24 Σεπ 2016

Αυτοί προχωρούν. Εμείς;

Ο λαός και οι εργαζόμενοι βρίσκονται μπροστά σε μια σκληρή και επώδυνη πραγματικότητα. Αρκεί ο καθένας να παρακολουθήσει τις δηλώσεις που οι πολιτικοί ταγοί αυτού του τόπου παραχωρούν στην πασαρέλα της ΔΕΘ και να τις συγκρίνει με αυτά που βιώνει ο ίδιος.
Η “άνεση” που έχουν οι κυβερνώντες να αντιστρέφουν την πραγματικότητα χωρίς να φοβούνται -τουλάχιστον ανοικτά- μήπως συναντηθούν με την αγανάκτηση και την οργή της νεολαίας, των εργαζόμενων, των συνταξιούχων είναι χαρακτηριστική περιόδων όπου το ψέμα και το παραμύθιασμα στηρίζονταν στην ύπαρξη σταθερών πυλώνων διαχείρισης αυτού του σάπιου συστήματος.
Έτσι, ενώ έρχονται συνεχώς νέοι φόροι, πετσοκόβονται συντάξεις και επιδόματα, κυριαρχούν οι ευκαιριακές απασχολήσεις με μηνιάτικα επιπέδου 300 ευρώ, ο πρωθυπουργός μιλάει για περικοπές μόνο σε υψηλοσυνταξιούχους, για διανομή κεφαλαίων από τους καναλάρχες στα φτωχότερα στρώματα, για ανάπτυξη που έρχεται, για θέσεις εργασίας....
Αδιαφορεί για το άλμα που κάνει στην έλευση της... ανάπτυξης που προσδιοριζόταν στο β' εξάμηνο του έτους, ζητώντας άλλα 2 χρόνια υπομονή και ξεπερνάει με λογοπαίγνια τη δήλωση του αντ' αυτού, Δραγασάκη, για μεταχρονολόγηση της απομείωσης του χρέους που υποτίθεται είχε πετύχει -με... πολύ ιδρώτα στις διαπραγματεύσεις με τους ιμπεριαλιστές- να οριστεί έως το 2018.
Απο κοντά και η επαναφορά του κυνηγιού της δόσης που πρέπει να μας γεμίσει άγχος μήπως και δεν την πάρουμε αν δεν κατεβάσουμε κι άλλο τις απαιτήσεις μας να μην ξεπουληθεί ο πλούτος που παράγει αυτός ο κόσμος της εργασίας που απέμεινε ενεργός και να συνεχίσει να ξεζουμίζεται με όρους προοκτωβριανής επανάστασης.
Ανάλογη συμπεριφορά και από τους επίδοξους μνηστήρες που ξαναϋπόσχονται μείωση του ΕΝΦΙΑ, ιδιωτικοποιήσεις και βεβαίως μεταρρυθμίσεις που θα οδηγήσουν στην ανάπτυξη, εννοείται των κεφαλαιοκρατών.
Για ένα διάστημα μετά τις διαδηλώσεις και τις συγκεντρώσεις στις πλατείες του 2010-2012 όλοι αυτοί, νιώθωντας την οργισμένη ανάσα του λαού στο σβέρκο τους, έστω και με τους όρους και τις αυταπάτες που αυτό γινόταν, είχαν σιωπήσει και φοβόντουσαν ακόμη και να κυκλοφορήσουν στους δρόμους.
Σήμερα αυτοί οι γύπες, αλλά και οι νεότεροι διαχειριστικοί φωστήρες που αναδείχτηκαν, μεταλλαγμένοι από αθώες περιστέρες σε όρνια, έχουν ξεσαλώσει θεωρώντας ότι μπορούν να σε φτύνουν κατάμουτρα με τις αναλήθειές τους και να μην τρέχει τίποτα.
Επαίρονται που βάλαν χέρι στα Εξάρχεια, όπως είπε ο Τόσκας, εννοώντας την καταστολή και την αδρανοποίηση του κινήματος. Κομπάζουν που πέρασε το αντισυνταξιοδοτικό έκτρωμα, διαλύθηκε η υγεία και η εκπαίδευση χωρίς να ανοίξει ρουθούνι και θεωρούν ότι, βάζοντας χέρι πλέον και σε όλον αυτόν τον κρατικοδίατο εργατοπατερικό συνδικαλισμό που εξακολουθεί να κρατά τα ηνία του όποιου εργατικού ρεφορμιστικού συνδικαλισμού απέμεινε, θα υλοποιήσουν όλες τις εντολές του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου ώστε να μην μπορεί πλέον ο εργατόκοσμος να αντιδρά στην εξαθλίωσή του.
Αδιαφορούν λοιπόν ανοικτά αν προκαλούν με τις δηλώσεις τους, αν οργίζουν με τις πράξεις τους, αν κοροϊδεύουν όσους πίστεψαν ότι “η ελπίδα ήρθε” με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Σημαίνουν όλα αυτά ότι ο λαός έχει πειστεί ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος πέραν της υποταγής; Θα ήταν πολύ απλοϊκή μια τέτοια απάντηση όχι μόνο γιατί θα υποτιμούσε τις έστω και σποραδικές αντιστάσεις που αναφύονται μέσα σε αυτό το βαρύ κλίμα αλλά πρωτίστως γιατί θα παρέβλεπε το ποια εναλλακτική διέξοδος ορθώνεται από την Αριστερά απέναντι σε αυτή την επίθεση ώστε να μπορεί να συνεγείρει τον κόσμο της εργασίας, τη νεολαία.
Από τη μια η αντεπίθεση καλά κρατεί ενώ το κυνήγι του λαγού που λέγεται λαϊκή εξουσία μπορεί να σε κάνει να ξεχάσεις σε πια πραγματικότητα ζεις. Από δίπλα, η λύση βρέθηκε στη δραχμή και στον πραγματικό ΣΥΡΙΖΑ που αυτή τη φορά δεν θα μεταλλαχθεί σε σοσιαλδημοκρατία, αλλά θα μας βγάλει από το ευρώ και θα εθνικοποιήσει τις τράπεζες.
Πιο... αριστερά καιροφυλακτεί η απειλή ενός πιο αντικαπιταλιστικού μεταβατικού προγράμματος που περιμένει τις εκάστοτε εκλογές για να αποδείξει τις δυνατότητές του να ανατρέψει την αστική κυριαρχία και την ιμπεριαλιστική κατοχή που διαπιστώνει, αλλά όχι εξάρτηση.
Οι κομμουνιστικές απόψεις, βλέποντας τις συνέπειες της ήττας του κομμουνιστικού κινήματος να αναδείχνουν τις σοβαρές τους συνέπειες στην εργατική τάξη πρωτίστως αλλά και συνολικά στα λαϊκά και νεολαιίστικα στρώματα, προσπαθούν να οικοδομήσουν εστίες αντίστασης και διεκδίκησης κατακτήσεων και δικαιωμάτων ώστε να επανακατακτηθεί η εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους ότι μπορούν και πρέπει να αρνηθούν αυτήν την καταστροφική πορεία, χωρίς αυταπάτες είτε για εκλογικές μετατοπίσεις είτε για προγράμματα και αφαιρετικούς οραματισμούς που θα οδηγήσουν τον κόσμο της εργασίας και το λαό σε παραδείσους χωρίς να μπει ο ίδιος μπροστάρης στη σύγκρουση με όλο αυτό το πολιτικό προσωπικό και τους μηχανισμούς του.
Πρέπει να πιάσουμε το νήμα από την αρχή, λοιπόν, αφού οι αναφορές στο ένδοξο παρελθόν δεν αρκούν για τις σημερινές απαντήσεις. Η ανασυγκρότηση του εργατικού κομμουνιστικού κινήματος είναι η μόνη πραγματική απάντηση που μπορεί να αναστρέψει τις ταξικές ανισορροπίες που έχουν επέλθει. Όσο καθυστερεί αυτή η ανασυγκρότηση, η επίθεση θα συνεχίζει, η αποσυγκρότηση των εργαζόμενων θα παραμορφώνει συνειδήσεις και η νύχτα θα διαδέχεται τη νύχτα.
Η “άνεση” λοιπόν όλων αυτών δεν στηρίζεται στην αποδοχή τους από τα λαϊκά στρώματα ούτε στην απόρριψη από αυτά μιας άλλης, δικαιότερης κοινωνίας. Εδράζεται στην ήττα που υπέστησαν οι λαοί και η εργατική τάξη και στις αυταπάτες που καλλιέργησαν για συνεργασία, συνδιοίκηση, συνδιαλλαγή των κοινωνικών τάξεων οι ίδιοι που σήμερα εμφανίζονται ως υπερασπιστές ενός ανατρεπτικού παρελθόντος.
Εδράζεται στο ότι η “μετάλλαξη” που αποδίδουν στον ΣΥΡΙΖΑ πρώτα απ' όλα αφορά αυτούς που συνηθίζεται να λέγονται Αριστερά, με όποιον επιθετικό προσδιορισμό κι αν επιλέγουν να την προσδιορίζουν (κυρίαρχη, κοινοβουλευτική, εξωκοινοβούλιο, ριζοσπαστική).
Αντίσταση λοιπόν για να ξαναεμπιστευτούν οι εργαζόμενοι τις δυνάμεις τους και το όραμά τους, ώστε να 'ρθει κάποια στιγμή η πραγματική αντεπίθεση.
Διεκδίκηση για να αποσπάσουν υπεραξία, δικαιώματα, νέους συσχετισμούς για την ανατροπή.
Οργάνωση στη βάση αντιπαράθεσης με το σύστημα και τον ιμπεριαλισμό σε χώρους εργασίας, ζωής και εκπαίδευσης.
Μόνο έτσι θα παγώσει το χαμόγελο και η “άνεση” όσων επιχαίρουν σήμερα με την ικανότητά τους να φτύνουν τα ψέματά τους κατάμουτρα στους εργαζόμενους χωρίς να βρίσκουν ανάλογη απάντηση.

Προλεταριακή Σημαία
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πανικάριο Νοσοκομείο: ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ … ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ

0
Όλες οι απόπειρες μετακίνησης αγροτικών γιατρών έως τώρα έχουν μπλοκαριστεί. Συνεχίζουμε ενάντια σε κάθε νέα προσπάθεια μετακίνησης.

Σ Υ Λ Λ Ο Γ Ο Σ   Ε Ρ Γ Α Ζ Ο Μ Ε Ν Ω Ν  Ν Ο Σ Ο Κ Ο Μ Ε Ι Ο Υ  
Ι Κ Α Ρ Ι Α Σ

ΙΚΑΡΙΑ, 09-09-2016
Αρ. πρωτ. 37

προς: Διοίκηση 2ης ΥΠΕ
Κέντρο Υγείας Ευδήλου
Κοινοπ: Διοίκηση ΓΝ-ΚΥ ΙΚΑΡΙΑΣ
ΠΟΕΔΗΝ
ΟΕΝΓΕ

Θέμα: Μετακινήσεις αγροτικών γιατρών

Με έκπληξη και αγανάκτηση λάβαμε γνώση απόφασης της 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) για μετακίνηση των αγροτικών των Π.Ι. Ραχών και Μαγγανίτη στο Κ.Υ. Ευδήλου, (για άλλη μια φορά) χωρίς προηγούμενη ενημέρωση και συναίνεση των μετακινούμενων γιατρών.
Για άλλη μια περίπτωση το πρόβλημα της τραγικής υποστελέχωσης και εγκατάλειψης και των περιφερειακών μονάδων υγείας επιχειρείται να απαντηθεί με «λύσεις» του τύπου «άρον τον σάκο σου και τρέχα γύρω γύρω». Πρόκειται για άλλη μια απόπειρα να παγιωθεί το σύστημα των εργαζόμενων-γυρολόγων και στην περιοχή μας, απαραίτητο για να δημιουργούνται εντυπώσεις ότι καλύπτονται τα κενά που έχουν αφήσει στο κουφάρι της δημόσιας περίθαλψης οι μνημονιακές πολιτικές που με ευλάβεια ακολουθεί και η τωρινή Κυβέρνηση.
Απόπειρες που γίνονται ελπίζοντας προφανώς ότι θα σταματήσουμε να είμαστε «το μόνο Σωματείο που αντιδράει» -όπως τουλάχιστον μας είχε πει η Διοικήτρια της 2ης ΥΠΕ στην περίπτωση των Φούρνων- και μάλιστα «για πολιτικούς λόγους», όπως είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων και η απαίτηση για πραγματική κάλυψη των κενών και των υγειονομικών αναγκών.
Εν όψει των περαιτέρω κινήσεών μας και αντιδράσεων μας (γιατί όσο μας παίρνει θα συνεχίσουμε να αντιδρούμε) και εν όψει και των πιθανών νομικών/δικαστικών εμπλοκών, με τις οποίες απειλούν κάποιες τους γιατρούς και τους κατοίκους που κινητοποιούνται, απευθύνουμε ορισμένα ενδεικτικά ερωτήματα προς τους συντάκτες και τους εμπνευστές της απόφασης:

α) Ποιός ειδικός γιατρός θα εφημερεύει στο Κ.Υ. Ευδήλου τις μέρες που έχουν οριστεί να εφημερεύουν οι ανειδίκευτοι γιατροί, υπόχρεοι θητείας υπαίθρου, σε έναν υγειονομικό σχηματισμό επιπέδου Κέντρου Υγείας;
β) Ποιες διατάξεις προβλέπουν την λειτουργία / εφημερία Κέντρων Υγείας χωρίς ειδικούς γιατρούς ή μόνο με νοσηλευτικό προσωπικό ΔΕ ή και ΥΕ κατηγορίας;
γ) Ποιές από τις κενές θέσεις έχουν ζητηθεί ή έχουν προκηρυχθεί για το Κ.Υ. Ευδήλου ή και τα ιατρεία των Φούρνων και των άλλων μονάδων υγείας της περιοχής (όπως έγινε με την προκήρυξη θέσεων γιατρών σε άλλα νησιά πρόσφατα) και ποιες ενέργειες έχουν γίνει για την προσωρινή έστω στήριξη και ενίσχυσή τους, ειδικά την εξουθενωτική περίοδο του καλοκαιριού –και δεν μιλάμε απαραίτητα για μετακινήσεις… πλαστικών χειρουργών, όπως σε κάποια άλλα νησιά- ;

Με βάση τις αποφάσεις των Γενικών μας Συνελεύσεων προσφέρουμε και απεργιακή κάλυψη στους μετακινούμενους γιατρούς (τουλάχιστον) για τις μέρες των μετακινήσεων. Στηρίζουμε και ενισχύουμε στο μέτρο των δυνάμεών μας κινητοποιήσεις των κατοίκων όχι μόνο για το ζήτημα των μετακινήσεων αλλά κυρίως για την πραγματική κάλυψη των αναγκών, την στελέχωση και την αναβάθμιση των μονάδων υγείας και των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Τέλος απευθύνουμε προειδοποίηση προς διάφορους και διάφορες ανευθυνοϋπεύθυνες (και τοπικά) ότι «υπάρχουν πολλά ράμματα για την γούνα τους» και δεν έχουμε πρόβλημα να τους τα βάλουμε. Ο νοών νοείτω!

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                 Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΡΟΥΛΙΑΣ                   ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΒΛΑΧΟΥ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γ.Ν.Α. "Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ": ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

0
  • Γιατί κανείς εργοδότης ποτέ και πουθενά (ακόμη και το δημόσιο σε καμία χώρα) δεν προσέφερε οικιοθελώς στους εργαζόμενους το δικαίωμα να συνδιοικούν και να συναποφασίζουν. Η συμμετοχή σε όργανα, που οι διορισμένοι απ το κράτος εκπρόσωποι είναι πάντα περισσότεροι και άρα παίρνουν τις αποφάσεις που θέλουν, είναι συμμετοχή σε στημένο παιχνίδι. Δεν έχεις καμία πιθανότητα να το κερδίσεις, νομιμοποιείς όμως με τη συμμετοχή σου τις αποφάσεις της κυβέρνησης.
  • Γιατί δεν υπάρχει κανένα κοινό καλό ανάμεσα στην κυβερνητική πολιτική που με «αριστερή ευαισθησία» αυξάνει τις ελλείψεις προσωπικού στα νοσοκομεία (αν και με τυμπανοκρουσίες διαλαλεί χιλιάδες προσλήψεις) και σε μας που δουλεύουμε όλο και πιο εντατικά, για ακόμη περισσότερα χρόνια, με πιο πετσοκομμένους μισθούς, για να πάρουμε (όσοι πάρουμε) τη σύνταξη που θα επιτρέπει ο περίφημος κόφτης.
  • Γιατί η λύση στα προβλήματα μας δε θα ‘ρθει επειδή θα βρούμε το σωστό εκπρόσωπο, που σαν άλλος ζορό, τώρα «θα καθαρίζει για μας χωρίς εμάς» αλλά επειδή εμείς θα πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και θα παλέψουμε ομαδικά και οργανωμένα για τη λύση τους.

Συναδέλφισσες - οι,
Την περίοδο 2010-2012 οι εργαζόμενοι και ο λαός μας δώσαμε τεράστιες μάχες ενάντια στην πολιτική Τρόικας-Κυβέρνησης-Κεφαλαίου. Όλο και πιο συχνά όλο και μεγαλύτερες απεργίες και διαδηλώσεις έφερναν σε πραγματικά δύσκολη θέση το σύστημα.
Οι εκλογικές αυταπάτες που καλλιεργήθηκαν απ την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ότι «η κυβέρνηση της Αριστεράς» θα έπειθε με διαπραγματεύσεις τους δανειστές να σταματήσουν την επίθεση, από όνειρο απατηλό εξελίχθηκε σε εφιάλτη. Όχι μόνο δεν σταμάτησε η επίθεση αλλά εντάθηκε, αφού βρήκε απέναντι της τους εργαζόμενους πιο αδύναμους και πιο απογοητευμένους και «η κυβέρνηση της Αριστεράς» που θα έσκιζε μνημόνια υπέγραψε για τη «Σωτηρία της χώρας πάντα» κι αυτή το τρίτο μνημόνιο.
Νέες μειώσεις μισθών με το νέο μισθολόγιο, αυξήσεις ορίων συνταξιοδότησης και μειώσεις συντάξεων με το νέο ασφαλιστικό, αύξηση φόρων με το νέο φορολογικό, κόψιμο κάθε ελπίδας για αυξήσεις με τον κόφτη και ακολουθεί νέα επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα με χτυπήματα στην οργάνωση , το συνδικαλισμό και την απεργία, μιας και ξέρουν καλά ότι η αντεργατική τους πολιτική γεννά αντιστάσεις.

Συναδέλφισσες - οι,
Σ’ όλα αυτά απάντηση δεν μπορεί να είναι τα κακόγουστα show της ΠΟΕΔΗΝ που σκοπός της είναι να φθαρεί εκλογικά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για να επανέλθουν δριμύτερα οι προηγούμενοι και όχι να βοηθήσει στην λύση των προβλημάτων μας.
Είναι επιτακτική ανάγκη να ξαναπιάσουμε το νήμα των πραγμάτων και όχι των εικονικών αγώνων για να μπει φρένο στη χειροτέρευση των όρων ζωής και δουλείας μας.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΑΞΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΠΑΛΗΣ ΣΤΑ ΧΕΡΤΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΕΧΒΕ: Κάλεσμα οικονομικής ενίσχυσης των εργαζόμενων στα Λιπάσματα Καβάλας

0
ΠΡΟΣ: ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ
H ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ

Στην πόλη της Καβάλας συντελείται ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα σε βάρος των εργαζομένων.
Οι εργαζόμενοι στα Λιπάσματα Καβάλας απολύθηκαν σχεδόν στο σύνολό τους ή για να ακριβολογούμε το σύνολο αυτών που δεν υπέκυψαν στις παράλογες απαιτήσεις του εργοδότη, συνολικά 180 εργαζόμενοι – 180 οικογένειες.
Απολύθηκαν, γιατί αρνήθηκαν να δεχθούν να γίνουν εργολαβικοί εργαζόμενοι με 14μηνη σύμβαση με το δικαίωμα του εργοδότη να τους απολύει ακόμη και την επόμενη ημέρα.
Έξι μήνες αγωνίζονται, έξι μήνες βρίσκονται σε καθημερινές κινητοποιήσεις έχοντας κάνει σαν έδρα τους ένα γεφύρι έξω από το εργοστάσιο, το γεφύρι αυτό έχει γίνει το σπίτι τους.
Παλεύουν απέναντι στον γνωστό και μη εξαιρετέο κ. Λαυρεντιάδη, του οποίου ο βίος και η πολιτεία του είναι γνωστή στο πανελλήνιο. Γνωστό σε όλους είναι ότι δανειζόταν χρήματα από το τραπεζικό σύστημα, αγόραζε επιχειρήσεις που έστηνε από τη μία μέρα στην άλλη στη συνέχεια λάμβανε νέα δάνεια, για δήθεν ανάγκες των εταιρειών, που πήγαιναν στον προσωπικό του λογαριασμό αντί στις επιχειρήσεις.
Ο κύριος αυτός τύχαινε και τυχαίνει, μιας περίεργης ασυλίας από το πολιτικό μας σύστημα αποτέλεσμα αυτού ήταν αυτός να πλουτίζει και με το άνοιγμα και με το κλείσιμο των επιχειρήσεων ενώ χιλιάδες εργαζόμενοι να μένουν άνεργοι και ο λαός να πληρώνει τις αρπαχτές και τα δάνεια, αυτού του κυρίου.
Ως Ομοσπονδία απευθυνόμαστε σε όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις αλλά και στο σύνολο της κοινωνίας που αντιστέκεται απέναντι στην εξαθλίωση και στα ακραία εργοδοτικά φαινόμενα.
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ
ΚΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ
• Απολύθηκαν γιατί αρνήθηκαν να μετατραπούν οι συμβάσεις τους σε εργολαβική σχέση.
• Απολύθηκαν παράνομα με βάση το Νόμο για τις ομαδικές απολύσεις.
• Απολύθηκαν χωρίς αποζημίωση.
• Απολύθηκαν χωρίς να έχουν δικαίωμα να εγγραφούν στο Ταμείο Ανεργίας.
• Απολύθηκαν με μηνύσεις χρησιμοποιώντας ψευδομάρτυρες για να στερηθούν όλα τα δικαιώματά τους.
• Απολύθηκαν γιατί ο εργοδότης ήθελε να φορτώσει στο λαό άλλα 300 εκατομμύρια χρέος.
• Κατηγορούνται όλοι για άνομες πράξεις ακόμα και ως εμπρηστές από την προσωποποίηση της ανομίας, ΚΥΡΙΟ ΛΑΥΡΕΝΤΙΑΔΗ.
Ο αγώνας αυτός μας αφορά όλους.
Η προσπάθεια της πλήρης εργολαβοποίησης της εργασίας σε μια επιχείρηση που συγκαταλέγεται στις πιο ανθυγιεινές εργασίες, αν γινόταν πράξη είναι βέβαιο ότι σύντομα θα προεκτείνονταν και από άλλους εργοδότες.
Ευθύνη όλων μας είναι, να συνεχίσουν να αγωνίζονται μέχρι την τελική δικαίωση, δυνατοί με ψηλά το κεφάλι όπως τους αρμόζει.
Ευθύνη όλων μας είναι, να τους στηρίξουμε και ηθικά και οικονομικά, για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στα έξοδα ενός μεγάλου δικαστικού αγώνα αλλά και να μπορούν στοιχειωδώς να ζουν τις οικογένειές τους.
Ως Ομοσπονδία γνωρίζουμε τις οικονομικές δυσκολίες των συνδικαλιστικών οργανώσεων, η όποια δυνατή οικονομική στήριξη είναι πολύ σημαντική για τους απολυμένους συναδέλφους μας.
Ο λογαριασμός είναι :
ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ EUROBANK
IBAN: GR2702607100000110102624301
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Κ ΕΡΓΑΤΟΤΕΧΝΙΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ Ν.ΚΑΡΒΑΛΗΣ
Για όποιες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με τον πρόεδρο του Σωματείου συν. Βογιατζίδη Νικόλαο 6955244204 και με την ταμία συν. Τσεντεμεΐδου Παρασκευή 6947099705.
Για την Ο.Ε.Χ.Β.Ε.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ.               Ο ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Ε.ΘΕΟΧΑΡΗΣ                 Ι.ΚΑΤΣΙΩΝΗΣ

Εργαζόμενοι στα Λιπάσματα Καβάλας
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους των Λιπασμάτων Καβάλας

0
Τα μέλη του Δ.Σ. του συλλόγου εργαζομένων του νοσοκομείου Γ.Ν.Α. "Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ"  εκφράζουμε τη συμπαράσταση μας στο δίκαιο αγώνα των εργαζομένων στη βιομηχανία φωσφορικών λιπασμάτων στη Νέα Καρβάλη για την υπογραφή Σ.Σ.Ε., την κατοχύρωση των θέσεων εργασίας, την επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων και για δουλειά με δικαιώματα.
Η ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για ακόμη μεγαλύτερα κέρδη δε σταματά μπροστά σε τίποτα. Αυτήν την ωμή πραγματικότητα αντιμετωπίζουν και οι εργαζόμενοι στο συγκεκριμένο χώρο.
Μετά τις μειώσεις μισθών (τάχα για να γίνει ανταγωνιστική η εταιρία) ακολούθησε ο "δανεισμός" σε "νέες" εταιρίες, η διαθεσιμότητα, η αναγκαστική άδεια ή ρεπό, η πίεση για υπογραφή ατομικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου με συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα και για όσους δεν τις δέχτηκαν μυνήσεις και ομαδικές απολύσεις χωρίς αποζημίωση και χωρις αριθμιτικό όριο (περίπου σε ένα μήνα απολύθηκαν οι 109 από τους 200 εργαζόμενους που δεν υπέγραψαν ατομική σύμβαση) . Το γεγονός ότι κάποιοι εργαζόμενοι υπέγραψαν αυτές τις συμβάσεις κάνει ακόμη πιο δύσκολη την κατάσταση γιατί η εργοδοσία μπορεί και λειτουργεί τμήματα της βιομηχανίας ακόμα και με ανειδίκευτο προσωπικό εκθέτοντας σε κίνδυνο το νομό της Καβάλας.
Απέναντι σε όλα αυτά χρειάζεται σκληρός και ανυποχώρητος ταξικός αγώνας. Η νίκη εξαρτάται απ'την πάλη των εργαζομένων. Όσο πιο αποφασισμένοι και ενωμένοι βρεθούν είναι κι όσο λιγότερες αυταπάτες έχουν για βοήθεια από διάφορους "θεσμούς", τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουν να νικήσουν.
Εκφράζουμε λοιπόν την αμέριστη αλληλεγγύη μας στο δίκαιο αγώνα σας και καλούμε τα σωματία όλων των χώρων και των κλάδων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα να στηρίξουν έμπρακτα την πάλη σας, διευρύνωντας το μέτωπο αντίστασης των εργαζόμενων που απαιτείται για την ανατροπή της αντεργατικής επίθεσης, κυβέρνησης, κεφαλαίου, Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ..
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κύκλος πολιτικών εκδηλώσεων του ΚΚΕ(μ-λ)

0

- – -
Απέναντι στην άγρια καπιταλιστική επίθεση,
την εξάρτηση και τους πολέμους των ιμπεριαλιστών
Αγωνιζόμαστε για το Μέτωπο Αντίστασης και Διεκδίκησης λαού και εργατών
Συγκροτούμε δυνάμεις αναμέτρησης
- – -
Κύκλο κομματικών πολιτικών εκδηλώσεων σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και επαρχία αποφάσισε στην πρόσφατη συνεδρίασή του το Κ.Ο. του ΚΚΕ(μ-λ) για τον Οκτώβρη.  Στόχος των εκδηλώσεων είναι να παρουσιάσουν της εκτιμήσεις της οργάνωσης για την τρέχουσα πολιτική συγκυρία αλλά και τα μέτωπα στα οποία καλείται να παλέψει το εργατικό και λαϊκό κίνημα.
Παρά τις συνεχείς προσπάθειες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να πείσει το λαό και τους εργαζόμενους ότι έχουν μπει οι βάσεις για το ξεκίνημα μιας περιόδου ανάπτυξης και μάλιστα δίκαιης, η πραγματικότητα αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο: ότι ξεκινάει μια νέα φάση της άγριας αντιλαϊκής και αντεργατικής επίθεσης. Στα χνάρια του περσινού, τρίτου, «αριστερού» μνημονίου, η ολοκλήρωση του πρώτου και η έναρξη του δεύτερου κύκλου αξιολόγησης, δεν σημαίνουν παρά τη συνέχιση και το βάθεμα αυτής της βάρβαρης πολιτικής. Σημαίνουν τη συνέχιση της λεηλασίας του λαϊκού εισοδήματος, των μισθών και των συντάξεων, περισσότερους φραγμούς σε υγεία, παιδεία, πρόνοια και στις κοινωνικές παροχές.
Παράλληλα, σημαίνουν περισσότερα προνόμια για το κεφάλαιο σε βάρος των δικαιωμάτων του κόσμου της δουλειάς, εργαζομένων και ανέργων: ομαδικές απολύσεις, χτύπημα των συνδικαλιστικών ελευθεριών και του δικαιώματος στην απεργία, επέκταση της επισφάλειας και συνολικά του εργασιακού μεσαίωνα.
Και όλα αυτά, ντυμένα με νέες αυταπάτες για την ΕΕ και τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές, με πλήρη νομιμοποίηση και βάθεμα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας. Με την ευθυγράμμιση στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών και τη διευκόλυνσή τους. Σε συνεργασία με τα πιο αντιδραστικά καθεστώτα της περιοχής, όπως της Τουρκίας, του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Και ελπίζοντας για μία αναβάθμιση του ρόλου της ντόπιας άρχουσας τάξης στο φαύλο κύκλο του πολέμου που ολοένα και επεκτείνεται.
Σε μια τέτοια συγκυρία, και με τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς να οξύνονται αδιάκοπα, αναζητώντας τις νέες κρίσιμες στρατηγικές συμμαχίες, ο αγώνας για τη συγκρότηση στη χώρα μας Μετώπου Αντίστασης και Διεκδίκησης λαού και εργατών αποτελεί κύριο καθήκον. Και ο αγώνας αυτός δεν χωράει ούτε στις κυβερνητικές ούτε στις κοινοβουλευτικές ούτε στις ρεφορμιστικές αυταπάτες. Είναι αγώνας που σημαίνει τη σύγκρουση με το καθεστώς της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της καπιταλιστικής κυριαρχίας. Είναι αγώνας που σημαίνει τη σύγκρουση με την καθημερινή επέλαση της φασιστικοποίησης, του ρατσισμού και του φασισμού. Είναι αγώνας για τα δικαιώματα Ελλήνων, μεταναστών και προσφύγων. Είναι αγώνας για την αλληλεγγύη όλων των λαών της περιοχής ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο και το φασισμό.

http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ωραιόκαστρο: ανοιχτή συζήτηση για τους πρόσφυγες (28/9)

0
Οι λαοί δεν έχουν τίποτε να χωρίσουν!
Κοινός αγώνας ελλήνων και προσφύγων ενάντια στην κοινή πηγή της εξαθλίωσης (κυβέρνηση και ξένο κεφάλαιο)

Ο ρατσισμός κι ο φασισμός δεν έχουν θέση στο Ωραιόκαστρο!
Οι πόλεμοι δεν είναι θρησκευτικοί, είναι ιμπεριαλιστικοί!
Οι βόμβες των ιμπεριαλιστών (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία) γεννούν τα καραβάνια των προσφύγων!

Κοινωνική ένταξη και δικαίωμα στη ζωή για όλους τους πρόσφυγες!
Όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στα «γκέτο»!

Κάθε σχολείο, μια αγκαλιά για τα προσφυγόπουλα!
Ανθρώπινες συνθήκες ζωής, άσυλο, στέγαση, εκπαίδευση, υγειονομική κάλυψη για όλους τους πρόσφυγες!




Συμπολίτες, συμπολίτισσες του Ωραιοκάστρου,
 
Εκ μέρους της Λαϊκής Αντίστασης-Α.Α.Σ. δυτικών συνοικιών
σας προσκαλούμε στην Τετάρτη 28/9 στις 6:00μμ στο ΚΑΠΗ Παλαιοκάστρου
σε ανοιχτή συζήτηση/εκδήλωση
με θέμα: "Τα θύματα των πολέμων έχουν τα ίδια δικαιώματα με όλο το λαό".
 
Τη συζήτηση θα ανοίξουν οι:
 
ΖΥΜΒΡΑΚΑΚΗ ΦΑΝΗ, Εκπαιδευτικός σε Διαπολιτισμικό σχολείο
ΚΑΤΣΙΜΠΑ  ΔΑΦΝΗ,  Πρόεδρος της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσ/νίκης
ΜΑΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ,   Νηπιαγωγός  σε τμήματα ένταξης
 
 
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

23 Σεπ 2016

Πρόσκληση σε Σύσκεψη για το προσφυγικό ζήτημα

1
Δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες, άνθρωποι που ξεριζώθηκαν απ΄ τις χώρες τους ως αποτέλεσμα των πολέμων που προκαλούν οι ιμπεριαλιστές, βρίσκονται στη χώρα μας. Η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας που αποδέχθηκε και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ καταδικάζει τους ανθρώπους αυτούς σε καταστάσεις εγκλωβισμού, περιθωριοποίησης ή και απέλασης. Η πολιτική που ακολουθεί το σύστημα της εκμετάλλευσης στη χώρα μας, που επιτίθεται καθημερινά στα δικαιώματα και τους όρους ζωής του λαού μας, επιβάλλει και στους ανθρώπους αυτούς να ζουν σε άθλιες συνθήκες, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, στοιχειώδεις ανθρώπινους όρους ζωής και δικαιώματα,. και με ένα απολύτως αβέβαιο μέλλον.
Το τελευταίο διάστημα γινόμαστε μάρτυρες μιας σειράς αντιδράσεων ρατσιστικού χαρακτήρα απέναντι στους πρόσφυγες Οι αντιδράσεις αυτές παράγονται απ΄ την κατάσταση που προκαλεί η πολιτική του συστήματος και του ιμπεριαλισμού και πυροδοτούνται από φασιστικές δυνάμεις, οι οποίες εκτός των άλλων είναι αντίθετες και με τα δίκια και τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, των εργαζόμενων και των άνεργων.
Για να συζητήσουμε σχετικά με τις πρωτοβουλίες που μπορούν να παρθούν με στόχο την παρέμβαση στο λαό μας και την αποδόμηση των αντιδραστικών και ρατσιστικών (φανερών ή συγκαλυμμένων) απόψεων καλούμε το δυναμικό της Πρωτοβουλίας Οργανώσεων και Συλλογικοτήτων που κινήθηκαν από κοινού για το προσφυγικό ζήτημα, με διαδηλώσεις στο λιμάνι του Πειραιά και στο Σκαραμαγκά, σε ανοικτή ΣΥΣΚΕΨΗ την Κυριακή 25 Σεπτέμβρη, 6μμ στο Βιβλιοπωλείο – Καφέ «Εκτός των Τειχών» Γραβιάς 10-12 Αθήνα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ικαρία: ΟΛΟΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓ. ΚΗΡΥΚΟ!

0
ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΑΓΩΝΑ  ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΥΓΕΙΑ

Ανακοίνωση
22/9/2016

Τη Δευτέρα 26/9 δικάζονται μετά από αναβολή της τελευταίας δίκης, οι απολυμένοι από την Ιερά Μητρόπολη Σάμου-Ικαρίας-Φούρνων (ΙΜ ΣΙΦ) εργαζόμενοι του γηροκομείου.
Θυμίζουμε ότι το Γηροκομείο εδώ και πέντε σχεδόν χρόνια λειτουργεί χωρίς επίσημο φορέα διαχείρησης.
Από τον Γενάρη του 2012 που απολύθηκαν όλοι οι εργαζόμενοι, με τους ηλικιωμένους να εγκαταλείπονται μόνοι τους, οι απολυμένοι και πλήθος συμπολιτών μέσα από μαζικές συνελεύσεις, αποφάσισαν να μην τους αφήσουν εκτεθειμένους σε κίνδυνο αλλά να συνεχίσουν να τους φροντίζουν, απαιτώντας παράλληλα με συνεχείς αγώνες από τότε μέχρι και σήμερα, από τα αρμόδια υπουργεία και τους τοπικούς δημόσιους φορείς, να αναλάβουν τις ευθύνες τους, και να υλοποιήσουν το δικαίωμα των ηλικιωμένων για δημόσια και δωρεάν πρόνοια.
Από τότε μέχρι και σήμερα δεκάδες συλλογικοί φορείς και χιλιάδες Ικαριώτες όπου κι αν ζουν, συμβάλουν με κάθε τρόπο στη συνέχιση της λειτουργίας του μοναδικού προνοιακού ιδρύματος στο νησί, στηρίζουν τα παιδιά που είναι εκεί και τους φροντίζουν.

Αυτή η στάση των απολυμένων εργαζόμενων και της τοπικής κοινωνίας είναι που ενοχλεί όλους όσους θέλουν – για δικά του συμφέροντα ο καθένας – το γηροκομείο κλειστό. Αυτή η αλληλεγγύη προς τους ηλικιωμένους  που εκφράστηκε με κάθε τρόπο όλα τα προηγούμενα χρόνια είναι που ποινικοποιείται πίσω από το αβάσιμο κατηγορητήριο ότι τάχα οι απολυμένοι εργαζόμενοι θέτουν σε κίνδυνο τους ηλικιωμένους όντας ανειδίκευτοι, παρόλο που δικαστικά έχει αναγνωριστεί η 15ετής νοσηλευτική τους εμπειρία.

Είμαστε ξεκάθαροι:
Τους ηλικιωμένους θέτουν σε κίνδυνο αυτοί που έκλεισαν το γηροκομείο, δηλαδή η Ι.Μ. ΣΑΦ, όχι οι απολυμένοι και ο κόσμος που συμπαραστέκεται!
Στο πρόσωπο των απολυμένων δικάζονται όλοι οι φορείς και κάτοικοι που συμπαραστάθηκαν με κάθε μέσο στο να μείνει το γηροκομείο ανοιχτό.

Από τη στιγμή που υπάρχει εγκεκριμένη από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση 25ετή σύμβαση παραχώρησης του γηροκομείου από την ΙΜ στον Δήμο Ικαρίας, που το αρμόδιο υπουργείο εγκρίνει την ένταξή του στο ΝΠΔΔ του Δήμου Ικαρίας «Ιωάννης Τσαρνάς» και όπου έχουν γίνει έργα ανακαίνισης/συντήρησης του κτιρίου αυξάνοντας τη δυνατότητα φιλοξενίας και άλλων ηλικιωμένων, δεν κατανοούμε τις όποιες κωλυσιεργίες υπάρχουν στο να αναλάβει τη λειτουργία του ο Δήμος. Κάθε καθυστέρηση, σκόπιμη ή όχι, υπονομεύει το μέλλον του μοναδικού προνοιακού ιδρύματος του νησιού.

Η δύναμη που κράτησε εδώ και 5 χρόνια το γηροκομείο ανοιχτό δεν προήλθε από τη δράση κανενός επίσημου φορέα αλλά από την συνεχή προσπάθεια και τον αδιάκοπο αγώνα απολυμένων, φορέων και κατοίκων που παρά τις απειλές, τις καταθέσεις και τις δίκες συνεχίζουν να παλεύουν για ένα ανοιχτό γηροκομείο.
Για αυτό λοιπόν, όλοι τη Δευτέρα 26/9, από τις 8:30 το πρωί, έξω από τα δικαστήρια στον Άγιο Κήρυκο, στο κτίριο του Διοικητηρίου. Καλούμε τους κατοίκους, τα σωματεία και τους φορείς του νησιού να συμπαρασταθούν  ενεργά έξω από τα δικαστήρια.

ΟΛΟΙ  ΚΑΙ  ΟΛΕΣ  ΕΚΕΙ!

https://panikarionosokomeio.wordpress.com/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγωνιστικές Κινήσεις Θεσ/νίκης: "Ο Τοίχος έχει τη δική του Ιστορία"

0

Σε καμπάνια υπέρ της συνδικαλιστικής έκφρασης και της αφισοκόλλησης στους τοίχους των σχολών προχωρούν οι Αγωνιστικές Κινήσεις Θεσ/νίκης, σε μια προσπάθεια να απαντήσουν στις επανειλημμένες επιθετικές κινήσεις της πρυτανείας και των διοικήσεων του ΑΠΘ.
Ξασπρισμένοι τοίχοι, ξηλωμένοι συνδικαλιστικοί χώροι, προειδοποιητικές περιπολίες προσωπικού που ξεκολλάει τις αφίσες, μέχρι και πλήρωση των ελεύθερων χώρων με πίνακες από την εθνική πινακοθήκη (παράδειγμα Νομικής!) ήταν η υποδοχή του φετινού Σεπτέμβρη.
Κάθε χρόνο, στους τοίχους των σχολών δίνεται κανονική μάχη που διαρκεί μήνες.
Και κάθε χρόνο, η αντιπαράθεση ξεκινάει με όλο και χειρότερους όρους λόγω της χρόνιας υποχώρησης του φοιτητικού κινήματος.
Γι’ αυτό οι Αγωνιστικές Κινήσεις αποφάσισαν να θυμίσουν ότι «Ο Τοίχος έχει τη δική του Ιστορία». Και θα συνεχίζει να την έχει, όσο τα προβλήματα συνεχίζουν να πολλαπλασιάζονται και τα δίκαια αιτήματα των φοιτητών να παραμένουν ανεκπλήρωτα…

*Οι προτάσεις στις παρενθέσεις είναι ενδεικτικές. Θα διαμορφώνονται για κάθε σχολή ξεχωριστά*
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι δικές μας κορυφές

0
Μας ενημερώνει η «cosmote» πως στα πλαίσια ενός προγράμματος εκπαίδευσης των εργαζομένων της εναεριτών πήραν τα βουνά: (Ολόκληρο το άρθρο εδώ)

Ξεκίνησαν την ανάβαση μέσα από το δάσος, για να περάσουν στην Αλπική ζώνη της Τύμφης… έφτασαν στην Δρακόλιμνη, η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 2050 μ.

Ο διευθυντής υποστήριξης δικτύου σταθερής και κινητής δήλωσε: και αυτή τη χρονιά όλοι μαζί οι τεχνικοί δοκιμάσαμε τις αντοχές μας, όπως κάνουμε καθημερινά στους ιστούς και τις κεραίες σταθερής και κινητής, προκειμένου να διασφαλίσουμε την υψηλή ποιότητα υπηρεσιών που προσφέρουμε στους πελάτες μας.

Παίρνει λοιπόν λίγο έδαφος από τα βουνά ο συγκεκριμένος καπιταλιστικός όμιλος για να σακατέψει λίγο ακόμα τους εργαζόμενους, για να ικανοποιήσει λίγο ακόμα τους πελάτες, για να κερδοφορήσει στις πλάτες της εργατικής τάξης και γιατί όχι να ανταγωνιστεί άλλους καπιταλιστικούς ομίλους.

Η εκπαίδευση στα βουνά πάντως δεν βοήθησε τον εργαζόμενο του ΟΤΕ στις 31 Αυγούστου στην περιοχή της Ελασσόνας, που ενώ δούλευε σε μονομελές (!) συνεργείο καρφώθηκε το πόδι του σε κάγκελο πέφτοντας από κολώνα.

Η «εκπαίδευση» δεν βοήθησε:
  • Το 2008 που με 12.500 εργαζόμενους υπήρξαν 28 εργατικά «ατυχήματα».
  • Το 2013 με 8.500 εργαζόμενους έγιναν 31.
  • Το 2014 με 6.700 εργαζόμενους έγιναν 37.
  • Το 2015 τα εργατικά «ατυχήματα» έφτασαν τα 60. Όλα τα παραπάνω με βάση τα δικά τους επίσημα στοιχεία.
Επειδή οι καπιταλιστές κινούν γη και ουρανό για να κονομήσουν, να εξαθλιώσουν, να τσακίσουν την εργατιά, διαβάζοντας τα παραπάνω περί «κατακτήσεων των κορυφών» σε αυτά τα βουνά, μας δημιουργήθηκαν πολλοί συνειρμοί.

Για κατακτήσεις κορυφών αλλιώτικες, για σκοπούς και ιδέες λεύτερες ενάντια σε τυράννους και εκμεταλλευτές. Για αγώνες σε παγωμένες κορυφές δίκαιους, για την υπεράσπιση του φτωχού, του εκμεταλλευομένου. Για την απελευθέρωσή του από τα δεσμά των κεφαλαιοκρατών.

Για τα δικά μας λοιπόν βουνά, με βαριά γραμμένη ιστορία, παραθέτουμε το διήγημα του πεζογράφου και αγωνιστή του Δημοκρατικού Στρατού Δημήτρη Χατζή, «Δρακόλιμνη», γιατί… ο δράκος το μεγάλο βουνό δεν το παράδωσε ποτές σε κανέναν ξένο και δε θα το παραδώσει και τώρα.

Δρακόλιμνη (Δημήτρης Χατζής)


Aπάνω στο Σμόλικα, λίγο πιο κάτω απ’ την ψηλότερη κορυφή του, στα 2000 μέτρα, ανάμεσα στους θεόρατους βράχους και στα χιόνια που δεν προφταίνουν να λιώσουν, είναι η Δρακόλιμνη. Ογδόντα μέτρα είναι όλο κι όλο το πλάτος της και μπορεί να φαίνεται μικρή στον ανήξερο διαβάτη που περνάει το ψηλοκρεμαστό μονοπάτι από την Κόνιτσα για τα Ζαγόρια. Άπατο είναι ωστόσο το βάθος της λίμνης. Και κει μέσα φωλιάζει ο «δράκος», η ψυχή του μεγάλου βουνού. Γι’ αυτό την είπανε και Δρακόλιμνη.

Άνθρωπο στρατοκόπο, γυναίκα διαβατική, καραβάνι νυχτωμένο στο δρόμο δεν ακούστηκε ποτές του να πειράξει ο δράκος του Σμόλικα. Κάθεται κει, από τότες που γίνηκε ο κόσμος, και φυλάει το βουνό. Τα χωριά ζούνε κάτω από τον ίσκιο του. Τα κοπάδια το καλοκαίρι σκορπούνε στα βουνίσια ποτιστικά του λιβάδια. Αυτός ποτές του δεν ξεπρόβαλε να τα λαχταρίσει. Οι τσοπαναραίοι φυσούν τις φλογέρες τους. Αυτός ακούει και χαίρεται. Με τους γνώριμους, τους δικούς του, είναι ήμερος και αγαπημένος. Κάθεται κει και μόνο φυλάει το μεγάλο βουνό του, ξένος ποτές να μην το πατήσει.

Με τούς ξένους αγριεύει. Κ’ είναι φοβερός όταν βγαίνει και αντιπαλεύει με τους άλλους δράκους των βουνών στο Πάπιγκο και στο Μέτσοβο. Τότε λένε ξεριζώνει τα πεύκα και κατρακυλάει τα μεγάλα κοτρόνια και βγάζει φωτιές από το στόμα του τις χειμωνιάτικες νύχτες. Κι ο μανιασμένος αγέρας σκορπίζει την τρομερή του κραυγή και γεμίζει τον τόπο. Κ’ είναι πάντοτε νικητής σ’ αυτό το αντιπάλεμα και κυνηγάει τούς δράκους των άλλων βουνών και ξένος ποτέ ως τα τώρα δεν πάτησε το βουνό του. Κι οποίος το πάτησε, χάθηκε.

Τέτοιος είναι ο παλιός ηπειρώτικος θρύλος για τη Δρακόλιμνη και το δράκο του Σμόλικα. Ένας θρύλος που δεν πρόφτασε ν’ απολησμονηθεί κ’ η αλήθεια της απελευθερωτικής ιάχης, που γίνεται τώρα, τον ανάστησε. Ο δράκος που φωλιάζει στο άπατο βάθος της μυστηριώδικης λίμνης και φυλάει το μεγάλο βουνό του ζωντάνεψε μέσα στην αντίσταση των παλληκαριών του Δημοκρατικού Στράτου. Στη Σούσνιτσα και στον Κλέφτη, στην Πολιάνα, στη Γύφτισσα, στο Ταμπούρι κάτω από τον ίσκιο του Σμόλικα, πενήντα μέρες ο δράκος του παραμυθιού παράστεκε τους γνώριμους, τους δικούς του που πολεμούσαν για το βουνό του. Στέριωσε τους βράχους μπροστά στα πολυβολεία τους, τους έδειξε τα μυστικά μονοπάτια του βουνού του για να περνούν τη νύχτα, τους έκρυψε τη μέρα κάτω απ’ τούς θάμνους των μεγάλων του δέντρων. Πενήντα μέρες στάθηκε ορθός μπροστά στα μετερίζια των γνώριμων, των δικών του και κατρακύλησε πάνω στα κεφάλια των ξένων τα πιο μεγάλα κοτρόνια. Κ’ η θυμωμένη φωνή του αντιλάλησε από ρεματιά σε ρεματιά στα βουνά της Πίνδου κι από βουνό σε βουνό, σ’ όλη την Ελλάδα, σ’ όλον τον κόσμο, να την ακούσουν τα παλληκαριά και να αντρειώνονται, να την ακούσουν οι σκλάβοι να αναθαρρεύουν, να τρομάζουν οι τύραννοι.. .

Κάποτε ο Αλή Πασάς θέλησε να βρει τι κρύβεται μέσα στη Δρακόλιμνη. Ανέβηκε μοναχός του με την πιστή του φρουρά κ’ έριξε βάρκες με μακριά σκοινιά που θα ‘φταναν ως το βάθος της. Τότες, λέει η παράδοση, θύμωσε ο δράκος, ηκαλοκαιριάτικη μέρα σκοτείνιασε ξαφνικά, άρχισε να πέφτει χαλάζι, έτρεμε ο τόπος κι ο Άλή Πασάς τρομαγμένος λάκισε τον κατήφορο. Πέρασαν από κει στα 1940 κ’ οι Αλπίνοι του Μουσολίνι. Ο δράκος αγρίεψε πάλι. Και δεν απόμειναν παρά μονάχα τ’ απέραντα κοιμητήρια τους...

Τώρα οι δικοί μας τραβηχτήκανε παραπάνω στο Γράμμο. Οι ξένοι λένε πως πατούνε το Σμόλικα. Μα μέσα στο άπατο βάθος της μυστηριώδικης λίμνης ο δράκος κάθεται πάντα και φυλάει το μεγάλο βουνό του. Δεν το παράδωσε ποτές σε κανέναν ξένο και δε θα το παραδώσει και τώρα. Τις νύχτες βγαίνει και τριγυρίζει τους τάφους δίπλα στα πολυβόλα του Κλέφτη και της Πολιάνας κι ακούγεται το σκούξιμο του μέσα στα δάση. Τις νύχτες βγαίνει και περιπατεί στις σκοπιές, στα φυλάκια, στους καταυλισμούς των ξένων που πάτησαν το βουνό του κ’ εκείνοι νιώθουν το πέρασμα του και παγώνουν ολόβολοι. Ακούν τα πεύκα που τρίζουν, τρίζουν τα δόντια του, κ’ εκείνοι τρέμουν και αγρυπνούνε – απόψε θα ‘ναι που θα φανερωθεί, αύριο θα ξεσπάσει η οργή του;
Μέσα στη φωτιά της μεγάλης απελευθερωτικής μάχης, το σύμβολο του παλιού λησμονημένου ηπειρώτικου θρύλου γίνεται αλήθεια. Ο δράκος είναι ζωντανός. Και δεν είναι μονάχα στη Δρακόλιμνη και στο Σμόλικα, στο Πάπιγκο, στο Μέτσοβο και στο Γράμμο – στα βουνά μοναχά. Μέσα στην καρδιά της Ελλάδας και του λαού της φωλιάζει τ’ αδάμαστο στοιχειό της λευτεριάς.

http://proletconnect.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συζήτηση με έναν τρελό

0
Άλλο ένα ενδιαφέρον κείμενο (το άλλο εδώ) που μας πρότεινε ένα φίλος αυτή τη φορά. Επίσης για τους πρόσφυγες, επίσης πραγματικό και χαρακτηριστικό του λαού μας!
Το αναδημοσιεύουμε όπως είναι και αυτό.



Συζήτηση με έναν τρελό

Δαφνί. καθομαι στο γραφειο με ανοιχτο τον υπολογιστη και μπαινει ενας τροφιμος για να μου ζητησει τα φαρμακα του που ειχε ξεχασει πως τα ηπιε. περναει η εικονα του νεκρου παιδιου στην παραλια και ακολουθει ο παρακατω διαλογος.
-τι ειναι αυτο?
-ενα παιδι
-γιατι δεν το σηκωνουν? θα πνιγει
-εχει πνιγει
-η μαμα του που ειναι?
-δεν ξερω
-να την βαλουν φυλακη. δεν προσεξε το παιδι
-δεν φταιει η μαμα του. το εβαλε σε μια βαρκα για να το σωσει απο τον πολεμο αλλα για αυτες τις βαρκες δεν υπαρχει λιμανι
-γιατι δεν υπαρχει λιμανι?
-γιατι οι χωρες που δεν εχουν πολεμο δεν τους θελουν
-προσφυγες ειναι δηλαδη?
-προσφυγες
-ακουσε μαρια μου…
-δεν με λενε μαρια βρε γιαννη
-δεν εχει σημασια. τυχαιο ειναι το ονομα σου. τυχαιο και που δεν ζεις στον πολεμο.
αυτοι που δεν θελουν τους προσφυγες ειναι καταραμενοι
-δεν προκειται να αλλαξουν
-η γη δεν ανηκει σε κανεναν. οι ανθρωποι δεν εδωσαν γη σε αυτο το παιδι για να περπατησει αλλα η γη του εδωσε μια γωνια για να πεθανει. το χωμα δεν κανει διακρισεις. τους δεχεται ολους. ασπρους μαυρους κιτρινους…ολους
-πιστευεις οτι ξεκουραστηκε?
-φυσικα. κοιμαται μπρουμυτα για να μην βλεπει τους ανθρωπους
-πηγαινε στο κρεβατι σου να ξαπλωσεις. ειναι μεσημερι
-μην με διωχνεις οταν συζηταμε
-δεν αντεχω να συζηταω αλλο
-αν δεν αντεχεις να πας στον πρωθυπουργο και να του πεις οτι τους θελουμε τους προσφυγες. να τους φερουν εδω. εχουμε χωρο. εγω θα ξαπλωσω κοντα στον τοιχο και χωραει να κοιμηθει και αλλος ενας στο κρεβατι μου. και το φαι πολυ ειναι. φτανει για ολους. ετσι να του πεις. τα παιδια δεν κανει να πεθαινουν. θα του το πεις?
-δεν μπορω να του το πω αλλα θα το πω σε πολλους ανθρωπους σε λιγο
-θα πας σε πλατεια να βγαλεις λογο?
-καπως ετσι!
-να τους πεις να τα αγαπανε τα παιδια
-θα τους το πω
-και να μου φερεις τα φαρμακα μου
ειναι στο κρεβατι του και κλαιει. δεν ζηταει πια τα φαρμακα του. εχει μαζευτει κοντα κοντα στον τοιχο και μονολογει… τι ενας της ειπα? αν μαζευτω πιο πολυ, και δυο χωρανε.
συζητηση με εναν τρελο

Ιλντα Νταλί
Νοσηλεύτρια στο Δαφνί..

http://www.docmed.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ένας κάποιος Γιάννης…

0
Μας το πρότεινε μια φίλη του μπλοκ λέγοντας "Βέβαια, ούτε ιδιαίτερα πολιτικό είναι, τονίζει μόνο την προσωπική ευθύνη, αλλά είναι καλογραμμένο". Θα μπορούσε κανείς να πει κι άλλα. Επειδή όμως θεωρούμε ότι κάπως έτσι βιώνει τα γεγονότα η πλειοψηφία του λαού μας όντας πιεσμένος από χίλιες μεριές είπαμε να το δημοσιεύσουμε.
Στο χέρι μας είναι οι "Γιάννηδες" να πάνε κι άλλα βήματα παρά πέρα και αντί να απεχθάνονται απλά τις φασιστικές, ρατσιστικές και εθνικιστικές διαδηλώσεις να συμμετέχουν στις άλλες. Αυτές που ο λαός μας αντιστέκεται, διεκδικεί και παλεύει να ανατρέψει τις πολιτικές ιμπεριαλιστών και ντόπιου κεφαλαίου που εξαθλιώνουν λαούς, καταστρέφουν τις χώρες τους και τους μετατρέπουν σε πρόσφυγες. Σε αυτές που στοχεύουν τον πραγματικό αντίπαλο!

Ένας κάποιος Γιάννης…

γράφει ο Κώστας Ζαφείρης

Τον Γιάννη τον γνωρίζω αρκετό καιρό. Παλιότερα είχε μικρή επιχείρηση στην οποία ήμουν πελάτης. Δεν πήγε καλά το μαγαζί του, το πάλεψε, χρεώθηκε κι έκλεισε. Το άνοιξε βλέπετε το 2011 μέσα στην πιο δύσκολη συγκυρία. Χαθήκαμε για κάποιο διάστημα. Μετά ξαναβρεθήκαμε στο βενζινάδικο που δουλεύει τώρα. Μερικής απασχόλησης. Ούτε καν ολόκληρο μεροκάματο.
Πολιτικά δεν μιλήσαμε ποτέ, δεν τον πολυένδιεφερε κιόλας. Μόνο γενικότητες που μου έδωσαν να καταλάβω ότι ανήκε σε αυτούς τους όχι λίγους που νιώθουν προδομένοι από επιλογές και καταστάσεις. Πρόσφατα έμαθα, όχι από τον ίδιον, ότι ο Γιάννης ήταν θύμα της μικροεγκληματικότητας που συνδέεται με τον εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων στο νησί μας.
Τον συνάντησα την άλλη μέρα της γνωστής συγκέντρωσης «αγανακτισμένων νοικοκυραίων» με τα έκτροπα της περασμένης Τετάρτης. Δαγκωμένος ήμουνα. Στο κάτω κάτω ο Γιάννης είχε και «προσωπικούς λόγους» να είναι εκεί.
– Πήγες στην Πλατεία χτες βράδι ρε Γιάννη;
– Πλάκα κάνεις; Ούτε από μακριά! Και μόνο που είδα τις μούρες που ήταν στα κουμάντα έφτανε να πάρω δρόμο από κει.
Γράφτηκε κάπου πρόσφατα ότι ο τόπος είναι μικρός, όλοι γνωριζόμαστε και άλλοθι για δήθεν παραπλανημένους δεν υπάρχουν. Έτσι είναι. Όταν αθροίζεσαι πίσω από ρατσιστές και φασίστες ξέρεις πολύ καλά τι κάνεις, κανείς δεν σε παραπλάνησε. Εμένα μου το επιβεβαίωσε ένας κάποιος Γιάννης…

http://www.aplotaria.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ