7 Φεβ 2016

Αντιιμπεριαλιστικός-αντιπολεμικός ο χαρακτήρας της ταξικής αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες

Είναι επιτακτική ανάγκη συγκρότησης μαζικού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, το οποίο θα διεκδικεί να σταματήσει άμεσα η πηγή των δεινών για τα εκατομμύρια των προσφύγων και μεταναστών, που δεν είναι άλλη από τις πολεμικές επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών. Ένα κίνημα το οποίο θα στρέφεται συνολικά ενάντια στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών, με όποιο πρόσχημα και αν γίνονται κάθε φορά. Παλιότερα ήταν ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας», τώρα στόχος είναι η «καταπολέμηση του ISIS». Κατ’ αυτόν τον τρόπο διαλύουν ολόκληρες χώρες και σκορπούν το θάνατο και τη δυστυχία σε εκατομμύρια ανθρώπους στη Μέση Ανατολή και αλλού.
Το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα πρέπει να βάζει στο στόχαστρό του και την εξαρτημένη αστική τάξη της χώρας και τις κυβερνήσεις που την υπηρετούν, οι οποίες παρέχουν κάθε είδους διευκόλυνση στους μακελάρηδες των λαών. Θα απαιτεί την ελεύθερη και ασφαλή μετακίνηση προσφύγων και μεταναστών, αξιοπρεπή διαβίωση για όσους και για όσο επιθυμούν να μείνουν στη χώρα. Θα παλεύει από κοινού μαζί τους για να αποκτήσουν ίσα δικαιώματα με τους ντόπιους εργαζόμενους. Ενάντια στην αντιμεταναστευτική υστερία που προβάλλεται από τις κυβερνήσεις της ΕΕ, που κάνουν τολμηρά βήματα προς τη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής, δημιουργώντας ένα ακόμα πιο αντιδραστικό πολιτικό περιβάλλον στις χώρες τους. Ενάντια στο ρατσιστικό κλίμα που στοχοποιεί πρόσφυγες και μετανάστες και αποτελεί πλέον επίσημη κρατική πολιτική για τις χώρες της ΕΕ και όχι απλά επιδίωξη κάποιων «ακραίων» ακροδεξιών οργανώσεων.
Έτσι μόνο μπορεί να μπει ένα τέλος στη φρίκη που ζουν τα εκατομμύρια των προσφύγων και μεταναστών. Δημιουργώντας ένα Μέτωπο Πάλης των λαών, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο. Αυτή η κατεύθυνση είναι απαραίτητο να δυναμώσει μέσα στους κόλπους της Αριστεράς και συνολικά του κινήματος, για να συγκροτηθούν όροι συνολικότερης αντιπαράθεσης με το ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Η Λαϊκή Αντίσταση να πρωτοστατήσει στο ξεδίπλωμα της λαϊκής πάλης

Οι αναγκαιότητες είναι κάτι παραπάνω από φανερές. Με το σύνολο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων να επεμβαίνουν στη πολύπαθη Μέση Ανατολή και όχι μόνο, με προεξάρχοντες τους Αμερικάνους και Ρώσους φονιάδες (και τους υπόλοιπους από κοντά) να σέρνουν το μακάβριο χορό της καταστροφής και του θανάτου, με τα καραβάνια των ξεκληρισμένων και των ξεριζωμένων να μην έχουν τελειωμό, κανείς δεν δικαιούται να μένει απαθής. Πολύ περισσότερο δυνάμεις και συγκροτήσεις, που αντιλαμβάνονται την επικινδυνότητα των εξελίξεων και που θέλουν να συμβάλουν στην απάντηση των αιτιών, που δημιουργούν και διαιωνίζουν τη ζοφερή πραγματικότητα, που ζούμε.
Το να σταματήσει-τελειώσει ο πόλεμος δεν μπορεί να είναι μόνο μια ευχή αλλά κύρια ζήτημα πάλης. Δυστυχώς, όσο κι αν οι λαοί επιζητούν την ειρήνη, αυτή δε θα 'ρθει απ' τον ουρανό. Γιατί κόντρα στη θέλησή τους μια σειρά ιμπεριαλιστικές δυνάμεις έχουν άλλες προτεραιότητες στη βάση του ανελέητου ανταγωνισμού τους, που κλιμακώνεται στις μέρες μας. Πρόκειται για μια κατάσταση αντικειμενική ως προς τον τρόπο κίνησής τους, απόλυτα συμβατή και απότοκο των ταξικών-κρατικών συμφερόντων τους. Μόνο που οι λαοί έχουν όλως διόλου αντίθετα συμφέροντα.
Για τους πρόσφυγες, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα αναφορικά με το τί τους οδηγεί στη δύσκολη επιλογή του ξεριζωμού. Η διαχείριση του προβλήματος είναι αυτή, που προκαλεί αντιδικίες στο πλαίσιο της ΕΕ με την αστική τάξη της χώρας μας και τη σημερινή κυβερνητική διαχείριση να έχει τους περισσότερους πονοκεφάλους. Όση κατανόηση και ανταλλάγματα κι αν ζητά, μάλλον δεν ιδρώνει το αυτί των ισχυρών ευρωπαϊκών καγκελαριών. Αδιέξοδο; Θα δούμε.
Για τους οικονομικούς μετανάστες, λίγοι είναι εκείνοι στο πλαίσιο της Αριστεράς μας, που τοποθετούνται με αντιιμπεριαλιστικό τρόπο. Κατ' αυτούς, η φτώχεια, η πείνα και η εξαθλίωση, που οδηγούν σε μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών, είναι παράγωγο γενικά του καπιταλισμού, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η καταστροφή από μια χούφτα ιμπεριαλιστικών δυνάμεων με «μη πολεμικό τρόπο» ολόκληρων χωρών, η ερημοποίηση ολάκερων περιοχών και η διάλυση ακόμη και κοινωνιών δομημένων για ολόκληρους αιώνες.
Σκόπιμα από ορισμένους της Αριστεράς μας επιχειρείται να διαχωριστεί το αντιιμπεριαλιστικό απ' το ταξικό. Λες και πρόκειται για δυο διαφορετικά πράγματα και μάλιστα έως και με αντίθετη κατεύθυνση. Πρόκειται για λαθροχειρία, η οποία υποσκάπτει τον βαθειά ταξικό χαρακτήρα της αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Το προσφυγικό-μεταναστευτικό, ιδωμένο μέσα απ' αυτό το πρίσμα, μπορεί να συμβάλει στην ταξική αλληλεγγύη Ελλήνων και μεταναστών ενάντια στους κοινούς εχθρούς.
Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, χρειάζεται να ξεδιπλωθεί επίμονα, μόνιμα και σταθερά η δράση της Λαϊκής Αντίστασης, όχι απλά για να επιβεβαιώσει μια φυσιογνωμία μαζικά αναγνωρίσιμη με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, αλλά για να συμβάλει στην επανεμφάνιση του μαζικού αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Η τελευταία απόφαση της Γραμματείας της Λαϊκής Αντίστασης αναφορικά με το προσφυγικό-μεταναστευτικό πρέπει να παλευτεί και ως προς τα δύο της σκέλη με θέρμη και αποφασιστικότητα. Οι καιροί ου μενετοί!

Από άρθρα της Προλεταριακής Σημαίας
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Με το κεφάλι ψηλά οι καθαρίστριες των λεωφορείων της ΟΣΥ!

0
Στο πλευρό των καθαριστριών των λεωφορείων της ΟΣΥ στο αμαξοστάσιο του Ελληνικού βρέθηκαν ξανά το βράδυ της Παρασκευής μέλη της Ταξικής Πορείας και της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ. Είχε προηγηθεί το προηγούμενο βράδυ η προσπάθεια του εργολάβου (ΛΙΝΚ ΑΠ) να βάλει απεργοσπάστες στη δουλειά, προσπάθεια που για ακόμα μια φορά εμποδίστηκε από τις καθαρίστριες και τους συγκεντρωμένους αλληλέγγυους. Την Παρασκευή οι καθαρίστριες είχαν αποφασίσει να δουλέψουν, έχοντας κερδίσει την καταβολή μέρους των δεδουλευμένων, την αναγνώριση χρωστούμενων από τον εργολάβο και τη δέσμευσή του για τήρηση της εργατικής νομοθεσίας και παροχή των αναγκαίων μέσων για τον καθαρισμό των λεωφορείων, τα οποία συχνά υποχρεώνονταν να αγοράζουν οι ίδιες.
Οι απειλές για απολύσεις που είχε εκτοξεύσει ο εργολάβος τις προηγούμενες μέρες προς το παρόν έπεσαν στο κενό, καθώς στο σύνολό τους οι καθαρίστριες δούλεψαν κανονικά, σύμφωνα με το πρόγραμμα. Για τις ίδιες, αποτελεί μια πρώτη νίκη το γεγονός ότι κατάφεραν να σηκώσουν το κεφάλι και, ενωμένες, να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους κόντρα στο μεσαιωνικό καθεστώς αυθαιρεσίας και τρομοκρατίας που έχει επιβάλει ο εργολάβος, με τη συνεχιζόμενη ανοχή της διοίκησης της ΟΣΥ. Γνωρίζουν καλά ότι πρέπει να παραμείνουν ενωμένες και αποφασισμένες για να διασφαλίσουν την παραμονή τους στη δουλειά, την κανονική πληρωμή τους και την τήρηση όλων των υποχρεώσεων της εργοδοσίας απέναντί τους.
Κρίσιμο ζήτημα παραμένει ο συντονισμός με τις καθαρίστριες στα υπόλοιπα αμαξοστάσια της ΟΣΥ, οι οποίες αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα από τη στάση του εργολάβου. Μπορεί σε αυτή τη φάση οι καθαρίστριες του Ελληνικού να μπήκαν μπροστά, είναι όμως ανάγκη η εμπειρία τους να γίνει γνωστή σε όλες τις καθαρίστριες, να αποτελέσει οδηγό και έμπνευση για τις δυνατότητες του συλλογικού αγώνα. Η ενότητα και η αποφασιστικότητά τους θα καθορίσει συνολικά την έκβαση αυτού του αγώνα, με επόμενο σταθμό τη συνάντηση με την εργοδοσία στα γραφεία της επιθεώρησης εργασίας στην Ηλιούπολη, στις 26 Φλεβάρη, όπου θα τεθούν όλα τα ζητήματα που παραμένουν ανοιχτά.
Η Ταξική Πορεία και η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ θα παραμείνουν σε εγρήγορση για τη στήριξη των αγωνιζόμενων καθαριστριών σε όποιο ζήτημα προκύψει και θα συμβάλουν με όλες τους τις δυνάμεις στην έκφραση αλληλεγγύης. Καλούν σε μαζική παράσταση στο πλευρό των καθαριστριών στις 26 Φλεβάρη, στα γραφεία της επιθεώρησης εργασίας στην Ηλιούπολη.

http://taxikiporeia.blogspot.gr/2016/02/blog-post_33.html
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

6 Φεβ 2016

ΕΝΑΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ .....*

0



* Στις δυο παλιές αυτές ηχογραφήσεις ακούγεται η φωνή του Στάθη Καραμανλίδη από τα Κομνηνά της Πτολεμαΐδας, του χρυσοχέρη λυράρη και τραγουδάνου, όπως χαρακτηριστικά έγραψε σε ένα κείμενο του ο Γιώργος Καζαντζής στον "Εορδαϊκό Παλμό", τον Ιούνιο του 2012. 
Σήμερα φίλοι και σύντροφοι αποχαιρέτησαν τον γιο του, σύντροφο Μπάμπη Καραμανλίδη.
Το παλιό όνομα του χωριού Κομνηνά, είναι Ούτσενα ή Ούτσανε. Εκτός από τους ντόπιους κατοίκους του, το 1922 ήρθαν με την ανταλλαγή πληθυσμών, πρόσφυγες από χωριά τηςΤραπεζούντας, του Πόντου και της Νίγδης του Ικονίου (Καππαδοκία). Από αυτούς το χωριό μετονομάστηκε Κομνηνά προς τιμή των Κομνηνών αυτοκρατόρων της Τραπεζούντας του Πόντου.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Έφυγε από δίπλα μας ο σύντροφος Μπάμπης Καραμανλίδης

0
Ανακοίνωση του Κ.Ο. του ΚΚΕ(μ-λ)

Έφυγε από δίπλα μας ο σύντροφος Μπάμπης Καραμανλίδης

Το Καθοδηγητικό Όργανο του ΚΚΕ(μ-λ) με θλίψη ανακοινώνει τον θάνατο του συντρόφου Χαράλαμπου Καραμανλίδη, μέλους της Κομματικής Οργάνωσης Κοζάνης και για χρόνια συνδικαλιστικού στελέχους των εργαζόμενων στον ΟΤΕ. Ο σύντροφος Μπάμπης, έφυγε σήμερα το πρωί, ύστερα από πολύχρονη μάχη με το καρκίνο, νοσηλευόμενος τις τελευταίες ημέρες στο νοσοκομείο Πτολεμαΐδας.
Γεννημένος στο χωριό Κομνηνά της Πτολεμαΐδας το 1953 από οικογένεια φτωχών προσφύγων (με πατέρα τον φημισμένο λυράρη της περιοχής Στάθη), από σπουδαστής στην Σχολή Υπομηχανικών-Ηλεκτρολόγων στην Θεσσαλονίκη ήρθε σε επαφή με το επαναστατικό κομμουνιστικό κίνημα και την σπουδαστική οργάνωση της ΠΠΣΠ, στην όποια οργανώθηκε. Μέσα από τις γραμμές της ΠΠΣΠ συμμετείχε ενεργά στους αγώνες της νεολαίας. Την ίδια αγωνιστική στάση κράτησε και στην συνέχεια στον στίβο της καθημερινής πάλης και στους χώρους εργασίας που βρέθηκε. Απολυμένος από εργοστάσιο όταν πρωτοστάτησε στην δημιουργία σωματείου, αναδείχτηκε σε ενεργό συνδικαλιστή στον χώρο των εργαζόμενων του ΟΤΕ αδιάλειπτα στα 25 χρόνια που δούλεψε εκεί. Υπήρξε γραμματέας της τοπικής διοικούσας της ΕΕΤΕ –ΟΤΕ Δυτικής Μακεδονίας.
Η πικρία που γέννησε και η διάλυση που δημιούργησε η εσωκομματική κρίση του 1981-1982 δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει σταθερά την κοινωνική και συνδικαλιστική δράση του και πολιτικά να βρίσκεται με την μεριά των επαναστατικών απόψεων. Σε κάθε κάλεσμα για συνεισφορά και συμμετοχή στις λαϊκές κινητοποιήσεις και στις δράσεις του ΚΚΕ(μ-λ), ο σύντροφος Μπάμπης δήλωνε παρών! Επανεντάχτηκε στις γραμμές της οργάνωσης τα τελευταία πέντε χρόνια και παρά τις δυσκολίες που δημιουργούσε τον τελευταίο καιρό η ασθένεια, κατάφερνε και βρίσκονταν ενεργός στις κομματικές δραστηριότητες. Υπήρξε υποψήφιος στις τελευταίες εκλογές με την εκλογική συνεργασία της οργάνωσης.
Πάντα αισιόδοξος, μέχρι την τελευταία στιγμή για την επαναστατική υπόθεση, αγέρωχος και αξιοπρεπής στην μάχη με την ασθένεια ο σύντροφος Μπάμπης ήταν ταυτόχρονα και ένας βαθιά προβληματισμένος αγωνιστής για τις δυσκολίες των καιρών και του ζοφερού μέλλοντας που δημιουργεί ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός για τους λαούς του κόσμου αλλά και τον λαό μας. Τέτοιοι αγωνιστές αφήνουν σημαντικά κενά αλλά και παρακαταθήκες για τις μάχες που καλούμαστε να δώσουμε και σήμερα και αύριο.

Στην οικογένεια του, το ΚΟ του ΚΚΕ (μ-λ) εκφράζει τα βαθιά συλλυπητήρια του καθώς και στους συντρόφους του στην κομματική οργάνωση Κοζάνης. Η κηδεία του σύντροφου Μπάμπη θα γίνει σήμερα, Σάββατο 6/2/2016 στις 5:00 μ.μ. στην Πτολεμαΐδα.

Αθήνα 6/2/2016
Το Κ.Ο. του ΚΚΕ(μ-λ)
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Eνα «πάρτι» στο οποίο όλοι θα ήθελαν να πάνε

1
Το γλέντησε για τα καλά η κεντροδεξιά-κεντροαριστερή διανόηση, τα διαφορά δοχεία σκέψης των αγορών και οι διάφοροι παρατρεχάμενοι ενός πολιτικού συστήματος που αποποιείται των ευθυνών, ενώ μάχεται για το κοινό συμφέρον.
Ομότιμοι, επίτιμοι και επίκουροι κράχτες του νεοφιλελευθερισμού με περγαμηνές, δημοσιοσχεσίτες απολογητές του ιμπεριαλισμού και του καπιταλισμού που ασχολούνται και με τη δημοσιογραφία άρπαξαν βιαστικά τα πληκτρολόγια, καταγράφοντας τη βαρυσήμαντη άποψή τους για την Αριστερά (όπως θα ήθελαν να είναι) και για το νόημα του ενός πρώτου χρόνου «αριστερά στην εξουσία» (παρατραβάει αυτό το ανέκδοτο).
Αλλοι με ψυχροπολεμική χαιρεκακία, άλλοι με μετεμφυλιακή συγκατάβαση και συναίνεση, όλοι, όμως, με μια κρυφή χαρά (που δύσκολα κρυβόταν) για την «αποτυχία της ουτοπίας», αποτυχία που γιορτάστηκε σε γήπεδο πολεμικής τέχνης από το ΣΥΡΙΖΑ (να που πανηγυρίζουν κιόλας!). Η χαρά αφορούσε και στην τεράστια ευκαιρία που τους δινόταν να εκδηλώσουν παλιά και νέα μίση κατά κομμουνιστών-συμμοριτών-εαμοβούλγαρων, να επιδοθούν σε μακροβούτια λάσπης με στόχο να λερώσουν, όχι βέβαια την «αριστερή» κυβέρνηση, αλλά την Αριστερά εν γένει, που υποκριτικά ισχυρίζονται ότι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αφού βρήκαν αντίπαλο που και τους ταιριάζει και τους μοιάζει, στην όψη και στα μέσα. Το μόνο που κατάφεραν είναι, φυσικά, να λερωθούν, όπως συμβαίνει πάντα σε όποιον βουτάει στη λάσπη.
Και τι δεν ξαναθυμήθηκαν να γράψουν και να πουν. Για τη βίαιη κατάληψη της εξουσίας από την Αριστερά που έφερε ακόμη περισσότερη βία, για τις αναίμακτες «κοινοβουλευτικές επαναστάσεις» της Λατινικής Αμερικής έως την Σκανδιναβία, που ηττήθηκαν από το ρεαλισμό. Από κοντά και οι περίφημες βιογραφίες τσέπης κατά του σταλινισμού, που είχε πολύ περισσότερα θύματα για την Αριστερά από όσα είχε η θηριωδία του φασισμού και του ναζισμού (καμία ντροπή και χωρίς κουκούλα!). Δε θα μπορούσαν να λείψουν και τα υπολείμματα αυτής της «ιστορικής ανορθογραφίας» που, μυστηριωδώς, τρομάζει ακόμη. Κι ας πρόκειται για απλές καρικατούρες. Ο… σταλινικός καπιταλισμός της Κίνας! Η ρομαντική λιμοκτονία της Κούβας (βλέπετε, ανησυχούν οι χορτάτοι για τους «πεινασμένους» Κουβανούς). Ενώ για τη «κομμουνιστική παράνοια» στην Βόρεια Κορέα τι να πει κανείς; Εκεί ο δικτάτορας τρώει μικρά παιδιά για να… ψηλώσει.
Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί μια αυτοαποκαλούμενη «αριστερή κυβέρνηση» της συμφοράς γιορτάζει τον πρώτο χρόνο της τριτομνημονιακής μιζέριας. Φανταστείτε τι είχε να γίνει αν είχαν απέναντί τους μια πραγματική αριστερή κυβέρνηση!
Ωστόσο, οι δεξιοί επικριτές της κυβέρνησης έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν. Χάρη στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που τόσο επικρίνουν, συνεχίζει να πετσοκόβει το μνημονιακό τσεκούρι και να αρπάζουν τα κομμάτια, κάτι που δεν θα κατάφερναν οι φανατικοί επικριτές της. Εκτός απ’ τα πολιτικά και οικονομικά οφέλη για τους επικριτές, πολλαπλά οφέλη υπάρχουν και στο ιδεολογικό πεδίο. Διότι αυτό το ξεγύμνωμα της «πώς να την πεις αριστερά» καλύπτεται, όχι με φύλλο συκής, αλλά με την επίδειξη της γύμνιας. Κανένα ηθικό πλεονέκτημα!
Ομως, όλα τα «πάρτι» πρέπει κάποτε να τελειώνουν. Και όσοι έχουμε συμφέρον να τελειώνουν θα πρέπει να διδαχτούμε σοβαρά γιατί αυτά τα «πανηγύρια» έχουν σε ρόλο μόνιμου νεροκουβαλητή έναν λαό που αυτοπροσδιορίζεται μονάχα ως ψηφοφόρος. Τώρα, κανείς δεν δικαιούται να πορεύεται σα να μη συνέβη τίποτα. Να εμμένει σε χρεοκοπημένες λογικές για «αριστερή κυβέρνηση», για «μεταβατικά προγράμματα», στη λογική της συνδιαλλαγής και συνδιαχείρισης με το σύστημα και ανάθεσης της λύσης στο «σωτήρα» που θα μας φέρει η κάλπη, έστω με ολίγη φασαρία.
Να γίνει μάθημα το πάθημα. Ακόμη κι αν πρέπει να θυσιαστεί για το σκοπό αυτό η πολιτική φυσιογνωμία του παθόντα. Η εποχή απαιτεί αυτοκριτική (ατομική και συλλογική), απαιτεί να πάμε τη σκέψη παραπέρα. Γιατί μόνο τότε η Αριστερά διατηρεί το πολιτικό και ηθικό πλεονέκτημα για τις αξίες που πρεσβεύει σε σχέση με τις «αξίες» του πλουτισμού πάση θυσία, ακόμη και επί πτωμάτων. «Αξίες» που πρεσβεύει (όσο κι αν κρύβεται), ο ιμπεριαλιστικός-καπιταλιστικός κόσμος. Ενας αντίπαλος που δεν μπορεί να συνετιστεί, να πειστεί από το δίκιο των αιτημάτων και τη δύναμη των αντεπιχειρημάτων. Οχι γιατί είναι κακός και σατανικός, αλλά γιατί αποτελεί όρο ύπαρξης που δεν του δίνει περιθώρια. Υπάρχει αγεφύρωτη αντίθεση ανάμεσα σε αυτόν που του κλέβουν το ψωμί και σε αυτόν που το κλέβει. Και για να κρύψουν την κλεψιά και τη ψευτιά βαφτίζουν αυτήν την αλήθεια «λαϊκισμό» του πεινασμένου, προβάλλοντας την κοροϊδία ότι και ο πρώτος και ο δεύτερος αποτελούν μια «αγαπημένη οικογένεια», σαν δείγμα υψηλού πολιτικού πολιτισμού.
Τις αξίες της Αριστεράς και των αριστερών ιδεών έχουν σαν στόχο τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και οι από τα δεξιά επικριτές του. Γιατί η Αριστερά δεν πάλεψε για μια θέση στο δημόσιο αλλά για το ύψιστο αγαθό της κοινωνικής χειραφέτησης και απελευθέρωσης. Οι «αξίες» του φιλοτομαρισμού είναι καταδικασμένες να αποτύχουν αν θέλουμε να έχουμε μέλλον, ένα μέλλον με κέντρο τον άνθρωπο και όχι την «ανθρωπιά» ως άλλοθι αδιαφορίας για τις βαθύτερες αιτίες της κοινωνικής δυστυχίας.
Παρά τη …στροφή 360ο του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα γύρω από τον εαυτό του (για να καταλήξει σε αυτό που ήταν από την αρχή, ένα μικροαστικό σοσιαλδημοκρατικό μόρφωμα που ενηλικιώθηκε), υπάρχουν ακόμη ραγιάδες, γερμανοτσολιάδες, δωσίλογοι και προσκυνημένοι σε αυτήν τη χώρα. Δεν θα τους εξαφανίζει κανένας «αριστερός ρεαλισμός» και καμία μούντζα. Δεν θα τους εξαφανίζει ο «ρεαλισμός» της εξάρτησης και υποταγής στους ιμπεριαλιστές του κ. Τσίπρα και της κυβέρνησής του που βρήκαν σύμμαχο κατά της τρομοκρατίας στο… κράτος του Ισραήλ.

Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΓΙΑΝΝΕΝΑ: Ρεμπέτικο-λαικό γλέντι του ΚΚΕ(μ-λ) σήμερα Σάββατο

0
Σήμερα Σάββατο 6/2  μετά τις 9 στην περιοχή της Δόμπολης-Εφορίας (οδός Δομπόλεως) στο "Νταλαβέρι" η κομματική οργάνωση του ΚΚΕ(μ-λ) διοργανώνει ρεμπέτικο-λαικό γλέντι με ζωντανή μουσική.
Φίλοι της οργάνωσης,συναγωνιστές, συνάδελφοι, και όλοι όσοι περπατήσαμε μαζί σε πορείες και αγώνες, άνθρωποι του μόχθου και άνεργοι οι οποίοι πιστεύουν ότι οι αγώνες μπορούν να αλλάξουν τη ζωή του λαού είναι καλεσμένοι για να γλεντήσουμε παρέα και να συζητήσουμε τα μεγάλα και μικρά ζητήματα.

Υπάρχει και 2ευρώ οικονομική ενίσχυση.

Κυκλοφόρησε και το σχετικό αφισάκι που καλεί για σήμερα

 

Αντίσταση στα Γιάννενα
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

5 Φεβ 2016

Κρίσιμο ζήτημα η συμπαράταξη όλων των λαϊκών δυνάμεων με την αγροτιά

0
Από τη Βιοκαρπέτ του 1996 στα σημερινά μπλόκα
20 χρόνια πριν, η αγροτιά με τον τότε ξεσηκωμό της έκοψε την Ελλάδα στα δύο και πολύ περισσότερο επέβαλε στον καθένα να πάρει θέση υπέρ ή ενάντια στην πολιτική του συστήματος που ήθελε το ξεκλήρισμά της, στο πλαίσιο των απαιτήσεων της τότε Κ.Α.Π. (Κοινή Αγροτική Πολιτική) της Ε.Ε. αλλά και της συνολικότερης αντιλαϊκής επίθεσης.
Σήμερα το τοπίο είναι διαφορετικό από πολλές απόψεις, όμως ο ξεσηκωμός είναι ανάλογος και μάλιστα με  πιο κρίσιμα επίδικα. Τότε ο αγροτικός πληθυσμός ήταν ακόμη γύρω στο 18% και από πλευράς Ε.Ε. έμπαινε ο στόχος για μονοψήφιο νούμερο. Οι αντιστάσεις των αγροτών τα επόμενα χρόνια καθυστέρησαν τους ρυθμούς ξεκληρίσματος της φτωχομεσαίας αγροτιάς, παρότι μια σειρά καλλιέργειες είναι ήδη παρελθόν και χιλιάδες χωριά έχουν ερημώσει. Τα τελευταία 5-6 χρόνια, με βάση τη σφοδρότητα της αντιλαϊκής επίθεσης με τα μνημόνια και την εκτίναξη της ανεργίας στις πόλεις, ανακόπηκε ο ρυθμός εγκατάλειψης της υπαίθρου. Χιλιάδες φτωχοί αγρότες παρέμειναν στο χωριό παλεύοντας όπως – όπως για την επιβίωση. Στήθηκε μάλιστα μια ολόκληρη επιχείρηση εξαπάτησης προκειμένου το σύστημα να εμφανίσει την επιστροφή στην ύπαιθρο σαν διέξοδο στα αδιέξοδα που δημιούργησε ιδιαίτερα στη νέα γενιά.
Το τρίτο και πιο βάρβαρο αντιλαϊκό μνημόνιο ήρθε από το καλοκαίρι ν’ αποκαλύψει τις πραγματικές επιλογές των ιμπεριαλιστών που το σύνολο του αστικού πολιτικού προσωπικού αποδέχτηκε και με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ν’ αναλαμβάνει το βρώμικο ρόλο. Μετά από κάποιους μήνες χαριεντισμού, με τον Αποστόλου να μιλάει για αντισταθμιστικά μέτρα στη φοροληστεία, ήρθε το ασφαλιστικό για ν’ αποκαλύψει την πραγματικότητα. Μετά το χαράτσι για τα ακίνητα, το φόρο επιτηδεύματος, την εισφορά αλληλεγγύης και το φόρο εισοδήματος με 26% από το πρώτο ευρώ όπως εξαγγέλθηκε, η δραματική αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών ήρθε για να ξεχειλίσει το ποτήρι.

Φορολογικό – ασφαλιστικό αφανίζουν την πλειοψηφία των αγροτών
Σύμφωνα με υπολογισμούς, την ίδια ώρα που η συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών, αν δεν είναι καταχρεωμένοι, είναι στα όρια της επιβίωσης, τα νέα μέτρα θέλουν το 75% του εισοδήματός τους να πηγαίνει σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές. Ταυτόχρονα ξεκινάνε κατασχέσεις των οφειλών στον ΟΓΑ, μιας και σχεδόν το 50% των αγροτών δε μπορούσε ούτε στο προηγούμενο ύψος των εισφορών ν’ ανταποκριθεί. Μ’ αυτά που συνοπτικά αναφέραμε γίνεται ξεκάθαρο στη μεγάλη πλειοψηφία των αγροτών (που είναι φτωχομεσαίοι και όχι μεγαλοαγρότες, όπως άθλια προπαγανδίζει το σύστημα) πως το ξεκλήρισμα είναι άμεσα μπροστά τους. Γίνεται σαφές από τα πράγματα πως εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες που ζουν αποκλειστικά από το αγροτικό τους εισόδημα ή αυτό συμβάλλει καθοριστικά στην επιβίωσή τους, σύντομα θα βρεθούν χωρίς αυτό, συχνά μάλιστα καταχρεωμένοι και σε πλήρες αδιέξοδο.
Η συνολικότερη βαρβαρότητα του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού απέναντι στους λαούς δείχνει πως το σύστημα δεν αστειεύεται. Παρότι το τελευταίο λειτουργεί τρομοκρατικά, ωστόσο η ωμότητα που τίθενται τα ζητήματα δεν αφήνει στον αγροτόκοσμο άλλη επιλογή από τα να επιλέξει το δρόμο του αγώνα. Η επιμονή χιλιάδων αγροτών μέρες τώρα στις εθνικές οδούς, παρά την αφόρητη παγωνιά, αποδείχνει πως οι αγρότες όχι μόνο δε βγήκαν εθιμοτυπικά στο δρόμο (όπως επίσης άθλια διακηρύσσει η κυβέρνηση) αλλά και πως δε θα δεχτούν την εξόντωσή τους αμαχητί. Σίγουρα, τόσο με βάση τη γενικότερη κατάσταση, όσο και στη βάση των προβλημάτων στο κίνημα των αγροτών, οι προβλέψεις για την έκβαση της αναμέτρησης είναι δύσκολες. Όμως θα τολμήσουμε να πούμε πως σ’ αυτή τη συγκυρία, αυτό το κομμάτι του λαού είναι ικανό να δημιουργήσει σοβαρούς πονοκεφάλους όχι μόνο στην κυβέρνηση μα συνολικά στο σύστημα και στο πολιτικό του προσωπικό.

Οι όροι της αναμέτρησης
Είναι σίγουρο πως το επίπεδο συγκρότησης της εργατικής τάξης βάζει όρια στο επίπεδο των μαχών που μπορούν να δώσουν σήμερα άλλα κομμάτια του λαού. Ακόμη μεγαλύτερα όρια βάζει η αδυναμία του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος να στηρίξει αγώνες τέτοιας κλίμακας. Όμως η ταξική πάλη διεξάγεται κάθε φορά με τους δικούς της όρους και μέσα από την ταξική πάλη ανατρέπονται τα κάθε λογής όρια.
Σήμερα η αναμέτρηση και η σύγκρουση είναι ανάμεσα στη μεγαλοαστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό με τις δυνάμεις της εργασίας στο σύνολό τους. Είναι πολύ φτηνή η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ που μιλάει για «κίνημα γραβάτας» όταν μιλάει για τον αγώνα των αυτοαπασχολούμενων, ή για «μεγαλοαγρότες» όταν αναφέρεται στα αγροτικά μπλόκα. Είναι φτηνή, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του με τον Καμμένο είναι ξεκάθαρο πια πως είναι υπηρέτες της μεγαλοαστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού μέσα από την υπηρέτηση των μνημονίων.
Από την πλευρά μας, επιμένοντας στην προοπτική της επανάστασης και του σοσιαλισμού (όχι του χρουστσοφικού , ούτε του σοσιαλισμού του 21ου αιώνα του Τσάβες), θεωρούμε κρίσιμο ζήτημα, σ’ όποιο κομμάτι του λαού και αν παρεμβαίνουμε, την αναφορά μας στην εργατική τάξη και το ρόλο της. Σ’ αυτό δε θέλουμε διδαχές από τον Τσίπρα και το ΣΥΡΙΖΑ και μόνο μειδίαμα μας προκαλούν οι αναφορές τους στην ταξική μεροληψία της πολιτικής τους.
Οι αυξήσεις στα βασικά είδη κατανάλωσης μέσα από την αύξηση του ΦΠΑ και ο νέος τρόπος υπολογισμού της σύνταξης με δοσμένη την ανεργία και τους μισθούς πείνας, φτάνουν για ν’ αποδείξουν το ταξικό πρόσημο της πολιτικής τους. Της πολιτικής της  φτώχειας και της εξαθλίωσης που εξοντώνουν συστηματικά τα πιο φτωχά λαϊκά στρώματα. Από την άλλη μεριά, η αναφορά των κομμουνιστών στην εργατική τάξη δεν υπάρχει για να δικαιολογεί το σεχταρισμό, την περιχαράκωση και την αναχώρηση από τις πραγματικές ταξικές συγκρούσεις αναμένοντας τάχα την καθαρή ταξική σύγκρουση.
Σήμερα η φτωχομεσαία αγροτιά, που στη χώρα μας εξακολουθεί ν’ αποτελεί τη μεγάλη πλειοψηφία σε σχέση με τις λίγες καπιταλιστικές αγροτικές επιχειρήσεις, όσο παλεύει ενάντια στον αφανισμό της, αντικειμενικά συγκρούεται με τις πολιτικές της Ε.Ε., τα μνημόνια και τη συνολικότερη επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στον κόσμο της δουλειάς. Στο πλαίσιο του αγροτικού ξεσηκωμού συνεχίζουν να έχουν λόγο κατά βάση συστημικοί έως και αντιδραστικοί αγροτοπατέρες στη βάση των συνολικότερων αρνητικών συσχετισμών. Δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν ισχύει μονάχα στο χώρο των αγροτών, ούτε είναι κάτι καινούριο. Το καινούριο είναι ότι τα μέτρα που εξαγγέλλονται (φορολογικό- ασφαλιστικό) εξοντώνουν τους αγρότες και τους βγάζουν μαζικά στους δρόμους.

Το μέτωπο των δυνάμεων της εργασίας και η Αριστερά
Η σφοδρότητα της επίθεσης σ’ αυτή τη φάση στην αγροτιά αλλά και στους αυτοαπασχολούμενους, αντικειμενικά δημιουργεί όρους κοινού μετώπου με την εργατική τάξη και ευρύτερα με τους εργαζόμενους. Όμως μια σειρά ιδεολογήματα, προκαταλήψεις και ατολμίες στην αριστερά ακυρώνουν τη δυνατότητά της να συμβάλλει στη συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου.
Το ΚΚΕ συσπειρώνει ένα δυναμικό, όμως κάθε άλλο παρά επενδύει αυτή του τη δυνατότητα στη συγκρότηση ενός πραγματικού και όχι εικονικού μετώπου του κόσμου της δουλειάς, με όρους κινητοποίησης μαζών στην κατεύθυνση μπλοκαρίσματος της πολιτικής του συστήματος. Επικεντρώνεται στο αδιαμφισβήτητα σπουδαίο μπλόκο της Νίκαιας και σε μπλόκα που ελέγχει (τα περισσότερα άμαζα) και αδιαφορεί για την έκβαση συνολικά του αγώνα και για το κρίσιμο ζήτημα μεταφοράς αγωνιστικού κλίματος από την επαρχία στα μεγάλα αστικά κέντρα. Για άλλη μια φορά, δε ρισκάρει να αναλάβει την πολιτική ευθύνη της ουσιαστικής στήριξης ενός αγώνα που αντικειμενικά, με κάποιες προϋποθέσεις θα μπορούσε να πετύχει κάτι πολύ σπουδαίο για το κίνημα. Να μπλοκάρει την αντιασφαλιστική επιδρομή, να βραχυκυκλώσει την αντιλαϊκή επίθεση. Ευρύτερα στην Αριστερά, η συνδιαχειριστική λογική στα αιτήματα, σε συνδυασμό με ακτιβισμούς και σεχταρισμούς, κυριαρχούν και έτσι διευκολύνεται αφάνταστα η δυνατότητα του συστήματος να χειρίζεται καταστάσεις αντικειμενικά δύσκολες.
Η μαζική κινητοποίηση των αγροτών επέβαλε κάποια στιγμή το αίτημα να μην περάσει η νέα αντιασφαλιστική επιδρομή και να αποσυρθεί το νομοσχέδιο. Όμως η λογική της προτασεολογίας, της συνδιαχείρισης  και των υπεύθυνων προτάσεων για τα ταμεία, διευκολύνει τις μανούβρες του Τσίπρα και την απάτη του διαλόγου…

4 Φλεβάρη όλοι στους δρόμους
Όπως και να έχει, η επιτυχία της απεργίας στις 4 Φλεβάρη, με τις κινητοποιήσεις των αγροτών να έχουν παίξει σημαντικό ρόλο σε αυτή, είναι μια ευκαιρία που μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί από τις εργαζόμενες λαϊκές μάζες, τους αυτοαπασχολούμενους και την αγροτιά. Σε κάθε περίπτωση, η νέα αντιασφαλιστική επιδρομή της κυβέρνησης δε φαίνεται να περνάει αμαχητί και τίποτα δεν έχει τελειώσει.
Ήδη οι αγρότες συνέβαλαν να σπάσει η κινηματική αδράνεια των τελευταίων χρόνων και ν’ ανοίξει ένας νέος κύκλος στην αναμέτρηση των λαϊκών δυνάμεων με τις δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. Ήδη ο αγώνας της αγροτιάς διδάσκει και εμπνέει ευρύτερα το λαό και ο ξεσηκωμός του, όπου κι αν καταφέρει να φτάσει, πρέπει να αξιοποιηθεί για συμπεράσματα από νέους αγωνιστές που αγωνιούν για την υπόθεση του κινήματος και της Αριστεράς, έξω από μικροαστικούς ελιτισμούς, σεχταρισμούς και λογικές εικονικών κινημάτων και ακτιβισμών. Η δύναμη βρίσκεται στην πάλη των μαζών, και αυτοί που θέλουν να την υπηρετήσουν έχουν μπροστά τους πεδίο δόξης λαμπρό!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χανιά: Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ για διώξεις διαδηλωτών.

0
ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΟΡΘΩΝΟΥΝ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΟΥΣ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ.

Η κρατική βία, η ποινικοποίηση των αγώνων και οι διώξεις στην ημερήσια διάταξη.

Τη Δευτέρα 8 και Τετάρτη 10 Φλεβάρη σέρνονται σε δίκη στα Χανιά, διαδηλωτές για τη συμμετοχή τους σε διαδηλώσεις ενάντια στις πολιτικές της εξαθλίωσης και ενάντια στην κρατική βία το 2011 και το 2010. Η συνεχιζόμενη παραπομπή σε δίκες διαδηλωτών στα Χανιά τον τελευταίο χρόνο αποτελεί μήνυμα προς το λαό ότι “το κράτος είναι εδώ” και έχει συνέχεια για να υπερασπίσει τα συμφέροντα της αστικής τάξης και των «προστατών» της.
Είναι μήνυμα προς το λαό τη νεολαία που ορθώνει ξανά το ανάστημα του απέναντι στην αντιλαϊκή καταιγίδα. Η απεργία της 4ης Φλεβάρη ένωσε τους ανθρώπους της δουλειάς και του μόχθου στα μαζικά συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα και απέδειξε ότι ο λαός μας, οι εργαζόμενοι οι νέοι, οι αγρότες θέλουν να ζήσουν και δεν σκύβουν το κεφάλι. Παλεύουν για να μην περάσει το αντιασφαλιστικό τερατούργημα, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους στη ζωή.
Αυτή τη λαϊκή οργή, αυτή τη διάθεση για νικηφόρο αγώνα, όπως εκφράζεται στα μπλόκα των αγροτών, φοβούνται όχι μόνο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ, αλλά και τα κόμματα του συστήματος ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, κλπ, για αυτό επιδιώκουν να την κατευνάσουν με το ψευτοδιάλογο. Γνωρίζει όμως πολύ καλά το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης, ότι οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η νεολαία δεν χορταίνουν με αυταπάτες και φούρδες ελπίδες και ότι δεν μπορούν να αποδεχτούν το μέλλον που τους ετοιμάζουν. Γι αυτό τα ΜΑΤ είναι πάντα παρόντα στις διαδηλώσεις, στις απεργίες, όπως των εργατών της ΣΚΟΤ, και όπου οι εργαζόμενοι διεκδικούν το δίκιο τους, καταπατούν το άσυλο και επιτελούν το « φιλολαϊκό έργο» τους. Εξ’ άλλου εδώ και χρόνια το σύστημα επεξεργάζεται σχέδια για τη κατάργηση των δικαιωμάτων της απεργίας και της διαδήλωσης .
Το κλίμα κρατικής καταστολής που επικράτησε στην απεργιακή συγκέντρωση της Αθήνας είναι στην ίδια ρότα, όπως και η αντιμετώπιση των αγροτών στη Κομοτηνή με τα ΜΑΤ, οι προσαγωγές και οι διώξεις ανθρώπων που εκφράζουν την αλληλεγγύης τους στους πρόσφυγες στα νησιά του Αιγαίου, οι στρατιωτικές ασκήσεις «αντιμετώπισης πλήθους».Η φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής πάει μαζί με την επιβολή της βαρβαρότητας.
Η Πρωτοβουλία Αντίστασης εκφράζει την αλληλεγγύη της στους διωκόμενους, απαιτεί την αθώωση τους και να σταματήσει κάθε δίωξη. Καλεί έξω απ’ τα δικαστήρια τη Δευτέρα 8 Φλεβάρη και την Τετάρτη 10 Φλεβάρη στις 9π.μ .
Η υπόθεση της υπεράσπισης του δικαιώματος της διαδήλωσης και της απεργίας είναι υπόθεση του λαού και μόνο αυτός μπορεί να το κατοχυρώσει με την πάλη του. Να δυναμώσουν και να μαζικοποιηθούν οι αγώνες ενάντια στην αντιλαϊκή καταιγίδα. Ο λαός και οι εργαζόμενοι στο δρόμο του αγώνα για τη ζωή τους υπερασπίζονται και κατοχυρώνουν τα δημοκρατικά τους δικαιώματα.
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΑΖΟΜΕΝΟΙ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ
Χανιά 4-02-2016

Πρωτοβουλία Αντίστασης
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ

0
Από τις μεγαλύτερες απεργιακές κινητοποιήσεις που έχει δει η γενιά μας πραγματοποιήθηκε χθες στην Θεσσαλονίκη. Πρωτόγνωρες εικόνες με δεκάδες κλειστά μαγαζιά στο κέντρο αλλά και στις γειτονιές της πόλης. Χιλιάδες εργάτες, εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, φοιτητές, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, άνεργοι ένωσαν τις δυνάμεις τους και αντάμωσαν στον δρόμο. Βέβαια, το ποσοστό των απεργών ήταν πολύ μεγαλύτερο από αυτό που πραγματικά κατέβηκε στον δρόμο, ένα γεγονός που πρέπει να το συζητήσουμε και να το ερμηνεύσουμε.

Η Πρωτοβουλία Νέων Εργαζομένων και Ανέργων συμμετείχε με δικό της πανό στην προσυγκέντρωση της Καμάρας. Με κεντρικό της σύνθημα “Ασφάλιση – περίθαλψη – για όλους μας δουλειά, κάτω τα μέτρα τα αντιλαϊκά” έδωσε δυναμικό και μαχητικό παρόν.

Με το μοίρασμα της προκήρυξης μας αλλά και με τις συζητήσεις που ανοίξαμε με τον κόσμο που συμμετείχε στην κινητοποίηση, θέλαμε να τονίσουμε το πόσο καταστροφικές για τη ζωή μας θα είναι οι συνέπειες άμεσα αλλά και μελλοντικά αν επιτρέψουμε να περάσει το τερατούργημα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ.

Δε θα τους κάνουμε τη χάρη να παραιτηθούμε από τα δικαιώματά μας.
Μαζί με τους εργαζόμενους θα παλέψουμε για την ανατροπή της αντιασφαλιστικής επίθεσης και θα είμαστε παρών σε όλους τους αγώνες που θα καλεστεί να δώσει ο λαός μας. Θεωρούμε πως έγινε μια καλή αρχή , η οποία θα πρέπει να συνεχιστεί. Χρειάζεται μαζικός και παρατεταμένος αγώνας για να βάλουμε φραγμό στο μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν.
Στο δρόμο του αγώνα, να πιέσουμε τις ξεπουλημένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ για νέες απεργίες όπου ο λαός μας θα μπορέσει να εκφραστεί, να αντισταθεί και να οργανώσει τον αγώνα του.

http://pnea-thess.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πολύ μαζική η απεργιακή διαδήλωση στην Ξάνθη

0
Αντίστοιχη, ίσως και μεγαλύτερη από τις απεργιακές διαδηλώσεις της περιόδου '10-'12, ήταν η συγκέντρωση και πορεία που διοργανώθηκε στο Εργατικό Κέντρο στις 4 Φλεβάρη. Η αστυνομία μιλάει για 2.500 διαδηλωτές, ενώ κάποια αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ δίνουν 10.000 (φυσικά υπερβολικό νούμερο). Γεγονός είναι ότι δεν λειτούργησε τίποτα στην πόλη και όλα τα καταστήματα ήταν κλειστά, ακόμη και τα περίπτερα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να κατέβουν στην απεργιακή συγκέντρωση όχι μόνο αυτοαπασχολούμενοι, επαγγελματίες και καταστηματάρχες, αλλά και όλος εκείνος ο εργαζόμενος κόσμος της ελαστικής εργασίας. Μαζική ήταν επίσης και η συμμετοχή των δημοσίων υπαλλήλων τόσο στην απεργία, όσο και στην πορεία. Την πρωτοκαθεδρία για την όλη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου την είχε η διοίκηση των εμποροβιοτεχνών, περιορίζοντας την, έτσι κι αλλιώς απαξιωμένη, διοίκηση του Εργατικού Κέντρου σε ρόλο κομπάρσου.
Παντελής όμως ήταν η απουσία των εργοστασιακών σωματείων (δεν υπήρχε ούτε ένα πανό), πράγμα που φυσικά δημιουργούσε και το ανάλογο κλίμα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της ΡΟΔΟΠΗΣ, ένα σωματείο που πριν από ενάμισι μήνα βρισκόταν σε απεργιακές κινητοποιήσεις, και τώρα δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει (λόγω απαρτίας) τη συνέλευσή του και να πάρει απόφαση για το ασφαλιστικό. Κι αυτό σαν αποτέλεσμα της συμβιβαστικής στάσης που επέλεξε να τηρήσει το Δ.Σ. του σωματείου απέναντι στην εργοδοσία, για να μην αναιρεθεί, όπως λένε, η δέσμευσή της για επαναπρόσληψη των απολυμένων.
Η Λαϊκή Αντίσταση, μαζί με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τη ΛΑΕ έκαναν προσυγκέντρωση με μικροφωνική στην πλατεία Ελευθερίας και στη συνέχεια παρέμβηκαν στη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου και συμμετείχαν με αρκετά μαζικό και διακριτό μπλοκ στην πορεία. Πολλές δεκάδες εργαζόμενοι και φοιτητές πλαισίωσαν τα πανό της Λαϊκής Αντίστασης και των Αγωνιστικών Κινήσεων, αποτελώντας τον μοναδικό πόλο που έδινε αγωνιστικό παλμό στη διαδήλωση.
Στη συγκέντρωση μοιράστηκαν εκατοντάδες προκηρύξεις της Λαϊκής Αντίστασης, που τόνιζαν την ανάγκη συνέχισης του αγώνα, καθώς και το τετρασέλιδο κείμενο του ΚΚΕ(μ-λ) για το ασφαλιστικό.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η απεργιακή κινητοποίηση στη Θεσπρωτία

0
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η απεργιακή συγκέντρωση της 4 Φλεβάρη στην πόλη της Ηγουμενίτσας στην πλατεία Δημαρχείου, όπου συμμετείχαν η Λαϊκή Αντίσταση – Α.Α.Σ. Θεσπρωτίας, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο Σύλλογος Φροντιστών Ξένων Γλωσσών και η ΕΛΜΕ. Να σημειωθεί ότι η ΕΛΜΕ είχε πραγματοποιήσει προσυγκέντρωση σε διαφορετικό σημείο της πόλης, κατέληξε, όμως, στην πλατεία Δημαρχείου με τους υπόλοιπους διαδηλωτές. Η συμμετοχή του κόσμου ανήλθε στα 200 περίπου άτομα, πράγμα ικανοποιητικό για τα δεδομένα της περιοχής, ενώ ακολούθησε διαδήλωση στους δρόμους της πόλης.
Την ίδια στιγμή σε διαφορετικό σημείο της πόλης πραγματοποιήθηκε ξεχωριστή συγκέντρωση και πορεία του ΠΑΜΕ, ενώ ταυτόχρονα Δικηγόροι, Υγειονομικοί και Λογιστές έκαναν συμβολικές καταλήψεις σε αντίστοιχες του κλάδου τους υπηρεσίες.
Μεγάλο ήταν και το ποσοστό συμμέτοχης στην απεργία των αυτοαπασχολούμενων Παραμυθιάς και Ηγουμενίτσας.
Η ΛΑ-ΑΑΣ από δω και μπρος πρέπει να συμβάλλει στη συνέχιση των αγώνων των εργαζομένων και των μπλόκων των αγροτών, με στόχο την ανατροπή της επίθεσης, καθώς και στην ενιαία πάλη των εργαζομένων, κόντρα στις προσπάθειες που θέλουν να διασπούν τους εργαζόμενους.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΓΙΑΝΝΕΝΑ: Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΧΡΟΝΩΝ!

0


Χιλιάδες Γιαννιώτικου λαού (δια)δήλωσαν την αντίθεση τους στη νέα αντιασφαλιστική επιδρομή και στα Γιάννενα. Κόντρα στη μοιρολατρία, την ηττοπάθεια, αλλά και τους εκβιασμούς της κυβέρνησης, η συμμετοχή των εργαζομένων, των ανέργων, των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών και των νεολαίων στη γενική απεργία και στις διαδηλώσεις ήταν πολύ μαζική.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρέπει να δικαστούν οι δολοφόνοι των λαών. 'Οχι η Φαδίκ Αδιγιαμαν και ο Ισμαιλ Ακκολ!

1
Μετα την σύλληψη τους από τους δολοφόνους αστυνομικούς του ΑΚΡ στα ΜΜΕ της Τουρκίας, εις βάρος τους δημοσιεύτηκαν διάφορες ψεύτικες κατηγορίες. Τους δυο αυτους αγωνιστές τους ονόμασαν ως τρομοκράτες.
Τι είναι τρομοκρατία;
Ποιοι είναι οι τρομοκράτες;
Τι σημάνει αδίκημα και ποιοι είναι ένοχοι;
Ο μεγαλύτερος τρομοκράτης είναι ο φασισμός της Τουρκίας που καίνε τις πόλεις και τα σπίτια και κάθε μέρα πραγματοποιούν σφαγές. Αυτοί που συνεργάζονται με τους ιμπεριαλιστές είναι τρομοκράτες!
Κάνεις δεν μπορεί να ονομάσει τα παιδιά των λαών ως τρομοκράτες οι οποίοι αγωνίζονται για την δικαιοσύνη.

http://oagonas.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο αγώνας των καθαριστριών στην ΟΣΥ πρέπει να δικαιωθεί!

0
Από τις 26 Γενάρη, οι απλήρωτες καθαρίστριες στο αμαξοστάσιο της Ο.ΣΥ. (λεωφορεία) στο Ελληνικό, έχουν ξεκινήσει απεργιακό αγώνα διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους από την εταιρεία ΛΙΝΚ ΑΠ Φάκος – Μωραϊτης, που έχει αναλάβει εργολαβικά τον καθαρισμό των λεωφορείων. Σύμφωνα με πληροφορίες (εδώ) από χθες το βράδυ βρίσκονται στο αμαξοστάσιο αστυνομικές δυνάμεις και  έχουν συλλάβει ένα συνδικαλιστή. Η εταιρεία καθαρισμού προσπαθεί καθημερινά να βάλει στη δουλειά απεργοσπάστες. Σε ανακοίνωσή τους οι καθαρίστριες λένε:

ΟΙ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ ΤΗΣ ΟΣΥ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ

Από τις 26 Γενάρη οι καθαρίστριες στο αμαξοστάσιο του Ελληνικού βρισκόμαστε σε απεργία. 
Η εταιρεία καθαρισμού ΛΙΝΚ ΑΠ που έχει αναλάβει την εργολαβία καθαρισμού των λεωφορείων εδώ και πεντέμισι χρόνια δεν μας καταβάλει την μισθοδοσία μας έγκαιρα. 
Ο μισθός μας δεν αντιστοιχεί στο ποσό που υπογράφουμε κάθε μήνα. Υπογράφουμε για 650 € και παίρνουμε 450 €. 
Ποτέ δεν έχει καταβληθεί επίδομα αδείας και δώρο ενώ μας ανάγκαζε εκβιαστικά να υπογράφουμε ότι μας τα καταβάλει. Παρόλα αυτά για το δώρο του τελευταίου χρόνου αντισταθήκαμε και δεν υπογράψαμε. 
Ποτέ δεν πήραμε την νόμιμη άδεια. Από τις μέρες που δικαιούμαστε περνάμε μόνο 15 μέρες το χρόνο. 
Ποτέ δεν πλήρωσε επίδομα γάμου, αργίες, νυχτερινά. 
Καθημερινά βιώνουμε τον εργασιακό μεσαίωνα. 
Χωρίς υλικά, χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό (παπούτσια εργασίας γάντια, υλικά καθαρισμού) που η εταιρία υποχρεούται να μας παρέχει. Η ΛΙΝΚ ΑΠ μας επέβαλε ακόμα να χρησιμοποιούμε την ίδια σακούλα σκουπιδιών επί ένα μήνα, την οποία πλέναμε κάθε βράδυ για να την ξανά χρησιμοποιήσουμε. 
Εξαναγκαζόμαστε να δουλεύουμε με σπασμένα καρότσια να καθαρίζουμε από 15-30 λεωφορεία στην βάρδια η καθεμιά μας πολύ περισσότερο απ' αυτά που προβλέπει η σύμβαση μας. 
Κάτω από αυτές τις άθλιες συνθήκες ξεκινήσαμε τον αγώνα μας απαιτώντας οριστική λύση στα δίκαια αιτήματα μας. 
Για έξι συνεχόμενα βράδια βρισκόμαστε στην πύλη του αμαξοστασίου του ελληνικού εμποδίζοντας την όποια σκέψη για απεργοσπαστικό μηχανισμό. Από την πρώτη μέρα βρήκαμε συμπαραστάτες στον αγώνα μας. Μέσα σ' αυτούς είναι και εργαζόμενοι των λεωφορείων που με απόφαση του Δ.Σ. του συνδικάτου τους, δηλώνουν ότι δεν θα επιτρέψουν καμιά απόλυση, κανέναν εκφοβισμό ζητώντας την πλήρη καταβολή των δεδουλευμένων. 
Ζητάμε την στήριξή σας στον δίκαιο αγώνα μας γιατί όταν είμαστε πολλοί και ενωμένοι μπορούμε να νικήσουμε. 
Απαιτούμε να κηρυχθεί έκπτωτος ο εργολάβος που συστηματικά παρανομεί και να μας προσλάβει απευθείας η ΟΣΥ (αστικά λεωφορεία) με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Λύση που θα είναι για τον δημόσιο οργανισμό πιο συμφέρουσα από την εργολαβία. Δεν υποχωρούμε!
 
Καθαρίστριες των ΛΕΟΦΩΡΕΙΩΝ της ΟΣΥ με την εργολαβική ΛΙΝΚ ΑΠ


Ακολουθεί ανακοίνωση της Ταξικής Πορείας:

Οι καθαρίστριες στην ΟΣΥ (Οδικές Συγκοινωνίες ΑΕ) αντιμετωπίζουν καθημερινά τον εργασιακό μεσαίωνα: απληρωσιά, αυθαιρεσίες, τρομοκρατία, ανασφάλεια. Με την απόφασή τους να μην δουλέψουν μέχρι να πληρωθούν όλα τα χρωστούμενα αναδείχτηκε συνολικά η μαύρη εργασιακή πραγματικότητα που τους επιβάλλεται, μέσω του καθεστώτος των εργολαβιών. Ένα καθεστώς που εξακολουθεί να αποτελεί τον κανόνα, ειδικά στον τομέα της καθαριότητας, σχεδόν σε όλους τους μεγάλους χώρους δουλειάς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.
Οι εργολαβίες έχουν αποδειχτεί πολύτιμο εργαλείο της εργοδοσίας απέναντι στους εργαζόμενους. Ο πραγματικός εργοδότης (η ΟΣΥ στη συγκεκριμένη περίπτωση) εξασφαλίζει ένα φτηνό εργατικό δυναμικό, απέναντι στο οποίο ο ίδιος δεν έχει την παραμικρή υποχρέωση. Όλες οι υποχρεώσεις που απορρέουν από την εργατική νομοθεσία μεταφέρονται (τυπικά) στον εργολάβο-μεσάζοντα, έναντι αμοιβής. Το κέρδος του εργολάβου αυξάνεται όσο περισσότερο μειώνονται οι μισθοί των ίδιων των καθαριστριών. Το αποτέλεσμα είναι η εξοντωτική εκμετάλλευση αυτών που κάνουν τη δουλειά, από τον ιδρώτα των οποίων κερδίζουν τόσο ο εργολάβος όσο και ο πραγματικός εργοδότης.
Για τις καθαρίστριες, το καθεστώς της εργολαβίας ισοδυναμεί με εργασιακό μεσαίωνα. Μισθοί πείνας που δεν πληρώνονται καν στην ώρα τους, με άλλοθι το πότε πληρώνεται ο εργολάβος από την ΟΣΥ. Δώρα, επιδόματα, νυχτερινά και ασθένειες που δεν πληρώνονται ποτέ. Ευέλικτο ωράριο που αυξομειώνεται όπως βολεύει την εργοδοσία. Τρομοκρατία που εξαναγκάζει τις καθαρίστριες να αποδέχονται κάθε είδους αυαιρεσία. Κατακερματισμός που τις διαχωρίζει από τους υπόλοιπους εργαζόμενους στο χώρο και αποτρέπει τον κοινό τους αγώνα.
Απέναντι σε ολόκληρο αυτό το καθεστώς είναι που παλεύουν οι καθαρίστριες στην ΟΣΥ. Γι' αυτό πρέπει ο αγώνας τους να δικαιωθεί! Γιατί πραγματοποιείται κάτω από τις πιο βάρβαρες συνθήκες, με τον εργολάβο να απειλεί για μαζικές απολύσεις και αντικατάστασή τους με άλλους εργαζόμενους. Γιατί απέναντί τους έχουν και τη, διορισμένη από την κυβέρνηση, διοίκηση της ΟΣΥ, η οποία αρνείται την πρόσληψη των καθαριστριών και "νίπτει τας χείρας" για το άθλιο συνεχιζόμενο καθεστώς που επικρατεί στις εργολαβίες.
Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στον αγώνα των καθαριστριών στην ΟΣΥ. Είναι ένας αγώνας ενάντια στη σύγχρονη σκλαβιά που επιβάλλεται συνολικά στους εργαζόμενους στη χώρα. Είναι ανάγκη ο αγώνας αυτός να αγκαλιάσει όλα τα αμαξοστάσια, να βρει την έμπρακτη στήριξη των υπόλοιπων εργαζομένων και συνολικά του εργαζόμενου λαού, που δέχεται την ίδια αντιλαϊκή επίθεση σε κάθε του δικαίωμα.

- Άμεση καταβολή όλων των δεδουλευμένων! Όχι στον εργασιακό μεσαίωνα!

- Πλήρης και σταθερή δουλειά για όλους με δικαιώματα!

Ταξική Πορεία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

4 Φεβ 2016

Δελτίο Τύπου - Απολογισμός της απεργιακής πορείας στη Θεσσαλονίκη στις 04/02

6
Η Θεσσαλονίκη, για άλλη μια φορά, γύρισε την πλάτη στα εργοδοτικά σωματεία και τους υπαλλήλους της Eldorado Gold.
Στις σημερινές (4/2/2016) μαζικές απεργιακές διαδηλώσεις της Θεσσαλονίκης προσπάθησαν να ‘‘παρέμβουν’’ τα εργοδοτικά σωματεία της καναδέζικης πολυεθνικής Eldorado Gold (Ελληνικός Χρυσός) που καταστρέφει τη Β.Α. Χαλκιδική για να εξορύξει χρυσό, κ.α. Στόχος τους ήταν από τη μια να καταγραφεί το αίτημά τους για συνέχεια του καταστροφικού έργου στις Σκουριές, την Ολυμπιάδα, κ.α, και από την άλλη να φανεί ότι δήθεν η Θεσσαλονίκη και οι απεργοί-διαδηλωτές στηρίζουν τα συμφέροντα της Eldorado Gold.
Είναι αλήθεια ότι οι 150 περίπου υπάλληλοι της Eldorado κατάφεραν να ξεχωρίσουν από τις χιλιάδες διαδηλωτές γιατί τα συνθήματά τους δεν αφορούσαν τα αντιασφαλιστικά μέτρα που ήταν το αντικείμενο της σημερινής απεργίας, αλλά και γιατί οτιδήποτε φέραν μαζί τους -από τα φωσφοριζέ μπουφάν μέχρι τις πλαστικές, ομοιόμορφες σημαίες- είχαν όλα τη σφραγίδα της εργοδότριας εταιρείας. Πραγματικά ήταν οι μόνοι ‘’απεργοί-διαδηλωτές’’ που είχαν τις ευλογίες του εργοδότη τους.
Όλα αυτά δεν πέρασαν απαρατήρητα από τους υπόλοιπους διαδηλωτές, οι οποίοι αντέδρασαν τόσο στην παρουσία τους όσο και στο ρόλο τους στην απεργιακή συγκέντρωση.
Για αυτό αρνήθηκαν να διαδηλώσουν μαζί τους. Το σύνολο των διαδηλωτών κράτησε μεγάλη απόσταση από τους προπορευόμενους υπαλλήλους της Eldorado και στη συνέχεια-μετά την Καμάρα- ακολούθησε εντελώς διαφορετική διαδρομή. Έτσι έμειναν μόνοι και με μοναδικό τους συμπαραστάτη τον πρόεδρο του ΕΚΘ, ο οποίος τους μόνους που κατάφερε να ‘’πείσει’’ να ακολουθήσουν-με βαριά καρδιά- ήταν το μπλοκ του ΟΑΣΘ.
Σήμερα η Eldorado Gold ήθελε να βγάλει ένα μήνυμα από τη Θεσσαλονίκη. Και πραγματικά το πήρε. Μόνο που δεν ήταν αυτό που επιδίωκε, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Ότι δηλαδή χιλιάδες κάτοικοι αυτής της πόλης αρνούμαστε τόσο την καταστροφή και το ξεπούλημα του τόπου μας, όσο και να αφήσουμε τα παιδιά μας να ζήσουν μέσα στα τοξικά που οι εξορύξεις χρυσού- σε Χαλκιδική, Κιλκίς, Σέρρες, Δράμα, Θράκη, κ.α. – θα φέρουν.


Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΔΕΝ ΚΑΛΟΔΕΧΤΗΚΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΚΟΠΕΥΕΙ ΝΑ ΚΑΛΟΔΕΧΤΕΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ.

Το δείξαμε στο παρελθόν με τις μαζικές κινητοποιήσεις στην πόλη μας, θα το δείξουμε και στο μέλλον με αυτές που θα ακολουθήσουν.

http://epitropiagonathessantigold.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αλεξανδρούπολη: ένα βίντεο για όλα όσα συνέβησαν σήμερα!

0
Ένα βίντεο που πολύ μας άρεσε και το αναδημοσιεύουμε!


Όλα όσα συνέβησαν στην Πανελλαδική Απεργιακή Κινητοποίηση της 4ης του Φλεβάρη στην Αλεξανδρούπολη‬!
Δείτε στο βίντεο που ετοιμάσαμε, καρέ - καρέ τη καθολική συμμετοχή των κατοίκων της πρωτεύουσας του Έβρου‬, οι οποίοι ένωσαν τις φωνές τους, ζητώντας την άμεση κατάργηση του νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου.
Περισσότερα βίντεο και φωτογραφίες της ημέρας δείτε εδώ: http://www.e-evros.gr/…/ston-pyreto-twn-apergeiak…/post28837

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«νέκρωσε» και η Καρδίτσα, «βούλιαξε» η πλατεία!

2
Μια πρωτόγνωρη απεργιακή κινητοποίηση έζησε σήμερα η Καρδίτσα. Μια κινητοποίηση που ξεπέρασε και εκείνες των πρώτων μνημονιακών χρόνων και μπορεί να συγκριθεί μόνο με την κινητοποίηση ενάντια στο ασφαλιστικό του Γιαννίτση. Χιλιάδες Καρδιτσιώτες, εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενοι κ.α. «βούλιαξαν» την κεντρική πλατεία και δημιούργησαν αδιαχώρητο. Η Καρδίτσα από το πρωί θύμιζε νεκρή πόλη. Το σύνολο σχεδόν των καταστημάτων, ακόμα και τα περίπτερα, ήταν κλειστά. Κλειστά παρέμειναν και τα καταστήματα εστίασης (καφετέριες, ουζερί κλπ) μετά από απόφαση της γενικής τους συνέλευσης. Πρωτόγνωρα ήταν και τα απεργιακά ποσοστά σε δάσκαλους και καθηγητές (πάνω από 50%), τράπεζες, ΟΤΑ κλπ.
Χαρακτηριστικό ότι για πρώτη φορά απέργησαν και οι εργαζόμενοι στην Τράπεζα Πειραιώς, κλείνοντας τα περιφερειακά καταστήματα και λειτουργώντας, με ελάχιστο προσωπικό, μόνο το κεντρικό. Ιδιαίτερα μαζική η παρουσία των ελεύθερων επαγγελματιών (γιατροί, λογιστές, φροντιστές κλπ) με τους δικηγόρους να έρχονται στην κεντρική πλατεία μετά από προσυγκέντρωση. Παρών έδωσαν ακόμα και οι φορτηγατζήδες που σε κονβόι, με αναμμένα φώτα και συνεχή κορναρίσματα έκαναν πορεία στους κεντρικούς δρόμους δίνοντας έναν ξεχωριστό τόνο στη κινητοποίηση.
Άφαντοι οι κυβερνητικοί του ΣΥΡΙΖΑ παρά τον ξετσίπωτο χαμαιλεοντισμό του Τμήματος Εργατικής Πολιτικής που «χαιρέτιζε» τις σημερινές απεργιακές κινητοποιήσεις. Δύο, ως συνήθως, οι συγκεντρώσεις στην κεντρική πλατεία, που όμως έγιναν μία από τη μεγάλη μαζικότητα και πυκνότητα του κόσμου. Δύο και οι πορείες που ακολούθησαν, με αυτήν του Εργατικού Κέντρου να είναι αισθητά μεγαλύτερη.
Παρά όμως τη μαζικότητα, ήταν μια «βουβή» συγκέντρωση και πορεία, χωρίς παλμό και συνθήματα, με κόσμο που φάνταζε «άμαθος» από απεργίες και διαδηλώσεις και που περισσότερο πορεύονταν παρά διαδήλωνε. Και αν ένας λόγος είναι η «απειρία» αυτού του κόσμου, ο κύριος και βασικός λόγος έχει να κάνει με την έλλειψη «κινητήρων», πολιτικών συγκροτήσεων δηλαδή που θα οργανώσουν και θα δώσουν στόχευση, προσανατολισμό και προοπτική σ’ αυτές τις διαθέσεις του κόσμου.
Στη συγκέντρωση διακινήθηκε κατά εκατοντάδες η κοινή προκήρυξη των ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΚΚΕ(μ-λ), ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-Α.Α.Σ. και ΛΑΕ (ήταν άλλωστε και η μόνη που μοιράζονταν) ενώ παρέμβαση με συνεχή συνθήματα σ’ όλη τη διάρκεια της πορείας (σχεδόν τα μόνα που φωνάχτηκαν) έγινε από τη Λαϊκή Αντίσταση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ