Γνωρίζουμε ότι στην Ουκρανία υπάρχει ένα Κόμμα Ειρήνης. Και αυτό είναι το κόμμα της πλειοψηφίας. Κοινωνία των πολιτών της Ουκρανίας, λογικοί, καλοί άνθρωποι - σας ζητάμε να ανταποκριθείτε. Σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε στη συζήτηση.

Πρόσκληση για την ειρήνη!

Συντονιστικό Συμβούλιο των Δημοσίων Ενώσεων Donbass "Κόμμα Ειρήνης"
Πρόεδρος AN Yakovenko

Ομοσπονδία των Συνδικάτων της LC
Πρόεδρος DC Akimov

Κοινωνικό κίνημα «Ελεύθερη Donbass"
Συντονιστής MD Gusiakov

Το κείμενο στα αγγλικά εδώ: http://borotba.su/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τι συμβαίνει στην Ουκρανία; (Από την πλευρά του λαού)

Πολλή συζήτηση διεξάγεται για το τι ακριβώς γίνεται στην Ουκρανία και ιδιαίτερα στις νοτιοανατολικές περιοχές. Δεν αναφερόμαστε εδώ στις επεμβάσεις και παρεμβάσεις των ιμπεριαλιστών αλλά στον πόλεμο που διεξάγεται τους τελευταίους μήνες σε αυτές τις περιοχές.
Για εμάς που είναι βαθιά η πεποίθησή μας ότι οι λαοί μπορούν και πρέπει να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους, ακόμη και με τα όπλα αν χρειαστεί, πολύ θα θέλαμε να είναι τα πράγματα επαναστατικά όπως τα παρουσιάζουν πολλοί. Είναι όμως;
Τα γεγονότα και το πώς ξεκίνησαν πριν ένα χρόνο είναι γνωστά και δεν χρειάζεται να αναφερθούμε. Από τη πλατεία Μεϊντάν μέχρι και τον εμφύλιο στο Ντονμπάς, πάντα το μεγάλο ζητούμενο ήταν το πού είναι ο λαός, η εργατική τάξη.
Εξεγέρθηκε πράγματι κατά του Γιανουκόβιτς και σε ποια έκταση; Υπήρξε «εξέγερση» εναντίον του και στην υπόλοιπη Ουκρανία ή όχι;
Είναι πράγματι οι Ουκρανοί της δύσης ακροδεξιοί και φασίστες σε αντίθεση με τους Ουκρανούς της ανατολής, ρωσόφωνοι κατά πλειοψηφία, με τη δημοκρατία, αντιφασίστες και επαναστάτες που αγωνίζονται για το σοσιαλισμό; Πού στηρίζονται αυτού του τύπου οι διαιρέσεις και ποιους βολεύουν σε αυτή τη φάση;
Είναι πράγματι ο πόλεμος που διεξάγεται στην νοτιοανατολικές περιοχές της χώρας πόλεμος κατά του φασισμού, για την αυτοδιάθεση του λαού, ή ακόμη και σοσιαλιστική επανάσταση; Ποιες είναι οι ντόπιες δυνάμεις που δρουν στα πλαίσια των πολιτοφυλακών; Τι στόχους έχουν; Ποια είναι η ιδεολογία τους; Είναι ενιαίοι; Στηρίζονται στο λαό και την εργατική τάξη και σε ποια έκταση; Οι πολιτοφυλακές (λαϊκός στρατός χαρακτηρίζονται από κάποιους), η δημιουργία των λεγόμενων «Λαϊκών Δημοκρατιών», η εμφάνιση της σοβιετικής σημαίας (στο πλάι με αυτή της σημερινής Ρωσίας) αποτελούν έκφραση της επαναστατικής διάθεσης και δράσης των λαών αυτών των περιοχών; Και αν ναι, από πού προκύπτει; Ή μήπως οι λεγόμενες πολιτοφυλακές έχουν αναλάβει το ρόλο να εκφράσουν τους λαούς με αυτούς στη πραγματικότητα να είναι στην άκρη;
Οι Ρώσοι ιμπεριαλιστές παίζουν κάποιο πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό ρόλο σε αυτές τις περιοχές ναι ή όχι; Αν πράγματι υπήρχε επαναστατική κατάσταση η οποία θα απειλούσε ακόμη και τους ίδιους, θα κάθονταν να παρατηρούν τα γεγονότα αποσύροντας απλά την υποστήριξή τους από τα λεγόμενα αυτονομιστικά κινήματα ανήμποροι να παρέμβουν; Η ιστορία πάντως έχει αποδείξει, ότι όταν πρόκειται για επανάσταση, όταν απειλείται η εξουσία των αστών και τα συμφέροντά τους, οι ιμπεριαλιστές επεμβαίνουν και μάλιστα με τις ευλογίες των αντιπάλων τους, ακόμη και όταν είναι σε εμπόλεμη κατάσταση μεταξύ τους! Από την εποχή της κομμούνας ακόμη! Γενικότερα στις εξελίξεις στην Ουκρανία οι ιμπεριαλιστές παίζουν κάποιο ενεργότερο ρόλο πέρα από αυτόν της απλής υποστήριξης της μιας ή της άλλης πλευράς; Είναι το κυρίαρχο αυτού που συμβαίνει στην Ουκρανία η άνοδος του φασισμού ή όπως λέει ο Sergey Kirichuk η άνοδος αυτή είναι το σύμπτωμα μιας ολόκληρης κατάστασης που περιλαμβάνει από τις επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών μέχρι τις επιδιώξεις της ντόπιας άρχουσας τάξης;
Πού οφείλονται άραγε οι αλλαγές στην ηγεσία των «Λαϊκών Δημοκρατιών» μετά και κατά τη διάρκεια επισκέψεων των ηγετών τους στη Μόσχα;
Που οφείλεται ότι σταμάτησαν οι μάχες μετά τη συμφωνία Πούτιν και Ποροσένκο για την "εξεύρεση τρόπου" εκεχειρίας; 
Πολλά τα ερωτήματα λοιπόν που πρέπει να απαντηθούν από αυτούς που θεωρούν ότι η κατάσταση στην ανατολική Ουκρανία συνιστά έναν γενικευμένο αγώνα του λαού και της εργατικής τάξης κατά του φασισμού, έναν αγώνα επαναστατικό.
Για μας είναι δεδομένο ότι η Ουκρανία και ο λαός της, όλος και ανεξάρτητα εθνικότητας ή θρησκεύματος, βρίσκεται στη μέση του ανταγωνισμού των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Ότι την πρώτη ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση την έχουν οι ΗΠΑ και η Ε.Ε., που στο όνομα των δικών τους επιδιώξεων δεν διστάζουν να παρεμβαίνουν άμεσα και έμμεσα για να αλλάζουν κυβερνήσεις, να διαιρούν λαούς και να τους βάζουν να σφάζονται μεταξύ τους. Το ίδιο και οι Ρώσοι στην ανάγκη τους να απαντήσουν στους αντιπάλους τους. Όπως δεν μας είναι καθόλου αδιάφορο ότι στη κυβέρνηση της Ουκρανίας αλλά και γενικότερα στις εξελίξεις παίζουν σημαντικό ρόλο οι φασίστες. Αναρωτιόμαστε όμως γιατί δυνάμεις της αριστεράς υποτιμούν την πρώτη πλευρά, αυτή της στάσης των ιμπεριαλιστών και δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα, αν όχι αποκλειστική, στην άνοδο του φασισμού.
Αυτό που μπορούμε να βγάλουμε σα συμπέρασμα παρακολουθώντας όσο μπορούμε τα γεγονότα και ιδιαίτερα τις αριστερές οργανώσεις, κυρίως την Borotba, είναι ότι σε αυτή τη φάση ο λαός δεν παίζει το ρόλο που θα έπρεπε, πέρα από την παθητική υποστήριξη, στις δυνάμεις που αντιμάχονται, είτε πραγματικά είτε προσχηματικά, την σημερινή κυβέρνηση, το φασισμό, τους ιμπεριαλιστές. Και στις νοτιο-
ανατολικές επαρχίες αλλά πολύ περισσότερο στις υπόλοιπες όπου τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα κινηματικά. Οι επεμβάσεις και οι παρεμβάσεις των Ρώσων είναι υπαρκτές, όπως και υπαρκτός είναι και ο ρώσικος εθνικισμός στην Νοτιοανατολική Ουκρανία, όπως υπαρκτές είναι και οι δυνάμεις που παλεύουν για την ανεξαρτησία όλης της χώρας και τη χειραφέτηση του λαού. Δυνάμεις όμως που προς το παρόν είναι μικρές και μειοψηφικές. Εξακολουθεί λοιπόν το μεγάλο ζητούμενο να είναι ο ρόλος του λαού και ιδιαίτερα της εργατικής τάξης στην υπόθεση αυτή και με βάση αυτό δεν μπορούμε να μιλάμε για λαϊκό επαναστατικό αγώνα.
Μπορούμε όμως να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στον ουκρανικό λαό και στις δυνάμεις που παλεύουν για την χειραφέτησή του, να εκφράσουμε την αντίθεσή μας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, να εντείνουμε τον αγώνα μας κατά του φασισμού.

Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Απορρίφθηκαν τα ασφαλιστικά μέτρα της εργοδοσίας για τον ΙΜΑΣ και το ΣΥΡΜΑ

Απορρίφθηκαν από το Πρωτοδικείο Βόλου τα ασφαλιστικά μέτρα της εργοδοσίας ενάντια στους εργάτες που απεργούν στα εργοστάσια ΙΜΑΣ και ΣΥΡΜΑ ενάντια στην εκ περιτροπής εργασία που επιβλήθηκε από 1 Σεπτέμβρη.
Η απόφαση αυτή αποτελεί μία πρώτη νίκη των εργατών που μαζικά συμμετέχουν και περιφρουρούν την απεργία και όλων όσων βρέθηκαν στο πλευρό τους στηρίζοντας τον δίκαιο αγώνα τους.
Από την άλλη καμία αυταπάτη δεν πρέπει να υπάρχει ότι η εργοδοσία θα σταματήσει να εκβιάζει και να τρομοκρατεί τους απεργούς εργάτες και ότι δεν θα χρησιμοποιήσει όλο το ανετργατικό νομικό οπλοστάσιο που έχει στα χέρια της αλλά και μηχανισμούς απεργοσπασίας και διάσπασης της ενότητας των εργατών. Εξάλλου και οι αποφάσεις της "τυφλής" δικαιοσύνης έχουν σταθεί στην συντριπτική τους πλειοψηφία ενάντια στα συμφέροντα και τους αγώνες των εργατών και του λαού, οπότε καμία αυταπάτη δεν πρέπει να υπάρχει και για τον δικό της ρόλο.
Οι εργάτες στον ΙΜΑΣ και το ΣΥΡΜΑ συνεχίζουν τον απεργιακό αγώνα τους και δηλώνουν αποφασισμένοι να μην υποχωρήσουν άν δεν πάρει πίσω η εργοδοσία το αντεργατικό μέτρο της εκ περιτροπής εργασίας. Ο αγώνας τους θα είναι δύσκολος και παρατεταμένος για να πετύχει τον στόχο του. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να στηριχτεί με ένα πλατύ κίνημα αλληλεγγύης εργατών, σωματείων, νεολαίας, πολιτικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία θα δώσει όλες της τις δυνάμεις σε αυτή την κατεύθυνση γιατί νίκη των εργατών στον ΙΜΑΣ και το ΣΥΡΜΑ θα αποτελέσει νίκη όλης της εργατικής τάξης.

http://antistasimagnesia.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΣΤΟΝ ΙΑΝΟ

Πρόσφατη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης δικαιώνει τον Γιάννη Γκλαρνέτατζη εργαζόμενο στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ (και πρόεδρο του Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Ν. Θεσσαλονίκης) στην αγωγή που είχε υποβάλλει εναντίον της εργοδοσίας. Ο συγκεκριμένος συνδικαλιστής είχε προσφύγει στη δικαιοσύνη μετά τη μετακίνησή του από το κεντρικό κατάστημα της εταιρίας στην πλατεία Αριστοτέλους στο κατάστημα της οδού 25ης Μαρτίου, μετακίνηση που έγινε μετά από καταγγελία του στην Επιθεώρηση Εργασίας για μη πληρωμή κυριακάτικης εργασίας. Σε πρώτο βαθμό η αγωγή του είχε απορριφθεί, αλλά τώρα το εφετείο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση, καθώς θεώρησε ότι η ενέργεια της επιχείρησης ήταν καταχρηστική εφόσον την έλαβε «κινούμενη αποκλειστικά από λόγους εκδίκησης προς το πρόσωπο του ενάγοντος για την προηγούμενη διεκδίκηση νόμιμων δικαιωμάτων, τόσο του ιδίου όσο και των συναδέλφων του, που δεν ήταν αρεστή στην εναγομένη».

Η όλη ιστορία ξεκίνησε με τη μη καταβολή της προσαύξησης για κυριακάτικη εργασία η οποία πραγματοποιήθηκε στις 19.6.2011, κάτι που η επιχείρηση «αμελούσε» να κάνει σε παρόμοιες περιπτώσεις εδώ και χρόνια. Ο Γ. Γκλαρνέτατζης (τότε αντιπρόεδρος του Σωματείου), ζήτησε την καταβολή των νομίμων κι όταν πήρε αρνητική απάντηση προσέφυγε την Επιθεώρηση Εργασίας. Η διεύθυνση, αφού πρώτα αναγκάστηκε να πληρώσει την προσαύξηση σ’ όλους όσοι εργάστηκαν κυριακάτικα, συγκάλεσε συναντήσεις των εργαζομένων όπου τους καλούσε να καταδικάσουν τις ενέργειες του συναδέλφου τους και του σωματείου, απάντησε στην ανακοίνωση του σωματείου «εν’ ονόματι» των εργαζομένων, μετακίνησε τον συνδικαλιστή από το τμήμα Μελετών στην Αριστοτέλους (όπου εργαζόταν για έξι σχεδόν χρόνια από την πρόσληψή του) στο μικρότερο από τα υποκαταστήματά της στην πόλη, κι όταν το σωματείο προχώρησε σε παραστάσεις διαμαρτυρίας έξω από το κεντρικό κατάστημα της επιχείρησης, έβγαλε νέο κείμενο με τις υπογραφές σχεδόν όλων των εργαζομένων στην επιχείρηση που δήλωναν πόσο «όμορφα, ηθικά κι αγγελικά πλασμένα» είναι όλα στην εταιρία. Το γεγονός αυτό κάνει τους παραλληλισμούς με «δηλώσεις νομιμοφροσύνης» εξόχως ταιριαστούς. Παράλληλα η επιχείρηση στράφηκε και εναντίον δυο άλλων μελών του δ.σ. του Σωματείου (του προέδρου και του εφόρου) απευθυνόμενη στους εργοδότες τους με προφανή σκοπό να τους δημιουργήσει προβλήματα στην εργασία τους. Η υπόθεση της συνδικαλιστικής δίωξης του Γ. Γκλαρνέτατζη έφτασε στην Επιθεώρηση Εργασίας που την εξέτασε στις 10.10.2011 και δικαίωσε τον εργαζόμενο, καθώς η απόφασή της έλεγε: «συστήνουμε στην επιχείρηση να προχωρήσει στην επαναμετακίνηση του προσφεύγοντος στο κατάστημα της Αριστοτέλους», ενώ απέρριπτε και τον ισχυρισμό της εργοδοσίας ότι είναι αναρμόδια. Καθώς η επιχείρηση δεν συμμορφώθηκε ο εργαζόμενος προσέφυγε στη δικαιοσύνη.

Τώρα, λοιπόν, το εφετείο με την απόφαση 1676/2014 δικαίωσε τον εργαζόμενο. Πιο συγκεκριμένα το δικαστήριο αποφάσισε πως: «Ήταν […] η μετακίνηση αυτή βλαπτική για τον ενάγοντα, με την […] έννοια της πρόκλησης άμεσης ηθικής ζημίας σ’ αυτόν και περαιτέρω, έγινε κατά κατάχρηση του διευθυντικού δικαιώματος της εναγομένης, δηλαδή για σκοπούς άσχετους με την κατά το δυνατόν καλύτερη αξιοποίηση της εργασίας του ενάγοντος και την προσφορότερη οργάνωση της επιχείρησής της. Ειδικότερα, με τη μετακίνησή του ο ενάγων δεν υπέστη μεν υλική βλάβη […]. Υπέστη όμως ηθική βλάβη ως εργαζόμενος αλλά και ως συνδικαλιστής, αφού αφενός μεν τοποθετήθηκε σε σαφώς υποδεέστερη θέση, και συγκεκριμένα σε κατάστημα με πολύ λιγότερους εργαζόμενους (3 αντί για 40), με πολύ λιγότερες βιβλιοθήκες (1,5 αντί για 15), κάτι που επηρέασε αρνητικά τη φήμη του ως εργαζομένου, αλλά και ως ανθρώπου που ασχολείται με το βιβλίο (ο ενάγων έχει πολυετή συγγραφική και μεταφραστική παρουσία στο χώρο του βιβλίου, καθώς και σε διάφορα έντυπα της Θεσσαλονίκης). Την ηθική βλάβη του ενάγοντος επέτεινε το γεγονός ότι πριν από τη μετακίνησή του η εναγομένη προέβη στις […] δύο έγγραφες επιπλήξεις της προ αυτόν, που κατά την κρίση του Δικαστηρίου ήταν εντελώς προσχηματικές […]. Ακόμη, επειδή η εναγομένη προέβη στη μετακίνηση του ενάγοντος εξαιτίας της προηγούμενης προσφυγής του στην Επιθεώρηση Εργασίας, που δεν αφορούσε μόνον τον ίδιο, αλλά και τους λοιπούς συναδέλφους του […] η μετακίνησή του, που έγινε μετά τις προηγούμενες προσχηματικές επιπλήξεις προς αυτόν, τον δυσφήμησε και ενώπιον των συναδέλφων του, τα συμφέροντα των οποίων είχε επιχειρήσει να υπερασπισθεί μαζί με τα δικά του. Περαιτέρω, είναι ολοφάνερο ότι η εναγομένη προέβη στην επίμαχη μετακίνηση του ενάγοντος κινούμενη αποκλειστικά και μόνον από λόγους εκδίκησης προς το πρόσωπό του, λόγω της προηγούμενης μη αρεστής συμπεριφοράς του, και συγκεκριμένα λόγω της προηγούμενης προσφυγής του στην Επιθεώρηση Εργασίας για την διεκδίκηση νομίμων δικαιωμάτων (από την κυριακάτικη εργασία) όχι μόνον του ιδίου, αλλά και των συναδέλφων του (κάτι που ο ενάγων είχε υποχρέωση να κάνει λόγω ακριβώς της συνδικαλιστικής του ιδιότητας), αλλά και με σκοπό να περιορίσει την επιρροή του ενάγοντος (προς την κατεύθυνση της νόμιμης –όπως είχε αποδειχθεί μετά την προηγούμενη προσφυγή του στην Επιθεώρηση Εργασίας– διεκδίκησης δικαιωμάτων) στους κατά πολύ λιγότερους εργαζόμενους του καταστήματος της 25ης Μαρτίου από εκείνους του μεγαλύτερου κεντρικού καταστήματος». Τέλος η δικαστική απόφαση υποχρεώνει την εταιρία «να παύσει τη μονομερή βλαπτική μεταβολή που υφίσταται ο ενάγων λόγω της παραπάνω μετακίνησής του και να τον επανατοποθετήσει στη θέση εργασίας που είχε στο κατάστημα της πλατείας Αριστοτέλους πριν την παραπάνω απόφασή της, καθώς και να του καταβάλει για χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη από την προσβολή της προσωπικότητάς του, το ποσό των 2.000 Ευρώ με τους νόμιμους τόκους».

Με την απόφαση αυτή καταδεικνύεται η εκδικητική και ουσιαστικά φεουδαρχική συμπεριφορά της αλυσίδας πολιτισμού Ιανός. Άλλωστε το τελευταίο διάστημα η εταιρία έχει επιβάλλει τα περίφημα «μηχανάκια» που καταμετρούν τις πωλήσεις, προσπαθώντας να καλλιεργήσει κλίμα κανιβαλισμού μεταξύ των υπαλλήλων της. Στις σχετικές ανακοινώσεις και διαμαρτυρίες των σωματείων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη η επιχείρηση απάντησε με ψεύδη, ενώ κυκλοφόρησε και πάλι κείμενο εναντίον του συνδικαλισμού στο οποίο πίεζε τους εργαζόμενους να βάλουν την υπογραφή τους (όπως ακριβώς είχε κάνει και τρία χρόνια πριν στην υπόθεση του Γ. Γκλαρνέτατζη). Και για να υπογραμμίσει την αυταρχικότητά της απέλυσε ορισμένους από τους υπαλλήλους της που δεν υπέκυψαν κι αρνήθηκαν να υπογράψουν το σχετικό κείμενο αποκήρυξης των συνδικαλιστικών φορέων. Ήδη στην Αθήνα έγινε τριμερής συνάντηση στην επιθεώρηση εργασίας μετά από προσφυγή δύο από τους απολυθέντες, ενώ στη Θεσσαλονίκη εκκρεμεί άλλη προσφυγή εργαζομένης για τη μη χορήγηση των ρεπό τα οποία όμως δηλώνονταν ως τέτοια στην επιθεώρηση. Επίσης το καλοκαίρι η επιχείρηση επέβαλλε στην πλειοψηφία των εργαζομένων της «οικειοθελή» παραίτησή τους από τη θεσμικά κατοχυρωμένη αργία του Αγ. Πνεύματος.

Η απόφαση αυτή αποτελεί νίκη, έστω και μικρή, μέσα στη συνολική υποβάθμιση της θέσης των εργαζομένων σε δουλοπάροικους, κάτι που επιδιώκουν το (ελληνικό και ξένο) κεφάλαιο, η κυβέρνηση κι οι διακυβερνητικοί οργανισμοί που θεωρούν ότι έχουν δικαίωμα να διαφεντεύουν τις ζωές μας. Μόνο ο δρόμος της αντίστασης κι όχι η υποταγή μπορούν να έχουν αποτελέσματα απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Ν. Θεσσαλονίκης
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ το ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 8μμ. ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΑΚΙ ΣΤΗ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

«ΤΕΡΨΗΧΩΡΟΣ» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ
ΧΡ. ΣΜΥΡΝΗΣ 99 ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6944533460

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Σύλλογός μας διοργανώνει ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ το ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 8μμ. ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΑΚΙ ΣΤΗ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ.

Διαμαρτυρόμαστε για την νέα υποβάθμιση της ζωής και του περιβάλλοντος στην περιοχή μας.


Με βάση το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας/Αττικής (ΡΣΑ) παραδίνονται «φιλέτα» γης, όπως η περιοχή των πρώην Λιπασμάτων Κερατσινίου-Δραπετσώνας και όλη η περιοχή της Λιμενικής Ζώνης, σε ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα, με σκοπό το κέρδος, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις που θα έχουν στη ζωή και την υγεία των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.
Ειδικότερα ο επαναχαρακτηρισμός της περιοχής αυτής ως «Λιμενοβιομηχανική» ζώνης με χρήσεις βιομηχανίας, βιοτεχνίας, υπηρεσιών κλπ, ξαναφέρνει στο νου μας, παλιότερες μαύρες εποχές, όπου η λειτουργία των ρυπογόνων και καρκινογόνων εργοστασίων, σκόρπιζε το θάνατο στους κατοίκους .
Διεκδικούμε την κατάργηση, όλων των φωτογραφικών ρυθμίσεων και νομοθετημάτων που έχουν ψηφιστεί, ώστε να διευκολύνουν τη λειτουργία βιομηχανιών και ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΩΝ στην περιοχή μας κάνοντάς την νέα χαβούζα.
Ζητάμε να σταματήσει τώρα η δημιουργία χώρων για ανάμιξη, συσκευασία λιπαντικών πετρελαίου, παραλαβής , αποθήκευσης και διακίνησης καυσίμων και το εργοστάσιο επεξεργασίας υγρών πετρελαιοειδών & υγρών αποβλήτων πλοίων.
Παλεύουμε για ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ, ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ.
ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΠΡΑΣΙΝΟ, ΧΩΡΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ & ΑΝΑΨΥΧΗΣ.
ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ, ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΔΗΘΕΝ «ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Οικονομική «τακτοποίηση» σωματείων

Ένα ακόμα βήμα ασφυκτικού κρατικού ελέγχου που δεν πρέπει να περάσει
Σε εξέλιξη βρίσκεται η εφαρμογή του θεσμικού κρατικού πλαισίου που αντιμετωπίζει τα σωματεία ως νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και επιβάλλει τη φορολογική τους υπόσταση. Αυτό σημαίνει την κατοχή ΑΦΜ, την παράδοση του καταστατικού του στην Εφορία (θεωρημένου από το Πρωτοδικείο), τα στοιχεία του Προέδρου και του Ταμία, την απόκτηση Κώδικα Άσκησης Δραστηριότητας, την ετήσια κατάθεση φορολογικής δήλωσης, την υποβολή συγκεντρωτικών καταστάσεων, την υποβολή όλων των παραστατικών και πολλά ακόμα. Όλα αυτά συνοδεύονται με την επιβολή εξοντωτικών προστίμων από την 1η Γεναρη του 2014.
Το γεγονός αυτό είναι ιδιαίτερα σοβαρό καθώς το κράτος, μέσω του υποτιθέμενου οικονομικού ελέγχου, ουσιαστικά κλιμακώνει και εντείνει τις διαδικασίες πολιτικού ελέγχου των σωματείων. Μπορεί κανένας να φανταστεί τι μπορεί να σημαίνει η επιμονή ενός σωματείου να πραγματοποιεί απεργία που έχει βγει παράνομη και πώς τα πρόστιμα θα συνδέονται απευθείας με τις φορολογικές του υποχρεώσεις. Τι μπορεί να σημαίνει η απλή οικονομική ενίσχυση άλλων (παράνομων) απεργών ή παλαιστίνιων ή τούρκων ή άλλων αγωνιστών, των οποίων οι οργανώσεις φιγουράρουν στις ευρωενωσιακές και νατοϊκές «τρομοκρατικές» λίστες. Πώς, ακόμα, όλα αυτά θα φτάνουν να εξατομικεύονται στο πρόσωπο του προέδρου ή του ταμία (και, άρα, πιθανόν στις δικές του φορολογικές υποχρεώσεις) για να γίνει έτσι η πίεση ασφυκτική. Η πρόκληση γίνεται μεγαλύτερη αν σκεφτεί κανείς ότι το θεσμικό αυτό πλαίσιο αφορά σωματεία που δεν χρηματοδοτούνται από το κράτος, κι έτσι δεν υπάρχει κανένα πρόσχημα. Ετσι κι αλλιώς τα σωματεία έχουν Ελεγκτικές Επιτροπές (που ψηφίζονται) και παρουσιάζουν στο τέλος της θητείας των ΔΣ οικονομικό απολογισμό. Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα της λειτουργίας και της ζωής των σωματείων αποτελεί υπόθεση των ίδιων των μελών του και δε διασφαλίζεται από τον εναγκαλισμό τους από το συλλογικό εκφραστή του ταξικού εχθρού, δηλαδή από το αστικό κράτος.
Όπως γίνεται φανερό, το ζήτημα αυτό είναι ιδιαίτερα σοβαρό και συνδέεται με τη συνολική προσπάθεια του συστήματος να περιστείλει αποφασιστικά τις πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες. Ερχεται σε μια περίοδο που το κλίμα φασιστικοποίησης του συστήματος προωθείται, που νέος αντισυνδικαλιστικός νόμος ετοιμάζεται, που κελιά τύπου Γ' χτίζονται και που η «προσβολή πολιτεύματος» πάει να γίνει το κορυφαίο αδίκημα του Ποινικού Κώδικα.
Το ζήτημα αυτό έχει ως τώρα υποτιμηθεί από το σύνολο των συνδικαλιστικών δυνάμεων (ακόμα και από μας είναι η αλήθεια). Οι δυνάμεις που αντιλαμβάνονται τα σωματεία όχι ως χώρους συμπληρωματικούς των αστικών και ρεφορμιστικών πολιτικαντισμών αλλά ως χώρους ταξικής συγκρότησης των εργαζομένων σε αντίθεση με την αστική τάξη και το αστικό κράτος, πρέπει να αναδείξουν το ζήτημα στους χώρους δουλειάς επιδιώκοντας να αναζητήσουν μέτρα ώστε να μην περάσει ο έλεγχος των σωματείων από το κράτος. Σε κάθε περίπτωση, τα σωματεία δεν πρέπει να συλλέγουν συνδρομές μέσω μισθοδοτικών καταστάσεων, το κράτος δεν πρέπει να γνωρίζει ποιος τραπεζικός λογαριασμός συνδέεται με το ταμείο του σωματείου (ή αυτός δεν πρέπει να υπάρχει) ούτε και να γνωρίζει πού δίνονται οικονομικές ενισχύσεις, τι αφίσες βγαίνουν κλπ. Τα ζητήματα αυτά αφορούν μόνο τα μέλη του σωματείου. Με δεδομένο ότι οικονομικός έλεγχος αποτελεί πολιτικό έλεγχο πρέπει στις συνελεύσεις να τεθεί το ζήτημα και οι Ομοσπονδίες να πάψουν να διαχειρίζονται την υπόθεση ως λογιστικά συμβουλευτικά γραφεία… παρά τω υπουργώ Οικονομικών.

Προλεταριακή Σημαία μέσω http://deltioake.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Η εργοδοσία στον ΙΜΑΣ σέρνει τους εργάτες στα δικαστήρια για διαφυγόντα κέρδη!

Ενώ οι εργάτες στο εργοστάσιο ΙΜΑΣ κλιμακώνουν την κινητοποίησή τους σε απεργία διαρκείας ενάντια στην εκ περιτροπής εργασία που μονομερώς επέβαλε η εργοδοσία από 1 Σεπτέμβρη, την Τετάρτη 10 Σεπτέμβρη βρέθηκαν κατηγορούμενοι στο Πρωτοδικείο Βόλου από τα αφαλιστικά μέτρα της εταιρείας για διαφυγόντα κέρδη.
Στα δικαστήρια βρέθηκαν εκατοντάδες εργαζόμενοι του εργοστασίου και αλληλέγγυοι που γέμισαν την αίθουσα και τους διαδρόμους.
Μεγάλες αντιδράσεις προκάλεσε η τοποθέτηση του νομικού συμβούλου της εταιρείας ότι οι εργάτες είναι προνομιούχοι γιατί παίρνουν ακόμα Δώρο Χριστουγέννουν, Πάσχα και επίδομα αδείας, ενώ ο διεθυντής παραγωγής του εργοστασίου είπε ότι οι αποδοχές των εργατών είναι ψηλές σε σχέση με το μέσο όρο των μισθών σε άλλους κλάδους. Αποκαλύπτουν οι απολογητές της εργοδοσίας τους πραγματικούς στόχους της εκ περιτροπής εργασίας.
Από την άλλη μεριά εργάτης - συνδικαλιστής στον ΙΜΑΣ αποκάλυψε τους ξέφρενους ρυθμούς εντατικοποίησης που έχουν επιβληθεί στο εργοστάσιο καθώς το τελευταίο διάστημα έχει μειωθεί το προσωπικό κατά 50 άτομα χωρίς να προσληφθεί κανένας, για τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας και τις άθλιες συνθήκες δουλειάς που επικρατούν.
Το δικαστήριο θα αποφασίσει για τα ασφαλιστικά μέτρα της εργοδοσίας την Πέμπτη 11 Σεπτέμβρη. Από την μεριά τους οι εργάτες είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους για να μην περάσει η εκ περιτροπής εργασία και η τρομοκρατία της εργοδοσίας.
Την Τετάρτη 10 Σεπτέμβρη,  στο χώρο του εργοστασίου και στο πλευρό των απεργών που περιφρουρούσαν την απεργία, πήγαμε συναγωνιστές της Λαϊκής Αντίστασης - Αριστερής Αντιιμπεριαλστικής Συνεργασίας, μοιράσαμε την ανακοίνωση συμπαράστασης και συζητήσαμε με τους εργάτες για την πορεία του αγώνα. Το μεσημέρι βρεθήκαμε όλοι μαζί στα δικαστήρια ενάντια στην προσπάθεια της εργοδοσίας να βγάλει παράνομη την απεργία.

Ο αγώνας των εργατών στον ΙΜΑΣ είναι σημαντική υπόθεση για τους εργάτες και τους εργαζόμενους όλης της περιοχής αλλά και όλης της χώρας, η στήριξή του πρέπει να γίνει υπόθεση όλων!

http://antistasimagnesia.blogspot.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Συγκέντρωση και πορεία αλληλεγγύης στον Ουκρανικό λαό, στην Αθήνα

Με συμμετοχή αρκετών εκατοντάδων αγωνιστών πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 10 Σεπτέμβρη η συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Ουκρανικό λαό, και η πορεία προς στην πρεσβεία της Ουκρανίας, στην οποία καλούσε η «Αντιφασιστική καμπάνια για την Ουκρανία». Στην συγκέντρωση στο σταθμό του Μετρό Πανόρμου, καθώς και στην πορεία, συμμετείχε με μπλοκ και η Λαϊκή Αντίσταση – Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, και άλλες δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΝΑΡ, ΕΕΚ) καθώς και κάποιοι Ουκρανοί που ζουν στη χώρα μας.
Το μπλοκ της Λαϊκής Αντίστασης – Α.Α.Σ. πορεύτηκε με παλμό και συνθήματα αλληλεγγύης στον Ουκρανικό λαό, ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και την επιθετικότητα των ΗΠΑ, της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, ενάντια στους Δυτικούς και τους Ρώσους ιμπεριαλιστές και τα σχέδιά τους, ενάντια στο φασισμό. Προπαγανδίστηκε επίσης η εκδήλωση που διοργανώνει η Συνεργασία για τις εξελίξεις στην Ουκρανία, τη Δευτέρα 22/9 στην ΑΣΟΕΕ. Η πορεία κατέληξε σε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από την Ουκρανική πρεσβεία στη Φιλοθέη.
Είναι φανερό ότι τα γεγονότα στην Ουκρανία προμηνύουν τεράστιους κινδύνους για τους λαούς και θα επηρεάζουν καθοριστικά τις εξελίξεις. Οι ιμπεριαλιστές δεν διστάζουν να στηρίξουν καθαρά φασιστικές δυνάμεις προκειμένου να προωθήσουν τα συμφέροντά τους, ακόμη και με το κίνδυνο μιας γενικευμένης ανάφλεξης. Ο ελληνικός λαός οφείλει να σταθεί στο πλευρό του δοκιμαζόμενου λαού της Ουκρανίας – όπως και στο πλευρό του λαού της Παλαιστίνης και κάθε λαού που αντιμετωπίζει την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα – γιατί το ίδιο μέλλον, την ίδια βαρβαρότητα επιφυλάσσει ο ιμπεριαλισμός σε όλους τους λαούς, όταν και όποτε κρίνει ότι προωθεί τα συμφέροντά του.
Να δυναμώσει η αντιιμπεριαλιστική πάλη στο λαϊκό και εργατικό κίνημα! Έξω οι ιμπεριαλιστές «προστάτες» από την Ουκρανία! Να καταδικαστεί η ελληνική κυβέρνηση-υποτακτικό φερέφωνο των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων, που συνδέει την ύπαρξή της, την ύπαρξη του ελληνικού καπιταλισμού με την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.

http://www.kkeml.gr/

Βίντεο από την Παντιέρα:


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>