22 Μάη 1963 - 50 χρόνια από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη

Τα γεγονότα της Τετάρτης 22 Μάη του 1963

Το βράδυ της 22 Μάη του 1963, μέσα σε κλίμα πρωτόγνωρης τρομοκρατίας, ο Λαμπράκης εκφωνούσε ομιλία της Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη στην αίθουσα του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος, στη Θεσσαλονίκη. Το κτίριο βρισκόταν στη διασταύρωση των οδών Βενιζέλου και Ερμού και είχε περικυκλωθεί από 180 ένστολους χωροφύλακες και πολλούς άλλους με πολιτικά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τελικά το ΠΑΜΕ δικαιώθηκε;

Έχοντας σαν δεδομένο ότι αυτοί που πρέπει να δικαιωθούν είναι οι εργαζόμενοι που αγωνίζονται και οι διάφορες παρατάξεις που λέγονται αριστερές ή ταξικές ή …σ’ αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να κινούνται, δεν μπορώ παρά να σχολιάσω την ανακοίνωση του ΠΑΜΕ στις 16-05-2013 απ’ την ιστοσελίδα του.

ΠΑΜΕ : 16-05-2013 …. «Ότι, δηλαδή, για πολλά χρόνια, όπως και τώρα δεν προετοίμασαν τον κλάδο να δώσει τις αναγκαίες μάχες. Ειδικά τώρα που και πάλι κράτησαν αυτή τη στάση από την αρχή που έριξαν την πρόταση για απεργία, η μη προετοιμασία του κλάδου απέναντι και στην επιστράτευση που ήταν προδιαγεγραμμένη σημαίνει ότι οδηγούν τους εκπαιδευτικούς στην ηττοπάθεια. Αυτές οι ηγεσίες επιδόθηκαν σε ένα επικοινωνιακό παιχνίδι, χωρίς συμμαχίες, χωρίς προοπτική, με την κυβέρνηση να είναι έτοιμη να αρπάξει την ευκαιρία να τσακίσει τους εκπαιδευτικούς, να σπείρει κλίμα τρομοκρατίας με την επιστράτευση. Ότι αυτές οι ηγεσίες δεν μπορούν να οργανώσουν αγώνες με αποτελέσματα, μπαίνουν σε έναν αγώνα για να βγουν γρήγορα, γιατί δεν έχουν γραμμή σύγκρουσης με την αντιλαϊκή - αντιεκπαιδευτική πολιτική, έχουν αποδεχτεί και συμβιβαστεί με την υπάρχουσα πραγματικότητα.»

Συμφωνώντας με τις παρατηρήσεις του ΠΑΜΕ για το ρόλο της πλειοψηφίας των ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, ότι όχι μόνο δεν προετοίμασαν τους εργαζόμενους στην εκπαίδευση για τις αναγκαίες μάχες, αλλά με τη στάση τους και τις πρακτικές τους υπονόμευαν τις όποιες διαθεσιμότητες, δεν μπορώ να μην πω ότι το ζητούμενο δεν είναι αυτό. Το ζητούμενο είναι το τι έκαναν, τι κάνουν οι αυτοανακηρυσσόμενες αριστερές ταξικές δυνάμεις ή ακόμη πιο επιτακτικό είναι, ποια είναι τα ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά φρένα που δεν επέτρεψαν στους εκπαιδευτικούς να βγουν μπροστά παρά τις τρικλοποδιές της συνδικαλιστικής ηγεσίας.
Ας αρχίσω απ’ το τελευταίο, επειδή το θεωρώ και πιο σημαντικό. Έχοντας σαν δεδομένο τον αρνητικό ταξικό συσχετισμό (έλλειψη αριστεράς, κομμουνιστικού κινήματος που να εμπνέει για τη δυνατότητα ανατροπής αυτής της βάρβαρης πραγματικότητας και του μαύρου μέλλοντος που προδιαγράφουν και οργανωμένου λαϊκού κινήματος) το ερώτημα είναι, περιμένουμε πότε θα οικοδομηθεί, αλήθεια από ποιους;, αυτή η αριστερά και το κίνημα ή συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις στην ενίσχυση και στον προσανατολισμό των κινημάτων που έτσι κι αλλιώς ξεσπάνε και θα ξεσπάνε; Οι εργαζόμενοι, παρόλα τα φρένα που τους βάζουν και την άγρια κρατική βία και καταστολή δεν πρόκειται να πάνε σαν πρόβατα στη σφαγή. Το κίνημα των εκπαιδευτικών, όπως και κάθε κίνημα εργαζομένων ή γενικότερα λαϊκό κίνημα δεν συγκροτείται στη βάση οργανωτικών μέσων ή μορφών πάλης. Συγκροτείται στη βάση στόχων πάλης και διεκδικήσεων. Στη βάση υπεράσπισης και διεύρυνσης των δικαιωμάτων των ατόμων που το συγκροτούν. Ποια είναι λοιπόν τα ιδεολογικά και πολιτικά στοιχεία που είχαν ως τώρα κυριαρχήσει στην πλειοψηφία των εκπαιδευτικών με ευθύνη της ρεφορμιστικής αριστεράς. (Δεν αναφέρομαι στα ιδεολογήματα του συστήματος και τις παρεμβάσεις τους γιατί αυτό τη δουλειά του κάνει.). Ο εκπαιδευτικός λειτουργός, άρα τα εργασιακά του δικαιώματα αυτοπεριορίζονται απ’ τη θέση του. «Να μη διεκδικούμε μόνο οικονομικά αιτήματα, αλλά και θεσμικά(;) (π. χ ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο, μια άλλη αξιολόγηση, επιμόρφωση, …)». Η συμμετοχή αντιπροσώπων στα ΠΥΣΔΕ – ΑΠΥΣΔΕ - ΚΥΣΔΕ κλπ αποπροσανατόλιζε τους εκπαιδευτικούς ως προς το ρόλο του εκπαιδευτικού συστήματος και το ρόλο αυτών των οργάνων. Τους καλλιεργούσε την αυταπάτη ότι μπορούμε να έχουμε μια εκπαίδευση προς όφελος των παιδιών του λαού μέσα απ’ την αλλαγή των συσχετισμών στα όργανα του κράτους. Βέβαια, ούτε κατοχύρωση των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών υπήρξε μέσα απ’ αυτή τη συμμετοχή, παρά μόνο η ανάπτυξη πελατειακών σχέσεων και εξατομίκευση των προβλημάτων των εκπαιδευτικών (οργανική θέση, αποσπάσεις κλπ), ούτε πολύ περισσότερο κατοχύρωση και διεύρυνση των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών των εργαζομένων. Αποκορύφωμα οι διακηρύξεις διαφόρων υποψήφιων αιρετών ότι συμμετείχαν στην αξιολόγηση των διευθυντών για να επιλεγούν αυτοί που θα «κοντράρουν την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και τη αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας»!!!!!!!!!!!!!.
Ο συνδικαλισμός της ανάθεσης είναι αποτέλεσμα της κυριαρχούσας άποψης ότι το καπιταλιστικό –ιμπεριαλιστικό σύστημα μπορεί να αλλάξει από τα μέσα. Ανάλογα και η Λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούσε να μετατραπεί σε Ευρώπη των λαών.
Άρα δεν χρειάζεται κίνημα διεκδικητικό μέχρι τέλους, αλλά διαμαρτυρίας ή «αριστερής αντιπολίτευσης», το οποίο θα χρησιμοποιούν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες σαν μέσο πίεσης για τις διαπραγματεύσεις τους.
Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την μη γενομένη απεργία των καθηγητών;
Κατ’ αρχήν η στάση της ηγεσίας της ΟΛΜΕ αλλά και των εκπροσώπων του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ στα κανάλια ότι δεν είναι το θέμα της απεργίας το «ΔΙΩΡΟ» είναι ενταγμένη στις παραπάνω απόψεις και θέσεις με την έννοια του ότι δεν έθετε ζήτημα ανατροπής των μέτρων αλλά απεργία καταγγελίας και λειτούργησε αποπροσανατολιστικά. Έχουν ή όχι δικαίωμα και υποχρέωση οι εργαζόμενοι να αντισταθούν στο φόρτωμα στην πλάτη τους την κρίση χρέους και την κατάργηση των εργασιακών τους δικαιωμάτων; Πολύ απλά: οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα πρέπει να παλέψουν να μην απολυθούν, να έχουν μισθούς που να μπορούν να ζήσουν, να έχουν δωρεάν υγεία και παιδεία; Αυτοί οι αγώνες μπορούν να είναι νικηφόροι και σε ποιο βαθμό; Θα είναι αγώνες διεκδίκησης και άρα μπορεί να φτάσουν μέχρι της σύγκρουση ή διαμαρτυρίας και επαναστατικής γυμναστικής «μέχρι να έρθει εκείνη ημέρα»;
Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο πρέπει να αντισταθούν στις απολύσεις και στις μειώσεις των μισθών ή να αποδεχτούν ότι ευθύνονται για την κρίση χρέους και να αποδεχτούν τη μοίρα που τους επιφυλάσσει η τροϊκανή κυβέρνηση και οι πάτρωνες της;
Όποιος ισχυρίζεται ότι δεν είναι το «δίωρο», ή η επιβολή της αξιολόγησης - κατάργηση της μονιμότητας,
1) αποδέχεται την προπαγάνδα της κυβέρνησης ότι φταίνε οι εργαζόμενοι στο δημόσιο για την κρίση χρέους, την ανεργία και τη διάλυση της οικονομίας της χώρας.
2) Ενισχύει την κυβερνητική προπαγάνδα του «όλοι μαζί τα φάγαμε»,
3) Συμβάλλει στην πολιτική του «διαίρει και βασίλευε», όταν γνωρίζει ότι η κατάργηση των εργασιακών κατακτήσεων των εκπαιδευτικών όχι μόνο θα αυξήσει τον αριθμό των ανέργων, αλλά θα ισχυροποιήσει το κυβερνητικό μπλοκ στο να επιβάλλει ακόμη πιο βάρβαρα μέτρα. Αντίσταση στην αύξηση του διδακτικού ωραρίου των καθηγητών και τις υποχρεωτικές μεταθέσεις σημαίνει αντίσταση στην πολιτική που εξαθλιώνει το σύνολο των εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Το ότι οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ αλλά και οι ρεφορμιστικές δυνάμεις έχουν διαλύσει τα σωματεία και έχουν αφαιρέσει τη δυνατότητα από τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα να αντισταθούν και να υπερασπίσουν τα δικαιώματα τους, αυτό δεν συνεπάγεται ότι οι εργαζόμενοι επικροτούν αυτά τα μέτρα και συναινούν στη βάρβαρη πολιτική για «να βγει η χώρα απ’ τη κρίση», όπως διαλαλούσαν τα παπαγαλάκια των τροϊκανών. Απέναντι σ’ αυτή τη συκοφαντική προπαγάνδα η πλειοψηφία των αριστερών εκπροσώπων κράτησε αμυντική στάση. Κινήθηκαν με τη μόνιμη και σταθερή γραμμή πλεύσης τους, «της διασφάλισης της «κοινωνικής ειρήνης».
Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα, παρόλο που θεωρώ ότι επί της ουσίας έχει απαντηθεί με τα παραπάνω δεν μπορώ να μην θέσω τα εξής ζητήματα.
Η άρνηση του ΠΑΜΕ μέσα στις γενικές συνελεύσεις να συνθέσει κοινή πρόταση διεκδίκησης - αγώνα (για να μην το αδικώ δεν ήταν το μοναδικό), και οι ξεχωριστές συγκεντρώσεις όλο το προηγούμενο διάστημα διαμόρφωναν συνθήκες κοινωνικών συμμαχιών για οργάνωση αποφασιστικού αγώνα ενάντια στη βάρβαρη πολιτική της τρικομματικής κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ ή προετοίμαζαν τον απεργιακό αγώνα που θα ξεδίπλωνε το ΠΑΜΕ από μόνου του;
Οι ναυτεργάτες όταν απεργούν πρέπει να ρωτάνε τους αγρότες της Κρήτης το πότε θα απεργήσουν ή οι αγρότες όταν έκαναν τα μπλόκα έπρεπε να μην ταλαιπωρούν τους οδηγούς των εθνικών δρόμων;
Οι κοινωνικές συμμαχίες στήνονται πάνω στη μορφή αγώνα που δεν θα «ενοχλεί» ή πάνω στους στόχους πάλης, που ιδιαίτερα σήμερα η ανατροπή των βάρβαρων μέτρων, έστω και κάποια σημεία από ένα κλάδο θα έδωνε κουράγιο και ελπίδα και σε άλλους εργαζόμενους;
Αυτό δεν φόβισε την κυβέρνηση και επέβαλε την προληπτική επιστράτευση;
Οι συνάδελφοι του ΠΑΜΕ έχουν την άποψη ότι απέναντι στην αντιλαϊκή καταιγίδα πρέπει να οργανώσουμε εικονικές ή αχτιβίστικες ενέργειες ή μαζικούς αγώνες;.

«οι δυνάμεις της πλειοψηφίας περιορίστηκαν στο να αποζητούν απεργιακή στήριξη από τις ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που έχουν αποδείξει ακόμα και στις πιο κρίσιμες στιγμές πόσο συμβιβασμένες είναι.»
Αλήθεια γιατί υπερθεμάτιζαν την απεργία της Τρίτης;;

«Το πρωί της Τετάρτης το ΔΣ της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας συνεδρίασε έκτακτα και αποφάσισε ομόφωνα συμπόρευση με την ΟΛΜΕ, αν η ΟΛΜΕ καλέσει τα μέλη της για «σπάσιμο» της επιστράτευσης στην πράξη. Υπενθυμίζεται ότι η ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ είχαν αποφασίσει μια τρίωρη στάση εργασίας (12-3 μ. μ.) για την Πέμπτη. Την ίδια στιγμή πλήθος Σωματείων, Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων καταδικάζουν την επιστράτευση των εκπαιδευτικών. Σε αυτά προστέθηκαν χτες η Ομοσπονδία Τύπου και Χάρτου, η Διοίκηση του Συνδικάτου Μετάλλου Μαγνησίας «Μήτσος Παπαρήγας», το Εργατικό Κέντρο Θεσπρωτίας. Επίσης, την επιστράτευση καταδίκασε απερίφραστα η «Δημοκρατική Συσπείρωση για τις λαϊκές ελευθερίες και την αλληλεγγύη».
Όταν ισχύουν όλα τα παραπάνω, που αποδεικνύουν ότι η μαζικότητα και η αποφασιστικότητα των γενικών συνελεύσεων των ΕΛΜΕ επέδρασαν καταλυτικά στη διαμόρφωση όρων ενίσχυσης της γραμμής σύγκρουσης, δεν θα έπρεπε οι ταξικές δυνάμεις να ενισχύσουν αυτή την κατεύθυνση και όχι να αφήνουν τις ξεπουλημένες –ρεφορμιστικές ηγεσίες να οδηγήσουν τον κλάδο στην ηττοπάθεια; Αυτό δεν σημαίνει πρωτοπορία του κινήματος; Αλλιώς πως εξηγείται η φράση:
«Υπάρχει ανάγκη να αποτυπωθεί με σαφήνεια και καθαρότητα η θέση και η θέληση των 20.000 συναδέλφων που συμμετείχαν σε Γενικές Συνελεύσεις». Κανείς δεν έχει δικαίωμα να την παρερμηνεύσει; «Κανείς δεν έχει δικαίωμα», αλλά κάποιοι το πήραν από μόνοι τους και κάποιοι είπαν «απελθέτω απ’ εμού το ποτήριο τούτο».

Εκτός αν σύμφωνα με το ΠΑΜΕ αυτές οι ανακοινώσεις - συμπαράστασης που αναφέρει είναι επικοινωνιακού χαρακτήρα, αφού το αποτέλεσμα είχε διαμορφωθεί και είναι πολύ εύκολο να διακηρύττεις «εκ του ασφαλούς». Γιατί το 1988 δεν είναι πολύ μακριά, όταν όλα τα κόμματα, του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου, καλούσαν τους καθηγητές να σταματήσουν την απεργία, ενώ ακόμα θυμόμαστε πως σταμάτησαν οι κινητοποιήσεις των αγροτών. Ας ξεκαθαρίσει τελικά πως διαμορφώνονται οι όροι ώστε οι αγώνες να έχουν αποτελέσματα; Υπάρχουν αγώνες χωρίς κόστος; Μέχρι να βγούμε απ’ την ΕΕ και να ξωπετάξουμε το ΝΑΤΟ νικητές θα είναι το σύστημα της εκμετάλλευσης και η κάθε κυβέρνηση του;
Έχει δικαίωμα ένας κλάδος εργαζομένων να βγει μπροστά και να αντισταθεί στη συρρίκνωση – κατάργηση των εργασιακών του δικαιωμάτων; Πως διαμορφώνονται οι κοινωνικές συμμαχίες; Χωρίς να υποτιμάω την προετοιμασία (πολιτική, οργανωτική), αυτό που είναι αποδεδειγμένο διαχρονικά είναι ότι η αποφασιστικότητα αυτών που αγωνίζονται αναγκάζει όλους να πάρουν θέση φίλους και «φίλους» και ανοιχτούς αντίπαλους. Οι εργαζόμενοι στο χώρο της εκπαίδευσης, όπως όλοι οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα είναι ανάγκη να συγκροτηθούν πάνω στα κοινά τους προβλήματα. Της υπεράσπισης του δικαιώματος στη μόνιμη και σταθερή δουλειά, του δικαιώματος στις συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες και της υπεράσπισης –διεκδίκησης μαζί με τους μαθητές και τους γονείς του δικαιώματος στη μόρφωση και τη Δωρεάν Παιδεία. Οι αγώνες αυτοί δεν θα είναι αγώνες χωρίς κόστος γιατί απέναντι τους έχουν ένα κρατικό μηχανισμό εξοπλισμένο πολιτικά νομικά και υλικά και μια κυβέρνηση αποφασισμένη να πατάξει κάθε αντίσταση. Τα παραδείγματα πολλά κι καθημερινά. Εμείς;
Γ. Θ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΟΙΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ,

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΠΡΙΝ…

ΜΕΡΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ …ΘΑΥΜΑΣΙΕΣ ΜΕΡΕΣ

Τέτοιες ήταν συναδέλφισσες και συνάδελφοι αυτές που ζήσαμε το διήμερο14-15/5 με την –δεν υπάρχουν λόγια- Γενική Συνέλευση στο 1ο ΓΕΛ, τη μαχητική πορεία που ακολούθησε, και το μαζικότατο συλλαλητήριο της επόμενης μέρας. Στα πρόσωπά μας αποτυπωνόταν ο ενθουσιασμός, διαπιστώνοντας ότι ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ. ΝΑΙ παρά την επιστράτευση. Γιατί το φόβο (όχι δειλία) όλων μας μπροστά στο μέγεθος ενός αδίστακτου αντιπάλου, μετρίαζε ή έβαζε στο πίσω μέρος της σκέψης μας, η ανάγκη να σπάσουμε την επιστράτευση, η κατανόηση ότι η κυβέρνηση μας εκβίαζε με κάτι (απολύσεις) που θα μας προκύψει αν υλοποιηθούν οι υποχρεωτικές και εξαναγκαστικές μεταθέσεις.
Συμπερασματικά, μεγάλο μέρος των εκπαιδευτικών σε όλη τη χώρα και στην Καρδίτσα που σήκωσαν τα χέρια τους για να υποστηρίξουν την απεργία ήταν αποφασισμένοι να πάνε τη μάχη μέχρι τέλους. Αν η μάχη είχε ξεκινήσει, σε αυτούς θα προστίθονταν και χιλιάδες ακόμα συνάδελφοι, οι οποίοι στο τελικό δίλημμα ΘΑ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΣΣΟΝΤΑΝ με την πλευρά της σύγκρουσης.

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΚΙΝΕΙΤΑΙ !!!!

Αυτό που ξέσπασε δεν έπεσε από τον ουρανό. Ήταν το ξεχείλισμα ενός θυμού που συσσωρευόταν χρόνια. Τα τελευταία μέτρα που προώθησε η κυβέρνηση ήταν η σταγόνα και, καθώς οι αυταπάτες για το παρόν και το μέλλον μας έχουν χάσει τη λάμψη τους και εξαφανίζονται από τον ορίζοντα, έδωσαν τη θέση τους στη ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ: ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΠΑΛΗ. Αυτή η εξέλιξη είναι ήδη μια νίκη. Αποτελεί πλέον πολύτιμη παρακαταθήκη για τους αγώνες που έρχονται, γιατί «κάθε πραγματικό βήμα του κινήματος αξίζει πολύ περισσότερο από μια δωδεκάδα προγράμματα»
Πετάχτηκαν στα σκουπίδια εκείνες οι αντιδραστικές θεωρίες, δεξιών κι «αριστερών» για εκπαιδευτικούς βολεμένους, μίζερους, υποταχτικούς, «νεκροταφείο ελεφάντων», που προπαγανδίζονται χρόνια τώρα δημιουργώντας κλίμα μοιρολατρίας και ηττοπάθειας ανάμεσά μας. ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΖΩΝΤΑΝΟΙ. Φάνηκε στο χειροκρότημα χιλιάδων νεολαίων, εργαζομένων και ανέργων, που ένιωθαν τον αγώνα μας και δικό τους αγώνα.

ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΣΚΥΦΤΟΣ - ΑΜΟΡΦΩΤΟΣ ΛΑΟΣ

Γιατί αγωνιζόμαστε; Μα για τα αυτονόητα! Αυτά για τα οποία δεν θα χρειαζόταν κανένα επιχείρημα, αν από χίλιες πλευρές δεν στοιβάζονταν πάνω τους σωροί τα ψέματα. Αγωνιζόμαστε:
Για το δικαίωμα στη δουλειά απέναντι στις απολύσεις «σκέτες» η εξαναγκαστικές μέσω μετακινήσεων, για σταθερότητα στον αντίποδα της περιπλάνησης από σχολείο σε σχολείο.
Για το δικαίωμα στη ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ. Δηλαδή για τη διασφάλιση εκείνων των προϋποθέσεων που μας επιτρέπουν να αποκαταστήσουμε τη σχέση με το αντικείμενό μας, για τον ρόλο μας ως δασκάλων, για τη σχέση με τους μαθητές μας, για το δικαίωμα στη μόρφωση όλων των νέων, γι αυτά που μας αρνείται το υπουργείο, που λειτουργεί ως πλασιέ στην αγορά της γνώσης. Αγωνιζόμαστε για όλα αυτά που συνειδητά καταστρέφει, ακριβώς επειδή για άλλον ρόλο μας θέλει και μας προορίζει. Φοβισμένους και σκυφτούς υπαλληλάκους, ιμάντες μεταβίβασης των «μαύρων» ιδεών τους μέσα στα σχολεία.
Αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα στον αγώνα. Για να μη μπούμε στο «γύψο»

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ

Με ποιον είναι η κοινωνία; Την έχουμε με το μέρος μας; Το ερώτημα-αγωνία τίθεται συνεχώς από το σύνολο των εκπαιδευτικών. Πήρε μια πρώτη απάντηση. Τα ΜΜΕ δεν είναι η κοινωνία. Αυτά ήταν και θα είναι πάντα ενάντιά μας . Θα είναι με τα αφεντικά τους.
Αποδείχτηκε πως δεν είμαστε μόνοι. Όταν αγωνίζεσαι, μέσα στον αγώνα που διεξάγεται τίθεται το δίλημμα σε κάθε πολίτη αυτής της χώρας ΑΠΟ ΠΟΙΑ ΜΕΡΙΑ ΕΙΣΑΙ; Και η πλειοψηφία του λαού του τόπου μας τάχθηκε είτε ανοιχτά με τη μεριά μας, είτε με μια «αμήχανη» ουδετερότητα (αν ήταν γονιός με το παιδί του να δίνει εξετάσεις).Ας κρατήσουμε το δίδαγμα ότι έχουμε συμμάχους και οι ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ, ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΔΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ..

ΕΧΘΡΟΙ ΚΑΙ ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΙ

Απέναντι και ενάντια μας η τρικομματική κυβέρνηση (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ_ΔΗΜΑΡ) και η Χρυσή Αυγή να δείχνουν το ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟ, ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ τους πρόσωπο. Ανοιχτά υπονομευτικό και απεργοσπαστικό ρόλο, έπαιξαν και οι ηγεσίες των ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ, με τις δηλώσεις και τις πράξεις τους, με αποκορύφωμα την άρνησή τους να κηρύξουν πανεθνική απεργία στις 17/5.
Συνεκτιμώντας τη στάση των κοινοβουλευτικών κομμάτων της αριστεράς, συμπεραίνει κάποιος αβίαστα ότι δεν πίστεψαν στην δυναμική του κινήματος, στάθηκαν είτε με εχθρική για την απεργία στάση (ΠΑΜΕ- δηλώσεις Σοφιανού) είτε με αντικρουόμενες τοποθετήσεις (ΣΥΡΙΖΑ-άλλα ο Σκουρλέτης και άλλα Στρατούλης). Σε κάθε περίπτωση, μιλώντας καλόπιστα, αν και με δηλώσεις τους κατήγγειλαν την επιστράτευση και την τρικομματική Κυβέρνηση, αιφνιδιάστηκαν και δεν εμπιστεύθηκαν το κίνημα.

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ,

Με έναν χειρισμό πραξικοπηματικού χαρακτήρα, το μακρύ χέρι της κυβέρνησης στο ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ - ΠΑΣΚΕ), με την ψήφο δυστυχώς των δυο εκπροσώπων των (ΣΥΝΕΚ), δρομολόγησαν την αναστολή της απεργίας, την ουσιαστική της ματαίωση. Πιο «ειλικρινές» και «ξεκάθαρο» απ’ όλους το ΠΑΜΕ είχε ήδη αποφασίσει ότι οι συνθήκες δεν ήταν ώριμες και πανηγυρίζει για αυτό. Ας μας ειδοποιήσει πότε θα ωριμάσουν, να του αναθέσουμε να μας σώσει…
Να σημειωθεί ότι και η εκπρόσωπος των «Παρεμβάσεων» στο ΔΣ της ΟΛΜΕ δεν εξέφρασε με καθαρό τρόπο την απόφαση για σπάσιμο της επιστράτευσης, αφήνοντας τα συνδικαλιστικά στελέχη (ποιά αλήθεια;) να σηκώσουν το βάρος της αντιπαράθεσης. Έτσι οι ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ, αφού είχαν φροντίσει από τη μέρα των συνελεύσεων να μιλάνε για απεργία με το χαρακτήρα της «πολιτικής δήλωσης», δηλαδή για μια απεργία που ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ, αξιοποίησαν τις δικαιολογημένες αγωνίες και τα ερωτηματικά που εξέφρασαν οι καθηγητές για το πώς θα αντιμετωπίσουν την φασιστικού χαρακτήρα επιστράτευση, κρύφτηκαν πίσω από το περίφημο «όροι και προϋποθέσεις», που οι ίδιοι φρόντισαν από νωρίς να πλασάρουν, εκμεταλλεύτηκαν και τις υπαρκτές αδυναμίες και την απειρία μας, για να αρνηθούν να υπηρετήσουν τις αγωνιστικές διαθέσεις των καθηγητών και το αγωνιστικό κλίμα που εκφράστηκε με πρωτόγνωρη μαζικότητα στις γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ. Αυτές τις διαθέσεις υπονόμευσαν, διέβαλαν, απαξίωσαν και ματαίωσαν.
Γιατί η μάχη ενάντια στις απολύσεις και η μάχη ενάντια στην επιστράτευση θα αποτελούσε κεντρική πολιτική σύγκρουση με την κυβέρνηση και τα αφεντικά της. Και η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ δεν μπορεί και δε θέλει μια τέτοια τύπου σύγκρουση. Αποδείχτηκε ότι αυτού του είδους ο συνδικαλισμός, κυβερνητικός ή κομματικό παρακλάδι, που δεν τολμά να υλοποιήσει τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων, δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των απαιτήσεών μας κι ούτε μας εκφράζει. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ λοιπόν την ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ του ΔΣ της ΟΛΜΕ. ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΩΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ. Αντίστοιχα, υπάρχουν ευθύνες στον πρόεδρο του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Καρδίτσας που ψήφισε λευκό, ενώ είχε διαφορετική εντολή από τη Γενική Συνέλευση.

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΑΣΗ

Συνεχίσαμε την προσπάθεια που έχουμε ξεκινήσει εδώ και καιρό για να πάρει την υπόθεση ο κλάδος στα χέρια του. Στη ΓΣ προτείναμε τη ψήφιση της απεργίας(εισήγηση της ΟΛΜΕ) με την προσθήκη:
«Προχωράμε στην πραγματοποίηση της απεργίας ΣΠΑΖΟΝΤΑΣ ΜΑΖΙΚΑ την επιστράτευση. Η Συνέλευση των Προέδρων καλεί τις ΕΛΜΕ, ενάντια στην επιστράτευση, να λάβουν ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΜΕ ΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ.»

ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ…

Ας είναι, λοιπόν, ξεκάθαρο: Ο μόνος τρόπος για να αποκτήσουν οι αγώνες προοπτική είναι να πάρουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι την υπόθεση στα χέρια τους, να βάλουν στην άκρη τον υποταγμένο κυβερνητικό συνδικαλισμό.
Μπροστά μας βρίσκονται σκληρές ταξικές αναμετρήσεις. Το σύστημα θα εκμεταλλευτεί άμεσα αυτήν την αρνητική για το κίνημα εξέλιξη και θα κλιμακώσει την επίθεσή του. Ήδη οι εντολές για υποχρεωτική παραμονή 8-2 των επιστρατευμένων εκπαιδευτικών κατά την περίοδο των εξετάσεων ακόμα και σε άλλα κτίρια από αυτά στα οποία εργάζονται δείχνουν που το πάει.. Και αυτό πρέπει να σημάνει γενικό συναγερμό, τόσο για τον κλάδο των εκπαιδευτικών όσο και για το σύνολο των εργαζομένων.
Η εικόνα της Γενικής Συνέλευσης στο 1ο ΓΕΛ δεν μπορεί να σβήσει. Η μαχητικότητα των συνάδέλφων δεν μπορεί να παραγραφεί. Αποτελεί παρακαταθήκη για το αύριο. Και αυτό το αύριο, το δικό μας, των παιδιών μας, των μαθητών μας, «απαγορεύει», έχει κηρύξει «παράνομη» την ηττοπάθεια, τη μοιρολατρία, την υποταγή.
Μας έχει επιδώσει ΦΥΛΛΑ ΠΟΡΕΙΑΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ.

ΔΙΝΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΣΤΗ ΓΣ ΤΗΣ ΕΛΜΕ –ΠΕΜΠΤΗ 23/5 7μμ

ΝΑ ΜΗ ΜΑΣ ΧΩΡΑ ΠΑΛΙ ΤΟ αμφιθέατρο ΣΤΟ 1ο ΓΕΛ

ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Απεργία και κινητοποιήσεις αποφάσισαν οι εργαζόμενοι στη μονάδα οργάνωσης της διαχείρισης Α.Ε. (ΜΟΔ Α.Ε.)

Όχι σε απολύσεις - ιδιωτικοποίηση
Με 24ωρη απεργία την Τετάρτη (22/5), στάση εργασίας την Πέμπτη, παραστάσεις διαμαρτυρίας στα αναπτυξιακά συνέδρια των υπουργείων Περιβάλλοντος και Εργασίας – 21 και 23/5 αντίστοιχα – συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους οι 1200 εργαζόμενοι στην ΜΟΔ ΑΕ (εργαζόμενοι στο ΕΣΠΑ).
Αντιδρούν έτσι στην προσπάθεια της κυβέρνησης για την κατάργηση του δημόσιου ελέγχου στο σχεδιασμό και τη διαχείριση των ευρωπαϊκών και αναπτυξιακών προγραμμάτων, γεγονός που θα σημάνει την απόλυσή τους το αμέσως επόμενο διάστημα. Πληροφορίες φέρουν τη ΜΟΔ ΑΕ, ως έναν από τους πρώτους 20 οργανισμούς του δημοσίου που θα κλείσουν άμεσα προκειμένου να ικανοποιηθεί η μνημονιακή δέσμευση για απολύσεις στο δημόσιο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Απελαύνουν τους μαχαιρωμένους της Μανωλάδας

Στην απέλαση των δύο εργατών γης, τους οποίους μαχαίρωσαν μπράβοι των αφεντικών στη Νέα Μανωλάδα στις 9 Μαΐου επειδή διαμαρτυρήθηκαν για την απλήρωτη εργασία, προχωρά η ΕΛ.ΑΣ. όπως καταγγέλλει η Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή (ΚΕΕΡΦΑ).
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, ο Μοντζορούλ Ισλάμ και ο Τζαχαγκίρ Χουσεΐν ήταν μεταξύ των 17 εργατών γης που διαμαρτυρήθηκαν μετά από 45 μέρες απλήρωτης εργασίας στις φράουλες. Στις 9 Μαΐου μπράβοι των αφεντικών, με επικεφαλής τον επιστάτη τους, έστησαν ενέδρα έξω από την παράγκα των δύο αντρών και τους μαχαίρωσαν.
Τα χωράφια όπου δούλευαν οι εργάτες είχαν παραχωρηθεί στο αφεντικό τους από το “πρωτοπαλίκαρο” της εταιρείας «Βαγγελάτος ΑΕ», στα συσκευαστήρια της οποίας μεταφέρονταν οι φράουλες. Πρόκειται για την ίδια εταιρεία, οι επιστάτες της οποίας πυροβόλησαν στις 17 Απριλίου τους 33 απλήρωτους εργάτες γης από το Μπαγκλαντές. Σύμφωνα με την καταγγελία της ΚΕΕΡΦΑ, οι μπράβοι που μαχαίρωσαν τους μετανάστες στις 9 Μαΐου έχουν άμεση σχέση με εκείνους που πυροβόλησαν τους εργάτες στις 17 Απριλίου.
Ωστόσο, όπως αναφέρεται, η ΕΛ.ΑΣ. ξεκίνησε τη διαδικασία απέλασης των δύο μεταναστών «για να συγκαλύψει αυτό το έγκλημα των αφεντικών», με τον ισχυρισμό ότι πρόκειται για «διαμάχη ανάμεσα σε Μπαγκλαντεσιανούς». Η διαμάχη, υπογραμμίζει το ΚΕΕΡΦΑ, ήταν ανάμεσα σε εργάτες που μάχονταν για τα δικαιώματά τους και ενεργούμενα των αφεντικών που ήθελαν να καταστείλουν τον αγώνα τους.
Το ΚΕΕΡΦΑ καλεί τα συνδικάτα και τα Εργατικά Κέντρα της Αμαλιάδας και του Πύργου, να παρέμβουν για να ματαιώσουν τις ρατσιστικές απελάσεις και τα υπουργεία Εσωτερικών και Δημόσιας τάξης να σταματήσουν αυτή τη ρατσιστική φιλοεργοδοτική πολιτική και να δώσουν άμεσα άδεια παραμονής για εξαιρετικούς λόγους στους μετανάστες-εργάτες γης μέχρι να δικαστούν οι μαχαιροβγάλτες και οι ηθικοί αυτουργοί και μέχρι να πληρωθούν τα λεφτά που τους χρωστούν.

enet.gr μέσω rozkarta

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Γιατί επιμένουμε

Συνεχίζει το ιστολόγιό μας τη δημοσίευση κειμένων συλλογικοτήτων και αγωνιστών, επώνυμων και ανώνυμων, για το θέμα της απεργίας των καθηγητών. Δεν το κάνουμε από κάποια εμμονή που μας έχει πιάσει ούτε γιατί θέλουμε να ξεμπροστιάσουμε κάποιον. Το κάνουμε γιατί η συγκεκριμένη υπόθεση ήταν το αποκορύφωμα μιας στάσης από πλευράς συστήματος που λέει ότι κανείς δεν δικαιούται να σηκώνει κεφάλι. Οι επιστρατεύσεις των ναυτεργατών, των εργαζόμενων της ΣΤΑΣΥ αλλά και κάποιων κλάδων των ΟΤΑ το τελευταίο διάστημα είναι εξ ίσου σημαντικές και θα έπρεπε να χτυπήσουν το καμπανάκι στις δυνάμεις που θέτουν τον εαυτό τους στην υπηρεσία του λαϊκού κινήματος. Με τους καθηγητές όμως υπάρχουν ποιοτικές διαφορές.
Κατ' αρχήν, και ιδιαίτερα σημαντικό, η απόφαση για απεργία πάρθηκε από χιλιάδες εργαζόμενους  που συμμετείχαν σε μαζικές συνελεύσεις, κάτι που δεν υπήρχε στις άλλες περιπτώσεις, και έπειτα η απόφαση για την επιστράτευσή τους πάρθηκε προληπτικά, πριν καν αποφασιστεί η απεργία, ενώ ακόμη ήταν σκέψη!  Συν το γεγονός ότι αφού είδε η κυβέρνηση την αντίδραση των εκπαιδευτικών προχώρησε ένα βήμα παραπέρα επιτάσσοντας κτίρια και υποδομές, προσθέτοντας ότι θα επιστρατεύονταν κι όποιος άλλος αποφάσιζε απεργία που θα εμπόδιζε την ομαλή πραγματοποίηση των εξετάσεων. Με λίγα λόγια υποψήφιοι προς επιστράτευση θα ήταν όλοι όσοι θα αποφάσιζαν να απεργήσουν σε ένδειξη αλληλεγγύης των καθηγητών! 
Σε αυτό το εισαγωγικό σημείωμα δεν έχουμε σκοπό να τα πούμε όλα και αναλυτικά.
Απλά μια εξήγηση. Αναδημοσιεύουμε τις ανακοινώσεις των Αγωνιστικών Κινήσεων, του Εκπαιδευτικού Ομίλου – Αντιτετράδια της εκπαίδευσης - ΕΡΓΑΣ εκπαιδευτικών, των Παρεμβάσεων αλλά και κείμενα εκπαιδευτικών που μας ήρθαν τις τελευταίες μέρες, κάποια τα έχουμε αναδημοσιεύσει ήδη. Ο λόγος που το κάνουμε είναι γιατί για πρώτη φορά παρουσιάστηκε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για ένα ζήτημα σε αυτό το ιστολόγιο, τα σχόλια συνολικά σε όλες τις αναρτήσεις που έγινε διάλογος με αφορμή την απεργία των καθηγητών ξεπέρασαν τα 350 μέχρι τώρα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάστηκε και για την άποψή μας ως αναφορά τη στάση των Παρεμβάσεων γι΄αυτό και για πρώτη φορά βάζουμε ανακοίνωσή τους εδώ. Για να διευκολυνθεί ο διάλογος.
Κατά τη γνώμη μου σε γενικές γραμμές ο διάλογος ήταν σε ένα καλό επίπεδο αν εξαιρέσει κανείς αρκετούς από τους "υποστηρικτές" του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ που ήρθαν εδώ για να μην απαντήσουν σε τίποτα απ' όσα τους θέσαμε ή για να αναπαράγουν απλώς τις ανακοινώσεις τους και τα ρεπορτάζ του 902.gr. (Εξαιρώ τη γνωστή καφρίλα ορισμένων που παρά τις εκκλήσεις συντρόφων, συναγωνιστών και φίλων, αλλά και υποστηρικτών του ΚΚΕ δεν τις διαγράφω!). Ακόμη και όταν προκλήθηκαν να απαντήσουν σε συγκεκριμένες θέσεις των Αγωνιστικών Κινήσεων και του ΚΚΕ(μ-λ), γιατί από αυτούς είμαστε εδώ, δεν το έκαναν. Θα μπορούσαν να βάλω και του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών την ανακοίνωση αλλά μετά από τόση αναπαραγωγή αλλά και με βάση την αντίθεση του ΠΑΜΕ από την αρχή στην απεργία δεν το βλέπω απαραίτητο. Από την άλλη αυτό που είπα σε ένα σχόλιο ότι το ιστολόγιο είναι ανοιχτό και σε αυτούς αν θέλουν να απαντήσουν στη δική μας κριτική ισχύει. Αν όμως αρχίσουν πάλι να μας απαντάνε με βάση του τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Παρεμβάσεις ταυτίζοντάς μας τότε δεν έχει νόημα. Ούτε και την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ θεωρώ απαραίτητο να βάλω. Γιατί έπαιξε το σημαντικότερο ρόλο από τις δυνάμεις της αριστεράς για να ξεπουληθεί η απεργία. Παρέα με ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ είναι ο κύριος υπεύθυνος από τις άλλες δυνάμεις για την κατάληξη που είχαμε. Ούτε κι αυτός δικαιούται να κρύβεται πίσω από τη στάση του ΠΑΜΕ  (έχουν μια αμοιβαιότητα στην επίρρηψη ευθυνών αυτοί οι δύο) ή και των Παρεμβάσεων.
Τα υπόλοιπα στις επόμενες αναρτήσεις.

antigeitonies

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών Η μάχη που δε δόθηκε και οι μάχες που θα δοθούν! Να πετάξουμε τα βαρίδια – να αναμετρηθούμε με τον αντίπαλο

Η πίκρα και η στενοχώρια που άφησαν το φιάσκο της πρόσφατης απεργίας που δεν έγινε και ο εξευτελισμός των εννοιών «απόφαση – σωματείο – δέσμευση» από τη συνδικαλιστική ηγεσία του κλάδου πρέπει να ξεπεραστούν γρήγορα. Μαθαίνοντας και από τις αρνητικές εμπειρίες μας, είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να αντλήσουμε συμπεράσματα και να προχωρήσουμε. Γιατί οι αναμετρήσεις που έχουν ανοίξει είναι αναμετρήσεις ιστορικής εμβέλειας, είναι αναμετρήσεις ζωής. Και γιατί ο αντίπαλος δεν πρόκειται να μας αφήσει ήσυχους. Σύντομα, θα μας ξανατεθούν ακόμα πιο πιεστικές προκλήσεις, σύντομα θα έρθουμε αντιμέτωποι με ακόμα πιο σαρωτική επίθεση. Και πρέπει να είμαστε σε καλύτερη θέση. Πιο ώριμοι, πιο καθαροί, πιο αποφασισμένοι.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Εκπαιδευτικός Όμιλος – αντιτετράδια της εκπαίδευσης ΕΡΓΑΣ εκπαιδευτικών Βασικά συμπεράσματα από τον αγώνα στην εκπαίδευση

1. Η απόφαση των καθηγητών/τριών για «απεργία στις εξετάσεις» δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία». Αποτέλεσε τη συμπύκνωση, έκφραση και ανωτεροποίηση της συσσωρευμένης και δίκαιης οργής χιλιάδων εκπαιδευτικών που είδαν το δημόσιο σχολείο ν' απαξιώνεται, το μισθό και τη σύνταξη να εξανεμίζονται, τις σταθερές εργασιακές σχέσεις ν' ανατινάζονται. Η εκπαίδευση, από το νηπιαγωγείο ως τα ΑΕΙ-ΤΕΙ, αποτελεί εδώ και πολύ καιρό ένα τεράστιο «δοκιμαστήριο» όλων των αντιδραστικών πρακτικών· από την ιδιωτικοποίηση των παιδικών σταθμών ως το σχέδιο «Αθηνά», μια μαύρη κλωστή διαπερνά τις δομές της εκπαίδευσης. Το φθηνό, πειθαρχημένο και αποδοτικό σχολείο, δηλαδή η εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής και της πολιτικής της Ε.Ε. αποτελεί την εφαρμογή μιας αντιδραστικής μετωπικής επίθεσης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Δ.Ε. Είμαστε οργισμένοι και αποφασισμένοι! Η επόμενη ημέρα είναι σήμερα!

Η πρόταση για απεργία στις εξετάσεις τάραξε τα λιμνάζοντα νερά στην εκπαίδευση για μια ακόμα φορά. Φόβισε το «αντισυνταγματικό τόξο» (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ), αποενοχοποιήσε τους καθηγητές «που τους είπανε αλήτες» και ενεργοποίησε τα δημοκρατικά και αγωνιστικά αντανακλαστικά του κλάδου. Αντικειμενικά η πρόταση για απεργία στις εξετάσεις ξεπερνούσε τα στενά όρια του κλαδικού συνδικαλισμού, έπιανε το νήμα των χαμένων αγώνων, συναντούσε τους ναυτεργάτες, το ΜΕΤΡΟ και τους ΟΤΑ (τους επιστρατευμένους κλάδους) και απαντούσε στο κεφαλαιώδες ζήτημα της πολιτικής καταστολής και της συνταγματικής εκτροπής. Συνασπίστηκαν εναντίον της όλα τα κόμματα του αστικού μπλοκ εξουσίας  (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, Χρυσή Αυγή) συνεπικουρούμενα από τα εντεταλμένα ΜΜΕ.  Συναντήθηκαν στην υπονόμευσή της, είτε εξαρχής είτε στην πορεία, τα κόμματα της κοινοβουλευτικής Αριστεράς.

Η πρόταση για απεργία στις εξετάσεις που υπερψηφίστηκε από πρωτοφανείς σε μαζικότητα Γ.Σ., συγκέντρωσε το 92% των αποφάσεων των ΕΛΜΕ και δέσμευε τη Γενική Συνέλευση των Προέδρων και το ΔΣ της ΟΛΜΕ. Ωστόσο,  στις 15 του Μάη εκτυλίχθηκε ένα πραξικόπημα που αγνόησε αυτή την πλειοψηφία και ανέκοψε τη δυναμική του κλάδου που «έβγαινε στο φως», χωρίς να αφήνει ούτε την ελάχιστη χαραμάδα αντεπίθεσης.

«Βγαίνει ο Αχιλλέας και τους τρομάζει»… Η εξέλιξη αυτή από τους κυβερνώντες (ΔΑΚΕ -ΠΑΣΚΕ) και τους επίδοξους κυβερνητικούς  (ΣΥΝΕΚ) δε γεννήθηκε στη Γ.Σ. των προέδρων. Η μήτρα της είναι πάνω και έξω από τους καθηγητές.  Αφορά το πολιτικό σύστημα και το πολιτικό δυναμικό που διαχειρίζεται τις τύχες της χώρας μας. Είναι ήλιου φαεινότερο ότι το σύνθημα για σύγκρουση με τις δυνάμεις του μνημονιακού τόξου και της κρατικής καταστολής, προκαλούσε πολιτικές αϋπνίες και ανατριχίλες όχι μόνο στην άθλια συγκυβέρνηση. Το ρόλο του Δούρειου Ίππου ανέλαβαν τα κεντρικά στελέχη των ΣΥΝΕΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ δια του προέδρου του, αρνήθηκε μέχρι τέλους να δηλώσει την έμπρακτη υποστήριξή του, τόσο στην απόφαση του κλάδου για απεργία στις εξετάσεις, όσο και κυρίως στην απόκρουση της πολιτικής επιστράτευσης μέσω της απεργίας.  Τα στελέχη του ΠΑΜΕ, θα έπρεπε να κοκκινίζουν από ντροπή. Συντάχθηκαν με το συντηρητικό συρφετό των Τρεμοπρετεντέρηδων, ενάντια στην απεργία στις εξετάσεις.  Έδωσαν χείρα βοηθείας σε  ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ στην ΑΔΕΔΥ, ψηφίζοντας μαζί τους  υπονομευτική, δήθεν απεργία(!) την Τρίτη 14 Μάη, ημέρα Γ.Σ. όλων των ΕΛΜΕ της χώρας. Λοιδόρησαν και συκοφάντησαν τον αγώνα του κλάδου, ισχυριζόμενοι ότι οι καθηγητές παλεύουν για το …δίωρο. Κράτησαν τα «ταξικά  συνδικάτα» του ΠΑΜΕ στην φορμόλη, αφού ούτε ένα δεν πήρε απόφαση για συμμετοχή στις κινητοποιήσεις της Παρασκευής!  Με λίγα λόγια ήταν από την αρχή μέχρι το τέλος εναντίον της απεργίας.  

Τάξη βασιλεύει στη χώρα! Αυτό διακηρύσσει ο αντιλαϊκός συρφετός που θυσιάζει τα δικαιώματά μας, σφαγιάζει μισθούς και συντάξεις, παντρεύει τη νέα γενιά με την ανεργία, ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία αντί πινακίου φακής! Η τάξη τους έχει πήλινα πόδια. Στηρίζεται στη δαμόκλειο σπάθη της επιστράτευσης, στην καλλιέργεια του φόβου και της ανημπόριας, στις ξεπουλημένες ηγεσίες στα συνδικάτα, στην ανέξοδη προσμονή μιας άλλης διακυβέρνησης.

Κανένας να μην υποταχθεί! Αυτό διακηρύσσουμε ως επιστρατευμένοι εργαζόμενοι και ως δάσκαλοι!

Ή θα ανατρέψουμε την πολιτική κυβερνήσεων, ΕΕ, ΔΝΤ, την κοινωνική βαρβαρότητα και τον πολιτικό εκφασισμό ή θα μας εξοντώσουν! Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει!

Να φύγουμε μπροστά!  Το χρονικό της προαναγγελθείσης απεργίας που δεν έγινε (παρότι ψηφίστηκε συντριπτικά) μας διδάσκει, αλλά δε μας καταβάλλει. Μετράμε την πολιτική μας ευθύνη με κριτήριο τις αποφάσεις του αγωνιζόμενου κλάδου και δεν τις θυσιάζουμε στο βωμό πολιτικών σκοπιμοτήτων. Ως ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ προτείναμε και παλέψαμε την υπόθεση της απεργίας και κάνουμε τον απολογισμό της δράσης και των αδυναμιών μας, με γνώμονα τη συμβολή μας στην υλοποίηση της εντολής των Γ.Σ.

Η αναμέτρηση είναι μπροστά μας! Να κάνουμε μια εργώδη προσπάθεια για γοργή ανασύνταξη των δυνάμεων του αγωνιζόμενου κλάδου. Προμετωπίδα η άρση της πολιτικής επιστράτευσης. Αντίσταση στις απολύσεις, την αξιολόγηση και το φθηνό υποταγμένο και πειθαρχημένο σχολείο της αγοράς, στις μνημονιακές πολιτικές κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ, ισοπέδωσης της εκπαίδευσης και κάθε δημόσιου αγαθού ! Παίρνουμε απαντοχές από τη βάση του κλάδου, τις Γ. Σ., τα βλέμματα της οργισμένης κοινωνίας που στράφηκαν με ελπίδα στον αγώνα μας.

• Υπερασπίζουμε την αγωνιστική ενότητα του κλάδου.
• Αγωνιζόμαστε για τον ενταφιασμό των γραφειοκρατών, τον παραμερισμό του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Οι αγώνες και τα συνδικάτα στα χέρια των εργαζομένων.
• Δεν επιτρέπουμε να βρεθεί κανείς συνάδελφος μόνος στην απόλυση ή την υποχρεωτική μετάθεση.
• Συγκαλούμε Γ.Σ. σε όλες τις ΕΛΜΕ: αποτιμούμε την εξέλιξη της αναμέτρησης και οργανώνουμε συλλογικά τα επόμενα βήματα.
•  Όχι σχολεία στο γύψο. Άρση τώρα της πολιτικής επιστράτευσης. Καταθέτουμε πρόταση στον κλάδο, στις ΕΛΜΕ, στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ 24ωρης απεργίας  ανατροπής της επιστράτευσης (σε ημερομηνία εκτός των πανελλαδικών εξετάσεων). Οργανώνουμε παλλαϊκό συλλαλητήριο με πρωτοβουλία των επιστρατευμένων κλάδων. Καλούμε συνδικάτα, κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις, κάθε εργαζόμενο, νέο και άνεργο να δώσουμε από κοινού τη μάχη.
• Προτείνουμε αναστολή της συμμετοχής της ΟΛΜΕ στην ΑΔΕΔΥ.
• Προετοιμάζουμε από τώρα την απάντηση όλου του εκπαιδευτικού κόσμου, για την έναρξη της νέας χρονιάς. Σε τέτοιο περιεχόμενο και αποφάσεις οφείλουν να δεσμευτούν τα συνέδρια των ομοσπονδιών (ΟΛΜΕ, ΔΟΕ).

Το πλήθος και ο ενθουσιασμός γύρω από μια πρόταση που τάραξε την ησυχία των κρατούντων έδειξαν ότι μπορούμε, δυναμώνοντας τη συλλογικότητά μας, να αγωνιστούμε για  τη Δημόσια Παιδεία, την εργασία και τις δημοκρατικές ελευθερίες, πηγαίνοντας μέχρι το τέλος ενάντια στους «θεούς και δαίμονες» της τρόικας, των μνημονίων, της λιτότητας και της καταστολής. Όσες φορές ο κλάδος των εκπαιδευτικών (1988, 1990, 1997, 1998, 2006) έδειξε ότι αναμετριέται με τις δυσκολίες και ταυτόχρονα τις περιφρονεί, σήκωσε το μπόι του και δημιούργησε μεγάλα γεγονότα.

Η αναμέτρηση δεν τελείωσε! Μπορούμε να νικήσουμε!

16 Μάη 2013

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τοποθέτηση Μπαΐρα Γιώργου, εκπροσώπου της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ στο Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Σερρών, μέλους των ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ, εκλεγμένου αντιπροσώπου στο 16ο συνέδριο της ΟΛΜΕ.

Κατ’ αρχάς παραθέτω αποσπάσματα από τα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά με την τοποθέτηση που έδωσε η ίδια η συν. Αγγελική Φατούρου εκπρόσωπος των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ στο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ. Οι υπογραμμίσεις και οι παρενθέσεις δικές μου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΧΑΜΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ

".....Γίνεται φανερό πως η κυβέρνηση και ΟΛΜΕ περιμένουν την κάμψη των απεργών. Κανείς δεν τολμά να πάρει ανοιχτά θέση για αναστολή της απεργίας. Την έβδομη βδομάδα η ΠΑΣΚ αποφασίζει να βάλει ανοικτά πρόταση για αναστολή. Αλλά ούτε τα ίδια της τα μέλη δεν την ψηφίζουν. Ώσπου έρχεται η στημένη ποινικοποίηση και βγάζει από το αδιέξοδο την ΟΛΜΕ και μάλιστα τη στιγμή που πολλά πράγματα ήταν πλέον οριακά και για την αντοχή της κυβέρνησης. Με 6-5 κατεβαίνει πάλι εισήγηση για ένατη βδομάδα απεργίας, ενώ ταυτόχρονα μετατίθεται η μέρα των συνελεύσεων από Τρίτη σε Παρασκευή. Δηλαδή τη μέρα που θα έβγαινε η απόφαση του Δικαστηρίου για την απεργία, που τελικά ήταν καταδικαστική. Η ΟΛΜΕ δεν είχε εισήγηση επ' αυτού και οι συνελεύσεις έγιναν κάτω από το βάρος αυτής της απόφασης, που ως ένα βαθμό λειτούργησε τρομοκρατικά. Οι αποφάσεις στο επίπεδο της ΟΛΜΕ ήταν παρμένες. Η τελευταία εισήγηση δεν στηρίχτηκε από καμιά παράταξη απ' αυτές που συγκροτούν το ΔΣ, στις συνελεύσεις. Η ύπαρξη 12 λευκών ψήφων, (στη συνέλευση προέδρων) παρά τη σχετική πλειοψηφία υπέρ της συνέχισης της απεργίας, κάνει δυνατή την αναστολή της..............................Σε ότι αφορά το κύριο ερώτημα '"νίκη" ή "ήττα", μπορούμε να πούμε ότι το ζήτημα στη βασική του πλευρά, δηλαδή την πολιτική δεν έχει κριθεί ακόμη.......................................Δεν πρέπει να υποτιμηθεί αυτό που κερδήθηκε σε σχέση με τα αιτήματα. Η οριακή αύξηση μισθών, η (προσωρινή έστω) ΑΠΟΣΟΒΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΜΙΣΘΟΥ-ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, Οι 2000 επιπλέον διορισμοί από την επετηρίδα."

Απόσπασμα από το κείμενο "55 μέρες στο δρόμο του αγώνα εκτιμήσεις - συμπεράσματα - προοπτικές" για την απεργία των εκπαιδευτικών το Γενάρη -Φλεβάρη του 1997, το οποίο κυκλοφόρησε στις 3-05-1997 και υπογράφουν συνάδελφοι καθηγητές από διάφορες ΕΛΜΕ.
Θεώρησα αναγκαία τη δημοσιοποίηση του γιατί πρώτα απ' όλα πρέπει να κατανοήσουμε ότι καμιά τρικλοποδιά του συστήματος και των υποστηρικτών τους και μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να βάλει ταφόπλακα στους αγώνες των εργαζομένων γιατί είναι γέννημα της επίθεσης του συστήματος και της πολιτικής τους που μας θέλει δούλους χωρίς δικαιώματα.
Η απεργία αυτή του 1997, όλα αυτά τα χρόνια, ήταν η παντιέρα των κυρίαρχων παρατάξεων και κύρια του Συνασπισμού, σαν την απεργία που φάγαμε τα μούτρα μας. Το ότι σήμερα μετά από 16 χρόνια μπόρεσε η κυβέρνηση να δρομολογήσει το νέο μισθολόγιο που συνδέει την αξιολόγηση με το μισθό αποδεικνύει τη μεγάλη σημασία εκείνης της απεργίας. Όπως και της μάχης που δόθηκε ενάντια στο ΑΣΕΠ. Επίσης κάτι που δεν αναφέρει το κείμενο είναι ότι για τους εκπαιδευτικούς ίσχυσε να μην κόβεται το «κίνητρο απόδοσης» όταν απουσιάζουν αρκετές μέρες λόγω ασθένειας, όπως ίσχυε για τους άλλους δημόσιους υπαλλήλους.
Η καταγραφή των αδυναμιών και του αρνητικού συσχετισμού που υπάρχει στο κίνημα, είναι αλήθεια δεν ήταν τόσο διακριτά τότε, όσο σήμερα. Αυτό που αποκαλύπτεται μέρα με τη μέρα σήμερα είναι ότι η αριστερά στην πλειοψηφία της με το ιδεολογικό –πολιτικό και οργανωτικό φορτίο που κουβαλάει σήμερα λειτουργεί σαν στήριγμα του συστήματος κι όχι σαν εμπνευστής αγώνων για τους εργαζόμενους και το λαό. Στις κρίσιμες φάσεις υπερισχύει στην πολιτική της η διασφάλιση της «κοινωνικής ειρήνης» κι όχι η νικηφόρα έκβαση του αγώνα των εργαζομένων.
Τελικά ο μόνος δρόμος που μπορεί να υπερασπίσει τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων είναι ο μαζικός οργανωμένος ταξικά προσανατολισμένος αγώνας και καθοριστική εγγύηση για την έκβαση του να τον αναλάβουν στα χέρια τους οι εργαζόμενοι με ότι αυτό συνεπάγεται. Αυτό το δρόμο χρειάζεται να ανοίξουμε και να τον διαβούμε.

Γεωργία Θάνου

Μέλος της ΕΛΜΕ Χανίων και των

Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Hellenic Steel, την κρίση πληρώνουν οι εργαζόμενοι, απαντούν με απεργίες

Νέες κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από χτες οι εργαζόμενοι της Hellenic Steel στη Θεσσαλονίκη, αντιδρώντας στην υπογραφή καινούργιων επιχειρησιακών συμβάσεων, που σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να επιφέρουν συρρίκνωση των αποδοχών κατά περίπου 20%. Οι διαμαρτυρίες των εργαζόμενων έχουν ξεκινήσει από την προηγούμενη εβδομάδα, ενώ το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (ΕΚΘ) σε ανακοίνωση του έχει καταγγείλει την αντεργατική στάση της διοίκησης της επιχείρησης «απέναντι στους εναπομείναντες εργαζόμενους, προσπαθώντας αυτή τη φορά να επιβάλλει μειώσεις στους μισθούς τους». Όπως τόνισε ο πρόεδρος του ΕΚΘ, Π. Τσαραμπουλίδης, η εταιρεία που κατά τα προηγούμενα χρόνια πραγματοποιούσε σημαντικά κέρδη, προσπαθεί να μετακυλήσει στους εργαζόμενους το κόστος της ύφεσης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Απεργία αύριο 23 Μάη στον κλάδο του βιβλίου

Εμείς λέμε: κι όμως γίνεται!
Μας είπαν ότι τώρα με την κρίση πρέπει να μειώσουμε τις ανάγκες και προσδοκίες μας. Να παίρνουμε λιγότερα λεφτά, να δουλεύουμε περισσότερο. Εννοούσαν, ότι θα πετσοκόψουν τους μισθούς, θα πληρώνουν όποτε και αν θέλουν και θα δουλεύουμε με συνθήκες μεσαίωνα και γαλέρας.
Μας είπαν ότι πρέπει να κάνουμε υπομονή και τα πράγματα θα καλυτερέψουν, όταν γίνουν οι αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές. Εννοούσαν ότι θα καταργήσουν όλα όσα με αίμα κατακτήσαμε, δεν θα υπάρχουν Συλλογικές Συμβάσεις, κατοχυρωμένα δικαιώματα, θα πηγαίνουμε ένας-ένας, μόνοι απέναντι στους εκβιασμούς του κάθε εργοδότη.
Μας είπαν ότι «μαζί τα φάγαμε», άρα και μαζί θα τα πληρώσουμε. Δικοί μας συνάδελφοι είναι οι 1,5 εκατομμύρια άνεργοι, οι 700 χιλιάδες απλήρωτοι, οι 3 εκατ. κάτω από το όριο φτώχειας. Δικοί τους οι μεγαλοκαταθέτες στο εξωτερικό, τα κέρδη και οι επενδύσεις. Δεκαετίες κερδοφορίας δεν τα τρώγαμε μαζί. Τις «ζημιές» θα τις πληρώσουμε μαζί;
Και εξακολουθούν με θράσος να μας λένε και άλλα πολλά καθημερινά οι εργοδότες και οι κυβερνήσεις τους, οι τρόικες και οι ληστο-συμμαχίες τους, η ΕΕ και το ΔΝΤ. Το θέμα είναι τι θα πούμε εμείς!
Ως Σύλλογος με βάση την κατάσταση που διαμορφώνεται για μας τους εργαζόμενους και με αφορμή τη λήξη των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, λέμε:
Για να ζήσουμε, πρέπει να δουλεύουμε και να πληρωνόμαστε. Να πληρωνόμαστε αξιοπρεπώς, ώστε να καλύπτουμε τις βασικές ανάγκες μας. Να δουλεύουμε τόσο, ώστε να δουλεύουμε όλοι. Γι’ αυτό διεκδικούμε νέα Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, για να μην είναι ζούγκλα και σφαγείο η εργασία μας, οι συνθήκες και οι όροι της. Να μην είναι ατομική υπόθεση του καθένα με το αφεντικό του, αλλά συλλογική υπόθεση, κατοχυρωμένη. Όλοι μαζί μπορούμε να επιβάλλουμε καλύτερους όρους, ο καθένας μόνος του χάνει.
Λέμε, ότι 127 χρόνια μετά την καθιέρωση του 8-ωρου (το 1886 με την εξέγερση της Πρωτομαγιάς) η τεχνολογική επανάσταση και η επιστήμη έχει εκατονταπλασιάσει την παραγωγικότητα και εμείς δουλεύουμε ακόμα 8 ώρες (στην καλύτερη). Δηλαδή παράγουμε εκατονταπλάσιο κέρδος για τους εργοδότες, ενώ υπάρχουν 1,5 εκατ. άνεργοι. Διεκδικούμε λοιπόν 6 ώρες δουλειά (30 ώρες εβδομαδιαίως, με 5-ημερο, σταθερή δουλειά), για να δουλέψουν οι άνεργοι, να σταματήσει το αίσχος της υπερεκμετάλλευσης. Διεκδικούμε η δουλειά μας να πληρώνεται τουλάχιστον με 900 ευρώ κατώτατο βασικό μισθό (για 30 ώρες), το ελάχιστο όριο επιβίωσής μας σήμερα. Λεφτά υπάρχουν, το ξέρουν όλοι, αρκεί μια ματιά στις καταθέσεις, τις επενδύσεις, στα ακίνητα και στα «σεντούκια» του κεφαλαίου.
Μας λένε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτά που κάνουν οι κυβερνήσεις, οι τρόικες, το ΔΝΤ και η ΕΕ, για τα αφεντικά. Τους λέμε: για τα δικά τους συμφέροντα δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Αυτό που επιβάλλεται όμως είναι να προτάξουμε τα δικά μας! Τα δικά μας συμφέροντα, τα δικά μας «μνημόνια» των εργαζόμενων απαιτούν να χάσουν τον πλούτο, τη δύναμη και την εξουσία τους αυτοί που μας οδήγησαν στην εξαθλίωση, στην ανεργία, στην εργασιακή ζούγκλα και τον κοινωνικό μεσαίωνα.
Μας λένε, ότι αυτά δεν γίνονται! Τους λέμε, ότι για μας είναι μονόδρομος για να ζήσουμε αξιοπρεπώς. Γίνονται, με σκληρούς και συλλογικούς αγώνες (έτσι τα κατακτήσαμε εξάλλου όλα), με την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη και την ενότητά μας. Με τα δικά μας χέρια και μυαλά, τις δικές μας πλάτες, όχι με ανάθεση, με αναμονή. Δεν θα μας σώσει κανένας άλλος εκτός από τον αγώνα μας.
Για αυτό οι συλλογικές συμβάσεις έχουν τόσο κομβική σημασία. Η ύπαρξή τους μας δίνει την δυνατότητα να διαπραγματευόμαστε την εργατική μας δύναμη, η κατάργησή τους μας ρίχνει βορά στην ασυδοσία των εργοδοτών και στα τάρταρα της εκμετάλλευσης. Η Συλλογική Σύμβαση στον κλάδο του βιβλίου αλλά και σε κάθε κλάδο, είναι ανάγκη και απαίτησή μας. Θα την διεκδικήσουμε μαχητικά, μαζί με όλους τους εργαζόμενους και όλα τα δοκιμαζόμενα και αντιστεκόμενα κομμάτια της τάξης μας, για το συμφέρον και τη ζωή όλων μας.
Ένας σημαντικός σταθμός του συνολικού αγώνα μας
που διεξάγεται μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς
είναι η απεργία
της Πέμπτης 23 Μάη 2013
στον κλάδο του βιβλίου
Θα είμαστε όλοι εκεί!
Απεργιακή συγκέντρωση και πορεία > 10:30πμ, στο Πνευματικό Κέντρο (Σόλωνος & Ασκληπιού)
> Θα ακολουθήσει συλλογικό απεργιακό φαγοπότι

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Τρομοκρατική επέμβαση της αστυνομίας στην Επιτροπή Αγώνα Φυλής

Φυλή 21-5-2013

Ανακοίνωση - Καταγγελία

Η Επιτροπή Αγώνα Φυλής καταγγέλλει την τρομοκρατική επέμβαση της αστυνομίας, κατά την συνεδρίαση της επιτροπής μας στις 20/5/13, στην αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου Γεννηματά.
Συγκεκριμένα, όταν στις 7μμ μέλος της επιτροπής άνοιξε την αίθουσα για την συνεδρίαση, περιπολικό της αστυνομίας, στάθμευσε απ’ έξω και ένας αστυνομικός, εισερχόμενος στην αίθουσα, ρώτησε πόσο θα διαρκέσει η συνεδρίαση της επιτροπής. Αφού το μέλος της Επιτροπής του απάντησε ότι δεν έχει κανένα δικαίωμα να ρωτάει και ενώ έφυγαν, στις 8.30μμ, το περιπολικό επανήλθε. Εισβάλοντας στο χώρο της συνεδρίασης, και πάλι – διαδοχικά δύο αστυνομικοί αυτή την φορά – απαίτησαν να μάθουν τον χρόνο λήξης της συνεδρίασης της επιτροπής, ακλουθώντας όπως είπαν εντολές του Διοικητή του τοπικού Αστυνομικού Τμήματος. Σε απάντηση τα παρευρισκόμενα μέλη της Επιτροπής απαίτησαν να φύγουν από την αίθουσα οι αστυνομικοί γιατί ήταν εντελώς αντιδημοκρατική και αντισυνταγματική η εισβολή τους στο χώρο. Οι πρακτικές θυμίζουν την εποχή της χούντας και δεν μπορούν να τρομοκρατούν λέγοντας ότι αν είχαν εντολή θα μας συλλάμβαναν ακόμα και αν η συνεδρίαση γινόταν σε σπίτι μέλους.!!
Η Επιτροπή με την συμπαράσταση και άλλων πολιτών και αγωνιστών της περιοχής, το ίδιο βράδυ αλλά και την επομένη, έκανε παρέμβαση διαμαρτυρίας στο Διοικητή του τοπικού αστυνομικού τμήματος, ο οποίος δήλωσε ότι εκτέλεσε «άνωθεν» εντολές. Απαιτήσαμε να μην ξανασυμβεί τέτοια αντιδημοκρατική και αντισυνταγματική παρέμβαση της αστυνομίας που θυμίζει άλλες εποχές.
Η Επιτροπή Αγώνα Φυλής για το οριστικό και αμετάκλητο κλείσιμο της χωματερής, της μη εγκατάστασης των δύο νέων εργοστασίων καθώς και του εργοστασίου καύσης βιομάζας στο ΒΙΟΠΑ, όχι απλά θα συνεχίσει αλλά θα εντείνει την προσπάθειά της στην κατεύθυνση ανάπτυξης μαζικού λαϊκού κινήματος, συστρατευόμενοι και με άλλα τοπικά κινήματα σ’ όλη την Αττική. Υπηρετώντας τις δικές μας «άνωθεν» εντολές, προάσπισης των δημοκρατικών μας δικαιωμάτων, αλλά και της υπεράσπισης του δικαιώματος να ζούμε εμείς και τα παιδιά μας σ’ ένα καθαρό και υγιεινό περιβάλλον.
Αν η Κυβέρνηση, η οποία υπηρετεί ντόπια και ξένα ιδιωτικά συμφέροντα, χρησιμοποιεί τους κατασταλτικούς μηχανισμούς για να τσακίσει εν τη γενέσει του κάθε κίνημα αντίστασης, τρομοκρατώντας με τέτοιες χουντικές μεθόδους τους ανθρώπους του μόχθου που αγωνίζονται, πρέπει να γνωρίζει ότι όχι μόνο δεν μας τρομοκρατούν αλλά μας δυναμώνουν και μας ατσαλώνουν τέτοιες συμπεριφορές.
Η Φυλή, οι Σκουριές, η Κερατέα, η Λευκίμη, αλλά και κάθε αντίσταση του εργατικού λαϊκού κινήματος που αναπτύσσεται στην χώρα μας, είναι η δική μας απάντηση.
Καλούμε κάθε πολιτική και συλλογική δύναμη, ιδιαίτερα στην περιοχή μας, όχι απλά να καταγγείλει την επιδρομή της αστυνομίας, αλλά να στρατευτεί μαζί μας στον αγώνα για το οριστικό και αμετάκλητο κλείσιμο της χωματερής και κάθε νέας ρυπογόνας εγκατάστασης.
Τέλος, ο Δήμαρχος και το Δημοτικό Συμβούλιο που όπως διατείνονται το τελευταίο διάστημα αγωνίζονται για να σταματήσει το έγκλημα της χωματερής, οφείλουν δημόσια να καταγγείλουν το γεγονός, και αν εννοούν ότι λένε να πάρουν εκείνες τις αποφάσεις που δεν θα επιτρέψουν την συνέχιση του εγκλήματος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Ο ΚΛΑΔΟΣ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ... ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ

Τρίτη 14 Μαΐου 2013: 20.000 καθηγητές διατράνωσαν με τον πιο ηχηρό τρόπο την πρόθεσή τους να αντισταθούν απέναντι στην περαιτέρω διάλυση του δημοσίου σχολείου, στην αύξηση του ωραρίου, στην απόλυση 10.000 αναπληρωτών, στις υποχρεωτικές μετακινήσεις, αλλά και στο απίστευτο, αδιανόητο και απολύτως φασιστικό μέτρο της προληπτικής επιστράτευσής τους. Οι πρωτοφανείς σε μαζικότητα συνελεύσεις που διεξήχθησαν σε όλες τις ΕΛΜΕ της χώρας και τα συντριπτικά ποσοστά (σχεδόν παντού πάνω από 90%) με τα οποία υπερψηφίστηκε η πρόταση της ΟΛΜΕ για απεργία κατά τη διάρκεια των Πανελληνίων Εξετάσεων, απέδειξαν την αποφασιστικότητα του κλάδου για μαζικό, ανυποχώρητο αγώνα μέχρι τέλους.

Τετάρτη 15 Μαΐου 2013: Κατά τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης των προέδρων των ΕΛΜΕ, με μια απροκάλυπτα πραξικοπηματική ενέργεια οι καρεκλοκένταυροι της πλειοψηφίας του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, αγνοώντας τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων, με πρόφαση την άρνηση της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ να παράσχουν την υποστήριξή τους, έθεσαν προς ψήφιση στην ουσία την αναστολή της, με κολοσσιαία ποσοστά αποφασισθείσας, απεργίας. Το προσχηματικό ερώτημα «περί προϋποθέσεων» που ετέθη, αποτελούσε κατάφωρη αγνόηση της απόφασης της συντριπτικής πλειοψηφίας των συναδέλφων, οι οποίοι ψήφισαν ναι στην απεργία.

Με την πράξη αυτή η πλειοψηφία της ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ, ΣΥΝΕΚ) έκανε για άλλη μία φορά ολοφάνερο τον ρόλο του κυβερνητικού συνδικαλισμού στο εκπαιδευτικό κίνημα. Έτσι, τη στιγμή που ο κλάδος φαινόταν πιο έτοιμος από ποτέ για μια δυναμική αναμέτρηση, η ηγεσία για άλλη μια φορά μας πούλησε σκορπώντας σε όλους την οργή και την απογοήτευση, που συνεπάγεται η αίσθηση μιας ακόμα ήττας.
Κι όμως συνάδελφοι δεν ηττηθήκαμε. Τουναντίον! Με τη μαζική μας συμμετοχή στα συλλογικά μας όργανα κάναμε το πρώτο και το πιο σημαντικό βήμα. Όμως το σπουδαίο αυτό βήμα δεν πρέπει να μείνει μετέωρο. Το τραγικότερο που θα μπορούσε να μας συμβεί τώρα που φτάσαμε ως εδώ θα ήταν από τη μία να μας καταβάλει η απογοήτευση και από την άλλη η οργή να μας οδηγήσει στο να απαξιώσουμε συλλήβδην τα σωματεία μας και να πάψουμε να συμμετέχουμε στα συλλογικά μας όργανα. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος! Αν το κάνουμε αυτό, αν εγκαταλείψουμε τώρα, τότε κυβέρνηση και κυβερνητικοί συνδικαλιστές θα έχουν πετύχει απόλυτα τον στόχο τους.
Συνάδελφοι, η οργή μας θα πρέπει να μετουσιωθεί σε ουσιαστική δράση. Τα προβλήματα δεν τελείωσαν! Η αύξηση του ωραρίου, οι αναγκαστικές μετακινήσεις, τα πειθαρχικά-βιομηχανίες παραγωγής επιόρκων, η τιμωρητική αξιολόγηση, οι απολύσεις, η καταστρατήγηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων, η διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης είναι ζητήματα που παραμένουν εφιαλτικά ολοζώντανα μπροστά μας. Και είναι αυτά τα ζητήματα που μας οδήγησαν μαζικά στις συνελεύσεις, για να αποφασίσουμε να τα αντιμετωπίσουμε δυναμικά. Από αυτή μας την απόφαση δεν μπορεί και δεν πρέπει καμιά επιστράτευση, καμιά συνδικαλιστική κωλοτούμπα και κανένας κυβερνητικός αυταρχισμός να μας κάνει να υπαναχωρήσουμε.
Τώρα λοιπόν είναι η ώρα να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας! Τώρα είναι η ώρα να πυκνώσουμε με την παρουσία μας τα συλλογικά μας όργανα, να συγκροτήσουμε επιτροπές αγώνα σε κάθε περιοχή, ώστε να περάσουμε εμείς στο προσκήνιο, να κάνουμε πέρα τους ξεπουλημένους, να συσπειρωθούμε ως κλάδος σε αγωνιστικές κατευθύνσεις, να κινητοποιήσουμε όσο το δυνατόν μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας και να συμπήξουμε ένα πλατύ μέτωπο αντίστασης απέναντι στην καταστροφική για όλους μνημονιακή πολιτική. Έχουμε χρέος να μην σταματήσουμε εδώ. Οι νέες συνελεύσεις που ψηφίσαμε, πρέπει να προσπαθήσουμε να διεξαχθούν πάση θυσία και να φροντίσουμε να είναι κι αυτές εξίσου (ή και περισσότερο) μαζικές με τις προηγούμενες. Συμμετέχοντας μαζικά και συνεχίζοντας από εκεί που μείναμε την Τρίτη να κλιμακώσουμε την δράση μας βροντοφωνάζοντας και διεκδικώντας:
- Άμεση άρση της ακραία αντιδημοκρατικής και αντισυνταγματικής προληπτικής επιστράτευσης. Να οργανωθούν μαζικά συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Να αποταθούμε σε όλους τους κλάδους εργαζομένων, σε όλους τους φορείς, σε όλη την κοινωνία. Ο στραγγαλισμός των δημοκρατικών ελευθεριών αφορά τους πάντες.
- Όχι στην αύξηση ωραρίου, στις αναγκαστικές μετακινήσεις και στην απόλυση 10.000 αναπληρωτών.
- Όχι στην αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, στις συγχωνεύσεις τμημάτων, στο κλείσιμο σχολικών μονάδων. Ποιοτική δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους. Έχουμε χρέος ως εκπαιδευτικοί να ενημερώσουμε τους μαθητές μας και τους γονείς τους τι συνεπάγονται όλες αυτές οι «μεταρρυθμίσεις» για το δημόσιο σχολείο.
- Όχι στην αξιολόγηση-χειραγώγηση, στην αυτοδίκαιη αργία για «αναξιοπρεπή συμπεριφορά», στις ελαστικές σχέσεις εργασίας και στον στραγγαλισμό των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Υπό αυτές τις συνθήκες τον Σεπτέμβριο δεν πρέπει να ανοίξει κανένα σχολείο.
Συνάδελφοι, αντισταθείτε στον φόβο, την απογοήτευση και την ηττοπάθεια που προσπαθούν σκοπίμως να μας καλλιεργήσουν. Το βήμα της περασμένης Τρίτης μπορεί και πρέπει να έχει συνέχεια. Με επίκεντρο τις επιτροπές, τις συνελεύσεις και τα πρωτοβάθμια σωματεία μας μπορούμε να δρομολογήσουμε τις εξελίξεις για την μεγάλη σύγκρουση που θα οδηγήσει στην κατάρρευση αυτής της πολιτικής και ολόκληρου του σάπιου συστήματος που την στηρίζει. Ο αγώνας μας για μόνιμη δουλειά με δικαιώματα για όλους και για δημόσια δωρεάν παιδεία είναι ένας αγώνας που αφορά ολόκληρη την κοινωνία. Για να μπορέσουμε όμως να κερδίσουμε τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη της κοινωνίας θα πρέπει πρώτα-πρώτα εμείς οι ίδιοι να δείξουμε την αποφασιστικότητά μας, να βγούμε μπροστά και να αγωνιστούμε δυναμικά κι ανυποχώρητα. Έχουμε τις δυνατότητες ως κλάδος να αποτελέσουμε το έναυσμα του γενικότερου ξεσηκωμού. Ας προχωρήσουμε λοιπόν κι ας μην αφήσουμε το πρώτο βήμα που κάναμε στη μέση.

Αντίσταση- οργάνωση- κλιμάκωση των αγώνων. Όλοι στους δρόμους!

Ή εμείς ή αυτοί!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΑΓΩΝΑ (agonistikiepitropi@googlegroups.com)

πηγή:  Επιτροπή αγώνα καθηγητών Δυτικής Αττικής

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ Α’ ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Την Πέμπτη 16/5/2013 συνάδελφοι εκπαιδευτικοί της Α΄ΕΛΜΕ ΔΥΤIKHΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ) συναντηθήκαμε υλοποιώντας την απόφαση για συγκρότηση ανοιχτής επιτροπής αγώνα της Γ.Σ. της Τρίτης 14/5, όπου κατά μεγάλη πλειοψηφία υπερψηφίστηκε η εισήγηση της ΟΛΜΕ για απεργία στις 17/5 και πενθήμερη απεργία 20/5 έως 24/5 με νέες Γ.Σ. των ΕΛΜΕ στις 23/5 και τα γνωστά 9 αιτήματα-αιχμές της κινητοποίησης.

1. Καμία απόλυση εκπαιδευτικού – Διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων μονίμων και αναπληρωτών.

2. Άμεση απόσυρση του Π.Δ. για τις υποχρεωτικές μεταθέσεις.

3. Άμεση κατάργηση των νόμων για το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο (ν.4093/12 και 4057/12) που έχει θέσει υπό διωγμό τους εκπαιδευτικούς.

4. Απόσυρση του ΠΔ για την Αξιολόγηση. Κατάργηση του ν.4142/13 για την Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας.

5. Διασφάλιση των οργανικών θέσεων που απειλούνται από την αύξηση του διδακτικού ωραρίου (ν.4152/13, παρ. Θ). Κατάργηση του ν.4152/13.

6. Ουσιαστική οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών, ιδιαίτερα των νεότερων. Κατάργηση του ν.4024/2011.

7. Καμία κατάργηση – συγχώνευση σχολείου. 25 μαθητές κατ’ ανώτατο όριο στην τάξη.

8. Να μην περάσουν τα σχέδια νόμων για το Γενικό και Τεχνολογικό Λύκειο που είχαν δοθεί στη δημοσιότητα το προηγούμενο διάστημα.

9. Όχι στις μνημονιακές πολιτικές που διαλύουν τη δημόσια εκπαίδευση.

Η απόφαση αυτή, που ψηφίστηκε πανελλαδικά από δεκάδες χιλιάδες συναδέλφους και δημιούργησε σαφές αγωνιστικό πνεύμα αμφισβήτησης της πολιτικής επιστράτευσής μας από την τρικομματική κυβέρνηση, αναστάλθηκε από τη Γ.Σ. των προέδρων των ΕΛΜΕ, καθώς εκτιμήθηκε ότι δεν υπήρχαν οι όροι πραγματοποίησής της, παρά το προφανές ότι ήταν, σύμφωνα με τα δεδομένα των Γενικών Συνελεύσεων της Τρίτης, πλειοψηφική (92% των ψήφων στις ΓΣ).
Κυβερνητικός και γραφειοκρατικός συνδικαλισμός, σε εναγκαλισμό, αψηφούν τις αποφάσεις των μαζικότατων γενικών συνελεύσεων!
Παρ' όλα αυτά, έχουμε να επισημάνουμε:
1. Η προληπτική επιστράτευση που μας επέβαλαν οι μνημονιακοί μηχανισμοί καταστολής μαζί με την κατασυκοφάντηση, με όλα τα μέσα, μιας δίκαιης και αναγκαίας κοινωνικά απεργιακής κινητοποίησης έχουν στόχο την τρομοκράτηση και τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Αυτό πρέπει και μπορεί να σπάσει στην πράξη, γιατί αποτελεί μια ακόμα αλυσίδα στην ήδη
εξαθλιωμένη κοινωνία και σε όλο συνολικά το εργατικό, συνδικαλιστικό
κίνημα.
2. Κανένα από τα αιτήματα-αιχμές της απεργίας μας δεν ικανοποιήθηκε. Η δήθεν αλλαγή του ΠΔ για τις υποχρεωτικές μεταθέσεις, που καταργεί στην πράξη χιλιάδες οργανικές θέσεις και μεταθέτει όπου γης, άμεσα, 5.000 συναδέλφους -με στόχο την απόλυση- είναι στάχτη στα μάτια και κοροϊδία. Αν και αλλάζει το ποσοστό ωρών της υπεραριθμίας από 75% σε 60%, προχωράει σε μία ακόμα κατηγοριοποίηση με τη θέσπιση «αμετάθετου» για τους έχοντες 12ετή τουλάχιστον προϋπηρεσία. Ούτε λέξη για τους 10.000 αναπληρωτές που απολύονται σε λίγες μέρες αλλά και τους μόνιμους που θα ακολουθήσουν.
3. Ούτε βέβαια έχουμε την αυταπάτη ότι, με λογικές καταναγκασμού, με μέτρα «χειρουργικά» (συγχωνεύσεις σχολείων και τμημάτων) και με την προλείανση του εδάφους για να εφαρμοστεί, χωρίς αντιδράσεις, όλο το προετοιμαζόμενο νομοθετικό πλαίσιο του υπουργείου (αξιολόγηση, «νέο» λύκειο, τεχνική εκπαίδευση κ.λπ.), θέλουν να συμβάλουν στον «εξορθολογισμό» ή τη «βελτίωση» της εκπαίδευσης. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η διάλυση του σχολείου, η περαιτέρω απαξίωση της μόρφωσης των παιδιών, η σταδιακή κατάργηση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του και η παράδοσή του στην αγορά είναι ο άμεσος σχεδιασμός του μνημονιακού κατεστημένου.
4. Η δίκαιη οργή και η αναμφισβήτητη κοινωνική δυναμική αυτού του αγώνα, θα βρει τους δρόμους και την κοινωνική βάση να εκφραστεί και να υλοποιηθεί, γιατί αφορά το κοινωνικό αγαθό της μόρφωσης και της δημόσιας δωρεάν παιδείας για όλους χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
Έχουμε να διαμηνύσουμε σε αυτούς που αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς ότι σύντομα θα πρέπει να μας λάβουν σοβαρά υπόψη.

Όλη η εξουσία στις μαζικές γενικές συνελεύσεις.
Αγώνας ενάντια στην επιστράτευση. Η παιδεία δεν επιστρατεύεται!
Άμεση σύγκληση νέων Γ.Σ. των ΕΛΜΕ σε όλη την Ελλάδα.

Οι χιλιάδες «βουβοί» εκπαιδευτικοί να αποκτήσουν φωνή! Δεν ξέρουμε αν θα νικήσουμε, όταν όλοι θέλουν να μας πείσουν ότι χάσαμε. Όμως να είναι όλοι βέβαιοι ότι γνωρίζουμε να μαχόμαστε.
Άλλωστε, ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που πότε δε δόθηκε.

Ο αγώνας συνεχίζεται και είναι αγώνας ολόκληρης της κοινωνίας για την παιδεία, την υγεία, το νερό, τον αέρα που αναπνέουμε, την ελευθερία, την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη!

Περιστέρι, 16/5/2013

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Ηλιούπολη: Δράσεις στήριξης και αλληλεγγύης στους εκπαιδευτικούς

Ως Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης πήραμε την πρωτοβουλία να απευθυνθούμε σε κάθε συλλογικότητα της πόλης μας, κάθε φορέα, κάθε εργαζόμενο, γονείς και μαθητές, ώστε μετά από ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ, την Τετάρτη 15 Μάη στις 7μ.μ., στο Άλσος Δημήτρης Κιντής, να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε δράσεις για τη στήριξη του αγώνα των εκπαιδευτικών και για τη  συγκρότηση της αλληλεγγύης, θεωρώντας ότι ο αγώνας είναι κοινός, ότι μας αφορά όλους ως εργαζόμενους, γονείς και μαθητές. Θεωρώνας πως είναι αναγκαίο να σπάσει η φασιστική επιστράτευση και  να νικήσει ο αγώνας, για να αποκρουστεί και να ανατραπεί η πολιτική που συντρίβει τα σχολεία και τα δικαιώματά μας.  [Την απόφασή μας αυτή, την έμπρακτη αλληλεγγύη μας και το κάλεσμά μας για κοινές δράσεις ανακοινώσαμε και στη συνέλευση της Ζ' ΕΛΜΕ την Τρίτη 14/5, όπου μοιράσαμε τα κείμενά μας]
Οι παρεμβάσεις  που αποφασίστηκαν από την ανοιχτή σύσκεψη (τρικάκια + αφισοκολλήσεις) πραγματοποιήθηκαν την επόμενη μέρα, την Πέμπτη 16/5, ανεξάρτητα από τις εξελίξεις (…βλ. συνδικαλιστικούς χειρισμούς) στη συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ.
Επειδή πιστεύουμε πως στους δρόμους του αγώνα θα βρούμε τον κοινό μας βηματισμό. Επειδή είμαστε βέβαιοι πως οι σχέσεις αλληλεγγύης και κοινής δράσης χτίζονται εκεί που παλεύεται ο κοινωνικός αυτοματισμός που προωθεί το σύστημα. Εκεί που παίρνουμε τη ζωή μας στα χέρια μας και μαζί με όσους αγωνίζονται λέμε: ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ.

> πανό που αναρτήθηκαν στην Ηλιούπολη:

> το σχετικό κείμενο της συνέλευσης μας που μοιράζονταν τις προηγούμενες ημέρες (μοιράστηκε και στους συμμετέχοντες στη συνέλευση της  Ζ” ΕΛΜΕ):

ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ Η ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ !
ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΤΩΝ
Νίκη στον αγώνα των εκπαιδευτικών, γιατί είναι δίκαιος, είναι κοινός, είναι όλων των εργαζομένων, των μαθητών, των γονιών, όλου του λαού. Αναγνωρίζουμε στο πρόσωπο αυτών που τους επιστρατεύουν τον κοινό μας αντίπαλο. Αυτό το σύστημα και την κυβέρνησή του που σπρώχνουν τις χιλιάδες οικογένειες των μαθητών στη φτώχεια, στην ανεργία και στην απόλυση. Αυτούς που εξαπολύουν την τρομοκρατία και τα ΜΑΤ σε κάθε εργατική διεκδίκησή μας. Αυτούς που μετά τους ναυτεργάτες και τους εργαζόμενους στο ΜΕΤΡΟ, ξεπερνώντας κάθε όριο αυταρχισμού, επιβάλλουν πλέον “προληπτικά” φασιστικού τύπου επιστράτευση των καθηγητών, ποινικοποιώντας την πολιτική και συνδικαλιστική δράση με ένα νέο “ιδιώνυμο”. Αυτούς που μας θέλουν υποταγμένους να αναζητάμε στα συσσίτια τις ελεημοσύνες τους, διαιρεμένους και αντιπάλους για να διαιωνίζεται η κυριαρχία τους και να περνάει η φασιστικοποίηση της ζωής μας.
Εκβιάζουν και υποκρίνονται ταυτόχρονα. Τολμούν και μιλούν για το μέλλον των παιδιών μας αυτοί που τα φόρτωσαν με φωτοτυπίες αντί για βιβλία, με πληρωμένα απ΄την τσέπη μας συγγράμματα, να λιποθυμούν απ΄την πείνα μέσα στα παγωμένα σχολικά κτίρια, σε 30άρια τμήματα. Αυτοί που, όσα παιδιά δεν διώχνουν απ΄τη στοιχειώδη εκπαίδευση, βαφτίζοντάς τα “άχρηστα”, τα οδηγούν μέσα από την καλοπληρωμένη παραπαιδεία σε εξετάσεις-σφαγείο, την ίδια ώρα που τα προορίζουν για δούλους, απλήρωτους, ανασφάλιστους και υποταγμένους. Αυτού του είδους τις εξετάσεις θέλουν να διασφαλίσουν. Διαλύοντας τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών, διαλύουν το δικαίωμα στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά. Τα χορτάτα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, οι υπηρέτες των αφεντικών τους, εξαπολύουν τόνους λάσπης γιατί ξέρουν ότι μόνο ένα αγωνιστικό κίνημα εργαζομένων, γονιών και μαθητών μπορεί να υπερασπιστεί το δικαίωμα στη δουλειά, στις σπουδές, στη ζωή την ίδια.
Να βρούμε, λοιπόν τον κοινό μας βηματισμό στον κοινό μας αγώνα, την αλληλεγγύη και τη δύναμη να παλέψουμε και να σταθούμε όρθιοι, να νικήσουμε. ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ. Να αντιπαλέψουμε τη φασιστική πολιτική τους. Κοινός αγώνας εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών για να μην περάσει η επιστράτευση. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να αποκρουστεί και να ανατραπεί η πολιτική που συντρίβει τα σχολεία και τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών.
Καλούμε κάθε συλλογικότητα της πόλης μας, κάθε φορέα, κάθε εργαζόμενο, γονείς και μαθητές σε ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ την Τετάρτη 15 Μάη στις 7μ.μ. στο Άλσος Δημήτρης Κιντής για τη στήριξη του αγώνα και τη συγκρότηση της αλληλεγγύης.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ
askilioupolis.espivblogs.net

> η αφίσα που κολλήθηκε:

> όψεις από τα τρικάκια:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Πανελλαδική Πανυγειονομική Απεργία (ΟΕΝΓΕ-ΠΟΕΔΗΝ) την Παρασκευή 7 Ιουνίου: Θέτουμε φραγμό στη διάλυση της δημόσιας υγείας Ή εμείς ή αυτοί.

Από την απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της ΟΕΝΓΕ (κλικ ΕΔΩ)

Το Γενικό Συμβούλιο αποφασίζει:

1.- Προκηρύσσει πανελλαδική πανυγειονομική απεργία την Παρασκευή 7 Ιουνίου από κοινού με την ΠΟΕΔΗΝ, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σωματεία, Ομοσπονδίες και συλλογικότητες με σύνθημα: «θέτουμε φραγμό στη διάλυση της δημόσιας υγείας- Ή εμείς ή αυτοί».

(βλ. παράρτημα για τη συγκεκριμένη κινητοποίηση)

2.- Συντάσσεται και στηρίζει την απόφαση της ΕΙΝΑΠ να πραγματοποιήσει τετράωρη στάση εργασίας στις 21 Μαϊου, ημέρα που εκδικάζεται στα δικαστήρια η αίτηση ανακοπής του «Ευαγγελισμού» προκειμένου να αναστείλει την αποζημίωση δεδουλευμένων οφειλών προς τους ειδικευόμενους της ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗΣ, οι οποίοι έχουν δικαιωθεί δικαστικά με έκδοση απόφασης διαταγής πληρωμής.

2.- Καλεί τους συναδέλφους να συμμετάσχουν στα συλλαλητήρια που διοργανώνονται την Πέμπτη 23 Μαϊου, πανελλαδική μέρα δράσεων για προάσπιση των συλλογικών και κλαδικών συμβάσεων εργασίας.

4.- Στηρίζει κάθε μορφής κινητοποίηση αποφασίζουν μέσω συλλογικών διαδικασιών οι Ενώσεις κατά το προσεχές διάστημα.

  

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Κατευθύνσεις σχετικά με την απεργία της 7ης Ιουνίου

Μετά τις εξελίξεις που υπήρξαν στο μέτωπο της παιδείας το Γενικό Συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ εκτιμά πως υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις πως θα υπάρξει ανάλογη κυβερνητική επίθεση στο χώρο της υγείας μέσα στο διάστημα του καλοκαιριού. Οι σποραδικές μετακινήσεις για την κάλυψη των χιλιάδων κενών σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό θα επισημοποιηθούν με νομικό μανδύα και θα λάβουν μορφή χιονοστιβάδας.

Πιθανόν να υπάρξει νέα απόπειρα μείωσης των βασικών μισθών στους γιατρούς ΕΣΥ υπό το πρόσχημα παροχής δυνατότητας να ασκήσουν ιατρική σε ιδιωτικό ιατρείο, καταργώντας την πλήρη και αποκλειστική απασχόληση.

Εν γένει θα επιχειρηθεί πλήρης ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, με προσπάθεια να εγκατασταθεί η στάση πληρωμών στις εφημερίες ως μόνιμη πρακτική.

Για τούτο καλούμε τους συναδέλφους να συσπειρωθούν στις Ενώσεις τους και να διοργανώσουμε μια μεγάλης απεργιακή κινητοποίηση την Παρασκευή 7 Ιουνίου με σύνθημα: 

Θέτουμε φραγμό στη διάλυση της δημόσιας υγείας .Ή εμείς Ή αυτοί

Τη συγκεκριμένη μέρα καλούμε τις Ενώσεις Γιατρών να διοργανώσουν συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις της χώρας από κοινού με τα Σωματεία των Εργαζομένων στα Νοσοκομεία και απευθύνοντας κάλεσμα συνδιοργάνωσης στις ΕΛΜΕ, τους δασκάλους, τα Εργατικά Κέντρα, τους Επιστημονικούς Συλλόγους (δικηγόρους, μηχανικούς κ.ά), τα Επιμελητήρια και εν γένει όλη την κοινωνία.

Του συλλαλητηρίου πρέπει να προηγηθούν κοινές Γενικές Συνελεύσεις με τα Σωματεία Εργαζομένων, συσκέψεις με τους φορείς που θα καλέσουμε να συμμετάσχουν στο συλλαλητήριο, συνέντευξη τύπου στα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Η ΟΕΝΓΕ θα ετοιμάσει έγκαιρα:

• αφίσα που θα σας σταλεί μέσω κούριερ

• ραδιοφωνικό σποτ από κοινού με την ΠΟΕΔΗΝ

• ανακοίνωση για τους πολίτες, η οποία θα σας σταλεί ηλεκτρονικά, ώστε να μπορείτε να την διαμορφώσετε στις ιδιαίτερες συνθήκες της περιοχής σας.

Επίσης θα δοθεί συνέντευξη τύπου στα μέσα εθνικής εμβέλειας (εφημερίδες, τηλεοπτικοί σταθμοί) λίγες μέρες πριν την απεργία.

Θεωρούμε λοιπόν πως οι Ενώσεις και οι συνάδελφοι οφείλουν να κινητοποιηθούν μαζικά προκειμένου να συγκροτήσουμε ένα πλατύ Μέτωπο για την Προάσπιση της Δημόσιας Υγείας, το οποίο θα λειτουργήσει ως ανασχετικός φραγμός στα διαλυτικά σχέδια της κυβέρνησης.

 

πηγή:  Αγωνιστικη Παρεμβαση Νοσοκομειου Πρεβεζας

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Σάββατο 25 Μαϊου: Συναυλία για μια εξόρυξη που δεν θα γίνει ποτέ

Οι Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού σας καλούν σε συναυλία συμπαράστασης στον αγώνα των κατοίκων ενάντια στην καταστροφή του τόπου τους. Η συναυλία θα γίνει το Σάββατο 25 Μαΐου 2013, στην πλατεία της Ιερισσού – ώρα έναρξης 8.30 μμ.
Η συναυλία αυτή δεν πραγματοποιείται μόνο για να θυμίσει την καταστροφή του Κακκάβου, αλλά και για να θυμίσει σε όλους μας την καταστροφή της δικαιοσύνης. Για 17η ημέρα σήμερα, δύο συμπολίτες μας συνεχίζουν να είναι προφυλακισμένοι με πολιτική εντολή, κι όπως δηλώνουν οι δικηγόροι τους, κατασκευασμένες κατηγορίες.

Στην Ελλάδα του 2013…
… οι αστυνομικές δυνάμεις εισβάλλουν καταδρομικά σε σπίτια τα ξημερώματα, παραβιάζοντας πόρτες και συλλαμβάνοντας πολίτες μπροστά στα μάτια των ανήλικων παιδιών τους.
… κατασκευάζονται ένοχοι με σκοπό, όχι την απόδοση δικαιοσύνης, αλλά την ενοχοποίηση και καταστολή ενός δυναμικού κοινωνικού κινήματος.
… ξεπουλιέται η δημόσια περιουσία και οι φυσικοί πόροι σε πολυεθνικές και μεγαλοεργολάβους.
… οι «επενδύσεις» προωθούνται με κάθε κόστος: καταστροφή του περιβάλλοντος, βιασμός της αλήθειας, καταστρατήγηση συνταγματικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Στη καταστολή, στην αστυνομική και δικαστική αυθαιρεσία, και στην κρατική τρομοκρατία, απαντάμε με ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΕΝΟΤΗΤΑ και ΑΓΩΝΑ. Γιατί δεν μας μένει τίποτα άλλο που να αξίζει να ακουμπήσουμε πάνω του.

πηγή: soshalkidi

πληροφορίες για μετακινήσεις και καταλύματα εδώ και εδώ αντίστοιχα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Για τις δίκες των διοδίων που ξαναξεκινούν

Ενώ η κρατική καταστολή και η φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής μέρα με την μέρα μεγαλώνει,

Ενώ η κοινωνία συνεχώς εθίζεται στην ιδέα της ποινικοποίησης των αγώνων με τις επιστρατεύσεις απεργών, τις συλλήψεις και στις διώξεις όσων τολμούν να αμφισβητούν τις αντιλαικές επιλογές του καθεστώτος "έκτακτης ανάγκης"

Από την δρομολόγηση απολύσεων στο δημόσιο για αγωνιστές που βαπτίζονται "επίορκοι" επειδή συμμετέχουν στους κοινωνικούς και πολιτικού αγώνες, μέχρι τις Σκουριές της Χαλκιδικής,


πέρνουν ξανά την σκυτάλη οι δίκες των διοδίων στις 5 Ιουνίου δύο και στις 13 Ιουνίου άλλη μία με την γνωστή κατηγορία του φασιστικού άρθρου 184.


Γιαυτό ήρθε η ώρα να ξαναβρεθούμε να συζητήσουμε και να δούμε τι θα κάνουμε απέναντι στις τρις δίκες των συναγωνιστών 


την Τετάρτη 22 Μαίου 19:30 στο στέκι paratod@s

Φαρμακίδου 4, Λάρισα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

"Αντι"-τρομοκρατικές μονάδες της Ε.Ε.

Νέα εκτεταμένη «αντί-τρομοκρατική» άσκηση πραγματοποίησαν οι ιμπεριαλιστές της Ε.Ε.

Η «μεγαλύτερη αντιτρομοκρατική άσκηση προσομοίωσης που έχει λάβει χώρα στην Ευρώπη και διεξάγεται από τις ειδικές μονάδες επέμβασης των διαφόρων κρατών – μελών», σύμφωνα με τα λεγόμενα, του «συντονιστή της Αντιτρομοκρατικής Δράσης της Ε.Ε.», Gilles de Kerchove, πραγματοποιήθηκε το διήμερο 17-18 του Απρίλη. Η άσκηση αυτή, με την ονομασία «Κοινή Πρόκληση», οργανώθηκε απ΄ το λεγόμενο δίκτυο «ATLAS», το οποίο χρηματοδοτείται απ΄ την Κομισιόν και συγκεντρώνει «ειδικές, μεταφερόμενες, αστυνομικές μονάδες» των κρατών – μελών, της Ε.Ε., και είχε ως τόπο διεξαγωγής της 9 κράτη – μέλη (Αυστρία, Σουηδία, Ισπανία, Ιταλία, Ιρλανδία, Λετονία, Βέλγιο, Σλοβακία, Ρουμανία). Κατά την άσκηση αυτή, οι δυνάμεις καταστολής αντιμετώπισαν εικονικές «τρομοκρατικές επιθέσεις» σε μονάδες παραγωγής ενέργειας, σχολεία και μέσα μαζικής μεταφοράς.
Προφανώς κι οι κατασταλτικοί μηχανισμοί των ιμπεριαλιστών και των άλλων υποτελών αστικών κρατών δεν έχουν καμία πρόθεση και στόχο να… «προστατεύσουν» τους λαούς των χωρών τους, από διάφορες αντιλαϊκές έως και προβοκατόρικες επιθέσεις, που έχουν θύματα από τον ίδιο το λαό, και που οι ίδιοι οι μηχανισμοί του συστήματος προκαλούν ή και «στήνουν» (διεθνή και ντόπια δημοσιεύματα «μνημονεύουν» διάφορες επιθέσεις, από την πρόσφατη επίθεση στη Βοστώνη των Η.Π.Α., μέχρι αυτή του νέο-ναζί Μπρέιβικ, στη Νορβηγία, το 2011, αλλά και της «Αλ Κάιντα). Η στόχευση τόσο των ασκήσεων αυτών, όσο και των ίδιων των μηχανισμών καταστολής, είναι ο ίδιος ο «εχθρός – λαός», και ειδικά όταν αυτός βρεθεί σε τροχιά αντίστασης, σε αγώνες που εγκυμονούν κινδύνους για την κυρίαρχη πολιτική του συστήματος, των ιμπεριαλιστών και των αστικών τάξεων, και συγκρούεται μ’ αυτή.
«Κατάσταση κρίσης» η οποία «δικαιολογεί» τη συνεργασία (sic) μεταξύ των «ειδικών μονάδων επέμβασης» των κρατών – μελών της Ε.Ε., ορίζεται «κάθε κατάσταση κατά την οποία οι αρμόδιες αρχές ενός κράτους - μέλους έχουν βάσιμους λόγους να πιστεύουν ότι υφίσταται ποινικό αδίκημα που συνιστά σοβαρή άμεση υλική απειλή κατά προσώπων, ιδιοκτησίας, υποδομών ή οργανισμών του εν λόγω κράτους - μέλους» (απόφαση 2008/615/ΔΕΥ του Συμβουλίου της Ευρώπης, συμπληρωματική προς την συνθήκη του Προυμ, η οποία ρυθμίζει και τις μορφές αστυνομικής συνδρομής μεταξύ κρατών – μελών, σε περίπτωση μαζικών συγκεντρώσεων και ανάλογων σημαντικών γεγονότων). Μπορούμε να καταλάβουμε, πως η έννοια της «κρίσιμης κατάστασης», της «τρομοκρατικής πράξης» ή και του «σοβαρού ποινικού αδικήματος», συμπεριλαμβάνει μορφές πάλης των λαών (διαδηλώσεις, απεργίες, συγκεντρώσεις, καταλήψεις δημόσιων κτιρίων, αποκλεισμούς δρόμων κι άλλες) τις οποίες θα «ανακαλύπτουν» και στις οποίες θα καταφεύγουν, όσο εντείνεται κι αναβαθμίζεται η άγρια επίθεση στους όρους της ζωής τους. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι ιμπεριαλιστές ιθύνοντες, γι’ αυτό προετοιμάζονται και «θωρακίζονται». Έτσι, όπως αναφέρεται και σε σχετικό δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη» (27/4), στις άμεσες δράσεις του, το δίκτυο «ATLAS», προτείνει την «υποχρέωση της Ένωσης να κινητοποιεί όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της για την πρόληψη τρομοκρατικών απειλών στην ΕΕ και για την προστασία των δημοκρατικών θεσμών, και του άμαχου πληθυσμού, από ενδεχόμενη τρομοκρατική επίθεση», ή τη «θέσπιση εργαλείων από την πλευρά της Ένωσης για την αντιμετώπιση ορισμένων νέων μειζόνων προκλήσεων στον τομέα της ασφάλειας, όπως είναι εκείνες στον τομέα της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού και της ασφάλειας του εφοδιασμού με άλλα κρίσιμα προϊόντα, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις αποκλεισμού υποκινούμενου από πολιτικά κίνητρα». Τα παραπάνω θα μπορούσαν να «μεταφραστούν»: Ειδικά εκπαιδευμένες κατασταλτικές δυνάμεις των ιμπεριαλιστών των Ε.Ε. θα έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση, να εισβάλλουν σ’ εκείνα τα κράτη – μέλη, όπου κρίνεται πως κινδυνεύει το αστικό ή ιμπεριαλιστικό πολιτικό σύστημα, των ψευδεπίγραφων «δημοκρατικών θεσμών». Αλλά και σ’ όλες εκείνες τις περιπτώσεις, όπου πραγματοποιείται αποκλεισμός -με πολιτικά (sic) κίνητρα (ως αποτέλεσμα μεγάλων εργατικών ή λαϊκών αγώνων κι απεργιών, για παράδειγμα)- του εφοδιασμού με κρίσιμα προϊόντα… Πιο ξεκάθαροι, δε θα μπορούσαν να είναι!

πηγή: Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Στάση Εργασίας στις σήμερα 21 Μάη και Κοινή Συνέντευξη Τύπου με Σωματεία Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ, ΟΚΑΝΑ, 18 ΑΝΩ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΓΟΝΩΝ ΟΥΣΙΩΝ

Διεύθυνση Γραμματείας: E.K.A, Γ΄ Σεπτεμβρίου 48Β.  Τηλ.: 2265023590, 2102409015, 2273023443.

Φαξ: 2265072771, 2273023441. Κινητά: 6945833231, 6936828341, 6978741064.  Email: prolipsiworkers@yahoo.gr

Δευτέρα, 20 Μάη 2013

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ

Το Δ.Σ. του Σωματείου προκηρύσσουμε τρίωρη στάση εργασίας (11.30-14.30) στα Κέντρα Πρόληψης, την Τρίτη 21 Μάη.

Καλούμε όλες και όλους τους συναδέλφους, στο πλαίσιο του αγώνα για την επιβίωση όλων των δομών αντιμετώπισης της εξάρτησης, να συμμετέχουν στην στάση εργασίας και να στηρίξουν την κοινή συνέντευξη τύπου Σωματείων Εργαζομένων Κέντρων Πρόληψης, ΚΕΘΕΑ, ΟΚΑΝΑ, 18 ΑΝΩ, που θα παραχωρηθεί την ίδια μέρα, ώρα 12μ., στην ΕΣΗΕΑ.

Αγωνιζόμαστε για να κρατήσουμε τα Κέντρα Πρόληψης και όλες τις δομές αντιμετώπισης της εξάρτησης ανοιχτές στον λαό.

Δίνουμε την μάχη για Ζωή με Αξιοπρέπεια. Σηκώνουμε το μπόι μας πάνω απ’ τις δικαιολογίες, τους εκφοβισμούς, τους εκβιασμούς, τις διαιρετικές «συμφωνίες κάτω απ’ το τραπέζι», το «δικό μου λιγότερο κακό» εις βάρος του άλλου.

Ενωμένοι αναζητούμε κοινή Διέξοδο.

Το Δ.Σ. του Σωματείου

πηγή: Σωματείο Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>

Δίκη του Κ. Μουτίδη Τρίτη 21 Μάη

Όχι, δεν θα δικαστεί ο αστυνομικός της ομάδας ΔEΛTA που παρ’ ολίγον να δολοφονήσει την σ. Aγγελική Kουτσουμπού, όταν επιτέθηκε στους διαδηλωτές του EEK χρησιμοποιώντας τη μοτοσυκλέτα ως όπλο, στις 6 Δεκέμβρη 2009, στην πλατεία Συντάγματος, στην πρώτη επέτειο από τη δολοφονία του μικρού Aλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
Oύτε ο συνεπιβάτης της μηχανής αστυνομικός, που με το γκλοπ άφησε μισοπαράλυτο το χέρι του γιατρού σ. Δημήτρη Γεωργίου, που προσπάθησε να δώσει τις πρώτες βοήθειες στην Aγγελική. Ούτε αυτοί που αιματοκύλησαν τη διαδήλωση της 6ης Δεκέμβρη 2009 στην πλατεία Συντάγματος.
Δεν θα δικαστούν ούτε οι αυτουργοί ούτε ο πολιτικός εμπνευστής της βάρβαρης αστυνομικής επιχείρησης, του Δεκέμβρη 2009, ο περιβόητος τότε, ασήμαντος σήμερα, υπουργός-Προστάτης M. Xρυσοχοΐδης του ΠAΣOK, που θέλησε να παίξει τα γνωστά τρομοπαιχνίδια του, όπως φαίνεται απ’ τις συνομιλίες που είχε με τον τότε πρεσβευτή των HΠA Σπέκχαρντ που δημοσίευσε το Wikileaks.
Θα δικαστεί όμως ο Kυριάκος Mουτίδης, ένας από τους συντρόφους που αρνήθηκαν να διαλυθεί το μπλοκ του EEK από τη βάρβαρη και απρόκλητη επίθεση της αστυνομίας.
O Kυριάκος Mουτίδης, μέλος του EEK και του σωματείου βάσης εργαζομένων στις ταχυμεταφορές ΣBEOΔ, δικάζεται την Tετάρτη 17 Aπρίλη 2013 στο Β’ Τριμελές Εφετείο Αθήνας (Λουκάρεως και Αλεξάνδρας) με κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος.
Για την ιστορία θυμίζουμε ότι η τότε κυβέρνηση Παπανδρέου, επιχείρησε να παρουσιάσει την υπόθεση ως… τροχαίο ατύχημα πριν καν γίνουν ανακρίσεις! H δίκη του… τροχαίου ακόμη δεν έχει προσδιοριστεί. O εισαγγελέας απέρριψε την μήνυση της σ. Aγγ. Kουτσουμπού, όπως και την έφεση στην απόρριψη. Στη διαπλεκόμενη αστική δημοκρατία οι κυβερνητικές, κρατικές, αστυνομικές και δικαστικές αρχές θεωρούν ότι μια υπόθεση βαριάς σωματικής βλάβης που παρ’ ολίγον να κοστίσει τη ζωή ενός ανθρώπου δεν πρέπει να κριθεί από τα -δικά τους- δικαστήρια. Eίναι το αποκορύφωμα του κράτους… δικαίου!
Aντίθετα, μια σειρά συντρόφων έχουν συρθεί στα δικαστήρια, και μάλιστα ένας ένας για να μη φαίνεται ότι πρόκειται για θύματα της ίδιας επίθεσης. Δύο σύντροφοι, έχουν παραπεμφθεί με κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος, με τον γνωστό κουκουλονόμο. Tρεις σύντροφοι έχουν δικαστεί, οι δυο αθωώθηκαν, ενώ ο σ. Θάνος Ζαμπέτης, οικοδόμος, καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 7 μήνες φυλάκιση.

Aλληλεγγύη στον σ. Kυριάκο Mουτίδη.

Oι δίκες των αγωνιστών να γίνουν του κράτους καταδίκες.
Kάτω τα χέρια από τους αγωνιστές! Nα παύσουν οι διώξεις των συλληφθέντων της 6ης Δεκέμβρη 2009! Nα αθωωθεί ο Kυριάκος Mουτίδης.
Nα καταδικαστούν οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί της δολοφονικής επίθεσης κατά της σ. Aγγελικής Kουτσουμπού!

Όλοι την Τρίτη 21 Μάη 2013, στις 9 π.μ., στο Β’ Τριμελές Εφετείο Αθήνας (Λουκάρεως και Αλεξάνδρας)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ>>>>