Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015

ΠΓΔΜ – Βαλκάνια. Οι Δυτικές πιέσεις «πιάνουν τόπο». Η κρίση συνεχίζεται.

Ενώ η πολιτική αλλά και η μεταξύ εθνοτήτων κρίση συνεχίζεται στη γειτονική ΠΓΔΜ, μια… συνέντευξη του πρωθυπουργού της σε φιλοκυβερνητική ιστοσελίδα δείχνει πως οι δυτικές απειλές, οι εκβιασμοί και οι τροχιοδεικτικές βολές, με πραγματικά πυρά, που εστάλησαν στην ηγεσία της χώρας έχουν αρχίσει να πιάνουν τόπο.
Άλλωστε αυτό το γεγονός, δηλαδή ότι ο Γκρούεφσκι και η κυβέρνησή του είναι «επιρρεπής» και ευάλωτη στις πιέσεις, είχε έστω και αχνά διαφανεί από πολύ νωρίς. Όταν ο ίδιος έσπευσε να «παραιτήσει», σχεδόν αμέσως μετά το πολεμικό επεισόδιο στο Κουμάνοβο, τρεις από τους στενότερους συνεργάτες του οι οποίοι είχαν στοχοποιηθεί από την αντιπολίτευση. Επίσης από το γεγονός πως αποδέχθηκε από την πρώτη στιγμή την αμερικανική και ευρωπαϊκή «διαμεσολάβηση», ουσιαστικά εποπτεία, με στόχο την εύρεση μιας συμβιβαστικής λύσης μεταξύ των τεσσάρων μεγαλύτερων κομμάτων της ΠΓΔΜ (δύο σλαβομακεδονικών και δύο αλβανικών). Ήδη έχουν υπάρξει τρεις τέτοιες συναντήσεις ενώ είναι ανακοινωμένη και τέταρτη εντός των επόμενων ημερών, παρουσία πάντα του Αμερικανού πρέσβη Τζες Μπέιλι και του επικεφαλής της διπλωματικής αντιπροσωπείας της ΕΕ Άιβο Οράβ. Τις αποδέχθηκε και συμμετέχει «ξεχνώντας» τόσο το γεγονός πως η Σοσιαλδημοκρατική Ένωση απαιτεί την παραίτησή του και την προκήρυξη νέων εκλογών όσο και το ότι ο ίδιος έχει κατηγορήσει ευθέως και πολλές φορές τον αρχηγό της Ζόραν Ζάεφ ως «πράκτορα ξένων συμφερόντων». Όπως στα «ψιλά» πέρασε και η μείωση των νεκρών από 14 σε 10, με εφημερίδα των Σκοπίων να αναφέρει πως ο λόγος αυτής της περίεργης «μείωσης είναι το γεγονός πως πρόκειται για τέσσερις Αμερικανούς και Βρετανούς στρατιώτες, από τη μεγάλη αμερικανική στρατιωτική βάση Bondsteel που λειτουργεί στο Κόσοβο και οι οποίοι βοηθούσαν την ομάδα των ένοπλων Αλβανών στο γνωστό επεισόδιο στο Κουμάνοβο.
Στις συναντήσεις αυτές τα δύο αλβανικά κόμματα φαίνεται πως συμφωνούν σε μια συμβιβαστική λύση, σε αντίθεση με το κόμμα του Ζόραν Ζάεφ. Μάλιστα αυτή η στάση των δύο αλβανικών κομμάτων της ΠΓΔΜ πιστώνεται από Δυτικούς αναλυτές στην ηγεσία της Αλβανίας, η οποία είχε «μυστική» συνάντηση ανάμεσα στις δύο πρώτες συναντήσεις της «τετραμερούς». Σε αυτήν τη συνάντηση, όπως αφήνεται να διαρρεύσει, ο Έντι Ράμα, ζήτησε σοβαρή και υπεύθυνη στάση από τον Αλί Αχμέτι του συγκυβερνώντος με τον Γκρούεφσκι αλβανικού κόμματος DUI και τον Μεντούχ Θάτσι του αντιπολιτευόμενου αλβανικού κόμματος DPA. Εμείς από την πλευρά μας διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις για τις πραγματικές προθέσεις της αλβανικής ηγεσίας, η οποία λίγες μόλις μέρες πριν έκανε δηλώσεις (όπως έχουμε γράψει στο προηγούμενο φύλλο της «Π.Σ.») αλυτρωτικού περιεχομένου. Περισσότερο μας «ταιριάζει» σαν μια κίνηση τακτικής αναδίπλωσης είτε λόγω «άνωθεν εντολών» (βλέπε ΗΠΑ) είτε λόγω εκτίμησης ότι δεν υπάρχουν οι όροι για μια κίνηση του αλβανικού στοιχείου στην ΠΓΔΜ, ειδικά μετά την αντιμετώπιση που έτυχαν οι δύο πρόσφατες απόπειρες (αστυνομικό φυλάκιο, Κουμάνοβο), είτε λόγω ενός είδους συνδυασμού των παραπάνω. Οι δηλώσεις του Έντι Ράμα πως η χώρα του θα ασκήσει βέτο σε αίτημα της ΠΓΔΜ για ένταξη στο ΝΑΤΟ εάν η ηγεσία της ΠΓΔΜ δεν εφαρμόσει πλήρως τη Συμφωνία της Οχρίδας επιβεβαιώνουν τον τυχοδιωκτισμό της αλβανικής ηγεσίας και τον τακτικισμό ορισμένων κινήσεών της. Όπως αποκαλύπτει μια συνεχή πριμοδότηση του αλυτρωτισμού της ο διορισμός στη θέση του δεύτερου αντιπροέδρου της αλβανικής βουλής τον αρχηγό του Κόμματος των Τσάμηδων, Σπετίμ Ιντρίζι, στέλνοντας μέσα σε μικρό διάστημα το δεύτερο, μετά το διάβημα για τα ενεργειακά, μήνυμα στην Αθήνα. Σε μια κυβέρνηση, αυτή της χώρας μας, που βρίσκεται σε αφασία (μεταξύ υποτέλειας και άσφαιρων λεονταρισμών) ενώ στα Βαλκάνια αλλά και σε όλη την ευρύτερη περιοχή εξελίσσονται σοβαρές ενδοϊμπεριαλιστικές αντιπαραθέσεις. Μια κυβέρνηση που από τη μια ο ένας υπουργός της φαντασιώνεται ρώσικους αγωγούς στο πλαίσιο μιας «πολυδιάστατης» εξωτερικής πολιτικής και που από την άλλη η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών χαριεντίζεται με τα αμερικανονατοϊκά γεράκια και ο υπουργός Άμυνας προσφέρει στις ΗΠΑ νησιά για στρατιωτικές βάσεις (μάλλον για να προστατεύουν τον ρώσικο αγωγό – ποιος ξέρει;).

Η αποκαλυπτική συνέντευξη
Στη συνέντευξή του λοιπόν, ο Γκρούεφσκι αναφέρει τα εξής:
Η ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ είναι στρατηγική επιλογή της χώρας. Ειδικότερα πως η χώρα του παραμένει άδικα, εξαιτίας της διένεξης με την Ελλάδα στο ζήτημα της ονομασίας, έξω από το ΝΑΤΟ, όπως και ότι δεν ολοκληρώνονται, για τον ίδιο λόγο, οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ.
Σχετικά με τις «θεωρίες συνωμοσίας» -έμμεση αναφορά στις επανειλημμένες δηλώσεις του ΥΠΕΞ της Ρωσίας Λαβρόφ στις οποίες θα αναφερθούμε παρακάτω- σημείωσε πως δεν διαθέτει καμιά ένδειξη για την ανάμειξη Δυτικών χωρών όπως οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία. Τόσο για το επεισόδιο στο Κουμάνοβο όσο και στην ανακίνιση από την αντιπολιτευόμενη Σοσιαλδημοκρατική Ένωση του Ζόραν Ζάεφ του ζητήματος των υποκλοπών. Μάλιστα θεωρεί… αδιανόητο αυτές οι χώρες «που συνέβαλαν αποφασιστικά στη σταθεροποίηση της χώρας» να θέλουν τώρα την αποσταθεροποίησή της.
Σχετικά με το ενδεχόμενο της συμμετοχής της χώρας του στον σχεδιαζόμενο ρώσικο αγωγό φυσικού αερίου Turkish Stream, δήλωσε ότι η χώρα του θα ενδιαφερόταν για κάτι τέτοιο εφόσον πρώτα υπάρξει συμφωνία μεταξύ Βρυξελλών και Μόσχας.
Τέλος σημείωσε ότι υπάρχει ενδιαφέρον από την πλευρά της χώρας του για σύνδεση μέσω της Ελλάδας με τον αζέρικο αγωγό TAP και με τον διασυνδετήριο αγωγό Βουλγαρίας – Ρουμανίας – Τουρκίας που όλως τυχαίως προωθούν οι ΗΠΑ αλλά και η ΕΕ.
Ακόμα και αν το δεύτερο σημείο θα μπορούσε να διαβαστεί με διπλό τρόπο, δηλαδή και σαν να παίρνει αποστάσεις από τη Ρωσία, που έτσι κι αλλιώς έχει τέτοια διάσταση, αλλά και σαν μια υποσημείωση προς τους Δυτικούς πως δεν μπορεί να προσπεραστεί ο ίδιος αλλά και αυτό που εκπροσωπεί χωρίς να υπάρξουν τριγμοί στην ΠΓΔΜ, τα υπόλοιπα σημεία της συνέντευξής του δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για το τι θέτουν και τι υπογραμμίζουν. Κατ’ αρχήν και πέρα από το ότι αιτείται, «γκρινιάζοντας» στα αφεντικά για τις καθυστερήσεις, το «ξεβάλτωμα» της ενταξιακής διαδικασίας σε ΝΑΤΟ και σε ΕΕ, το πιο σημαντικό είναι ότι με αυτή του τη δήλωση, ανανεώνει την πολιτική της υποτέλειας στον Δυτικό παράγοντα. Και σαν επιστέγασμα και επιβεβαίωση αυτού του στρατηγικού προσανατολισμού, από τη μια μετατρέπει τη θέληση της κυβέρνησής του για συμμετοχή στον ρώσικο αγωγό σε… ενδεχόμενο και μάλιστα εφόσον έχει την έγκριση της ΕΕ. Υποχωρώντας δηλαδή άτακτα από μια προηγούμενη και μάλιστα πρόσφατα εκφρασμένη θέση. Από την άλλη, για να διαλυθεί και το τελευταίο «σύννεφο» όσον αφορά τις προθέσεις του, επιδεικνύει και ένα όψιμο ενδιαφέρον στον αγωγό που προωθούν οι Αμερικανοί κόντρα στον ρώσικο αγωγό.

«Συνωμοσιολογία» ή πασιφανή γεγονότα;
Ύστερα από αυτήν τη συνέντευξη και τα όσα ειπώθηκαν, οι σκληρές και ευθείες ανακοινώσεις του ΥΠΕΞ της Ρωσίας, που φημίζεται για τη σοβαρότητά του ως εκπρόσωπος του ρωσικού ιμπεριαλισμού, μάλλον θα πρέπει να τύχουν μεγαλύτερης προσοχής. Διότι δεν γίνεται φοβούμενοι μήπως και κατηγορηθούμε για «συνωμοσιολογία» να κλείσουμε τα μάτια μπροστά στο πασιφανές. Στο ότι δηλαδή στα Βαλκάνια με επίκεντρο σήμερα την ΠΓΔΜ εξελίσσεται με νέους όρους, διαφοροποιημένους σε σχέση με αυτό που εκτυλισσόταν τη δεκαετία του 1990, ένας άγριος ανταγωνισμός των ιμπεριαλιστών Δύσης – Ρωσίας. Με επικεφαλής από την πλευρά της «Δύσης» τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, που εκτός από την κάθετη εναντίωσή του στην επανεμφάνιση της Ρωσίας στη βαλκανική γειτονιά, του δίνεται ένα επιπλέον εργαλείο πίεσης προς τους Ευρωπαίους συμμάχους/ανταγωνιστές με σκοπό τη στοίχισή τους πίσω από τις στρατηγικές επιλογές του.
Ο Σεργκέι Λαβρόφ δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να προσπαθήσει να ερμηνεύσει τις εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στη Βαλκανική και τις τελευταίες «διαβολεμένες» συμπτώσεις. Αλλά και να θέσει ανοιχτά, δείγμα ίσως και αυτό της πίεσης που αισθάνεται η Ρωσία, από την πλευρά των συμφερόντων του ρωσικού ιμπεριαλισμού, τα ζητήματα που αφορούν τη Βαλκανική και την ευρύτερη περιοχή. Προωθώντας το σπάσιμο της απομόνωσής του από τη «Δύση», θέλοντας να προκαλέσει ρήγματα εντός της, αλλά και διεκδικώντας «με το καλό και με το ζόρι» μερίδιο επικυριαρχίας σε μια περιοχή που γειτονεύει με τη ρωσική επικράτεια και με την οποία έχει πολλούς ιστορικούς και εθνολογικούς δεσμούς.
Στις συναντήσεις λοιπόν που είχε με την πολιτική ηγεσία του Βελιγραδίου στις 15 Μαΐου προειδοποίησε ανοιχτά πως «η κατάσταση στα Βαλκάνια απειλεί να εκραγεί», ενώ εξέφρασε την ανησυχία του «για την αυξανόμενη αναφορά που γίνεται στη Μεγάλη Αλβανία» για να τονίσει πως «ο δρόμος αυτός οδηγεί σε ανοιχτή αντιπαράθεση και κανένας πολιτικός στα Βαλκάνια δεν επιτρέπεται να μιλάει για τη δημιουργία μιας «Μεγάλης Αλβανίας», φωτογραφίζοντας έτσι τον Αλβανό πρωθυπουργό Έντι Ράμα και τις πρόσφατες προκλητικές δηλώσεις του. Επίσης ενώ αναφέρθηκε στην πιθανότητα οι συγκρούσεις στο Κουμάνοβο «να αποτελούν εκδήλωση της νοοτροπίας των αντιπαραθέσεων που είναι κυρίαρχη στην περιοχή», δείγμα και αυτό της γνώσης της περιοχής από τη ρωσική διπλωματία, επισήμανε εμφατικά πως «δημιουργείται η εντύπωση ότι όλα αυτά συμβαίνουν σε σχέση με την άρνηση της ΠΓΔΜ να επιβάλει κυρώσεις κατά τις Ρωσίας και για την προθυμία της να συμμετάσχει στην υλοποίηση του υπό σχεδιασμόν αγωγού φυσικού αερίου Turkish Stream».
Είναι αλήθεια πως πριναπό τον Λαβρόφ το πρακτορείο Νόβοστι είχε ένα αρκετά εκτενές άρθρο που αναφερόταν στον «αντισυμβατικό πόλεμο» που έχουν αρχίσει να προωθούν οι ΗΠΑ στην ΠΓΔΜ, όπως και στο ενδεχόμενο να προκληθεί ένα είδος «έγχρωμης επανάστασης» κατά το πρότυπο της «πορτοκαλί» επανάστασης στην Ουκρανία το 2004, με σκοπό είτε να «συνετιστεί» η ηγεσία της ΠΓΔΜ είτε να ανατραπεί.
Τις δηλώσεις Λαβρόφ ακολούθησε μπαράζ δημοσιευμάτων ρωσικών ΜΜΕ. Ενδεικτικά ο Ρώσος αναλυτής του Rusia Today Μάρκο Γκάσιτς έγραψε πως η κατασκευή του ρωσικού αγωγού «θα αποτελέσει πρόβλημα για τις ΗΠΑ, που θέλουν να στείλουν αέριο στην Ευρώπη μέσω Κατάρ – κάτι που θα τους επέτρεπε να διακόπτουν την ενεργειακή τροφοδοσία της ΕΕ όποτε το επιθυμούν» και του πολιτικού αναλυτή Όλεγκ Μπονταρένκο στην εφημερίδα «Ισβέστια» που γράφει πως «η περιοχή των Βαλκανίων θα μπορούσε να γίνει μια νέα Ουκρανία». Άραγε οι εικόνες των δύο μεγάλων διαδηλώσεων της αντιπολίτευσης και της συμπολίτευσης και τα δύο στρατόπεδα που δημιουργήθηκαν από τις σκηνές που έστησαν στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων οι δύο αντίπαλες παρατάξεις δεν παραπέμπουν σε σκηνικό εμφυλίου; Αλλά και στις «έγχρωμες επαναστάσεις», με τη διαφορά βέβαια πως ο αντίπαλος τώρα δεν μένει με σταυρωμένα τα χέρια;
Σε νεότερες δηλώσεις του ο Λαβρόφ, στο Συμβούλιο της Ρώσικης Ομοσπονδίας, επαναλαμβάνοντας ακόμα πιο έντονα όλα τα σημεία των προηγούμενων δηλώσεών του, πρόσθεσε πως δεν πρέπει «να γίνονται συζητήσεις για σενάρια διαμελισμού, με το ένα κομμάτι να πηγαίνει στην Αλβανία και με το άλλο στη Βουλγαρία»…
Εντέλει, για τους λόγους που εξηγήσαμε παραπάνω, μήπως όλα όσα αναφέρει ο ρώσος ΥΠΕΞ ήταν οι πραγματικές αιτίες πίσω από αυτήν τη «στροφή» Γκρούεφσκι στην προαναφερόμενη συνέντευξη; Μήπως δηλαδή η ηγεσία της ΠΓΔΜ πράγματι να αισθάνθηκε πως διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξη της χώρας και γι’ αυτό να «ανέκρουσε πρύμναν» και «ξανασκέφτηκε» τις «αποκοτιές» με τους ρωσικούς αγωγούς και ευρύτερα τη διευκόλυνση που φαινόταν να παρέχει στις βαλκανικές επανεμφανίσεις του ρωσικού παράγοντα;

Τι μέλλει γενέσθαι;
Θα ήμασταν αμετροεπείς εάν σε ένα τόσο περίπλοκο τοπίο επιχειρούσαμε απόλυτες εκτιμήσεις. Με αυτό σαν μπούσουλα υπάρχει νομίζουμε η ανάγκη μίας διευκρίνισης: η προσαρμογή που επιχειρεί η ηγεσία της ΠΓΔΜ δεν σημαίνει οπωσδήποτε πως οδεύουμε και προς μια «εκτόνωση» της κρίσης, η οποία ακόμα και αν συμβεί θα έχει πολύ προσωρινό και περιορισμένο χαρακτήρα.
Διότι για κάτι μονιμότερο απαιτείται να συνδυαστούν πολλά και αντιφατικά ορισμένες φορές πράγματα. Κατ’ αρχήν η υποτελής στάση της ηγεσίας της ΠΓΔΜ στους Δυτικούς ιμπεριαλιστές και κύρια στους Αμερικανούς, θα πρέπει το επόμενο διάστημα να μη μείνει μόνο στα χαρτιά και στις δηλώσεις, αλλά να γίνει έμπρακτη και διαρκής. Επιπλέον, όπως ξαναγράψαμε και στο προηγούμενο άρθρο, για τις ΗΠΑ, η περιοχή των Βαλκανίων έχει ακόμη περισσότερη γεωπολιτική σημασία μετά και το άνοιγμα του «Ουκρανικού». Η ηγεσία της ΠΓΔΜ περιμένει να της δοθούν κάποια εχέγγυα ή έστω ενδείξεις για το προχώρημα των διαδικασιών ένταξής της σε ΝΑΤΟ – ΕΕ, που θεωρεί (τρομάρα της) ότι θα της παρέχουν ασφάλεια. Λοξοκοιτώντας παράλληλα και σε περίπτωση αδιεξόδου προς τη Ρωσία. Δεύτερον, θα πρέπει ο ρωσικός ιμπεριαλισμός να παραιτηθεί από την προσπάθεια επανεμφάνισης στα Βαλκάνια, κάτι που είναι πολύ δύσκολο με αυτά που του έχουν τεθεί από τις ΗΠΑ αλλά και για τις δικές του στρατηγικές στοχεύσεις. Τα στρατιωτικά γυμνάσια του πολεμικού ναυτικού της Ρωσίας αλλά και της Κίνας στη θάλασσα της Μεσογείου άλλο πράγμα δείχνουν. Τρίτον, οι δυνάμεις του αλυτρωτισμού, του εθνικισμού, των μωροφιλοδοξιών και των «μεγαλοϊδεατισμών» των αστικών ηγεσιών των βαλκανικών χωρών, με προεξάρχοντα σήμερα τον αλβανικό, που τροφοδοτήθηκαν ποικιλοτρόπως από τους ιμπεριαλιστές και απέκτησαν ισχύ και επιρροή, δεν είναι σίγουρο ότι πάντα και σε κάθε περίπτωση μπορούν να τιθασεύονται από τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά.
Τ.Σ.

http://www.kkeml.gr/
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Οι φωνές για απελευθέρωση των κρατουμένων της ΑΤΙΚ δυναμώνουν στην Ευρώπη

0
Κέμπτεν: Στις 23 του Μάη, μπροστά στις φυλακές της πόλης Κέμπτεν στην Γερμανία, όπου κρατείται στην απομόνωση ο Müslüm Elma, μέλος της ΑΤΙΚ, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας και οι συγκεντρωμένοι απαίτησαν να σταματήσει η απομόνωση και να απελευθερωθούν άμεσα όλοι οι κρατούμενοι της ΑΤΙΚ.
Στην συγκέντρωση συμμετείχαν συλλογικότητες όπως ATİK,YDG, Yeni Kadın, Partizan, Rote Hilfe, Autonome Bande, AGIF, UPOTUDAK με τα πανώ και ομιλίες εκπροσώπων τους. Τόνισαν ότι οι συλλήψεις είναι αποτέλεσμα μιας φασιστικής πολιτικής στην προσπάθεια ανακοπής των αγώνων.
«Οι συλληφθέντες σύντροφοί μας, που νόμιμα διαμενουν στην Ευρώπη, είναι αγωνιστές που αντιστάθηκαν στον φασισμό στην Τουρκία και για δεκαετίες φυλακίστηκαν στις φυλακές του Ντιγιάρμπακιρ, της Προύσας, του Sağmacılar. Θα διαψευσθούν αν πιστεύουν ότι με τις επιχειρήσεις συλλήψεων και τις μεθόδους εκφοβισμού θα σταματήσουν αυτούς που αντιστάθηκαν με αξιοπρέπεια απέναντι στον ιμπεριαλισμό και σε μορφής αντίδραση. Ο επαναστατικός αγώνας για τα δημοκρατικά λαϊκά δικαιώματα είναι δίκαιος και νόμιμος.
Είναι σκάνδαλο για το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Γερμανίας και την αστυνομία της Γερμανίας που με βάση τους ψευδείς ισχυρισμούς της Τουρκίας, συλλαμβάνουν τα μέλη της ΑΤΙΚ, αγωνιστές που πληρώνουν το τίμημα των αγώνων στο πλευρό των καταπιεσμένων εργατών, των αγώνων για την απελευθέρωση και την ελευθερία. Η ΑΤΙΚ είναι νόμιμη, δημοκρατική, μαζική οργάνωση και προσπαθούν να την ποινικοποιήσουν.
Οι αγωνιστές κατηγορούνται ότι είναι μέλη του TKP/ML, είναι τα μέλη και η ηγεσία της ΑΤΙΚ, που υποστηρίζουν τον αγώνα του λαού της Τουρκίας και του Κουρδιστάν, δεν αποδίδεται καμιά κατηγορία για την ζωή τους στην Ευρώπη».
Η συγκέντρωση μπροστά στις φυλακές ολοκληρώθηκε με συνθήματα όπως: «Ο Müslüm Elma δεν είναι μόνος», «Ζήτω η διεθνιστική αλληλεγγύη», «Παντού ΑΤΙΚ, παντού Αντίσταση».
Η συγκέντρωση έκφρασε την αλληλεγγύη της στους κρατούμενους της Anadolu Federasyonu που κρατούνται στην απομόνωση στις φυλακές του Βερολίνου και βρίσκονται σε απεργία πείνας πενήντα μέρες.

http://www.atik-online.net/blog/kempten-cezaevi-onunde-miting-muslum-elma-yalniz-degildir.html
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΑΧΜ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΓΙΑ ΑΤΙΚ

0
Ο Σύλλογος Φοιτητών καταγγέλει τη σύλληψη των τεσσάρων Τούρκων αγωνιστών που έγινε στις 18 Απριλίου στην Αθήνα από την “αντιτρομοκρατική υπηρεσία” η οποία εισέβαλε στα σπίτια τους.
Οι τρεις τους έχουν άδεις εξάμηνης παραμονής στην Ελλάδα και ζητούν άσυλο καθώς διώκονται από την Τουρκία λόγω των δημοκρατικών αγώνων τους και ο τέταρτος είναι Γερμανός υπήκοος.
Τα ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης από Γαλλία και Γερμανία που εκκρεμούσαν σε βάρος τους και η εν τέλει σύλληψή τους από το ελληνικό κράτος έχουν ξεκάθαρο πολιτικό πρόσημο καθώς δεν τους προσάπτεται καμία κατηγορία. Ουσιαστικά διώκονται για την άποψή τους και τη δημοκρατική τους δράση.
Οι συλλήψεις αυτές είναι επακόλουθο της πολιτικής που εφαρμόζει η Ελλάδα και συνολικά η Ε.Ε. απέναντι σε όποιον αγωνίζεται. Μιας πολιτικής που στο όνομα της λεγόμενης “αντιτρομοκρατίας” οδήγησε το τελευταίο διάστημα σε διάφορες χώρες της Ε.Ε. σε σωρεία συλλήψεων αγωνιστών από την Τουρκία.
Αυτοί που στηρίζουν και προωθούν αυτήν την πολιτική συγκαλύπτουν, με τον πιο χυδαίο τρόπο, το πραγματικό πρόσωπο του τούρκικου κράτους. Προσπαθούν να κρύψουν ότι πραγματικοί τρομοκράτες των λαών είναι το κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός! Στόχος αυτών των συλλήψεων δεν είναι άλλος από την τρομοκράτηση και ποινικοποίηση των αγώνων των λαών και ιδιαίτερα της Τουρκίας.
Ο Φοιτητικός Σύλλογος του ΣΑΧΜ καταγγέλει τις συλλήψεις αυτές εκφράζοντας ταυτόχρονα την αμέριστη αλληλεγγύη του στους Τούρκους αγωνιστές.
ΚΑΜΙΑ ΑΠΕΛΑΣΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ Η ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΘΕΙ ΤΩΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Όχι στη φοροληστεία της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Όχι στην κατάργηση του αφορολόγητου.

0
Ανακοίνωση των Οργανώσεων Θεσσαλίας του ΚΚΕ(μ-λ) για τη φορολόγηση των αγροτών

Φοροληστεία άνευ προηγουμένου θα δεχτούν τις επόμενες μέρες οι φτωχοί και μεσαίοι αγρότες της χώρας μας με βάση τις φετινές φορολογικές δηλώσεις.

· Για πρώτη φορά φέτος οι αγρότες δεν έχουν αφορολόγητο και φορολογούνται με 13% από το πρώτο ευρώ, όπως προβλέπει ο νόμος 4172/2013 που ψήφισαν οι Σαμαράς-Βενιζέλος και υλοποιεί σήμερα η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμένου.
· Για πρώτη φορά φέτος θα φορολογηθούν με 13% από το πρώτο ευρώ όλοι οι αγρότες, ακόμα και όσοι δεν καλλιέργησαν και δεν είχαν εισόδημα, αφού η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εφαρμόζει κατά γράμμα τα άδικα και αντιλαϊκά φορομπηχτικά «τεκμήρια» που ψήφισαν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
· Για πρώτη φορά φέτος θα μπει φόρος και στις επιδοτήσεις πάνω από 12.000 € που πέρυσι ήταν αφορολόγητες και οι αγρότες θα φορολογηθούν όχι σαν μισθωτοί όπως πέρυσι αλλά σαν επιχειρηματίες ενώ επιπλέον θα πληρώσουν και 27,5% ως προκαταβολή φόρου.
· Για πρώτη φορά φέτος για τους αγρότες δεν ισχύει φορολογική κλίμακα και δεν υπάρχουν προοδευτικοί φορολογικοί συντελεστές αλλά εφαρμόζεται ένας, ενιαίος και οριζόντιος συντελεστής 13% ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματος, δηλ. υπερφορολογούνται οι φτωχοί και μεσαίοι αγρότες και απαλλάσσονται οι μεγαλοαγρότες οι οποίοι ενώ πέρυσι φορολογήθηκαν με 22%, 32% ή και 42% (με βάση την κλίμακα των μισθωτών που ίσχυε) φέτος θα φορολογηθούν μόνο με 13%!

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποδεχόμενη το πλαίσιο της εξάρτησης από τους ευρωπαίους και αμερικάνους ιμπεριαλιστές, διατηρεί ανέπαφο όλο το αντιλαϊκό φορομπηχτικό πλαίσιο των Σαμαρά-Βενιζέλου και εφαρμόζει κατά γράμμα όλες τις άδικες και φοροληστρικές μνημονιακές διατάξεις.
Μια πολιτική άδικη και βαθιά ταξική που οδηγεί σε ασφυξία τους φτωχομεσαίους αγρότες και από την άλλη ευνοεί προκλητικά τους μεγαλοαγρότες. Μια πολιτική φοροεξόντωσης της φτωχομεσαίας αγροτιάς που λεηλατεί το αγροτικό εισόδημα και οδηγεί στη φτώχεια, στην εξαθλίωση και στο ξεκλήρισμα χιλιάδες αγροτικές οικογένειες. «Μνημονιακοί» και «αντιμνημονιακοί», παρά τις διαφορές τους, συναινούν στη φοροληστεία και από κοινού «βάζουν πλάτη» ώστε η φοροαφαίμαξη του λαού να συνεχίζεται αδιατάραχτα και μαζί να συνεχίζονται οι ροές χρήματος και αξιών από τους κάτω προς τους πάνω και από μέσα προς τα έξω, από το λαό και τη χώρα προς το κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστές.
Οι φτωχοί και μεσαίοι αγρότες, μαζί με την εργατική τάξη και το λαό, κόντρα στις αυταπάτες και στον αποπροσανατολισμό, κόντρα στη διαλυτική γραμμή της αναμονής και της «διαπραγμάτευσης», πρέπει να αναπτύξουν τους αγώνες τους
- για να ανατραπεί η πολιτική της εξάρτησης, της φτώχειας και της εξαθλίωσης,
- για να μην περάσει η φοροληστεία και η φοροεξόντωση λαού και αγροτιάς.
2/6/2015
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Συνέντευξη στο «Λαϊκό Δρόμο» - Για την απεργία των εργαζομένων στην εταιρεία Ζαριφόπουλος Α.Ε.

0
Στην εταιρεία Ζαριφόπουλος Α.Ε. πραγματοποιήθηκε 8ήμερη απεργία των εργαζομένων με απόφαση του σωματείου της εταιρείας, ενάντια στις άδικες απολύσεις τεσσάρων εργαζομένων της εταιρείας. Ο «Λαϊκός Δρόμος» συνάντησε και πήρε συνέντευξη από τον Γ. Παπαδημητράκη, Πρόεδρο του Σωματείου εργαζομένων στην εταιρεία Γ. Ζαριφόπουλος Α.Ε.

Λ.Δ.: Γιώργο πες μας δυο λόγια για την εταιρεία, για τους εργαζόμενους που απασχολεί και τι έγινε το προηγούμενο διάστημα;

Γ.Π.: Πρόκειται για μια επιχείρηση συστημάτων ασφαλείας, η οποία απασχολεί περίπου 180 εργαζόμενους πανελλαδικά στα 10 καταστήματά της, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ακριβή αριθμό εργαζομένων γιατί υπάρχουν μηχανικοί π.χ. που δουλεύουν με μπλοκάκι και δε θεωρούνται μόνιμοι συνεργάτες, αν και η εταιρεία τους απασχολεί σταθερά, και το σωματείο μας έχει κοινοποιηθεί προς την εταιρεία από την 1η Φεβρουαρίου 2014. Να πούμε επίσης, ότι η επιχείρηση ηγείται στο χώρο της, ξεκίνησε από οικογενειακή εταιρεία και αυτή τη στιγμή θεωρείται η καλύτερη στα συστήματα ασφαλείας και κυρίως στον τομέα των τεχνολογιών (κάμερες, συστήματα συναγερμού, πυρανιχνεύσεις, κ.α) και έχει διευρυνθεί με κεντρικά καταστήματα σε Αλβανία, Βουλγαρία και Κύπρο. Εδώ και 5 χρόνια που εφαρμόζεται η μνημονιακή πολιτική και που όλοι προσπάθησαν να μειώσουν το κόστος τους, έτσι και σε μας το 2010 έγιναν οι πρώτες μειώσεις μισθών και οι πρώτες ατομικές συμβάσεις εργασίας. Επίσης, στην εταιρεία προσλήφθηκαν και εργαζόμενοι από τα προγράμματα μαθητείας του ΟΑΕΔ μέσω ΕΣΠΑ. Ένα φθηνό, δηλαδή, εργατικό δυναμικό που το χρησιμοποιεί η επιχείρηση για να κάνει ανακύκλωση εργαζομένων ανά 5 μήνες, απολύοντας σήμερα άτομα που μετρούν 8 και 10 χρόνια –ακόμα και συνάδελφο με πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας- για να πάρει νέους με 580 ευρώ μεικτά. Η επιχείρηση τα δικαιολόγησε τότε λέγοντας ότι καλύτερα να δεχτούμε τις μειώσεις για να μην γίνουν απολύσεις. Μέσα σε τρία χρόνια, οι εργαζόμενοι δέχτηκαν 3 μειώσεις μισθού, χωρίς βέβαια την ύπαρξη του σωματείου ακόμα, δεν είχε ωριμάσει τότε η ανάγκη ίδρυσής του. Το πρόβλημα ωστόσο εντάθηκε όταν, ενώ έγιναν αποδεκτές οι μειώσεις, ξεκίνησαν και οι απολύσεις με 10 συναδέλφους να χάνουν τη δουλειά τους, για να πάρει η εταιρεία μετά από 6 μήνες 5 απολυμένους πίσω με χαμηλότερο μισθό.
Επίσης, η επιχείρηση άρχισε να επιβάλλει ευέλικτους τρόπους εργασίας στους εργαζόμενους, δίνοντας ας πούμε στις 8 ώρες υπερωρίας ένα ρεπό αντί για πληρωμή, κάτι το οποίο στραγγάλισε τα οικονομικά μας και με όλα αυτά βέβαια χάθηκε και η εμπιστοσύνη που υπήρχε ανάμεσα σε εργαζόμενους και επιχείρηση.

Λ.Δ.: Πώς αντέδρασαν οι εργαζόμενοι και πώς έγινε το σωματείο σας;

Γ.Π.: Το επόμενο λοιπόν βήμα, ήταν να οργανωθεί μυστικά, με συναντήσεις και υπογραφές, το σωματείο που μετά τα Χριστούγεννα ξεκίνησε να λειτουργεί νόμιμα με προσωρινή διοικούσα. Οι ιδρυτές του σωματείου ήταν κυρίως τεχνικοί, αυτοί δηλαδή που πλήττονταν κατά κύριο λόγο από τις μεθόδους της εταιρείας. Η επιχείρηση άρχισε έναν επικοινωνιακό πόλεμο απέναντι στο σωματείο, μια τρομοκρατία κυρίως σε όσους εργαζόμενους δεν είχαν ενταχθεί ακόμα, μια τρομοκρατία που δεν μπορείς να την αποδείξεις, αν και πρόκειται για ποινικό αδίκημα βάσει του νόμου 12.64 του ’82 περί συνδικαλιστικών ελευθεριών, αλλά η οποία συμβαίνει. Εμείς έχουμε μαρτυρίες από όλους τους εργαζόμενους που έχουν ταχθεί δίπλα μας ότι ερωτήθηκαν και προσωπικά από τον ίδιο τον Ζαριφόπουλο αν είναι ενταγμένοι στο σωματείο ή αν προτίθενται να ενταχθούν. Αυτό έγινε κατά κόρον στην Αθήνα, δόθηκαν ‘συμβουλές’ όπως «εγώ θα σε συμβούλευα να μην μπεις στο σωματείο», κάτι που αποτελεί καθαρή παρεμπόδιση των συνδικαλιστικών ελευθεριών. Παράλληλα και σταδιακά, η επιχείρηση, εκπαίδευσε συνεργεία εργολάβων που δούλευαν με μπλοκάκι και παραχώρησε ουσιαστικά το κομμάτι της εγκατάστασης σε αυτούς, οι οποίοι έπρεπε να είναι συμπληρωματικοί συνεργάτες, μετακινώντας έτσι εργαζόμενους στα άλλα δυο της τμήματα, στις συντηρήσεις και στις βλάβες. Μεθοδικά λοιπόν, υπερφορτώνοντας αυτά τα δύο τμήματα, δημιούργησε εργασιακά κενά και καλλιέργησε στη συνείδηση των εργαζομένων ότι η επιχείρηση δεν έχει πια τον ίδιο κύκλο εργασιών, και άρα ότι πρέπει να μειωθεί το προσωπικό. Καταλαβαίνοντας τι γίνεται, καλέσαμε την εταιρεία σε έναν πρώτο διάλογο και θέσαμε όλα αυτά τα θέματα.
Ενώ μας διαβεβαίωσαν ότι πηγαίνει καλά, ότι «θα δούμε τι θα γίνει και θα το παλέψουμε», στις 23-04-2015 μας ανακοινώθηκε ότι η εταιρεία έχει ειλημμένη απόφαση να απολύσει 11 άτομα για οικονομικούς λόγους.
Αυτό όμως συνιστά ομαδική απόλυση και βάσει νομοθεσίας θα πρέπει να συσταθεί επιτροπή, να γίνουν διαβουλεύσεις, να κατατεθούν οικονομοτεχνικές μελέτες που να δικαιολογούν τις απολύσεις, κλπ. Να πούμε, ότι από το 2003 μέχρι σήμερα η επιχείρηση δεν έχει καταγράψει ποτέ ελλειμματικό προϋπολογισμό.

Λ.Δ.: Και πότε πήρατε την απόφαση σας για απεργία;

Γ.Π.: Στις 5 Μαΐου, μέρα που ήμουν στο Άργος, κι ενώ υποτίθεται ότι με την εταιρεία ήμασταν ακόμα σε συζητήσεις, κοινοποιήθηκαν αρχικά δύο απολύσεις. Η μία κοπέλα που απολύθηκε, με οικογένεια και παιδιά και 8 χρόνια στην εταιρεία, δεν υπέ­γραψε και προέβη σε καταγγελία για καταχρηστική απόλυση, μιας και γνώριζε ότι στη θέση της έχουν ήδη πάρει άλλο άτομο. Το άλλο παιδί πιστεύοντας ότι δε θα γίνει τίποτα με τον αγώνα, υπέγραψε.
Μετά μας βρήκε στην απεργία. Το απόγευμα της ίδιας μέρας, απολύθηκαν εντελώς εκδικητικά και δύο συνάδελφοι που είχαν κάνει καταγγελία για δεδουλευμένα στην επιθεώρηση εργασίας Ν. Ιωνίας, μέλη του σωματείου και ζήτησαν τη συνδρομή μας. Εμείς ανακοινώσαμε κατευθείαν ότι δεν αποδεχόμαστε καμία απόλυση, μετά από διαβουλεύσεις και γενική συνέλευση αποφασίσαμε απεργία. Ξεκινήσαμε τη Δευτέρα 11-5, ενημερώσαμε με φυλλάδια τον κόσμο, βγάλαμε ανακοίνωση και είχαμε μεγάλη αλληλεγγύη τις 8 μέρες της απεργίας, από πολλά σωματεία και φορείς, παρόλο που το σωματείο μας είναι αχρωμάτιστο κι αυτή είναι η επιλογή των εργαζομένων, είχαμε πολύ κόσμο αλληλέγγυο και τους ευχαριστούμε.

Λ.Δ: Τώρα σε ποιο στάδιο βρίσκεται ο αγώνας σας και ποια βλέπεις να είναι η προοπτική;

Γ.Π.: Η Τετάρτη 20-5 ήταν η τελευταία μέρα που απεργήσαμε. Περάσαμε σε αναστολή της απεργίας μιας και η επιχείρηση αποφάσισε να προσέλθει σε συζητήσεις. Οι διαπραγματεύσεις δεν ήταν ικανοποιητικές για μας που ζητούσαμε να επανέλθουν τουλάχιστον οι 2 εργαζόμενοι σαν μια κίνηση καλής θέλησης από την εταιρεία και σε απάντηση της αναστολής.
Το θέμα που ανακινείται εδώ, είναι πολύ μεγαλύτερο από τα στενά πλαίσια της επιχείρησης, γιατί μεθοδευμένα προωθείται αλλαγή του εργασιακού καθεστώτος, από το ΙΚΑ δηλαδή σε δελτίο παροχής υπηρεσιών, και το τονίζω γιατί όταν αυτό επιχειρείται από την ηγέτιδα εταιρεία στον κλάδο της, θα ακολουθήσει ντόμινο. Ενημερώσαμε και το υπουργείο γι’ αυτή την πρακτική. Την Παρασκευή περιμένουμε απάντηση, έπονται διαβουλεύσεις, παραμένουμε σε αναστολή και διατηρούμε στάση αναμονής. Ο αγώνας συνεχίζεται!

http://www.m-lkke.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Εκλογή Διευθυντών

0
Ξεκινάνε τις επόμενες μέρες οι διαδικασίες εκλογών που θα μοριοδοτήσουν τους υποψήφιους διευθυντές στα σχολεία. Για την παραπάνω διαδικασία σημειώνουμε τα εξής:
1. Μετά την επιλογή Διευθυντών, νέοι διευθυντές στη συνέχεια θα αναδείξουν τους νέους διευθυντές εκπαίδευσης. Με την εμπλοκή των εκπαιδευτικών στη διαδικασία μοριοδότησης διευθυντών, νομιμοποιείται όλος ο μηχανισμός διοίκησης της εκπαίδευσης. Η πυραμίδα Διοίκησης θα έχει πια την έγκριση της βάσης των εκπαιδευτικών!
2. Η Διοίκηση αυτή θα συνεχίσει όπως έχει γίνει φανερό την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής της λιτότητας, της αδιοριστίας και των ταξικών φραγμών. Την πολιτική της ΕΕ, του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ.
3. Την ίδια στιγμή, οι δηλώσεις Κατρούγκαλου κάνουν σαφές πως η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε αξιολόγηση όλων των δημοσίων υπαλλήλων. Ο ίδιος κάνει λόγο για «καλούς» εκπαιδευτικούς που θα ανταμείβονται με ταχεία βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη. Αυτή τη «νέα» αξιολόγηση θα κληθεί να εφαρμόσει η νέα διοικητική πυραμίδα. Εμπλέκοντας τους εκπαιδευτικούς σε μηχανισμούς αξιολόγησης, αμφισβητούν ένα ηθικό επιχείρημα άρνησης της αξιολόγησής τους.
4. Η εμπλοκή του κλάδου στη διαδικασία αξιολόγησης των διευθυντών εξελίσσεται με τέτοιο τρόπο που ευνοεί όλους τους μηχανισμούς και τις καταστάσεις, που -παρά τα φαινόμενα- στην πραγματικότητα διαλύουν τη δημοκρατία στα σχολεία. Ήδη οι νυν διευθυντές έχουν κάνει «τα κουμάντα τους» προσπαθώντας να προσεγγίσουν ψηφοφόρους. Παλιές «αυλές» ενεργοποιούνται και νέες ετοιμάζονται. Η κοινοβουλευτικοποίηση των σχέσεων σε επίπεδο συλλόγου διδασκόντων ανατινάζει την έννοια συναδελφικότητα. Ας μην μπερδευόμαστε από το νέο στυλ που υιοθετείται πως τάχα όλα είναι μέλι γάλα, προς άγρα ψήφων. Μια σειρά παλιοί διευθυντές ετοιμάζονται να επανέλθουν ως «νέοι» και νομιμοποιημένοι.
5. Η συμμετοχή στη διαδικασία εκλογής νομιμοποιεί έμμεσα τη μισητή διαδικασία συνέντευξης όπου οι εκπαιδευτικοί θα υποβάλουμε τις ερωτήσεις.
6. Συνολικά, σε αντίθεση με την καλλιεργούμενη ευφορία, η συμμετοχή στη διαδικασία, στην πραγματικότητα ανοίγει πολλές κερκόπορτες, οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν ενάντια στον κλάδο σε μια επόμενη φάση που η επίθεση θα κλιμακωθεί.

http://deltioake.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Νέο πολυνομοσχέδιο, Παλιά η συνταγή!

0
Εν έτη 2015 η κυβέρνηση μπορεί να έχει αλλάξει προς τα “αριστερά” (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ), αλλά χωρίς δισταγμούς βεβαιώνει την δέσμευση της να υλοποιήσει τους στόχους και τις πολιτικές του ΕΧΑΕ (Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτερης Εκπαίδευσης), οι οποίες βασίζονται στη Διακήρυξη της Μπολόνιας. Όσο και αν έχει το περιτύλιγμα μιας “αριστερής κυβέρνησης” κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι 70 από το 80 άρθρα του νόμου Διαμαντοπούλου έχουν μείνει ανέγγιχτα στο νέο-πολυνομοσχέδιο. Εννοείται πως αυτά αφορούν τόσο πάγια αιτήματα του φοιτητικού κινήματος όσο και μεταρρυθμίσεις που αφορούν το πρόγραμμα σπουδών και την αγορά εργασίας μετέπειτα.

Το “Ακαδημαϊκό” Άσυλο, όπως το ονομάζουν, καμία σχέση δεν έχει με το Άσυλο Λαϊκών Αναγκών για το οποίο τόσο χρόνια παλεύουν οι φοιτητές. Όσο και αν προσπαθούν να μας πείσουν ότι το Άσυλο νομιμοποιήθηκε τα ματ που εισέβαλαν στην Νομική Αθηνών τους διαψεύδουν ολότελα. Και απ΄ ότι φαίνεται θα συνεχίσουν να εισβάλλουν, με την συγκατάθεση της κυβέρνησης φυσικά, σε “αξιόποινες πράξεις εντός των Α.Ε.Ι.” και ”θα το διαφυλάττουν απέναντι σε όποιον προσπαθεί να το καταλύσει”, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν στο πολυνομοσχέδιο. Κανένα “Άσυλο Γνώσης” δεν μπορεί να περιφρουρήσει τους αγώνες για τις σπουδές και τις ελευθερίες μας. Το Άσυλο νομιμοποιείται μόνο από τους λαϊκούς αγώνες των φοιτητών και του λαού!

Πόσο πιο εμφανής να γίνει ο στόχος τους για την διάλυση του πτυχίου με τα νέα προγράμματα σπουδών που εφαρμόζονται με ταχείς ρυθμούς σε μία σειρά από σχολές. Φοιτητές της ίδιας σχολής δεν θα έχουν πια ενιαίο πτυχίο, άρα και ενιαία εργασιακά δικαιώματα στην αγορά εργασίας. Ο κύκλος σπουδών, που θα έχουμε φτάσει, συναρτήσει των Διδακτικών Μονάδων -Δ.Μ. (όπως μετονομάστηκαν τα ECTS στο άρθρο 12), που θα έχουμε συλλέξει, θα καθορίζουν τις επαγγελματικές μας δυνατότητες. Βέβαια, το “κυνήγι” των μονάδων δεν σταματά στο πανεπιστήμιο, ο καθένας έχει την υποχρέωση να καταρτιστεί περισσότερο, να γίνει πιο ανταγωνιστικός, συλλέγοντας περισσότερες μονάδες, ακολουθώντας την τακτική της Δια Βίου Μάθησης. Η πολιτική αυτή όχι μόνο “χτυπά” τα ενιαία εργασιακά δικαιώματα, αλλά και τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, αφού η αγορά πιστωτικών μονάδων μέσω σεμιναρίων δεν θα αργήσει να κάνει την εμφάνισή της. Η εντατικοποίηση καλά κρατεί, με τις 13 υποχρεωτικές εβδομάδες (ανά εξάμηνο) να κατοχυρώνονται για άλλη μια φορά νομικά ως μέσο εκβιασμού απέναντι στους αγώνες.

Δεν ήταν δυνατόν να λείπει από το νέο-πολυνομοσχέδιο ένας από τους σημαντικότερους συμμάχους τους συστήματος, η συνδιοίκηση, η οποία επαναφέρεται στην αρχική της δομή. Τόσο στα πλαίσια μιας προσπάθειας της νέας κυβέρνησης να αποκτήσει καλύτερες διασυνδέσεις με μεγαλο-καθηγητάδες και πρυτάνεις, των οποίων τα συμφέροντα πλήγηκαν ένα προηγούμενο διάστημα, όσο για να ονομάσει “συνένοχο” για άλλη μία φορά το φοιτητικό κίνημα σε μία σειρά μέτρων που έχει σκοπό να προωθήσει. (Φοιτητές 25% έδρες στη διοίκηση Τμήματος. Λες και το 40% των εδρών που ίσχυε πριν το 2011, μας έσωσε!) Απομακρύνοντας τους φοιτητές για άλλη μία φορά από τα πραγματικά διεκδικητικά και συλλογικά τους όργανα.

Ό,τι αφορά τις διαγραφές, στο νέο πολυνομοσχέδιο προσωρινά το θέμα κλείνει. Το σίγουρο είναι ότι η φοιτητική ιδιότητα, άρα και οι φοιτητικές παροχές, (σίτιση, στέγαση, πάσο), όπως ορίζει το άρθρο 10 "λήγουν" τα ν+2 χρόνια. Μάλλον η “αποστασιοποίηση” από το θέμα δεν οφείλεται στην κατάργηση των διαγραφών (έτσι και αλλιώς ούτε οι ίδιοι δεν μιλούν για κάτι τέτοιο), αλλά στη δυσκολία της κυβέρνησης (κατά βάση του ΣΥΡΙΖΑ) να τοποθετηθεί “ανοιχτά”, ακόμα, για το ζήτημα λόγω της σύνδεσης που είχε κάποτε με την φοιτητική νεολαία, αλλά και των αγώνων που έχουν δοθεί από το φοιτητικό κίνημα με στόχο την κατάργηση τους. Γι’ αυτό, καμία ανοχή! Καμιά αναμονή! Ούτε στιγμή δεν πρέπει να σταματήσουμε να παλεύουμε μέσα απ' τους συλλόγους μας για το δικαίωμα μας στη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση!

· Κάτω το νέο Πολυνομοσχέδιο και οι αντιλαϊκές κατευθύνσεις της Μπολόνια

· Δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για όλο το λαό
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2015

Σε όλα λέμε ναι! Όχι όμως στη Παναρίτη!

0
Βρόντηξαν στη Βουλή και πάλι,
στη Κουμουνδούρου πέσαν κεραυνοί.
Σείστηκαν διαδρόμοι και κανάλια,
απειλών ακούστηκε η φωνή.

Νέο αντάρτικο γεννήθηκε
να αγωνιστεί για μια άλλη κωλοτούμπα.
Και τη Παναρίτη εκδικιέται
όπου τη βρει με αντρειά.

Γειά σας "αριστερής αντιπολίτευσης" λιοντάρια
σας τρέμει τώρα ο νεοφιλελευθερισμός.
Βαδίστε έτσι στων Θεσμών τα χνάρια
μπας και δε σας πάρει με τις κούπες ο λαός.

Εμπρός "αριστεροί" ΣΥΡΙΖαίοι για την Ελλάδα.
Εμπρός ακόμα μια φορά.
Κρατήστε της ανανεωτικής υποταγής τη δάδα,
να δικαιολογηθεί η ύπαρξή σας γερά! 

Είδατε λοιπόν που με αγώνες τελικά μπορούμε να κερδίσουμε; Μπαράζ αντιδράσεων, συνεντεύξεων (στα αντίπαλα της κυβέρνησης ΜΜΕ), απειλών, συλλογής υπογραφών και ότι άλλο κινηματικό μπορείτε να φανταστείτε, από την αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ (ακόμη και από τον Παπαδημούλη!) ξεσήκωσε ο διορισμός της Έλενας Παναρίτη, ιδιαιτέρας αγαπητής προσωπικότητας στο λαό του Περού και όχι μόνο, ως εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ.
Δίκιο είχαν οι άνθρωποι. Τι να κάνανε; Τι να λέγανε;

Καλά να έχει σημαντικό ρόλο, εδώ και τέσσερις μήνες, στις διαπραγματεύσεις με τους ...Θεσμούς, καλά να καταπιούμε τη συμφωνία της 20 Φλεβάρη και το μέηλ Βαρουφάκη της 24ης. 
Καλά να καταπιούμε και να συναινέσουμε στην αναστολή του σκισίματος των μνημονίων, στην παραπομπή στις καλένδες του προγράμματος της Θεσσαλονίκης και των κουτσουρεμένων προγραμματικών δηλώσεων. Δηλαδή ότι θα ανακούφιζε έστω και λίγο το λαό στα ...όρια του δημοσιονομικά επιτρεπτού! 
Να δεχτούμε και το ότι τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε οτιδήποτε θέλουμε να κάνουμε θα τον έχουν οι Θεσμοί, στη βάση της ισοτιμίας πάντα. Κάποια δικαιολογία θα βρούμε για να σώσουμε το πρώτο και μοναδικό "αριστερό πείραμα διακυβέρνησης" μιας χώρας δεμένης, χειροπόδαρα και αδιαμφισβήτητα βεβαίως, στην Ε.Ε., την Ε.Κ.Τ., το ΝΑΤΟ, τον ΟΟΣΑ και ότι άλλο ευαγές ίδρυμα έχουν σκαρφιστεί οι εταίροι δανειστές μας.
Καλά να κάνουμε το άσπρο μαύρο και να βαφτίσουμε το ξεπούλημα της χώρας αξιοποίηση με άλλο τρόπο.
Καλά να δεχτούμε ότι λέγαμε βλακείες στο κόσμο όταν του λέγαμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργήσει τα χαράτσια, μέχρι και λίγες μέρες μετά τις εκλογές, ενώ τώρα πρέπει να του λέμε ότι πρέπει να τα πληρώσει για πατριωτικούς λόγους τιμωρώντας τον γιατί αγωνίστηκε ενάντιά τους. Μαζί και να δεχτούμε να αυξηθεί και ο ΦΠΑ!
Καλά όλα αυτά και πολλά άλλα!
Αλλά νισάφι πια!
Όχι και να μας εκπροσωπήσει, ένα καλά κρυμένο αρπακτικό, μια παγκοσμίως αναγνωρισμένη εκπρόσωπος του νεοφιλελευθερισμού στο ΔΝΤ! Διώξτε τη! Κάτι πρέπει να πάρουμε και εμείς! Πόσο πια θα κάνουμε ότι δε βλέπουμε, πόσο πια θα γκρινιάζουμε ενώ λέμε "ναι σε όλα" απ' τα ...αριστερά. Τι ρόλο θα έχουμε σε όλο αυτό το παιχνίδι καθιέρωσης στη κεντρική πολιτική σκηνή; Πως θα δικαιολογήσουμε την παρουσία μας στην αποδοχή των πάντων; Δώστε μας λοιπόν το κεφάλι της Παναρίτη για να έχουμε να λέμε ότι παλεύουμε από τα μέσα για μια άλλη πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και της χώρας!

"Αριστερή αντιπολίτευση" λοιπόν στο ΣΥΡΙΖΑ. Μια αριστερή αντιπολίτευση που κάπως πρέπει να δικαιολογήσει τη στάση της στο λαό στον οποίο υποτίθεται ότι απευθύνεται. Μια στάση που έχει ξεκάθαρα ιδιοτελής στόχους και δεν αφορά την καταγγελία και τη ρήξη (μια λέξη που κατά τα άλλα πολύ αγαπούν) με την πολιτική που αποφασίζει και επιβάλει η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, στη προσπάθειά της να γίνει πλήρως αποδεκτή από το σύστημα της εξάρτησης, απειλώντας μάλιστα όσους τολμούν να ψελλίσουν κάτι άλλο με ...σιωπή.
Στην πραγματικότητα, η «φασαρία» που ξεσηκώνουν δεν αφορά μία άλλη κατεύθυνση για τη χώρα και το λαό, δεν είναι μια άλλη κατεύθυνση μέσα στο εργατικό-λαϊκό κίνημα, αλλά εκφράζει τον φόβο τους ότι μπορεί να πεταχτούν εκτός ΣΥΡΙΖΑ. Η λογική της «αριστερή πίεσης» προς την κυβέρνηση, που αποτελεί κατεύθυνση όχι μόνο της εσωκομματικής αντιπολίτευσης αλλά δυστυχώς και κομματιών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ καθώς και άλλων, αποτελεί μία αδιέξοδη για το κίνημα προοπτική που το εγκλωβίζει στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς και οδηγεί στην υποταγή του εφικτού και στην αποδοχή της πραγματικότητας της εξάρτησης από το λαό.
Η οπισθοχώρηση και η αναμονή, στις οποίες συμβάλουν με όλες τους τις δυνάμεις όλοι όσοι στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ, και έξω από αυτόν, ξεσηκώθηκαν κατά της Παναρίτη, αποτελούν τα καλύτερα «δώρα» προς τις δυνάμεις του συστήματος μέσα και έξω από την χώρα, που τα αξιοποιούν κλιμακώνοντας την επίθεση στα συμφέροντα και τα δικαιώματα του λαού.
Η πάλη ενάντια στη επικείμενη συμφωνία-υποταγή με τους ιμπεριαλιστές της ΕΕ και του ΔΝΤ κάτω από την παρέμβαση των Αμερικάνων ιμπεριαλιστών, αποτελεί ζωτικής σημασίας υπόθεση για τους εργαζόμενους και τη νεολαία.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Η πόλη μας καταλαμβάνεται. Μια ιστορία που δε θα έχει τέλος, εκτός....

0
Μεγαλώσαμε σ’ αυτήν την πόλη. Περπατήσαμε και αράξαμε, στη Ναβαρίνου. Εκεί οι πρώτοι καφέδες, τα φλερτ, οι πρώτες πολιτικές συζητήσεις. Κι έπειτα με ένα «περίεργο τρόπο» γέμισε ταυτόχρονα με ασφαλίτες, εμπόρους θανάτου, και ηρωινομανείς. Έχασε τα χαρακτηριστικά του ως χώρος κοινωνικής συνεύρεσης. Τι έμεινε; Κάποια κατάλοιπα αυτών και κόσμος να πληρώνει 3,5 ευρώ τον καφέ. Πού πήγαν αυτοί; Ήρθαν να μας βρουν στην Καμάρα. Κι εκεί το ίδιο έργο. Τι έμεινε εκεί; Τα Μικέλ να πληρώνεις τον καφέ 4 ευρώ.  Έπειτα ο περιοδεύων θίασος πήγε λίγο πιο πάνω, στη Ροτόντα. Εκεί που είχαμε μεταναστεύσει όταν «μας διέγραψαν» από το χώρο του πανεπιστημίου καταργώντας το άσυλο «για να χτυπηθεί η εγκληματικότητα», για να μετατραπεί δηλαδή σε άσυλο εμπόρων και  ασφαλιτών. Κι έτσι μετακομίσαμε στην Ικτίνου. Το μέρος δεν ήταν ίδιο με τα προηγούμενα. Αλλά δεν είχε μείνει άλλο μέρος.
Γυρνάνε, έξω απ’ την πόρτα μας οι μπάτσοι τριγυρνάνε, μας ζητάνε...

Κι έτσι πριν μια βδομάδα οι δυνάμεις καταστολής ήρθαν να καταλάβουν ΚΑΙ αυτόν το χώρο. Εκεί έχει μαγαζιά «καλά», έχουν αναπτυχθεί σχέσεις ανάμεσα σε πολιτική ηγεσία, δήμαρχο, και αστυνομία, με λεφτάδες της πόλης. Κι έτσι δεν έστειλαν τον περιοδεύοντα θίασο, αλλά η αστυνομία ανέλαβε απευθείας το ρόλο του καταληψία.
Κι απ’ το μισάνοιχτο παράθυρο κοιτάνε και ρωτάνε, πού νά ΄ναι αυτή η παράξενη σκιά που κυνηγάνε…
Το γεγονός αποτελεί αναβάθμιση σκηνής από ένα χιλιοπαιγμένο έργο,  με ίδιο παραγωγό και χορηγούς, για τον ίδιο λόγο γυρισμένο.
Ποια σκηνή; Ασφαλίτες ή δελτάδες, σταματάνε νέους, ζητάνε στοιχεία. Ακολουθεί μεταφορά στο τμήμα, ή αν σταθείς τυχερός, άμεση «απελευθέρωση».
Ποιο έργο; Ο τόπος έχει γεμίσει με αστυνομικούς με πολλές «δουλειές». Αναγνωρίσεις, καταστολή διαδηλώσεων, ξυλοδαρμοί μεταναστών, σπάσιμο απεργιών, προστασία των ντόπιων και ξένων αφεντικών τους.
Ποιος παραγωγός; Αυτός που πληρώνει μισθό, εκπαίδευση και εξοπλισμό των κάθε λογής χωροφυλάκων. Το κράτος και η αστική τάξη.
Ποιοι οι χορηγοί;  Αυτοί που εξοπλίζουν σε επίπεδο τεχνογνωσίας τον παραγωγό. Χημικά, όπλα και εξοπλισμός προέρχεται από ΗΠΑ, Ε.Ε., Ισραήλ. Η ιδεολογία του κοινωνικού τρόμου και της καταστολής είναι αντιγραμμένη από αμερικάνικα, γερμανικά και αγγλικά κιτάπια.
Ποιος ο λόγος;
Για να απαντήσει κανείς πρέπει πρώτα να διαλέξει πλευρά. Άλλος ο λόγος για το σύστημα της εκμετάλλευσης, άλλος ο πραγματικός, αυτός που πρέπει να αναγνωρίσει και να αντιπαλέψει αυτός που υφίσταται την εκμετάλλευση, δηλαδή ο λαός και η νεολαία.
Έχουν πει:
Αστυνομία για να προστατευτούν τα μαγαζιά - Αυτά που κλείνουν κατά εκατοντάδες με την πολιτική τους.
Για να προστατευτούν τα νοικοκυριά - Αυτά που διαλύουν με τα χαράτσια, τις μειώσεις μισθών και την ανεργία.
Για να προστατευτούν τα εργοστάσια - Αυτά που κλείνουν και ξεπουλιούνται στα μεγάλα ιμπεριαλιστικά αφεντικά; Ή μήπως αυτά που θα μείνουν έχοντας διασφαλίσει μισθούς εξαθλίωσης;
Αστυνομία για να προστατευτεί ο λαός και η νεολαία.
Ποιος λαός;  Αυτός που όποτε ορθώνει ανάστημα δέχεται τόνους χημικών, χιλιάδες γκλοπιές;
Ποια νεολαία; Αυτή που δέχεται καταστολή στα όνειρά της για ζωή, δουλειά, μόρφωση, που συλλαμβάνεται μέσα στο ίδιο της το πανεπιστήμιο;
Ο λόγος είναι ένας. Το καπιταλιστικό σύστημα έχει ως εχθρό το λαό.
Δεν μπορεί να πείσει ότι η φυσική τάξη των πραγμάτων είναι να κερδοφορούν κάποιοι λίγοι από τον ιδρώτα του λαού, να μη μπορεί η νεολαία να βρει δουλειά, να μορφωθεί, να ζήσει, να διασκεδάσει. Κι έτσι επιστρατεύει αυτό που ξέρει καλύτερα. Οι εξακριβώσεις δεν είναι τίποτε άλλο παρά απόπειρα τρομοκράτησης της νεολαίας, για να υποταχθεί στην πραγματικότητα που το σύστημα με τους κάθε λογής χωροφύλακες, φασίστες, μεγαλοεργοδότες επιχειρεί να επιβάλει. Γιατί ξέρει, καλύτερα από όλους, πως είναι ο μόνος τρόπος να αποτρέπει το λαό από το να οργανωθεί για τα δικά του συμφέροντα και αξίες, πέρα και κόντρα από τις σάπιες αξίες της εκμετάλλευσης.
Το περιστατικό στην Ικτίνου αποδεικνύει περίτρανα ότι η τρομοκρατία δεν ασκείται σε λίγους, αλλά αφορά και απλώνεται στο σύνολο της νεολαίας. Και μόνο από αυτό το σύνολο μπορεί να αντιμετωπιστεί. Η υπόθεση της αντίστασης και της απάντησης είναι υπόθεση του λαού. Είναι υπόθεση που δεν απαντιέται ούτε «μία κι έξω» ούτε με αναμονή "σωτήρων". Σ’ αυτό το έργο δεν πρέπει και δεν μπορούμε να παραμείνουμε θεατές. Δε μας χωράει. Πρέπει να κάψουμε το σενάριο, να γυρίσουμε άλλο, με εμάς πρωταγωνιστές. Δεν τρομοκρατούμαστε από το σύστημα. Ορθώνουμε το ανάστημά μας και ψάχνουμε στο διπλανό μας τη λύση. Διδασκόμαστε από το παρελθόν των αγώνων του λαού μας, οργανώνουμε την αντίστασή μας. Στο σύλλογό μας, στο σωματείο μας, στη γειτονιά μας, στο διπλανό μας. Να γυρίσουμε την πλάτη σε λογικές προσωπικών λύσεων - εκτονώσεων, και σε λογικές ανάθεσης και αναμονής σωτήρων «που θα αλλάξουν τα πράγματα». Αγωνιζόμαστε, συμβάλλουμε στο να αναπτυχθεί παντού κίνημα μαζικό, αντίστασης στη βάρβαρη πολιτική κεφαλαίου και ιμπεριαλισμού, στην πολιτική που γεννά την αστυνομοκρατία, το φασισμό και την κάθε λογής τρομοκρατία για να υπερασπίσει τα κέρδη του.
Δεν τρέφουμε αυταπάτες για λύσεις που θα δοθούν με βάση το νομικό πλαίσιο που το ίδιο το σύστημα καταπατά. Χρησιμοποιούμε το κάθε κατοχυρωμένο δημοκρατικό δικαίωμά μας, γνωρίζοντας πως υπάρχει για έναν και μόνο λόγο. Γιατί κάποιοι πάλεψαν για την κατάκτησή του. Με αυτή τη λογική υπερασπιζόμαστε την αξιοπρέπειά μας και παλεύουμε για την ανάπτυξη μαζικών και οργανωμένων αγώνων ως μόνη λύση για την ανάπτυξη δημοκρατικών δικαιωμάτων, στο να γυρνά καθένας σπίτι του χωρίς να κοιτάζει πίσω του...
Η τρομοκράτηση και οι μαζικές προσαγωγές στην Ικτίνου ήρθαν να υπηρετήσουν την ανάπτυξη. Ποια ανάπτυξη και για ποιους; Αυτή που ορίζει ότι οπουδήποτε καθίσεις θα πρέπει να πληρώσεις και να κερδίσουν κάποιοι. Και αν δεν έχεις, απλά δε θα κάτσεις, δε θα μιλήσεις, δε θα συναναστραφείς, δε θα σκεφτείς, δε θα υπάρχεις. Σκοπός είναι να κάτσεις σπίτι σου, να μη συναντάς άλλους ανθρώπους που έχουν ίδια προβλήματα και ανάγκες. Είναι και αυτοί πιθανά άνεργοι, ανασφαλείς ως προς το μέλλον, έχουν ανάγκη για ψυχαγωγία, για συζήτηση για τα προβλήματά τους. Αλλά να κάτσεις σπίτι να γεύεσαι τη σαπίλα και την τρομοκρατία που σερβίρει αυτό το σάπιο σύστημα μέσα από τα κανάλια του, να απομονώνεσαι σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης - υποκατάστατα πραγματικής ζωής. Και αν ποτέ βγεις έξω να το κάνεις απομονωμένος, και ίσως αν τα πράγματα σου κάτσουν στραβά, «να σε βρουν» τα πιο σκληρά υποκατάστατα, και να γίνεις μέλος του στρατού των απελπισμένων νεολαίων που χρησιμοποιήθηκαν για το διώξιμό σου από τους χώρους που καθόσουνα, που μίλαγες, που φλέρταρες, που ανέπνεες, που γινόσουνα ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Από εκεί που θα μπορούσες λιγότερο δύσκολα να απορρίψεις τις σάπιες αξίες που σερβίρει το σύστημα.                                                                                    
ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΟΤΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΦΤΑΙΧΤΗΣ. ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΟΝΟΜΑ, ΥΠΗΡΕΤΕΣ, ΚΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΠΕΡΝΑΝΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΛΛΩΠΙΣΜΟ ΤΟΥ.
... αν το τέλος το βάλουμε εμείς

Πρωτοβουλία Νέων Εργαζομένων & Ανέργων
http://pnea-thess.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ - Α.Α.Σ. ΣΕ ΣΥΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ

0
Ν΄ αναπτύξουμε πανελλαδική δράση και να εντείνουμε την παρέμβαση μας μπροστά στις εξελίξεις που επίκεινται!

Η Λαϊκή Αντίσταση - Α.Α.Σ. καλεί όλα τα σχήματα της, πανελλαδικά, να πραγματοποιήσουν συνελεύσεις και να αποφασίσουν παρεμβάσεις σε χώρους, γειτονιές και πόλεις, με στόχο να πραγματοποιηθεί πανελλαδική μέρα δράσης ενάντια σε μια νέα αντιλαϊκή συμφωνία υποταγής της κυβέρνησης, με τους ιμπεριαλιστές.
Ο δρόμος της αντίστασης, της διεκδίκησης και της αντιιμπεριαλιστικής πάλης αποτελεί τη μοναδική «ρήξη».


Η Συνεργασία προσανατολίζεται σε διοργάνωση συγκέντρωσης - διαδήλωσης στην Αθήνα και καλεί για το λόγο αυτό σε ανοικτή σύσκεψη την Τρίτη 2 Ιούνη, στο βιβλιο-καφέ "Εκτός των Τειχών" Γραβιάς 10-12 Αθήνα, 7:30 μ.μ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Σάμος: ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ “ΜΥΤΙΛΗΝΗ”. Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥΣ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ

0
Συναυλία αλληλεγγύης στους ναυτεργάτες του "Μυτιλήνη" που είναι σε επίσχεση εργασίας εδώ και τέσσερις μήνες, όπου και είναι αγκυροβολημένο το πλοίο όλο αυτό το διάστημα πραγματοποίησαν χθες φοιτητικοί σύλλογοι του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Η Λαϊκή Αντίσταση - Α.Α.Σ. έβγαλε την ακόλουθη ανακοίνωση:

 Εδώ και μήνες οι ναυτεργάτες της ΝΕΛ είναι απλήρωτοι. Έχουν ξεκινήσει από τον Φεβρουάριο
επίσχεση εργασίας διεκδικώντας δεδουλευμένα αρκετών μηνών. Οι ναυτεργάτες του «Μυτιλήνη» εδώ και μήνες εγκλωβισμένοι στο λιμάνι Καρλοβάσου, ζητάνε το αυτονόητο, να πληρωθεί η δουλειά τους.
Η εταιρία δείχνει συνεχώς το σκληρό της πρόσωπο, όχι μόνο αδιαφορεί για τις δικαιώματα των ναυτεργατών, αλλά εκβιάζει καθώς επιλέγει να διακόπτει συνεχώς τον ανεφοδιασμό του καραβιού με καύσιμα και τρόφιμα, δημιουργώντας μια εκρηκτική κατάσταση που εγκυμονεί κινδύνους για τους ναυτικούς που βρίσκονται μέσα.
Από την άλλη το υπουργείο σηκώνει τα χέρια ψηλά, αρνείται να πάρει πρωτοβουλία ώστε να λυθεί το ζήτημα της απλήρωτης ναυτικής εργασίας, κλείνοντας το μάτι στους εφοπλιστές να συνεχίσουν να αυθαιρετούν εις βάρος των εργατών τους.


Να σταματήσει η κοροϊδία, να βρει τώρα τρόπο το υπουργείο να πληρωθούν οι ναυτεργάτες.

Η παλικαρίσια στάση των ναυτεργατών μας δείχνει τον δρόμο και την ελπίδα. Η απλήρωτη εργασία είναι πρόβλημα όλων των εργαζομένων το οποίο γιγαντώνεται. Είναι ανάγκη να δυναμώσει η αλληλεγγύη όλου του σαμιακού λάου, μέσα από σωματεία, φορείς, συλλόγους. Να γίνει υπόθεση όλων μας ο αγώνας αυτός, να ξεσηκωθούμε, να βγούμε στους δρόμους, να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μας στην αξιοπρεπή δουλειά, να μην γινόμαστε λάστιχο για τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Οι ναυτεργάτες έχουν το δίκιο με το μέρος τους, όλοι μαζί μπορούμε να κερδίσουμε, και όπως λένε θα πολεμήσουμε μέχρι τέλους, μέχρι την νίκη.
Δεν έχουμε άλλη επιλογή, εδώ και τρεις μήνες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θέλει να βάλει το λαό στο πάγο, να γίνει θεατής στην “σκληρή” διαπραγμάτευση που κάνει. Προετοιμάζουν το έδαφος για να στηθεί ξανά το ίδιο σκηνικό με τους εκβιασμούς των ιμπεριαλιστών και των “ρεαλισμό” των εδώ υποτακτικών τους (κυβερνητικών και μη).
Εκβιάζουν και στήνουν σενάρια τρόμου, απειλώντας τον ελληνικό λαό να προσαρμόσει τις ανάγκες του και την ζωή του στις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών και του μεγάλου κεφαλαίου.
Προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει άλλη προοπτική για μας παρά μόνο τα δεσμά του ιμπεριαλισμού. Δεν πρέπει να έχουμε “παράλογες” απαιτήσεις όπως συλλογικές συμβάσεις αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις, και αν καμία φορά το αφεντικό δεν μας πληρώσει να σκύβουμε το κεφάλι.
Καλουπώνουν την Κυβέρνηση για να μπορέσει να παίξει το ρόλο στυλοβάτη του συστήματος, να μπορέσει να «προσγειωθεί» όπως λένε στην πραγματικότητα, για να κάνει η κυβέρνηση-για όλα πρόθυμη- τα βήματα που χρειάζεται ώστε να συνεχιστεί ακάθεκτη η επίθεση του συστήματος στο λαό και την εργατική τάξη, να συνεχίσουν οι ιμπεριαλιστές και το μεγάλο κεφάλαιο να ληστεύουν την χώρα, με τα μνημόνια και τις αντιδραστικές «μεταρρυθμίσεις» και τα μέτρα, αναβαπτισμένα από την «αριστερή» κολυμπήθρα.
Ο μόνο δρόμος που έχουμε να ακολουθήσουμε είναι ο δρόμος των ναυτεργατών. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα, όσο δεν μπαίνει στο προσκήνιο ο λαός και οι αγώνες του για ψωμί-δουλεία-αυξήσεις-ασφάλιση-περίθαλψη-ειρήνη-δημοκρατικά δικαιώματα, τόσο το σύστημα θα φαίνεται ανίκητο και θα ετοιμάζει νέες επιθέσεις στα δικαιώματα μας. Είναι αναγκαίο και μπορούμε να ξεσηκωθούμε και να ανατρέψουμε τους σχεδιασμούς τους για νέα επιδρομή και νέα μνημόνια.

ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ
ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Κάλεσμα και στη Ξάνθη σε πολιτικές και συνδικαλιστικές συλλογικότητες με σκοπό τη διοργάνωση συγκέντρωσης-πορείας.

0
Το Σάββατο 30 Μάη πραγματοποιήθηκε Συνέλευση της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ Ξάνθης, με θέμα: πολιτικές εξελίξεις, προγραμματισμός παρεμβάσεων.
Στη συνέλευση, που ήταν αρκετά μαζική και συμμετείχαν εργαζόμενοι, άνεργοι και φοιτητές, έγινε μια πλούσια συζήτηση πάνω στις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και αποφασίστηκε να προχωρήσει η Λαϊκή Αντίσταση σε σειρά παρεμβάσεων και πρωτοβουλιών ενάντια στην επικείμενη συμφωνία-μνημόνιο με εργαλείο το πρόσφατο κείμενο-προκήρυξη της Γραμματείας του Πανελλαδικού Συντονιστικού.
Έτσι αποφασίστηκε μαζική παρέμβαση το Σάββατο 6 Ιούνη στην κεντρική πλατεία της πόλης, καθώς και παρεμβάσεις σε διάφορους χώρους, όπως εργοστάσια, νοσοκομείο, νομαρχία, ΙΚΑ, καφενεία, χωριά κλπ. Παράλληλα αποφασίστηκε να γίνει κάλεσμα σε πολιτικές και συνδικαλιστικές συλλογικότητες με σκοπό τη διοργάνωση συγκέντρωσης-πορείας σε ημέρα που θα συμπίπτει με αυτήν που θα αποφασιστεί στην αντίστοιχη σύσκεψη της Αθήνας.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

0
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ!
ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Υποστηρίζουμε-ψηφίζουμε Αγωνιστική Πρωτοβουλία Εκπαιδευτικών

Μέρα με τη μέρα αποκαλύπτεται η νέα κυβερνητική διαχείριση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Πάνω στο έδαφος που έχουν στρώσει τα προηγούμενα κύματα επίθεσης και ιδιαίτερα τα μνημόνια και τα αντιλαϊκά-αντεργατικά μέτρα που τα συνόδεψαν, έρχεται να πατήσει η “διαπραγμάτευση” για λογαριασμό του ντόπιου κεφαλαίου και η υπόκλιση στις απαιτήσεις των Ευρωπαίων και Αμερικάνων ιμπεριαλιστών. Λαός και εργαζόμενοι θα κληθούν, όπως όλα δείχνουν, για ακόμη μια φορά να πληρώσουν το μάρμαρο.
Αφού απογείωσαν τις εκλογικές αυταπάτες και χαμήλωσαν τις προσδοκίες κηρύσσοντας παύση κινήματος, το πολύ-πολύ να καλέσουν (;) το λαό να επικυρώσει τις νέες αντιδραστικές συμφωνίες που μαγειρεύουν προς δόξαν του “ρεαλισμού” της υποταγής στα συμφέροντα ντόπιων και ξένων αφεντικών.
Στην εκπαίδευση η φτώχεια, η ανεργία, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η αδιοριστία, η συντριβή της ασφάλισης – περίθαλψης, όλο το αντιδραστικό πλαίσιο των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είναι εδώ. Και θα συνεχιστεί ακόμα πιο έντονα όταν πέσουν οι νέες υπογραφές. Μισθοί και συντάξεις πείνας μετά τις περικοπές των μνημονίων και του μισθολογίου που όχι μόνο διατηρούνται αλλά μέσα από ένα νέο μισθολόγιο ετοιμάζονται και καινούργιες μειώσεις Η επέκταση των ελαστικών μορφών εργασίας, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η κινητικότητα πάνε παρέα με τις περικοπές στις προσλήψεις και με την επέκταση της εργασιακής ομηρίας και ανασφάλειας, σύμφωνα πάντα με την «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ.
Σε σχέση με την αξιολόγηση, υπάρχει ο κίνδυνος να περάσει βελούδινα το νέο σύστημα που ετοιμάζεται με απλή αλλαγή της λέξης αξιολόγηση σε εκείνη της «αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου», καθώς διατηρείται όλο το παλιό οπλοστάσιο των νόμων . Ταυτόχρονα η κυβέρνηση πετάει στο Σύλλογο Διδασκόντων την παγίδα της συμμετοχής του στην επιλογή Διευθυντών, λες κι αυτοί (όποιοι κι αν είναι) δε θα είναι υποχρεωμένοι να εφαρμόσουν την υπάρχουσα πολιτική.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Είναι τεράστια η ευθύνη της ομοσπονδίας που μεθόδευσε την απομάκρυνση από τους συλλογικούς αγώνες και διεκδικήσεις. Την ώρα που οι εκπαιδευτικοί αντιστέκονταν στις ομάδες αυτοαξιολόγησης, η ΔΟΕ έριχνε τη γραμμή «εκτελώ και βγαίνω παραπονούμενος» αδειάζοντάς τους, ενώ τώρα θέλει να οδηγήσει τον κλάδο σε ρόλο συμβουλάτορα της κυβέρνησης. Έτσι κυριαρχούν οι επικλήσεις στο υπουργείο και την κυβέρνηση «να τηρήσει τις δεσμεύσεις της», «να δώσει λύσεις» κλπ Καλλιεργείται ένα κλίμα ανοχής, εφησυχασμού και αυταπατών ότι η επίθεση θα ανακοπεί.
Όμως η επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις δε σταματάει με εκλογές, δικαστήρια και επικλήσεις, αλλά κλιμακώνεται στην εποχή της καπιταλιστικής κρίσης και του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού. Το σύστημα και οι εκπρόσωποί του αδιαφορούν για τα αποκαϊδια που αφήνουν.
Τίποτα δεν χαρίζεται. Αυτό που λείπει κι αυτό που χρειαζόμαστε είναι οι μαζικοί αγώνες που πρέπει να προετοιμάσουμε.
Κανένα συγχωροχάρτι δε δίνουμε στη συνειδητή υπονόμευση των αγώνων μας της προηγούμενης περιόδου. Ζητάνε ψήφο οι αντιδραστικές δυνάμεις ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ/ΔΗΣΥ, που έβαλαν πλάτη για το πέρασμα της αντεργατικής επίθεσης και την εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων, σπέρνοντας την απογοήτευση και τη μοιρολατρία, μιλώντας για επιπτώσεις μη τήρησης των νόμων, φτάνοντας μέχρι και την ανοιχτή απεργοσπασία.
Οι δυνάμεις της ρεφορμιστικής αριστεράς κοινοβουλευτικοποίησαν το κίνημα, οδηγώντας τους εκπαιδευτικούς στη λογική της ανάθεσης και μετατρέποντάς τους σε απλούς ψηφοφόρους και χειροκροτητές.
Για το ΠΑΜΕ, όλα αρχίζουν και τελειώνουν στην εκλογική του ενίσχυση.Το ενδιάμεσο (από τις εκλογές) διάστημα οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να βγάζουν τα συμπεράσματα για να είναι έτοιμοι να ψηφίζουν σωστά, για να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο συνέδριο της ΔΟΕ και να έχει δύναμη το ΚΚΕ να καταθέτει προτάσεις νόμου στη βουλή για την «κατάργηση των μνημονίων», αφού «οι αγώνες δεν έχουν αποτέλεσμα» μέχρι να φτάσουμε «στη λαϊκή εξουσία».
Από την άλλη οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ (ΣΥΝΕΚ/ ΕΡΑ) ζητούν αναβαθμισμένο ρόλο νεροκουβαλητή της «πρώτη φορά αριστερής κυβέρνησης», για να έχει πίστωση χρόνου και στήριξη στις υποτιθέμενες «κόκκινες γραμμές».
Ο κοινός παρονομαστής είναι ο αφοπλισμός του κινήματος.
Είναι χαρακτηριστική η στάση αυτών των δυνάμεων για να υπονομεύσουν και να κλείσει η απεργία των καθηγητών το 2013 ενάντια στις απολύσεις- διαθεσιμότητες.
Όμως η δύναμη βρίσκεται στους ανυποχώρητους αγώνες και μόνο αυτούς υπολογίζει το σύστημα. Μόνο έτσι κατοχυρώνονται δικαιώματα, μόνο έτσι αναχαιτίζεται η επίθεση, μόνο έτσι νικούν οι εργαζόμενοι. Τελικά ο πιο δύσκολος δρόμος, ο δρόμος της μαζικής πάλης είναι και ο πιο γρήγορος!

Η Αγωνιστική Πρωτοβουλία Εκπαιδευτικών αυτή την κατεύθυνση υπηρέτησε μέσα στο σύλλογο και θα συνεχίζει να υπερασπίζεται, ζητώντας από τους συναδέλφους τη στήριξή τους για την εκπροσώπησή της στο νέο ΔΣ του συλλόγου και στο συνέδριο της ομοσπονδίας.
• Μόνιμη σταθερή δουλειά με δικαιώματα, με ανθρώπινους μισθούς, με ασφάλιση- περίθαλψη για όλους.
• Ενάντια σε κινητικότητα και ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί.
• Όχι σε κάθε αξιολόγηση, δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες.
• Σωματεία ταξικά και αγωνιστικά- όχι κυβερνητικά και συνδιαχειριστικά.
Υποστηρίζουμε-ψηφίζουμε
Αγωνιστική Πρωτοβουλία Εκπαιδευτικών
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Κυριακή, 31 Μαΐου 2015

Δραματικό Ιούνη ετοιμάζουν οι ιμπεριαλιστές- Συνυπογράφει τη «λύση» τους η κυβέρνηση

0
Να μην περάσει το νέο Μνημόνιο. Με το λαό στους δρόμους!
Αν δεν επρόκειτο για τα βάσανα και τη φτώχεια ενός ολόκληρου λαού, αν δεν αφορούσε την υπόσταση κα τις τύχες μιας χώρας, το κυβερνητικό σενάριο της συμφωνίας-λύσης αυτών των δεινών από όσους τα επέβαλλαν -και βέβαια απαιτούν τη συνέχισή τους και το βάθεμά τους-  θα μπορούσε να γίνει κείμενο για επιθεώρηση.
Τελικά, η ελπίδα (των εργατών, των φτωχών, των κατατρεγμένων) έχει όνομα, επώνυμο και θεσμική ιδιότητα: Είναι ο Τζακ Λιου, υπουργός οικονομικών των ΗΠΑ! Τελικά, το θαύμα (για το λαό που δεν έχει πού να νοσηλευτεί, για την διέξοδο από την πιστωτική ασφυξία, για την «παραγωγική ανασυγκρότηση» της χώρας) μπορεί να έρθει από πολλές μεριές: από την Αγία Βαρβάρα, από τις «προκαταβολές» του Πούτιν, από την Τράπεζα των BRICS -όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι την ISKRA! Τελικά, ο ΦΠΑ -και ίσως όλοι οι έμμεσοι φόροι- είναι «αναδιανεμητικό εργαλείο» υπέρ των αδυνάτων και γι’ αυτό όταν οι εισπράξεις από αυτόν αυξάνονται κατά 1,8 δις ή έστω κατά 1 δις, η φτωχολογιά πρέπει να πανηγυρίζει και να αποθεώνει την «διαπραγματευτική ομάδα» που κατάφερε τέτοιο βαρύ πλήγμα στην πλουτοκρατία!…
Όμως, η κατάσταση είναι ήδη πολύ βαριά για το λαό μας και καθώς φαίνεται, πλησιάσαμε πολύ την ώρα των «υπογραφών» της νέας συμφωνίας, την ώρα που θα μπει για ψήφιση και εφαρμογή ένα ακόμα Μνημόνιο! Όσο και αν μια τέτοια διαπίστωση ακούγεται «βαριά» από έναν ολόκληρο κόσμο που τον οδήγησαν να αποθέσει ελπίδες και προσδοκίες για τη ζωή του στην κυβερνητική αλλαγή του περασμένου Γενάρη, η πραγματικότητα ξετυλίγεται αμείλικτη μπροστά μας. Έχει τους όρους της, τις δυνάμεις που καθορίζουν αυτή ή την άλλη εξέλιξη. Αυτήν την πραγματικότητα πρέπει να «κατανοήσουμε για να την αλλάξουμε» σε μια κατεύθυνση, σε έναν δρόμο που θα συγκροτούνται και θα ισχυροποιούνται οι εργατικές-λαϊκές δυνάμεις. Για όλο αυτόν τον κόσμο που ήδη εδώ και 3,5 χρόνια –από τις 12/2/12 που ψηφίστηκε το δεύτερο Μνημόνιο- του έδειξαν ως διέξοδο στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και στην καπιταλιστική εκμετάλλευση την κάλπη, αλλά και για το λαό συνολικά και όλους τους αγωνιστές, είναι χρήσιμοι ίσως αυτή την ώρα οι αιχμηροί στίχοι του Μπρεχτ, που στο «κουράστηκα να αγωνίζομαι» απαντούσε «ήλπιζες τι; Πώς ο αγώνας θαν’ εύκολος;
Δεν είναι έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες
». Και διαπίστωνε-προέτρεπε: «Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει, θα χαθούμε». Χρειάζεται, λοιπόν, να κάνουμε αυτό που εμείς, οι εργάτες, η νεολαία, ο λαός, θα ζητήσουμε από τον εαυτό μας. Την οργάνωση και τη συγκρότηση της δύναμής μας. Την ανάπτυξη της μαζικής μας πάλης για να μην περάσει το νέο Μνημόνιο, για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας, για να ανοίξουμε το δικό μας δρόμο.
Η «τελευταία ώρα»
Η κυβερνητική προπαγάνδα, εδώ και μέρες, επιμένει –πανηγυρίζοντας!- ότι επίκειται συμφωνία το αμέσως επόμενο διάστημα, τέλη Μάη-αρχές Ιούνη. Αυτή η κυβερνητική στάση είναι χρήσιμη στο βαθμό που επιδεικνύει «καλή διαγωγή» στα ξένα κυρίως -αλλά και στα ντόπια- αφεντικά, με τα οποία εμφανίζεται πρόθυμη να συμφωνήσει. Ωστόσο την «τελευταία ώρα», την «ώρα της συμφωνίας» δεν την επιλέγει η κυβέρνηση, αλλά οι ιμπεριαλιστές. Αυτοί είναι που θέλουν να κυλήσει και άλλο ο χρόνος, πριν δεχθούν να… συμφωνήσουν σε όσα απαιτούν. Ακριβώς για να διευρύνουν αυτά που απαιτούν, για να δέσουν ακόμα πιο σφιχτά την κυβέρνηση στο άρμα τους, για να διαμορφώσουν ακόμα πιο ισχυρούς όρους ευθυγράμμισης και να πετύχουν βήματα προς την απαιτούμενη για αυτούς κατάλληλη διαμόρφωση συνολικά του πολιτικού συστήματος.
Η μεθόδευση αυτή βέβαια, βασίζεται στην πραγματική σχέση εξάρτησης, στην πολιτική, οικονομική, στρατιωτική επικυριαρχία που έχουν Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές έναντι της αστικής τάξης της χώρας. Και για έναν ολόκληρο κόσμο που χρειάζεται να καταλάβει «τι έχει γίνει» αυτούς τους τέσσερις μήνες των διαπραγματεύσεων, θα πρέπει να επαναλάβουμε μια βασική αλήθεια. Η υπόθεση της αντίστασης και της σύγκρουσης με τα ιμπεριαλιστικά δεσμά της χώρας δεν  είναι υπόθεση μιας κυβέρνησης με το λαό στη γωνία, αμέτοχο, να περιμένει το «θαύμα»! Δεν είναι καθόλου «πρόθυμοι» οι ιμπεριαλιστές να παραιτηθούν οικειοθελώς έστω και εν μέρει από την καταλήστευση και τον έλεγχο μιας χώρας που τους «ανήκει» και στην οποία οι ίδιοι καθορίζουν το πλαίσιο της λειτουργίας της, την υπόστασή της. Πολύ περισσότερο αυτή η υπόθεση δεν είναι υπόθεση μιας κυβέρνησης όπως αυτής των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που θεμέλια γραμμή της είναι το «ανήκουμε στη Δύση», που δηλαδή όχι μόνο δεν αμφισβητεί την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, αλλά  θεωρεί απόλυτα αναγκαία την αναπαραγωγή της. Και αυτή η γραμμή δεν αποτελούσε μόνο μια προεκλογική θέση των δυνάμεων αυτών ή απλώς μια διακήρυξή τους μετά τις 25 Γενάρη. Αλλά αποτελούσε τον οδηγό της κυβερνητικής πράξης σε όλο το φάσμα του πλέγματος της εξάρτησης. Δεν αφορά δηλαδή μόνο στο θέμα των Μνημονίων και της αποδοχής των όρων που έχουν διαμορφωθεί με τα «προγράμματα διάσωσης» από ΔΝΤ και ΕΕ που ξεκίνησαν το 2010. Αλλά αφορά στο σύνολο των «υποχρεώσεων» και του ρόλου που έχει η χώρα έναντι της Δυτικής Συμμαχίας, σε τέτοιο βαθμό που έφτασε να προτείνει και να «διεκδικεί» από τις ΗΠΑ νέα βάση τους στο Αιγαίο!
Αυτός ο φαύλος κύκλος βαθέματος της υποταγής σε αυτούς από τους οποίους ζητάς υποτίθεται χαλάρωση των όρων επιτροπείας δεν μπορούσε παρά να οδηγήσει στη σημερινή εικόνα: Η κυβέρνηση –πνιγμένη από την πιστωτική ασφυξία και ανήσυχη για το βαθμό στήριξης που θα συνεχίσει να έχει από τα ντόπια κέντρα- εκλιπαρεί ουσιαστικά για συμφωνία με όσα έχει ήδη δώσει, αλλά ΔΝΤ, Βερολίνο, Κομισιόν κοκ δηλώνουν πως χρειάζεται «και άλλη δουλειά». Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση επιδιώκει να μεταθέσει σε δεύτερο χρόνο την συμφωνία της σε μια σειρά ζητήματα (εργασιακό, ασφαλιστικό) ώστε να μπορεί να διαχειριστεί πολιτικά την πρώτη της συμφωνία. Από την άλλη, οι ιμπεριαλιστές έχουν κάθε λόγο να επιδιώξουν να τη δέσουν από τώρα με συγκεκριμένες δεσμεύσεις στα ζητήματα αυτά, ακόμα και αν τα σχετικά μέτρα θα μπαίνουν σε χρονοδιάγραμμα μετά το καλοκαίρι. Σε αυτή τη βάση δεν θα είναι καθόλου απροσδόκητο η «τελευταία ώρα» να κρατήσει όλο τον Ιούνη, στη διάρκεια του οποίου να εφαρμοστούν στην πράξη και πιο έντονα οι εκβιασμοί που αφορούν το στράγγισμα της ρευστότητας και την απειλή της χρεοκοπίας.
Το «μικρό» Μνημόνιο
Ποια είναι ωστόσο η «ήδη υπάρχουσα» συμφωνία που η κυβέρνηση επείγεται να την «καθαρογράψει» ενώ π.χ. το ΔΝΤ την απορρίπτει, γιατί δεν του φτάνει συμφωνία με «δύο- τρία μέτρα»; Σύμφωνα με αυτά που διαρρέουν οι ίδιοι οι κυβερνητικοί προετοιμάζοντας το αναγκαίο κλίμα, στις «επιτυχίες» της διαπραγμάτευσης καταμετρούνται ήδη:
-Η «αναδιάρθρωση» (!) του ΦΠΑ, έτσι ώστε τα έσοδα του να αυξηθούν κατά 1,8 δις (λένε οι «εταίροι») ή κατά 1 δις (λένε οι κυβερνητικοί). Ένταση, λοιπόν, της φοροληστείας του λαϊκού εισοδήματος, των ανέργων, των φτωχών, που μπορεί να αποδειχθεί ακόμα μεγαλύτερη από όσο φαίνεται αφού π.χ. η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι οι ΔΕΚΟ θα μείνουν στο ίδιο ποσοστό ΦΠΑ αλλά ο μεσαίος συντελεστής (14%) που η ίδια προτείνει είναι μια μονάδα πάνω από το 13% που ισχύει σήμερα για τις ΔΕΚΟ.
-Αποδοχή των πρωτογενών πλεονασμάτων που λιγότερο ή περισσότερο ψηλά, σημαίνουν προϋπολογισμούς που κρατάνε εκεί που βρίσκονται ή ωθούν πιο χαμηλά μισθούς και συντάξεις, ενώ ταυτόχρονα παραμένουν… ανύπαρκτες οι δαπάνες για κοινωνικά δικαιώματα και για λειτουργικά έξοδα σχολείων, νοσοκομείων κλπ.
-Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης για εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, γιατί αυτό σημαίνει η κατάργηση των λεγόμενων «πρόωρων» συντάξεων αλλά και ταυτόχρονη δέσμευση για αναζήτηση «βιώσιμου» ασφαλιστικού που οδηγεί στη συντριβή όποιου δικαιώματος ασφάλισης έχει μείνει για το λαό.
-Προώθηση, διεύρυνση των ιδιωτικοποιήσεων (που στο κυβερνητικό λεξικό λέγονται «αξιοποιήσεις») σε λιμάνια, αεροδρόμια, ΤΡΑΙΝΟΣΕ κλπ. Είναι και αυτές συμβολή στο «αναγκαίο» πρωτογενές πλεόνασμα, και βέβαια προϋπόθεση για την ανάδυση των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών και της ενίσχυσης της κατεύθυνσης του εργασιακού μεσαίωνα.
Αυτά είναι (με κάθε επιφύλαξη για το τι μας κρύβουν) τα βασικά στοιχεία του «μικρού μνημονίου» που έχει ήδη διαμορφωθεί. Είναι φανερό, ακόμα και αν ευοδωθούν οι κυβερνητικές επιδιώξεις και η πρώτη υπογραφή μείνει σε αυτά, ότι πρόκειται για τη στερέωση και τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής που ο λαός μας αντιμετώπισε και όλα τα προηγούμενα «μνημονιακά» χρόνια. Και είναι επίσης φανερό ότι αυτό το «μικρό» μνημόνιο, με βάση και όσα προηγούμενα αναφέραμε, ανοίγει σε κάθε περίπτωση το δρόμο για την ένταση αυτής της πολιτικής, την ένταση της βαρβαρότητας μέσα στην οποία ήδη ζουν οι εργάτες και ο λαός.
Για το λαό δεν υπάρχει «τελευταία ώρα»!
Η ιμπεριαλιστική μέγγενη λοιπόν στη χώρα και στο λαό παραμένει σφιχτή, όπως επιτάσσουν και επιτρέπουν οι συνθήκες και οι συσχετισμοί. Η αστική τάξη βολοδέρνει σε μια διαπραγμάτευση στην οποία έχει να προσφέρει -και προσφέρει- τη γεωπολιτική θέση της χώρας στους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς. Και παράλληλα προσφέρεται να συμπράξει σε «επενδύσεις» απ’ έξω που θα της δίνουν μια κάποια βεβαιότητα για τα κέρδη της. Σταθερός και απαράβατος όρος σε αυτή της την προσφορά –και για να είναι «ελκτική»- είναι η ένταση της εκμετάλλευσης, η ανέχεια, η εξαθλίωση για τους εργάτες και το λαό.
Με αυτά τα δεδομένα, η πολιτική αστάθεια παραμένει και προστίθεται ο κάβος που πρέπει να περάσει η κυβέρνηση προωθώντας τα νέα μέτρα. Παραμένουν λοιπόν ανοιχτές και ενεργές οι αναζητήσεις των όρων και των μέσων με τα οποία θα επιδιωχθεί η αναγκαία αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος. Δηλαδή όχι μόνο στο κυβερνητικό κέντρο αλλά και στα κέντρα εξουσίας συνεχίζουν να υπάρχουν προβληματισμοί για εκλογές ή αναζητήσεις άλλων λύσεων από την παρούσα Βουλή. Ήδη οι πιέσεις έχουν φέρει «πιο κοντά» το ΣΥΡΙΖΑ με το Ποτάμι, ενώ στη ΝΔ οι εξελίξεις τροφοδοτούν αντιθέσεις που καθώς δεν υπάρχει ο αδιαμφισβήτητος αρχηγός, θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμα και σε διχασμό.
Σε αυτό το πλαίσιο αναταράσσονται και οι «αριστερές συνιστώσες» του κυβερνητικού μπλοκ. Πρόκειται για μια τελικά χρήσιμη για το σύστημα «αναταραχή». Είτε γιατί θα οδηγήσει κάποιους και σε διακηρυκτική συμφωνία με την κυβερνητική πολιτική της υποταγής στο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό. Είτε γιατί θα συνεχίσουν να αποτελούν το «αριστερό νεφέλωμα» που εγκλωβίζει έναν κόσμο στην αναμονή… εξελίξεων εντός του βασικού κυβερνητικού κόμματος, που τάχα θα ανοίξουν το δρόμο στη «ρήξη»! Γιατί η μόνη πραγματική ρήξη σήμερα είναι το κάλεσμα και η συμβολή στον ξεσηκωμό του λαού για να μην περάσει το νέο μνημόνιο, για την ανατροπή της πολιτικής του συστήματος. Και οι δυνάμεις που καταγράφτηκαν (με πρόταση προσθήκης στην φιλοκυβερνητική απόφαση) ως «75» στη τελευταία Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν εργαστεί εδώ και χρόνια και οπωσδήποτε τους τελευταίους 4 μήνες στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση!
Για το λαό δεν υπάρχει «τελευταία ελπίδα», ούτε βέβαια «τελευταία ώρα». Δεν  μπορούν να τον «τελειώσουν» ούτε οι εχθροί του ούτε οι παλιοί και νέοι πολιτικοί υπηρέτες τους. Έχει ανάγκη να ζήσει, να δουλέψει, να έχει δικαιώματα και κατακτήσεις. Αυτό που δείχνει μακρινό, ο λαϊκός ξεσηκωμός, είναι αναγκαίο και οι εξελίξεις των επόμενων εβδομάδων θα το κάνουν επιτακτικό. Από πολιτική άποψη αυτό που κατάφερε το σύστημα, να έχει μια Βουλή που ομοφωνεί στην αποδοχή και την προώθηση της επίθεσης στο λαό -και με την ηγεσία του ΚΚΕ να εξαντλείται στην επιδίωξη της εκλογικής δικαίωσής της- αποτελεί ένα πολιτικό όριο που πρέπει και μπορεί να το ξεπεράσει η λαϊκή πάλη. Για αυτόν τον αναγκαίο, δύσκολο αλλά μόνο ρεαλιστικό δρόμο για το λαό χρειάζεται να αγωνιστούμε σταθερά και αποφασιστικά!

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Χαλκιδική: Ελεύθεροι μετά την απολογία τους οι 6 για την υπόθεση της πορείας του Σεπτεμβρίου του 2012

0
Από το Alterthess

Ελεύθεροι αφέθηκαν τα έξι άτομα από την Θεσσαλονίκη, την Ιερισσό και την Μεγάλη Παναγιά που απολογήθηκαν σήμερα Πέμπτη 28 Μαϊου στον ανακριτή στα δικαστήρια Πολυγύρου για τη συμμετοχή τους στη διαμαρτυρία που έλαβε χώρα στις Σκουριές την 9 Σεπτέμβρη 2012. Στους 4 επιβλήθηκε ο περιοριστικός όρος της απαγόρευσης να πλησιάσουν σε απόσταση 4 χλμ. από το εργοτάξιο της Ελληνικός Χρυσός στις Σκουριές.
Το τελευταίο διάστημα και ενώ το βουνό Κάκαβος συνεχίζει να ρημάζεται με τις εργασίες της Ελληνικός Χρυσός να συνεχίζονται, έχουμε ένα μπαράζ διώξεων εναντίον των κατοίκων της Χαλκιδικής που αντιστάθηκαν με διαμαρτυρίες εναντίον των εξορύξεων. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι μετά την αυριανή απολογία των έξι, την επόμενη Πέμπτη 4/6/2015 δικάζονται είκοσι δύο άτομα από την Ιερισσό με κατηγορίες κακουργηματικού και πλημμεληματικού χαρακτήρα, για τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά την εισβολή των ΜΑΤ στην Ιερισσό στις 7/3/2013, δηλαδή την πρωτοφανή εισβολή ανδρών της ασφάλειας, της ΟΠΚΕ, των ΕΚΑΜ με τη συνοδεία των ΜΑΤ στην Ιερισσό με τόνους χημικά μέσα στο χωριό ακόμα και μέσα στο σχολείο ενώ την Παρασκευή 5/6/2015 στις 9:00, έντεκα άτομα από τη Μεγάλη Παναγία δικάζονται με πολλαπλά πλημμελήματα για τη συμμετοχή τους σε διαμαρτυρία στην τοποθεσία ‘’Χοντρό Δέντρο’’ στις 22/4/2013.
Όσον αφορά τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν τα έξι άτομα που απολογήθηκαν σήμερα Πέμπτη 28/5 πέρα από τις πλημμεληματικού τύπου κατηγορίες της αντίστασης, της στάσης, στο κατηγορητήριο περιλαμβάνονται κατηγορίες κακουργηματικού τύπου διατάραξη κοινής ειρήνης με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά (μετά την ψήφιση του νέου νόμου είναι πλημμέλημα), της έκρηξης από την οποία θα μπορούσε να προκύψει κοινός κίνδυνος για ανθρώπους από κοινού, της κατασκευής εκρηκτικών υλών, της αντίστασης από περισσοτέρους με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά, της απόπειρας επικίνδυνης βλάβης από κοινού, διακεκριμένης φθοράς ξένης ιδιοκτησίας με φωτιά με συμμετοχή κάποιων με καλυμμένα χαρακτηριστικά και παραβάσεις για οπλοφορία και κατοχή και χρήση φωτοβολίδων κ.α.
Στο κατηγορητήριο υποβαθμίζεται φανερά η μαζικότητα της κινητοποίησης στην οποία συμμετείχαν χιλιάδες άτομα με τις αρχές να την περιορίζουν σε «100-200 άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου» τα οποία κινήθηκαν αποκλειστικά με πρόθεση να διαπράξουν βιαιοπραγίες και επιθέσεις εναντίον των αστυνομικών. Βασική αρχή που διέπει, δηλαδή, το κατηγορητήριο είναι ότι η διαμαρτυρία είχε ως στόχο την πραγματοποίηση έκνομων ενεργειών και όχι την ουσία που είναι η αντίθεση στις εξορύξεις.
Σύμφωνα με τους δικηγόρους των διωκόμενων, οι διωκτικές αρχές δίνουν πλήρη κάλυψη στις ενέργειες της αστυνομίας που επί ώρες έριχνε χημικά, δακρυγόνα διασποράς κροτίδες κρότου λάμψης με αποτέλεσμα τον τραυματισμό πολλών διαδηλωτών μεταξύ αυτών και του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Β. Διαμαντόπουλου.
Να θυμίσουμε ότι πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις στην Χαλκιδική που έγινε μια μέρα μετά από το συλαλλητήριο για την ΔΕΘ (8 Σεπτεμβρίου του 2012) όπου χιλιάδες κόσμος ανέβηκε στο βουνό Κάκαβος για να διαμαρτυρηθεί, με δεκάδες διμοιρίες που είχαν μετακινηθεί από την Θεσσαλονίκη (λόγω της παρουσίας τους στην Θεσσαλονίκη) να αντιμετωπίζουν τους διαδηλωτές με πρωτοφανή καταστολή και βιαιότητα.
Πριν καν πλησιάσει ο κόσμος στον χώρο της συγκέντρωσης, το βουνό γέμισε με δακρυγόνα, και οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν χρήση ακόμη και πλαστικών σφαιρών. Είχαν αποκλειστεί οι δρόμοι για να μην υπάρχει πρόσβαση των διαδηλωτών ενώ παράλληλα το ελικόπτερο της αστυνομίας κυκλοφορούσε όλη την όλη πάνω από τα κεφάλια των διαδηλωτών.
«Ακόμη και σήμερα που η ρίψη πλαστικών σφαιρών έχει αποδειχθεί από βίντεο και φωτογραφίες, οι αστυνομικές αρχές αρνούνται ότι χρησιμοποιήθηκαν, αντιστρέφουν την πραγματικότητα και φυσικά παραμένει το ερώτημα αν υπάρχει ακόμη το δικαίωμα της αντίθεσης σε μια εξόρυξη η οποία είναι καταστρεπτική προς το περιβάλλον και την ζωή τους αλλά και το ερώτημα αν οι αστυνομικές αρχές έχουν το δικαίωμα χωρίς κανέναν έλεγχο να βιαιοπραγούν εναντίον των αστυνομικών» σημειώνει ο Γ. Κυρίτσης δικηγόρος των κατοίκων.
«Χαρακτηριστικό του κατηγορητηρίου είναι ότι δεν στοιχειοθετούνται οι κατηγορίες δεν προκύπτει ούτε από το υλικό της δικογραφίας ούτε από τις ελάχιστες καταθέσεις ουδεμία σύνδεση των κατηγορουμένων με συγκεκριμένες πράξεις. Όλη η δίωξη λαμβάνει χώρα βάση νομικών κατασκευών περί συμμετοχικού εγκλήματος και όχι βάση εξατομίκευσης συγκεκριμένων παράνομων πράξεων. Πρόκειται για ένα σαθρό, αόριστο και αστήριχτο κατηγορητήριο» τονίζει από την πλευρά του ο Β. Τζιμούρτος, επίσης δικηγόρος των κατοίκων.
Τέλος να αναφέρουμε πως για την ίδια μέρα, την 9η Σεπτέμβρη η δίκη που έγινε την περασμένη εβδομάδα με κατηγορούμενους 4 κατοίκους της Χαλκιδικής για πλημμεληματικού τύπου κατηγορίες απέδειξε ότι οι συλλήψεις έγιναν στο σωρό και μάλιστα σε ανθρώπους που ούτε καν βρίσκονταν στην διαμαρτυρία.
Είναι φανερό ότι η περίπτωση των Σκουριών εκτός από ένα περιβαλλοντικό και κοινωνικό έγκλημα συνιστά ίσως την μεγαλύτερη προσπάθεια ποινικοποίησης ενός κινήματος δεδομένου ότι μέχρι στιγμής 350 άτομα διώκονται από την περιοχή της Χαλκιδικής με σχεδόν κάθε διαμαρτυρία να μετατρέπεται σε δικογραφία.
Την Πέμπτη 28/5 οι επιτροπές αγώνα ενάντια στις εξορύξεις Χρυσού Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης καλούν σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Πολυγύρου τονίζοντας πως «ο αγώνας για γη και ελευθερία δεν είναι νόμιμος, ούτε παράνομος, είναι δίκαιος»
Σταυρούλα Πουλημένη
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ 13 ΤΟΥΡΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΑΤΙΚ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

0
Με πρωτοβουλία Χανιωτών καλλιτεχνών λάβαμε το παρακάτω κείμενο υπογραφών καταγγελίας των συλλήψεων των αγωνιστών της ΑΤΙΚ.

Ενωμένη Ευρώπη, 15 Απριλίου ’15: Δεκατρείς Τούρκοι εργαζόμενοι αγωνιστές συλλαμβάνονται ταυτόχρονα. Εφτά στη Γερμανία, ένας στη Γαλλία, ένας στην Ελβετία και τέσσερις(!) στην Ελλάδα. Απειλούνται με έκδοση σε Τουρκία –Γερμανία.
Κατηγορούνται με τους τρομονόμους που οι ΗΠΑ έχουν επιβάλει στην Ευρώπη και αλλού, ότι κάποιοι απ’ αυτούς είναι μέλη του TKP/ML (παράνομο κόμμα στην Τουρκία, όπως εξ’ άλλου και τα περισσότερα, πλην του κυβερνώντος και κάποιων που παριστάνουν την…αντιπολίτευση) και επειδή οι περισσότεροι έχουν ….φυλακιστεί στη χώρα τους για δεκάδες χρόνια!

Όντως οι πιο πολλοί είναι πράγματι πολιτικοί πρόσφυγες με πολύχρονες διώξεις, φυλακίσεις και βασανιστήρια για την αντιστασιακή τους δράση κατά τη διάρκεια της χούντας του Εβρέν κ.ε. Όλοι τους ωστόσο είναι γνωστά μέλη και στελέχη της ΑΤΙΚ και ουδέποτε έχουν παραβιάσει νόμους των χωρών που τους φιλοξενούν. Η ΑΤΙΚ άλλωστε είναι μια συνομοσπονδία χιλιάδων Τούρκων που εργάζονται στην Ευρώπη και συσπειρώνει πολλές εργατικές ενώσεις, υπάρχει από το 1980 και είναι καθόλα νόμιμη.
Αλλά στην Ε.Ε φαίνεται δεν θεωρείται τρομοκρατία να κρούεις τα τύμπανα του πολέμου! Δεν θεωρείται τρομοκρατία να σκοτώνεις τους διαφορετικούς! Να πνίγεις χιλιάδες μετανάστες! Να σκοτώνεις τη νεολαία με την πορνεία και τα ναρκωτικά! Να οδηγείς χώρες στην ανεργία και τις αυτοκτονίες, όπως στη χώρα μας!
Απεναντίας τρομοκρατία θεωρείται, όταν αντιπαλεύεις όλα αυτά και προπαντός, όταν υπερασπίζεσαι αγωνιστικά τα δικαιώματα σου, τη δημοκρατία και την ελευθερία όπου γης, αξίες που μέχρι πρότινος αποτελούσαν(;) τη φιλοσοφία της Ευρώπης. Είναι βλέπετε και κακό παράδειγμα η συμπεριφορά των “τριτοκοσμικών” αυτών αγωνιστών και δυσκολεύει το ολοκληρωτικό γκρέμισμα του κοινωνικού κράτους.

Θεωρούμε πως οι συλλήψεις αυτές αποτελούν πρωτίστως απόφαση των Γερμανών «εταίρων» μας προκειμένου να τρομοκρατήσουν του Ευρωπαίους εργαζομένους. Δευτερευόντως, ίσως και να αποτελούν «χατήρι» στο φασιστικό διευθυντήριο της γείτονος. Οι συλλήψεις αυτές αποτελούν ντροπή για τους ευρωπαϊκούς λαούς. Αποτελούν πληγές για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία.

• Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση των Τούρκων αγωνιστών, τόσο από την ελληνική κυβέρνηση, όσο κι από τα άλλα κράτη.
• Η όποια σκευωρία θα καταρρεύσει.
• Η ΑΤΙΚ δεν είναι μόνη της

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ, ΙΔΙΟΤΗΤΑ

1. Αβραμίδης Κώστας, ζωγράφος
2. Αδαμίδης Γιώργος, συγγραφέας
3. Αλεξανδρής Χρήστος, αγιογράφος
4. Βερούλη Ελισσάβετ, μουσικοπαιδαγωγός
5. Κοροβέσης Περικλής, συγγραφέας
6. Κουλουφάκος Πέτρος, εκδότης
7. Μαρκαντωνάκης Γιάννης, εικαστικός καλλιτέχνης
8. Μαχαιρίδης Χρήστος, γλύπτης
9. Μποβιάτσου Λαμπρινή, ζωγράφος
10. Νιόλης Γρηγόρης, χαράκτης
11. Παλλήκαρης Ευτύχης, εικαστικός
12. Παναγιωτάκης Σπύρος, μουσικός
13. Παπαδάκης Μιχάλης, γλύπτης
14. Τσουκάτος Γιάννης, αρχιτέκτονας
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Εκδήλωση των Αγωνιστικών Κινήσεων στη Σφεντόνα

0

Την Τετάρτη 3 Ιουνίου στις 19:30,

οι Αγωνιστικές Κινήσεις σας προσκαλούν σε συζήτηση με θέμα

"Νέα προγράμματα σπουδών και το Πολυνοσμοσχέδιο της κυβέρνησης"


την Παρασκευή 5 Ιούνη COCKTAIL PARTY 


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Daily Mail - Όταν η θέα του συριακού λαού χαλάει την «αποικιοκρατική αισθητική»

0
«Εμετικό κολαστήριο» έχει γίνει η Κως, σύμφωνα με το γνωστό δημοσίευμα της αγγλικής Daily Mail. Η θέα των εξαθλιωμένων προσφύγων του εμφύλιου πολέμου στην Συρία, ενόχλησε κατά την εφημερίδα τους Άγγλους τουρίστες, και χαλούσε το ρομαντικό ηλιοβασίλεμα και τις διακοπές τους.
Από κοντά και τα εγχώρια κανάλια τύπου Μέγκα και Σκάι, οι γνωστοί κήρυκες της υποταγής και της απανθρωπιάς, έσπευσαν να σκύψουν τον σβέρκο και να συμφωνήσουν για την «εικόνα της χώρας προς τα έξω», που κατά την γνώμη τους χαλάει.
Ηθική και πολιτισμό δεν περιμέναμε να βρούμε στους εκφραστές της πιο παλιάς αποικιοκρατικής δύναμης που βαρύνεται με τα περισσότερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ούτε από τους ντόπιους γλύφτες των ιμπεριαλιστών.
Το δημοσίευμα μπορούμε όμως να το δούμε και από μιαν άλλη, αποκαλυπτική οπτική γωνία.
Αυτοί οι άνθρωποι, ο συριακός λαός, δεν ήτανε αυτός, που σύμφωνα τα ΜΜΕ της Δύσης, έδινε ένα ηρωικό αγώνα ενάντια στο καθεστώς Άσαντ; Ναι, αν θυμάστε, πριν μερικά χρόνια, όλα τα ΜΜΕ της Αγγλίας και της Αμερικής, κραύγαζαν για το δράμα του συριακού λαού, που σφαγιάζεται από το ανελεύθερο καθεστώς. Μάλιστα, επειδή οι Άγγλοι, οι Γάλλοι και οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές και το ΝΑΤΟ, τόσο ενδιαφέρονται και πονούν με το δράμα του συριακού λαού, ήτανε έτοιμοι να ξεκινήσουν μια ακόμα πολεμική εκστρατεία, με βομβαρδισμούς και επεμβάσεις. Υπήρχαν μάλιστα σε όλον τον τύπο, και σίγουρα υπήρξαν τέτοιοι αρθρογράφοι και στην ίδια την Daily Mail, που γράφανε φλογερά άρθρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, και για την ευθύνη της Δύσης, που δεν μπορεί να σιωπά και να υπολογίζει το πολιτικό κόστος! Φυσικά και βγάζανε φλογερά άρθρα οι μεγαλοδημοσιογράφοι… Σάμπως επρόκειτο να πάνε οι ίδιοι να πολεμήσουν, ή οι κανακάρηδες τους;
Εν πάση περιπτώσει, εάν θυμάστε καλά, η όλη σταυροφορία απελευθέρωσης του συριακού λαού κόλλησε στην αποφασιστικότητα του ρωσικού ιμπεριαλισμού και στον γεωστρατηγικό συσχετισμό στην περιοχή. Αλλιώς οι Σύριοι θα είχανε την λαμπρή ευκαιρία, εκτός από την καταπίεση της κυβέρνησης «τους», να γνωρίσουν και την «δημοκρατία» της Δύσης. Όπως την γνώρισαν από πρώτο χέρι οι Ιρακινοί, οι Αφγανοί, οι Γιουγκοσλάβοι, και άλλοι τόσοι που τώρα πλέον απελευθερωμένοι και πάνω από όλα δημοκρατικοί, έχουν τόσο προοδεύσει!
Δεν πτοήθηκαν όμως από αυτές τις δυσκολίες οι σταυροφόροι της Δύσης. Εξόπλισαν με κάθε μέσο τους αντάρτες του... «Ελεύθερου Συριακού Στρατού», ώστε εκείνος να νικήσει τον Άσαντ -ενισχύοντας μάλιστα και τις ομάδες που γέννησαν το ISIS. Μάλιστα επειδή είναι και ενάντια στα όπλα μαζικής καταστροφής (γι’ αυτό έχουν τόσα πολλά!), προθυμοποιήθηκαν να πάρουν τα χημικά του Άσαντ και να τα υδρολύσουν. Που; Ανοιχτά του Λίβερπουλ; Όχι φυσικά. Στην Κρήτη! Κίνηση που φυσικά κάνει πολύ καλό στον τουρισμό, στο «όνομα της χώρας» και στο ρομαντικό ηλιοβασίλεμα!
Από τότε κύλισε πολύ νερό και αίμα στο αυλάκι της Μέσης Ανατολής. Ξεπετάχτηκαν με μεγάλη ευθύνη της Δύσης, νέες δυνάμεις, με κύρια το Ισλαμικό Κράτος, που έριξε τον Άσαντ από το νο1 των τρομοκρατικών charts, για να χρησιμοποιήσουμε μια αγγλική έκφραση, και έγινε ο νέος μεγάλος κίνδυνος για την ανθρωπότητα. Φυσικά, οι δυτικοί σταυροφόροι, ξέχασαν με μιας ποιος χρηματοδότησε και ενίσχυσε τις ομάδες αυτές, ξέχασαν μέχρι και τον σφαγέα τον Άσαντ και προθυμοποιήθηκαν, τι άλλο; Να βομβαρδίσουν το Ισλαμικό Κράτος για να σώσουν τον συριακό λαό!
Έτσι είναι, λοιπόν. Όταν οι Σύριοι, οι Ιρακινοί και οι Αφγανοί είναι χιλιόμετρα μακριά, και συμφέρει την γεωπολιτική μας θέση, τότε στο δράμα των ανθρώπων αυτών αναδεικνύεται ο ιπποτικός ρομαντισμός, οι αξίες του δυτικού ανθρωπισμού. Οι σύγχρονοι «ιππότες» (όχι ότι οι κανονικοί, παλιοί ιππότες ήτανε καλύτερα κουμάσια, αλλά ας το αφήσουμε για άλλη φορά) είναι έτοιμοι να καβαλήσουν τα αεροπλάνα τους. Όταν οι άνθρωποι αυτοί, κυνηγημένοι από την φρίκη του πολέμου, έχοντας χάσει την οικογένεια τους και το σπίτι τους, φτάνουν πεινασμένοι και εξαθλιωμένοι στα τουριστικά θέρετρα των Άγγλων πολιτών, τότε χαλάνε την αποικιοκρατική τους αισθητική και το ρομαντικό ηλιοβασίλεμα. Με απλά λόγια, μπορούν να πάνε να ψοφήσουν λίγο πιο πέρα ή απλά μπορούνε να πάνε να πνιγούν –όπως γίνεται, άλλωστε.
Και τα ντόπια τσιράκια της υποταγής; Φυσικά και δεν θα σκούξουν για τα χημικά του Άσαντ. Φυσικά και θα μεταφέρουν αμάσητη την προπαγάνδα. Φυσικά και ονομάσουν την συνενοχή στα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών «διεθνή υποχρέωση της χώρας». Το να περνούν από εδώ τα βομβαρδιστικά του θανάτου και σκοτώνουν κόσμο είναι «διεθνής υποχρέωση προς τους συμμάχους». Το να δίνεις ένα πιάτο φαγητό και να περιθάλπεις έναν πρόσφυγα «χαλάει την εικόνα της χώρας».
Δεν πάτε στο διάολο όλοι σας γαϊδουροτόμαρα! Εσείς και η αποκρουστική αισθητική σας.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ

Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΟΥ ΕΡΟΛ ΓΚΙΟΥΛΤΕΚΙΝ
Γερμανοί και Τούρκοι με κατηγορούν ως τρομοκράτη για να μπλέξουν την Ελλάδα

0
Eνα ασύλληπτο δικαστικό θρίλερ μεταξύ Αθήνας, Βερολίνου και Αγκυρας διαδραματίστηκε τις προηγούμενες ημέρες στη Δικαιοσύνη, με επίκεντρο έναν 56χρονο Τούρκο αριστερό αγωνιστή.

Γερμανοί και Τούρκοι με κατηγορούν ως τρομοκράτη για να μπλέξουν την Ελλάδα

Πρόκειται για την πολυκύμαντη υπόθεση του Ερόλ Γκιουλτεκίν, την έκδοση του οποίου ζητούσαν επιτακτικά οι γερμανικές αρχές, καθώς τον κατηγορούν ως αρχηγό τρομοκρατικής οργάνωσης.
Με την απόφασή του το Συμβούλιο Εφετών έβαλε προσωρινό τέλος στην οδύσσεια του φιλέλληνα Τούρκου, καθώς οι τρεις δικαστές που έκριναν την υπόθεση, ύψωσαν «τείχος» νομιμότητας με το βούλευμά τους, που αποτελεί σταθμό στη Δικαιοσύνη!
Η πρόεδρος Εφετών Ισιδώρα Πόγκα και οι εφέτες Νίκος Σαλάτας και Παρασκευή Τσούμαρη, με μία ιστορική απόφαση (46/25-5-2015), παρά την αντίθετη πρόταση του εισαγγελέα είπαν «όχι» στο αίτημα της γερμανικής Δικαιοσύνης, που ζητούσε, στο πλαίσιο ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, την έκδοση στη Γερμανία του Ερόλ Γκιουλτεκίν, τον οποίο χαρακτηρίζουν τρομοκράτη και προχώρησαν στην άμεση αποφυλάκισή του!

Διαδήλωση του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος/Μαρξιστικού - Λενινιστικού (αριστερά). Το σήμα του κόμματος (ΤΚP/ML) και του ένοπλου βραχίονά του (ΤΙΚΚΟ).
Διαδήλωση του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος/Μαρξιστικού - Λενινιστικού (αριστερά). Το σήμα του κόμματος (ΤΚP/ML) και του ένοπλου βραχίονά του (ΤΙΚΚΟ).

Οι εφέτες έκριναν αφενός αόριστες τις κατηγορίες της γερμανικής δικαιοσύνης, αφετέρου θεωρούν ότι «αφορούν πολιτική δραστηριότητα για την οποία είναι ανεπίτρεπτη η εκτέλεση εντάλματος σύλληψης». Ο Ερόλ τώρα φιλοξενείται από Ελληνα φίλο του και περιμένει την απόφαση των ελληνικών αρχών για την αίτηση πολιτικού ασύλου που έχει υποβάλει.
O 56χρονος, ο οποίος έχει δικαιωθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για τα φριχτά βασανιστήρια που έχει υποστεί επί 12 χρόνια στα αστυνομικά τμήματα και στις φυλακές της Τουρκίας (παλαιστινιακή κρεμάλα, ηλεκτροσόκ κλπ), για τα οποία η χώρα του έχει καταδικαστεί για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατηγορείται ως μέλος του Turkish Communist Party/Marxist Leninist (TKP ML), Τουρκικό Κομμουνιστικό Κόμμα/Μαρξιστικό-Λενινιστικό, ενώ η Γερμανία τον καταζητεί ως αρχηγό τρομοκρατικής οργάνωσης, αφού έτσι χαρακτηρίζεται στη γερμανική αίτηση το TKP/ML.

«Ως πολιτικοποιημένος άνθρωπος και αγωνιστής ήξερα ότι η εχθρική προπαγάνδα μεταξύ των λαών έχει δημιουργηθεί από τις αστικές τάξεις των δύο χωρών και δεν είναι πραγματική. Και όταν ήρθα στην Ελλάδα,

«Ως πολιτικοποιημένος άνθρωπος και αγωνιστής ήξερα ότι η εχθρική προπαγάνδα μεταξύ των λαών έχει δημιουργηθεί από τις αστικές τάξεις των δύο χωρών και δεν είναι πραγματική. Και όταν ήρθα στην Ελλάδα, αυτό το είδα με τα μάτια μου», λέει ο Ερόλ Γκιουλτεκίν στη συντάκτριά μας.
Στο ένταλμα της γερμανικής δικαιοσύνης του αποδίδεται συμμετοχή σε κομματικές συνεδριάσεις του TKP/ML σε διάφορες χώρες στην Ευρώπη, οι κυριότερες από τις οποίες φέρονται ότι έγιναν στην Ελλάδα, όπου ελήφθησαν αποφάσεις για τρομοκρατικές επιθέσεις στην Τουρκία.
Βάσει των στοιχείων της γερμανικής δικογραφίας η συμμετοχή του στις συνεδριάσεις αυτές φέρεται να τον συνδέει με την τέλεση αξιόποινων πράξεων, που αποδίδονται στο TKP/ML, όπως σειρά εκρήξεων στην Τουρκία στα πλαίσια του αντιδικτατορικού αγώνα ή ακόμα και αποστολή χρημάτων και διαφόρων υλικών μέσων ενίσχυσης στις περιοχές της Ρογιάβα και του Kομπάνι.

Εικόνα που έχει αναρτήσει στα κοινωνικά δίκτυα μέλος του κόμματος. Κουκουλοφόρος με μολότοφ δίπλα στο πορτρέτο του αδικοχαμένου Μπερκίν Ελβάν που σκοτώθηκε στην εξέγερση της πλατείας Ταξίμ.
Εικόνα που έχει αναρτήσει στα κοινωνικά δίκτυα μέλος του κόμματος. Κουκουλοφόρος με μολότοφ δίπλα στο πορτρέτο του αδικοχαμένου Μπερκίν Ελβάν που σκοτώθηκε στην εξέγερση της πλατείας Ταξίμ.

Το κατηγορητήριο
Σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο ένταλμα, ο Eρόλ «είναι ύποπτος ως αρχηγός της οργάνωσης TKP/ML, ενώ φέρεται ότι συμμετείχε στην 7η και 8η σύσκεψη του κόμματος (2007 και 2012 μάλλον στην Ελλάδα) ως αντιπρόσωπος.
Το φθινόπωρο του 2012 στάλθηκε στη Γερμανία, με σκοπό να επιβλέπει την αλλοδαπή επιτροπή... Εχει μόνιμη επαφή με την οργάνωση στην Τουρκία και έχει αναμιχθεί στη διαβίβαση μηνυμάτων και στη μεταφορά χρημάτων στην Τουρκία. Ο διωκόμενος έχει συμμετάσχει στη στρατολόγηση και στη διευκόλυνση μεταφοράς των εθελοντών σε ένα στρατόπεδο εκπαίδευσης του TΚP/ML στη Μέση Ανατολή - πιθανόν στα όρη Καντίλ ή στη Ρογιάβα. Ορίστηκε ως τοπικός γραμματέας της «Δυτικής Περιφέρειας» στην Τουρκία το 1994... έχει τη μέριμνα του υλικοτεχνικού εξοπλισμού, για τα μέλη της οργάνωσης που είναι ενεργά στην περιοχή ευθύνης του. Στο πλαίσιο αυτό προσπάθησε να προμηθευτεί κατασκοπευτικά γυαλιά, ασυρματικό εξοπλισμό και συσκευές νυχτερινής ενόρασης».
Οι Ελληνες δικαστές ωστόσο έκριναν ότι «ακόμη και αληθή να είναι όσα αναφέρονται στη δικογραφία, δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του νόμου (3251/2004), αφού στο ένταλμα δεν προσδιορίζεται κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο ποιες είναι οι παράνομες ενέργειες στις οποίες προέβη ο εκζητούμενος που συγκροτούν την αξιόποινη πράξη της συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση για την οποία ζητείται η έκδοσή του».
«Είσαι τρομοκράτης;», ήταν η πρώτη ερώτηση στον Ερόλ, με τον οποίο βρεθήκαμε ένα 24ωρο μετά την αποφυλάκισή του, αφού δέχτηκε να μιλήσει στο «Εθνος της Κυριακής». Δεν ξέρει λέξη Ελληνικά! Δηλώνει όμως φανατικός φιλέλληνας και λάτρης των αρχαίων Ελλήνων κλασικών, όπως ο Πλάτωνας και ο Σωκράτης, ενώ έχει μελετήσει Ιλιάδα και Οδύσσεια!
Μαζί με τον Ερόλ, σε ρόλο μεταφραστή, ήρθε ο φίλος και συμπατριώτης του Τουντζάι, ο οποίος στα 11 χρόνια που βρίσκεται στην Ελλάδα, έμαθε και μιλάει άψογα Ελληνικά.
«Οχι! Δεν είμαι μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης, όπως με κατηγορούν οι Γερμανοί», απάντησε ήρεμα και κατηγορηματικά.
Είναι ψηλός, λεπτός και γεροδεμένος. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το έχει περάσει κυνηγημένος. Για να γλιτώσει, ζούσε με πλαστά στοιχεία ταυτότητας, μακριά από τη σύζυγο και τον 27χρονο γιο του. Αναγκάστηκε να φύγει από την Κωνσταντινούπολη και τον Ιανουάριο ζήτησε πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα, επειδή, όπως λέει, «υπάρχει κίνδυνος, εάν πάω τώρα εκεί, να με φυλακίσουν μέχρι τέλους της ζωής μου».
Κυριαρχεί η καλοσύνη και η ευγένεια στο βλέμμα του. Δηλώνει ικανοποιημένος και ανακουφισμένος από την απόφαση της ελληνικής Δικαιοσύνης, την οποία θεωρεί θετική για τον ίδιο και πολύ σημαντική για την Ελλάδα.
«Θέλω να σας επισημάνω κάτι, που έχει σημασία», λέει και εξηγεί: «H Γερμανία με κατηγορεί ως μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης TKP/ML, ενώ η οργάνωση αυτή δεν είναι στη λίστα των οργανώσεων που θεωρούνται τρομοκρατικές και εγώ δεν είμαι μέλος της».
Οπως υποστηρίζει, «η Τουρκία προσπαθεί να εκδικηθεί τους αγωνιστές και τους πολιτικούς αντιπάλους του καθεστώτος της. Σε αυτή την προσπάθεια, με την παρέμβαση της Γερμανίας, προσπαθούν να εμπλέξουν και την Ελλάδα. Αυτό το κατηγορητήριο, ξέρω από τη μακρόχρονη εμπειρία που έχω αποκτήσει από τις δικαστικές μου περιπέτειες, φαίνεται ότι το έχει ετοιμάσει η Τουρκία και από κάτω έχει υπογράψει η Γερμανία. Ολα τα έγγραφα του κατηγορητηρίου οι γερμανικές Αρχές τα έχουν πάρει από τις τουρκικές Αρχές».
Tο κατηγορητήριο αναφέρει ότι μετείχες σε συσκέψεις, που έγιναν σε ελληνικό και σε γερμανικό έδαφος, όπου ελήφθησαν αποφάσεις για τρομοκρατικές ενέργειες στην Τουρκία.
«Οι κατηγορίες είναι αβάσιμες. Οι συσκέψεις που αναφέρει το κατηγορητήριο είναι οι συναντήσεις μου με τους γνωστούς μου από τις φυλακές της Τουρκίας. Οι Γερμανοί με κατηγορούν για τρομοκρατικά χτυπήματα. Ομως αυτά που αναφέρονται στο κατηγορητήριο έχουν γίνει πριν από πολλά χρόνια στην Τουρκία. Οταν πήγα στη Γερμανία, είχαν ήδη γίνει...».

Παρών στις κινητοποιήσεις των Αλεβιτών
Υποστηρίζει επίσης ότι στη Γερμανία πήγε το 2012 και ότι η μόνη... τρομοκρατική εμπλοκή που μπορεί να του χρεωθεί είναι ότι συμμετείχε στις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης για την εξέγερση στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, όπου είχε σκοτωθεί ο 14χρονος Μπερκίν Ελβάν. Επίσης στη Γερμανία συμμετείχε και στις κινητοποιήσεις των Αλεβιτών που, όπως μας εξηγεί, είναι «μια θρησκευτική καταπιεσμένη ομάδα που δεν εφαρμόζει τους κανόνες του Ισλάμ», καθώς επίσης και στις εκδηλώσεις μνήμης για τον ιδρυτή του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Στο διάστημα του ενάμιση χρόνου, που έμεινε στη Γερμανία, έλαβε επίσης μέρος στις εκδηλώσεις της συνομοσπονδίας των Τούρκων εργατών. Οπως λέει «επειδή έχω συμμετάσχει σε όλα αυτά, η Γερμανία με κατηγορεί ως τρομοκράτη. Ομως καμία δημοκρατική άποψη δεν μπορεί να κατηγορήσει τη συμμετοχή σε αυτές τις κινητοποιήσεις ως τρομοκρατική δράση».
Αποκαλεί τον Ταγίπ Ερντογάν «ισλαμοφασίστα», ενώ μιλώντας για το καθεστώς στην Τουρκία λέει χαρακτηριστικά:
«Στην Τουρκία το ζήτημα δεν είναι το έλλειμμα δημοκρατίας, αλλά η έλλειψη δημοκρατίας. Εκεί η δημοκρατία είναι μόνο για την άρχουσα τάξη. Ο λαός δεν έχει γνωρίσει τι σημαίνει δημοκρατία. Εχουμε μια συνεχόμενη καταπίεση»!
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Ο ελληνικός λαός άνοιγε τα σπίτια του και μας βοηθούσε
Την επόμενη Κυριακή έχετε εκλογές στην Τουρκία. Γιατί δεν ψηφίζει ο τουρκικός λαός για να αλλάξει η κατάσταση;
«Γιατί η εκλογική διαδικασία δεν είναι ελεύθερη» απαντάει. «Εγινε προσπάθεια από τις τουρκικές αρχές να απαγορέψουν την προεκλογική συγκέντρωση του HDP (Ηalklarin Demokratik Partisi). Πολλά εκλογικά γραφεία του HDP δέχτηκαν βομβιστικές επιθέσεις και πολλά μέλη του χτυπήθηκαν».
Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το έχει ζήσει φυλακισμένος και κυνηγημένος. Ξεκίνησε να ασχολείται με την πολιτική από μαθητής Γυμνασίου ακόμη, καθώς όπως λέει «συμπάθησα τις απόψεις του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τουρκίας». Δεν πρόλαβε να φοιτήσει στη σχολή Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της Τουρκίας, όπως ονειρευόταν και αφού είχε ήδη περάσει στις εξετάσεις, επειδή τον συνέλαβαν το 1979.
«Φυλακίστηκα σε ηλικία 20 χρονών, ως μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης». Εξηγεί ότι «τότε δεν χρειαζόταν να κάνεις τρομοκρατικές επιθέσεις ή να βάλεις βόμβες. Το καθεστώς του Μπουλέντ Ετσεβίτ έφτιαχνε κατηγορίες για όλους τους αντιπάλους του». Εμεινε έναν χρόνο στη φυλακή, αλλά δεν πρόλαβε να χαρεί το αποφυλακιστήριο, επειδή στην Τουρκία έγινε η χούντα του Εβρέν και φυλακίστηκε πάλι...
Γιατί ζήτησες πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα; Θέλεις να ζήσεις στη χώρα μας;
«Επειδή είμαστε αντίπαλοι του καθεστώτος, μπορούμε να βρούμε εδώ στην Ελλάδα κόσμο αλληλέγγυο. Από τη χούντα του Εβρέν χιλιάδες Τούρκοι και Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες έχουν περάσει στην Ελλάδα. Ξέρουμε πώς μας έχει αντιμετωπίσει ο ελληνικός λαός. Ανοιγε τα σπίτια του, βοηθούσε, έδειχνε την αλληλεγγύη του. Ως πολιτικοποιημένος άνθρωπος και αγωνιστής ήξερα ότι η εχθρική προπαγάνδα μεταξύ των λαών έχει δημιουργηθεί από τις αστικές τάξεις των δύο χωρών και δεν είναι πραγματική. Και όταν ήρθα στην Ελλάδα, αυτό το είδα με τα μάτια μου». Δεν τον έχουν λυγίσει τα βασανιστήρια και οι φυλακίσεις και ούτε έχει μετανιώσει που ζει κυνηγημένος. Οπως λέει «ό,τι έχω κάνει, το έχω κάνει με τη βούλησή μου. Εάν ξανάρθω στη ζωή, θα ξανακάνω τα ίδια».
ΜΑΙΡΗ ΜΠΕΝΕΑ
mbenea@pegasus.gr

http://www.ethnos.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟ